Tibetan
དུས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལས་ཀྱིས་གང་ཞིང་དེ་རྣམས་འགྲོ་བར་ཟག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གང་ཟག་ཅེས་ཟེར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་དང་ལུང་ལས་གྲུབ་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་གནས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། རྟོག་པའི་དབྱེ་བས་དེ་ལྟར་སྣང་བའོ། །སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རོ་མཉམ་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱ་སྙམ་པ་ལ། གསུངས་པ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགའ་བ་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་དགའ་བའོ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ནི་གྲངས་གཉིས་པའོ། །ཁྱད་པར་དགའ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ཉིད་རོ་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲས་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ངེས་པས་བསྟན་པ་དེ་ལ་འཁོར་རྣམས་དེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་པ་དེ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ངོ་མཚར་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །འགྱེལ་བ་ནི་འགྱེལ་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འགྲོ་བའི་གཟུགས་ནི་འགྲོ་བས་རིག་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ། དགའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དེ་རིམ་གྱིས་འགྲོ་བས་རིག་པ་སྟེ། དེ་ལས་གོང་མར་གྱུར་པ་དགའ་བ་ ཡང་མེད་ལ། གསུམ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ། མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྙམ་མོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་པའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡང་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གོ །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་གཅིག་སྟེ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདིས་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན་བསལ་བའོ། །བཟང་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ
Chinese
据说这是由时间所包含的。一些有情论者说，由业所充满，并且使那些众生流逝的，就是有情。所谓“一切事物”，是指世间所称扬的和经由圣教所成立的。它的自性是，以自性而真实存在，即在世俗中存在，是由于分别念的差别而如此显现的。因为是以幻化的方式化现为各种各样的形色。那么，如何使平等味成为弟子的修行对象呢？例如，所说的“第一”等等。所谓“仅仅是喜”，是指没有差别的喜。第二的数目是指数目为二。所谓“特殊的喜”，是指成为特殊的喜。像这样，为了使俱生喜成为弟子的修行对象，就是平等味等等。通过声音，以刹那的特征的差别来确定地显示，对于此，眷属们如何变化，对此进行了阐述。例如，所说的“金刚心”等等。惊奇就是疑惑。倾倒就是已经倾倒。那么，它是如何产生的呢？对此进行了阐述。例如，所说的“第一”等等。“行者的色身”是指行者所了知的。应当加上“极喜本身”这个词。所谓“本身”，是指必须确定的意义。三种喜本身，是次第由行者所了知的。没有比那更高的喜了。所谓“三者没有俱生”，是指那三者也没有俱生。甚至也没有如实地了知，因为特征不一致。这是它的意思。所谓“想”，是 جمع 的词，意思是像这样产生了疑惑。所谓“世尊”等等的偈颂，也是 جمع 的词。一切佛的同一身，是俱生的同一身，是无分别的自性。因为用这个来断除，所以是去除。所谓“善良”，是指卓越的。所谓“为了理解”，是指为了确定。那是什么呢？例如，所说的“没有贪欲”等等。贪欲是极喜，是指想要产生结果本身。那也是圆满菩提的自性本身。
English
It is said that this is contained by time. Some sentient being theorists say that the one filled with karma and causing those beings to pass away is the sentient being. The so-called "all things" refers to what is praised in the world and established through the teachings. Its nature is that it truly exists by its own nature, that is, it exists in the mundane, and it appears in this way due to the difference of discriminating thoughts. Because it is transformed into various forms and colors in an illusory way. Then, how can the equal taste become the object of practice for disciples? For example, what is said as "first" and so on. The so-called "merely joy" refers to joy without difference. The number of the second refers to the number two. The so-called "special joy" refers to the joy that has become special. In this way, in order to make the co-emergent joy the object of practice for disciples, it is equal taste and so on. Through sound, it is definitely shown by the difference of the characteristics of the moment. Regarding this, how the retinue changes is explained. For example, what is said as "vajra heart" and so on. Wonder is doubt. Falling is already falling. Then, how does it arise? This is explained. For example, what is said as "first" and so on. "The body of the practitioner" refers to what is known by the practitioner. The word "itself" should be added to "supreme joy itself." The so-called "itself" refers to the meaning that must be determined. The three joys themselves are known by the practitioner in sequence. There is no joy higher than that. The so-called "the three have no co-emergence" means that the three also have no co-emergence. There is not even a true understanding, because the characteristics are inconsistent. This is its meaning. The so-called "think" is a جمع word, meaning that doubt has arisen in this way. The verses of the so-called "Bhagavan" and so on are also جمع words. The one body of all Buddhas is the co-emergent one body, which is the nature of non-duality. Because this is used to cut off, it is removal. The so-called "good" refers to the excellent. The so-called "for understanding" means for determining. What is that? For example, what is said as "without desire" and so on. Desire is supreme joy, which refers to the desire to produce results itself. That is also the nature of perfect enlightenment itself.