English
O! The so-called "achieving kingship" means taking kingship. The so-called "fabricated" means manifestly fabricating. The so-called "desiring to vomit" means wanting to vomit. The so-called "look" means the meaning of what should be meditated upon. The so-called "desiring to bring women under control" is the fourth in relation to the first meaning. The so-called "making a bindu" means making it on the forehead. The so-called "abiding correctly" means not moving. How not to move? It is the ritual of stiffening, reciting one hundred and eight times or one thousand and eight times. The so-called "time of night" means doing it after the sun sets on the thirteenth (day) at the end and the seventh (day). In the ritual of stiffening and so on, the yoga of the seven goddesses is spoken of as the main one. The so-called Vajra Mother and so on, the sixth is made invisible. The so-called Selfless Mother is to be done by the Selfless Mother. The chapter on clarifying mantras is the chapter on mantras. Explanation of the second chapter from "The Pearl Garland, a Commentary on the Difficult Points of Hevajra". Third, Explanation of the Chapter on Deities. The so-called Chapter on Deities refers to Hevajra and Vajrayogini, etc., which are the chapters on those deities. How are they those? As they are, the yoga of generating Hevajra, from above to above, is directly and extensively from this showing that the union of the goddesses is also truly shown by itself. Among them, first speaking in terms of the yoga of Hevajra. The so-called "first" and so on. The so-called "first" is the first in relation to compassion and so on. At the beginning of everything, after protecting the place and oneself, enter the meditation room, sit on a comfortable cushion, place the image of the Blessed One, such as a painted image, in front of you, make offerings to it, and recite the Argham (Sanskrit: Argha). Sit in the lotus position, bring mindfulness to the present, confess sins, rejoice in merits, pray for refuge, and generate the mind of enlightenment. After that, one should cultivate loving-kindness, wishing all sentient beings to attain supreme happiness, which is loving-kindness, to be cultivated in the first moment. In the second moment, cultivate compassion, that is, contemplate them themselves as being free from all suffering. In the third, cultivate joy.
Tibetan
་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་དུ་མི་འབྲལ་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཟད་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་མི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བདུད་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་བདག་ཉིད་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོའི་ཡན་ལག་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་དང་པོའི་ལུས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །ཅི་བསྒོམ་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རང་ བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་བྱང་ཆུབ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་སྟེ། སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དཔྱད་བཟོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་འཁྲུལ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བསྐྱེད་དེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བསམ་མོ། །རང་གི་སེམས་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བསལ་ལ། ཤེལ་དག་པ་ལྟ་བུར་གསལ་བ་ཙམ་མཐའ་ཡས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བལྟའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ས་བོན་བསྡུ། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྙིང་གར་བསྡུས་ནས་ཉི་མ་ཤར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་གྱུར་པར་བལྟའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་འོད་ཟེར་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་ཅན་གྱི་ས་བོན་བསམས་ཏེ། ས་བོན་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་མ་དང༌། གཽ་རཱི་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་པར་སྤྲོ་བར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ས་བོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྡུས་པ་ནི་ས་བོན་བསྡུས་པ་སྟེ་དེ་བསྒོམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་གཟུགས་བརྙན་རྫོགས། ཞེས་པ་ནི་ས་བོན་དེ་ཉིད
Chinese
是故，于彼等得乐者，当修持轮回未尽不舍离。一切之末为舍，于彼等，为令烦恼等一切不善之方尽灭，当修持亲近世间及出世间一切善法。如是当修持此等四无量。何以故？为令菩提心等一切善根稳固之义故，及为不分别害心与种种损害等之时故，及为从恶趣之苦与魔与下劣乘中守护自己之义故，此等乃瑜伽士之最初支分，乃一切瑜伽士之共同也。初瑜伽之身乃四金刚，彼所说“彼后”等是也。彼后又者，谓彼后又当修持之义也。何当修持耶？谓“空性菩提”等是也。种种自性之唯识之体性，彼即是所取与能取二者皆无之性，即是空性也。彼之菩提乃无谬乱之显现，当修持彼空性菩提。当如何修持耶？于此，所取与能取少许亦无可堪观察者，非唯一存在，从无二而显现为二者，即以自心之错乱，生起种种显现，如梦等一般作意。以自心种种显现，消除错乱之相，如清净水晶一般，观见唯是明朗、无边且无二。二者谓“种子摄”。谓自心无边者，于无二中摄于心间，观如日出之轮。于彼之上，思维（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）具足光芒炽燃之鬘之种子字，从彼种子字，作广大散布金刚母与高丽等，彼等摄于彼种子字即是种子摄，当修持之。三者谓“影像圆满”。谓彼种子字即是。
English
Therefore, for those who have attained happiness, one should meditate on not abandoning them as long as samsara lasts. The end of all is equanimity. For them, in order to exhaust all non-virtuous aspects such as afflictions, one should meditate on closely applying all virtuous aspects of the world and beyond. Thus, one should meditate on these four immeasurables. Why? In order to stabilize all roots of virtue such as bodhicitta, and because there is no distinction between times of harmful thoughts and various harms, and in order to protect oneself from the suffering of evil destinies, demons, and inferior vehicles, these are the first limbs of yogis, and are common to all yogis. The body of the first yoga is the four vajras, which are spoken of as "thereafter" and so on. "Thereafter again" means that thereafter again, one should meditate. What should one meditate on? It is "emptiness bodhi" and so on. The nature of the mere-consciousness of various natures, that itself is the nature of the absence of both the grasped and the grasper, which is emptiness itself. Its bodhi is the appearance of non-confusion, one should meditate on that emptiness bodhi. How should one meditate? In this, there is not even a little bit of the grasped and the grasper that can be examined. It is not uniquely existent, from non-duality it appears as duality, and with the confusion of one's own mind, it generates various appearances, and one thinks of it like a dream and so on. With the various appearances of one's own mind, one eliminates the characteristics of confusion that appear as duality, and one sees only clarity, boundlessness, and non-duality, like a clear crystal. The second is "seed gathering." That is, one's own mind, which is boundless, is gathered into the heart in non-duality, and one sees it as if it has become like a circle of the rising sun. On top of that, one contemplates the seed syllable （藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）with a garland of blazing rays of light, and from that seed syllable, one extensively emanates Vajra Mother and Gauri and so on, and gathering them into that seed syllable itself is seed gathering, and one meditates on that. The third is "image completion." That is, that seed syllable itself is.