Tibetan
སགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་ཟད་ནས། གནས་དང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འགགས་ནས་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོར་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཐོབ་པ་ན་དེ་ལྟར་བརྟེན་ནས་ལོང་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡང་དག་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཉིས་པོ་མེད་པར་ངེས་པས་སོ། །གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བརྫུན་པ་རྣམས་ནུབ་ཅིང་མཐའ་ཡས་པ་གསལ་བ་ཙམ་དུ་སྣང་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་དག་ཧེ་རུ་ཀ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སྔགས་དང་མཚན་མ་དང་གདན་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་འཁོར་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཐར་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གལ་ཏེ་སེམས་ན། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བོས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་པུས་གྲོལ་བ་ནི་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྷག་པར་འགྲོ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཆོག་ཏུ་སྒྲུབ་ཅིང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུན་པ་འབྱེད་ཀྱི་དམན་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་ཏེ་གཅིག་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲུག་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་ན་དེའི་ཚེ་ལྔས་ནི་ཅིར་འགྱུར་བ་དྲུག་པས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ སྙམ་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ། དངོས་པོའི་འཆིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་དངོས་པོའི་སྒྲས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་གསུངས་ཏེ། གནས་པར་བྱེད་པ་དང་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དེ་རྣམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སོ།
Chinese
具有习气的烦恼障的一切法之习气完全灭尽后，显现为处所、身体和受用的各种识灭尽后，所有这些都舍弃了阿赖耶识的体性，完全执取无漏法界的体性。这无漏法界即是诸佛的法身。获得它之后，如是依靠而获得圆满受用身和化身，这是成立的宗义。以此宗义，般若波罗蜜多本身应被修习为成佛之因，即以二种义的区别，真实地成为无实性的智慧，因为确定了二者是不存在的。二者使虚假的显现消逝，仅仅显现为无边无际的明亮。如此，如果有人认为，那些修习具有嘿汝嘎和瑜伽母等形象的明咒、手印、座垫和宫殿等，是具有戏论且颠倒的，因为会产生烦恼的轮回，而不是产生解脱。为了阐明这一点，佛说：“以事物本身而解脱”，意思是说，事物是使之极度安住，并且能够完全获得一切佛法。具有大悲者，是依靠六度而解脱的，因此称之为大悲。仅仅依靠般若波罗蜜多而解脱，是迅速地断除烦恼，而成为阿罗汉。因此，会更加趋向于声闻的菩提，而不是佛的菩提。具有大悲的菩萨，是为了成办有情的最胜利益，并且发起对无上菩提的希求，而不是对低劣的希求。这也是依靠六度而解脱，而不是依靠一个。如果依靠六度而解脱，那么那时五度会变成什么，第六度又会做什么呢？对此，佛说：“事物的束缚”等等。此处以“事物”一词宣说了五度，因为它们是使之安住和获得的主要因素。
English
When the habitual tendencies of all phenomena associated with defiled afflictions are completely exhausted, and the various consciousnesses that appear as places, bodies, and enjoyments cease, all of these abandon the nature of the alaya-vijñana and fully grasp the nature of the unpolluted realm of reality. This very unpolluted realm of reality is the dharmakaya of the Buddhas. When it is attained, one obtains the sambhogakaya and nirmanakaya by relying on it, which is the established tenet. With this established tenet, the Prajñaparamita itself should be cultivated as the cause of Buddhahood, that is, with the distinction of two kinds of meaning, it truly becomes the wisdom of non-substantiality, because it is determined that the two do not exist. The two cause false appearances to vanish, and only appear as boundless and radiant. Thus, if someone thinks that those who cultivate mantras, mudras, seats, palaces, and so on, which have the forms of Heruka and Yoginis, are involved in elaboration and are inverted, because they give rise to the cycle of afflictions, and do not give rise to liberation. In order to clarify this, it is said, "Liberation is by the thing itself," which means that the thing is what makes it extremely abiding, and is able to fully attain all the Buddha's teachings. One who possesses great compassion is liberated by the six paramitas themselves, and therefore is called great compassion. Liberation by the Prajñaparamita alone is to quickly abandon afflictions and become an Arhat. Therefore, one will tend more towards the Bodhi of the Shravakas, and not towards the Bodhi of the Buddhas. A Bodhisattva who possesses great compassion is one who accomplishes the supreme benefit of sentient beings, and generates the aspiration for unsurpassed Bodhi, and not for inferior ones. This is also liberated by the six paramitas themselves, and not by one. If liberation is by the six themselves, then what will the five become at that time, and what will the sixth do? To this, the Buddha said, "The bondage of things," and so on. Here, the word "thing" refers to the five paramitas, because they are the main factors in making it abide and attain.
Tibetan
།དངོས་པོ་ཉིད་འཆིང་བ་ནི་གནས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་བཅིངས་ཏེ་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྒྱུད་སྐུ་གསུམ་གྱི་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་གནས་སོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་གྲོལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སློང་པ་ནི་ས་བོན་དང་བཅས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་པ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཡོངས་ཤེས་པས། །ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སོ། །གང་ཡང་དངོས་པོ་དངོས་པོར་མ་བྱས་ན་དེ་གྲོལ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་ཞིང་གང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ནའང་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཉི་ག་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཅན་ཞེས་བོས་པའོ། འདིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གང་བྱ་བ་དེ་བསྡུས་ཏེ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡང་ལྷག་པར་སྟོན་པས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་པ་གཙོ་བོ་སྨོས་པས་དེའི་མཚན་མ་དང༌། གདན་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པ་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་གཟུང་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་སོ་བྱ་བ་བཞིན་ ནོ། །འདིའི་དོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡིན་ལ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའོ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་བའོ། །སྐུ་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་དེ་དག་འདིར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིར་དགེ་བ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྒོམ་པ་འདི་ཉིད
Chinese
事物本身束缚即是存在本身。被其束缚而解脱的那些，也以那些的力量，为了所有众生的利益之流，存在到三身的天空边际。完全了解它的事物，就是了解胜义谛，那也就是般若波罗蜜多。由此解脱，并由此唤醒所有习气的障碍，就是使具有种子的所有烦恼法完全灭尽。这样的状态就是涅槃，被称为不住涅槃，因为不住于轮回和涅槃二者。所说的概括是“事物”等等。事物是指从五度产生的善。应修习是指在自己的心续中努力生起，并通过修习的力量使自己具备。通过完全了解无事物，是指通过完全了解能取和所取的自性无事物的般若波罗蜜多。如果不对任何事物视为事物，那么由于从那解脱就会堕入声闻菩提，如果不能完全了解，也会停留在轮回中，二者都是愚痴。具有智慧的菩萨则二者兼顾，因此被称为有智慧者。这概括了大乘所应做的事，并对它们进行了区分。大乘也以密咒的方式概括，因此为了更清楚地展示那令人喜悦的金刚，说了“如是”等等。嘿噜嘎是指提到主尊，也包括其标志、座垫和宫殿等眷属，例如说国王驾崩一样。此处的意义是，大乘中应修习的所有善法，与圆满菩提成为一体，即是坛城的主尊，而圆满菩提的差别就是坛城。正是为了利益众生而展现坛城。为了迅速获得三身的安乐，因此在此修习这三者。此处剩余的善根就是这个修习本身。
English
The very binding of things is the very act of abiding. Those who are bound by it and liberated also abide by the power of those very things, for the sake of all beings, in the continuum of the three bodies, until the end of the sky. Fully knowing its entity is knowing the ultimate truth, which is none other than the Perfection of Wisdom. Being liberated by it and awakening all the veils of habit by it is to completely exhaust all the defiled dharmas together with their seeds. Such a state is nirvana, and it is said to be non-abiding nirvana because it does not abide in either samsara or nirvana. What is said to be summarized is "things" and so on. "Things" refers to the virtue arising from the five perfections. "To be meditated upon" means to diligently generate it in one's own mind-stream and to possess it through the power of meditation. "By fully knowing the absence of things" means by the Perfection of Wisdom that fully knows the absence of inherent existence in the nature of the apprehended and the apprehender. If one does not regard anything as a thing, then by being liberated from that, one falls into the enlightenment of the Hearers; and if one does not fully understand, one remains in samsara itself. Both are ignorance. A Bodhisattva endowed with wisdom does both, and therefore is called wise. This summarizes what the Great Vehicle should do and distinguishes them. Since the Great Vehicle is also summarized by the method of mantra, therefore, in order to show that very pleasing Vajra even more clearly, it is said, "Thus," and so on. Heruka means mentioning the main deity, and also includes its signs, seat, palace, and so on, as well as the retinue, just as saying the king has passed away. The meaning here is that all the virtuous dharmas to be meditated upon in the Great Vehicle, being of one taste with complete enlightenment, are the lord of the mandala, and the distinction of complete enlightenment is the mandala. It is the very act of displaying the mandala for the benefit of beings. In order to quickly attain the bliss of the three bodies, these three should be meditated upon here. Here, the remaining virtues are this very meditation.