Tibetan
དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཙོ་བོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོ་དེས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བསགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་ཟད་ནས། གནས་དང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འགགས་ནས་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོར་ནས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཐོབ་པ་ན་དེ་ལྟར་བརྟེན་ནས་ལོང་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡང་དག་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཉིས་པོ་མེད་པར་ངེས་པས་སོ། །གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བརྫུན་པ་རྣམས་ནུབ་ཅིང་མཐའ་ཡས་པ་གསལ་བ་ཙམ་དུ་སྣང་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་དག་ཧེ་རུ་ཀ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སྔགས་དང་མཚན་མ་དང་གདན་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་འཁོར་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཐར་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གལ་ཏེ་སེམས་ན། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བོས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་པུས་གྲོལ་བ་ནི་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྷག་པར་འགྲོ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཆོག་ཏུ་སྒྲུབ་ཅིང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུན་པ་འབྱེད་ཀྱི་དམན་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་ཏེ་གཅིག་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲུག་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་ན་དེའི་ཚེ་ལྔས་ནི་ཅིར་འགྱུར་བ་དྲུག་པས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ སྙམ་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ། དངོ
Chinese
殊胜菩提心为主的智慧波罗蜜多，将生起作为遣除一切障碍之对治道的途径。那对治道将使积累在阿赖耶识上的，包含烦恼的一切法的习气完全耗尽。显现为处所、身体和受用的识灭尽后，那一切将舍弃阿赖耶识的体性，完全执取无漏法界的体性。那无漏法界即是诸佛的法身。获得它时，依此将获得受用圆满身和化身，这是成立的宗义。以此成立的宗义，智慧波罗蜜多本身应被修习为成佛之因，那也是通过二种意义的区分，真实地成为无实有之智慧，因为确定了二者无别。二者使虚假的显现消逝，仅仅显现为无边无际的明晰。如此一来，如果有人认为，那些观修具足嘿汝嘎和瑜伽母等形象的咒语、标识、座垫和宫殿等，是具有戏论且颠倒的，因为会产生烦恼之轮回，而不是解脱之因。为了阐明那一点，（经中）说道：事物本身即是解脱。意思是说，事物是极度安住的，并且能圆满获得一切佛法。具有大悲者，是通过六波罗蜜多本身而解脱的，因此称之为大悲。仅凭智慧波罗蜜多解脱，能迅速断除烦恼，成为阿罗汉。因此，会更趋向于声闻的菩提，而不是佛陀的菩提。具有大悲的菩萨，能成办有情的最胜利益，并生起对无上菩提的希求，而不是对低劣的希求。那也是通过六波罗蜜多本身而解脱，而不是通过一个。如果通过六者本身而解脱，那么那时五者会变成什么？第六者又会做什么呢？ 对此，（经中）说道：事
English
The Prajnaparamita, with the supreme Bodhicitta as its essence, will give rise to the path that is the antidote to all obscurations. That antidote will completely exhaust the latent tendencies of all phenomena, including afflictions, accumulated in the alaya-vijnana (store consciousness). When the consciousnesses that appear as places, bodies, and enjoyments cease, all of that will abandon the nature of alaya-vijnana and fully embrace the nature of the unpolluted realm of reality. That very unpolluted realm of reality is the Dharmakaya of the Buddhas. When it is attained, the Sambhogakaya and Nirmanakaya will be attained in dependence upon it; this is the established tenet. With this established tenet, the Prajnaparamita itself should be cultivated as the cause of Buddhahood, and that is also because, through the distinction of two kinds of meaning, it truly becomes the wisdom of non-inherent existence, because it is certain that the two are inseparable. The two cause false appearances to vanish, and only appear as limitless clarity. Thus, if someone thinks that those who meditate on mantras, signs, cushions, palaces, and so on, which possess the forms of Heruka and Yoginis, are indulging in elaboration and are inverted, because they give rise to the cycle of afflictions and are not the cause of liberation, then, in order to clarify that point, it is said: "Things themselves are liberated." The meaning is that things are extremely abiding and can completely attain all the Buddha's teachings. Those who possess great compassion are liberated by the six paramitas themselves, and therefore it is called great compassion. Liberation by the Prajnaparamita alone quickly abandons afflictions and becomes an Arhat. Therefore, one will tend more towards the Bodhi of the Shravakas, and not towards the Bodhi of the Buddhas. The Bodhisattva who possesses great compassion accomplishes the supreme benefit of sentient beings and generates the aspiration for unsurpassed Bodhi, and not for inferior ones. That is also liberated by the six paramitas themselves, and not by one. If liberation is through the six themselves, then what will the five become at that time? What will the sixth do? To this, it is said: "Thing"
Tibetan
ས་པོའི་འཆིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་དངོས་པོའི་སྒྲས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་གསུངས་ཏེ། གནས་པར་བྱེད་པ་དང་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དེ་རྣམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སོ། །དངོས་པོ་ཉིད་འཆིང་བ་ནི་གནས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་བཅིངས་ཏེ་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྒྱུད་སྐུ་གསུམ་གྱི་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་གནས་སོ། །དེའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་གྲོལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སློང་པ་ནི་ས་བོན་དང་བཅས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་པ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཡོངས་ཤེས་པས། །ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སོ། །གང་ཡང་དངོས་པོ་དངོས་པོར་མ་བྱས་ན་དེ་གྲོལ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལྟུང་ཞིང་གང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ནའང་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཉི་ག་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཅན་ཞེས་བོས་པའོ། འདིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གང་བྱ་བ་དེ་བསྡུས་ཏེ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡང་ལྷག་པར་སྟོན་པས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་པ་གཙོ་བོ་སྨོས་པས་དེའི་མཚན་མ་དང༌། གདན་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པ་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་གཟུང་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་སོ་བྱ་བ་བཞིན་ ནོ། །འདིའི་དོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡིན་ལ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའོ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་དོན་
Chinese
所谓的“地的束缚”等等。此处以“事物”之名宣说了五种波罗蜜多，因为它们本身是安住和获得的根本。事物本身的束缚即是安住。被其束缚而解脱者，也以它们的力量，为了所有众生的利益，其相续安住于三身直至虚空边际。完全了解它的事物，即是了解胜义谛，也就是智慧的波罗蜜多本身。由此解脱，并由此唤醒所有习气的障碍，即是使包括种子在内的所有遍行烦恼法完全灭尽。这样的状态就是涅槃，被称为不住涅槃，因为不住于轮回和涅槃二者。所说的概括即是“事物”等等。“事物”是指从五种波罗蜜多中产生的善。所谓“应当修习”，即是在自己的心续中努力生起，并通过修习的力量，使自己具备。“了知无事物”，是指通过了知所取和能取的自性无事物的智慧波罗蜜多。如果不对事物进行事物性的处理，那么就会因解脱而堕入声闻的菩提，如果不能完全了解，那么就会安住于轮回，二者都是愚痴。具有智慧的菩萨则二者兼顾，因此被称为“有智慧者”。这概括了大乘所应做之事，并对它们进行了区分。由于大乘也以密咒的方式进行了概括，因此也特别阐释了令其欢喜的金刚，如是宣说。所谓的“如是”等等。“嘿汝嘎”是指主要提及，因此也包括其标志、坐垫和坛城等眷属，例如说“国王驾崩”一样。此处的意义是，大乘中所有应当修习的善法，与圆满菩提成为一体，即是坛城之主，而圆满菩提的差别即是坛城。它本身是为了利益众生。
English
The so-called "bondage of the earth" and so on. Here, the five perfections are spoken of under the name of "things," because they themselves are the main things for abiding and attaining. The bondage of things themselves is abiding. Those who are bound by it and liberated also abide by the power of these, for the benefit of all beings, their continuum abides in the three bodies until the end of space. Fully knowing its things is knowing the ultimate truth, which is the perfection of wisdom itself. Liberated by it, and by it awakening all the obscurations of habit, is to completely exhaust all the pervasively afflicted dharmas, including the seeds. Such a state is nirvana, called non-abiding nirvana, because it does not abide in both samsara and nirvana. The summary spoken of is "things" and so on. "Things" refers to the virtue arising from the five perfections. "To be cultivated" means to diligently generate it in one's own mindstream, and through the power of cultivation, to possess oneself. "Knowing the absence of things" refers to the perfection of wisdom that knows the nature of the object of grasping and the grasper as the absence of things. If one does not treat things as things, then one will fall into the Bodhi of the Hearers because of liberation, and if one does not fully understand, then one will abide in samsara, both of which are ignorance. The Bodhisattva who possesses wisdom does both, and is therefore called "wise." This summarizes what the Great Vehicle should do, and distinguishes them. Since the Great Vehicle is also summarized by way of mantra, it also particularly explains the Vajra that pleases it, as it is said. The so-called "thus" and so on. "Heruka" refers to the main mention, so it also includes its signs, seat, mandala, and other retinues, just as saying "the king has passed away." The meaning here is that all the virtuous dharmas to be cultivated in the Great Vehicle become one with perfect Bodhi, which is the lord of the mandala, and the distinction of perfect Bodhi is the mandala. It itself is for the benefit of beings.