Tibetan
སྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒྲུབས་སོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་འཇིག་རྟེན་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །གང་དེའི་བར་མ་དོའི་སྲིད་པའི་ལུས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་དགོངས་པར་ཡོད་པས་ འཇིག་རྟེན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་ངའོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ང་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཕ་དང་མ་དང་བར་མ་དོའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡང་ང་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོས་བརྒྱལ་བའི་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་ཡང་ངའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གཙོ་བོའི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཙོ་བོ་ནི་ཁྱོད་ཡིན་ལ། འཁོར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་གཙོ་བོའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་གཙོ་བོ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པས་སོ། །མཐུན་པའི་དཔེས་རྟོགས་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོ་ང་ཞེས་བཏགས་པའོ། །མུན་པ་ལ་ནི་སྒྲོན་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི་དཔེར་ན་མུན་ཁུང་གི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་རྟོགས་པ་མར་མེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱའི་བདེ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་ང་ནི་འདུག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བའི་སྐུ་དེར་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བདག་བདེ་བ་ཅན་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་པའོ། །བཙུན་མོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་དང༌། དཔེའི་བཙུན་མོའོ། །དེ་དག་གི་བྷ་ག་ལ་ཁུ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ང་གནས་སོ། །ཁུ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་བོན་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དཔེའི་ས་བོན་ནོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་ཁུ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ས་བོན་དང་ལུས་ངག་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་མེད་ན་དེ་རྒྱུ་གཞན་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པས་ལྷའི་སྦྱོར་བའི་ལུས་ལས་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེ
Chinese
应当修习这样来成办。 此外，世间者，即是世间。 从极喜所生的有情众生即是世间。 其中的中阴有之身即是世间者。 在此，因为有世间的想法，所以是世间者，那也是我。 犹如法身大乐的同因即是圆满报身我，因此，父亲和母亲以及中阴有情众生的大乐同因所变成的世间也是我。 被大乐所迷醉的乾闼婆有情也是我。 什么是世间者的大乐，它如何是主要所修之法呢？ 说道：俱生喜等等。 那么，所要成办的大乐之主是您，而轮回的俱生之乐不是所要成办的，那为什么您是主要所修之法呢？ 说道：如果是那样，我等等。 又，这个“又”字是原因的意思。 因为，就是那个一样地主要地令人信服。 以相似的例子来领悟成办，因此，就将那个称为主要的我。 犹如黑暗中的明灯。 这句话的意思是，例如，对于黑暗房间里的瓶子等等，用灯来成办清楚地领悟，同样，譬如俱生喜本身使所要成办的安乐变得清晰。 我在极乐世界。 说了这句话等等，为了使那个变得清晰而说道：三世佛等等。 在具有相好光明之身中出生的菩萨们和法的圆满受用是主要的。 像这样的我住在极乐世界。 妃子是金刚妃和譬如妃。 在她们的བྷ་ག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）里，以精液之名我存在着。 精液是智慧的种子和外在例子的种子。 那个，就是精液。 因此，依靠种子和身语如实结合，就是大乐。 如果没有那个，那个就不会从其他因产生，所以要从天神的结合之身中产生安乐。 因此，所要成办的安乐是所追求的意义。
English
It should be practiced to accomplish in this way. Furthermore, the worldly one is the world. Sentient beings born from great joy are the world. The body of the intermediate state of existence therein is the worldly one. Here, because there is the thought of the world, it is the worldly one, and that is also me. Just as the co-cause of the great bliss of the Dharmakaya is the Sambhogakaya, so the world that has become the co-cause of the great bliss of the father, mother, and intermediate state sentient beings is also me. The Gandharva sentient being intoxicated by great bliss is also me. What is the great bliss of the worldly one, and how is it the main practice? It is said: Co-emergent joy, and so on. So, the main object of accomplishment is you, and the co-emergent bliss of samsara is not to be accomplished, so why are you the main object of accomplishment? It is said: If that is the case, I, and so on. Also, the word "also" means cause. Because, in the same way, it is mainly convincing. Accomplishing understanding with similar examples, therefore, that is called the main I. Like a lamp in the dark. This means that, for example, for a vase in a dark room, etc., the lamp accomplishes clear understanding, just as the co-emergent joy itself makes the bliss to be accomplished clear. I am in Sukhavati. Saying these words, etc., to make that clear, it is said: Thirty Buddhas, and so on. The Bodhisattvas born in the body blazing with marks and signs and the perfect enjoyment of the Dharma are the main ones. I, who have become like this, dwell in Sukhavati. The consort is the Vajra consort and the example consort. In their བྷ་ག་ (bha ga, ，) , I exist by the name of semen. Semen is the seed of wisdom and the seed of external examples. That is called semen. Therefore, relying on the seed and the body and speech being truly combined, is great bliss. If there is not that, that will not arise from other causes, so bliss should be generated from the body of the union of the gods. Therefore, the bliss to be accomplished is the meaning to be pursued.
Tibetan
ར་བས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དགོངས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ལྟར་ ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ལམ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་བདེ་བས་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དངོས་མེད་ཚུལ་ཡང་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དོ། །ཞལ་ཕྱག་རྣམ་པ་ཞེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་གོ །གཟུགས་མེད་པ་ཡང་གང་ལས་ཤེ་ན། དམ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། །འགྲོ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རང་བཞིན་ཞེས་པ་དང་ངོ་བོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྒྲའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་དག་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་སེམས་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དག་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེའི་དངོས་པོ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདིས་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འགྲུབ་ཅེས་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དེའི་ཚེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ས་བོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་ལུས་ནི་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི། དེ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་བས་ན་གསུངས་པ། ལྷའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ཡང་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲས་དེའི་ས་བོན་ཉིད་གསུངས་སོ། ། དེར་ཡང་ལུས་ཅན་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་གནས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ
Chinese
因此，必須修習天瑜伽。這是其意。現在，由於道路既非實有亦非非有，而是安樂，因此，果位佛陀也非實有，因為那是所有煩惱止息的特徵。所謂「彼性」，即是佛陀。所謂「亦非非有之理」，乃是極為清淨、一味之智慧自性，即是法身。所謂「面容手足等」，乃是報身和化身。所謂「無色」又是從何而來呢？即是「聖妙樂」，意思是說，法身也享受法樂。因此，果位既非實有亦非非有。因此，一切有情皆是俱生喜，那俱生喜是與佛陀本性的俱生喜相關聯的。所謂「一切有情」，即是一切眾生。有人問：為何說佛陀本性的俱生喜？對此，佛陀說道：「俱生」等等。所謂「自性」和「本質」，是「俱生」一詞的同義詞。佛陀本性主要是法身。所謂「就此而言」，即是指「清淨」等等。所謂「清淨」，即是無垢自性，光明本淨。心是它的相。它的自性就是它的本質，所以這樣說。它的自性就是涅槃，清淨的自性也是它，心也是它。因為在勝義諦中，它是清淨且已入涅槃的，所以它不是實有。因為心本身就是清淨的自性，所以它也不是非有，這是其意。這表明，心自性光明，因此，從無始以來就具備成佛的種子。如果那樣，報身就沒有種子了嗎？因為凡夫之身就是那個身體本身的，與它種類不同，是這樣嗎？因此，佛陀說道：「天」等等。這裡，也用「天之色」一詞來表示它的種子。 在那裡，有情眾生僅僅通過出生就存在。為什麼呢？
English
Therefore, one must definitely meditate on the yoga of the deity. This is the meaning of that. Now, since the path is neither existent nor non-existent, but is bliss, therefore, the resultant Buddha is also not existent, because that is the characteristic of the exhaustion of all afflictions. The term 'thatness' refers to the Buddha. The term 'also not the way of non-existence' refers to the very nature of the Dharmakaya, which is the nature of pristine awareness that is utterly pure and of one taste. The term 'faces, hands, and so forth' refers to the Sambhogakaya and Nirmanakaya. From where does 'formlessness' come? It is 'supreme bliss,' which means that the Dharmakaya also enjoys the bliss of Dharma. Therefore, the result is neither existent nor non-existent. Therefore, all beings are the joy of co-emergence, and that co-emergence is related to the co-emergence of the very nature of the Buddha. The term 'all beings' refers to all sentient beings. Someone asks, 'Why is it said to be the co-emergence of the very nature of the Buddha?' To this, the Buddha says, 'Co-emergence,' and so forth. The terms 'nature' and 'essence' are synonyms for the word 'co-emergence.' The very nature of the Buddha is primarily the Dharmakaya. The statement 'in terms of that' refers to 'purity,' and so forth. 'Purity' is the very nature of stainlessness, luminosity itself. The mind is its aspect. Its nature is its essence, so it is said. Its very nature is Nirvana; the pure nature is also it, and the mind is also it. Because in ultimate truth, it is pure and has passed into Nirvana, therefore it is not existent. Because the mind itself is the pure nature, therefore it is also not non-existent, this is the intention. This indicates that the mind is luminous by its very nature, and therefore, from beginningless time, it possesses the seed of Buddhahood. If that is the case, then does the Sambhogakaya have no seed? Because the body of an ordinary person is that very body itself, and it is of a different kind from it, is that so? Therefore, the Buddha said, 'Deity,' and so forth. Here, the term 'form of the deity' also refers to its seed. There, embodied beings exist merely by being born. Why?