Tibetan
མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐོས་པར་ཡང་དཀའ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དའི་བདེ་བ་རང་གིས་སྤྱོད་པ་ནི་སྣང་བ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་ཤིང་བླ་ན་མེད་པ་ཟག་པ་མེད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་ཐར་པ་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་དེ་ཉིད་སྤྱོད་དོ། །རང་གིས་ཞེས་པ་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་རོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མོས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། དམིགས་པ་གཞན་ལའང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་རྒྱས་པ་བཀག་པས་སེམས་ཕྲ་ཞིང་གཡོ་བ་མེད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒྲུབས་པས་འབད་པ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་ནི་དེའི་སྒོམ་པའོ། །བསམ་གཏན་སྟོན་པས་གསུངས་པ། འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འདིས་གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་གནས་སྐབས་གང་གིས་འདིར་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་གནས་སྐབས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བསམ་གཏན་དུ་གསུངས་ཏེ། སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནའོ། །འདིར་འཆི་བ་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དམིགས་པ་སོ་སོར་མྱོང་བ་མེད་པས་འཆི་བ་སྟེ། ཐུན་གཅིག་དང་གཉིས་དང་མང་པོ་དང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་ལོར་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིངས་དང༌། ཤ་སྦྲང་ལ་སོགས་པས་ཟོས་པ་དང་ཐལ་ལྕག་དང༌། ཁུ་ཚུར་གྱིས་བརྒྱབ་པ་དང༌། རྔ་དང་དུང་དང༌། རྔ་བོ་ཆེ་དང༌། འབྲུག་གུ་སྒྲ་ཆེན་པོས་ཀྱང་དུས་དེ་སྲིད་དུ་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལ། དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན་གསུང་པ། ཕ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕ་ལས་ཐོབ་པ་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །རང་གིས་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མྱོང་བའོ། །འཆི་བ་ཞེས་པ་ནི་ཐར་པའོ། །ནང་གི་ནི་བདེ་བ་སྟེ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །འདིར་དེའི་བདེ་བ་ཞེས་པ་ནི་དཔེའི་བདེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་བདེ་བ་སྒོམ་པ་བསམ་གཏན་དུ་གསུངས་ཏེ། རྗེས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་བདེ་བས་རོ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་སོ། །དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀའ་འགྲེལ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉི
Chinese
认为像人等众生，听闻尚且困难，何况亲身经历呢。他的喜乐自己受用，是无有显现、无边无际、无上、无漏、无坏灭的大解脱的喜乐，自己受用。自己，就像是现量一样。从何而来呢？对于所经历的世间喜乐，如实地信受其自性。像这样通过信受的方式，使其具有所缘。通过阻止其在其他所缘上流转和扩展，使心变得微细且不动摇。像这样，通过不间断地修习，也会产生努力和任运成就。这是他的禅修。禅定者所说，名为死亡等等。像这样长久修习的大喜乐，以何者，意思是凭借何种状态会在此死亡呢？彼，指的是他的状态，在禅定中被说为大喜乐，即在禅修圆满时。在此，死亡的意义是什么呢？在此，因为没有体验到除了大喜乐之外的其他内外所缘，所以是死亡。即使在一座、两座或多座中，甚至在日、月、年中，被长嘴蜂、肉蝇等啃食，或者被灰鞭抽打，或者被拳头击打，或者听到鼓、海螺、大鼓、雷鸣般的巨响，在那段时间里也不会听到。或者，认为不应该修习俱生，因为比喻的俱生是现量的缘故，而没有体验过意义的俱生，所以是不合理的。对此回答说，名为父亲等等。从父亲那里得到的，是比喻的俱生。自己体验，指的是现量体验。死亡，指的是解脱。内里是喜乐，即意义的俱生。在此，他的喜乐，指的是比喻的喜乐，修习其自性，即修习意义的喜乐，在禅定中被宣说。随后的体验和另一者，通过与法相应的喜乐，会转变为同一味道的自性，这样认为。吉祥金刚难解疏-摩尼宝鬘中，真实如是。
English
It is thought that it is difficult even to hear for beings such as humans, let alone experience it. His bliss, which he enjoys himself, is the bliss of great liberation, which is without appearance, infinite, unsurpassed, without outflows, and without destruction. "Himself" is like direct perception. From what? He believes in the nature of worldly bliss as it is experienced. In this way, through the means of belief, he makes it possess an object of focus. By preventing it from wandering and expanding to other objects of focus, he makes the mind subtle and unwavering. In this way, by practicing continuously, effort and spontaneous accomplishment will also arise. This is his meditation. The meditator said, "Called death," and so on. After meditating on great bliss for a long time, by what, meaning by what state, will one die here? "That" refers to his state, which is said to be great bliss in meditation, that is, when meditation is complete. Here, what is the meaning of death? Here, because there is no experience of other internal and external objects of focus other than great bliss, it is death. Even in one session, two sessions, or many sessions, even in days, months, or years, being eaten by long-beaked bees, flesh flies, etc., or being whipped with ashes, or being hit with fists, or hearing drums, conches, big drums, or thunderous roars, one will not hear it for that period of time. Or, it is thought that one should not meditate on co-emergence, because the metaphorical co-emergence is directly perceived, and because the co-emergence of meaning has not been experienced, it is unreasonable. To this, it is answered, "Called father," and so on. What is obtained from the father is the metaphorical co-emergence. "Experiencing oneself" refers to experiencing directly. "Death" refers to liberation. The inner is bliss, which is the co-emergence of meaning. Here, "his bliss" refers to the metaphorical bliss, practicing its nature, that is, practicing the bliss of meaning, is declared in meditation. The subsequent experience and the other, through the bliss that is in accordance with the Dharma, will be transformed into the nature of the same taste, so it is thought. In the Difficult Commentary on Delightful Vajra - A Garland of Jewels, it is truly so.