Tibetan
མ་པ་ལ་གསུངས་པ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་ཡིད་ཀྱིས་སྐྱེས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་དམན་པས་སྤང་པའོ། །ཅི་ཞེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་མོ། །དད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གུས་པའོ། །ཨ་བེ་ག་ནི་སྐྱོ་བའོ། །དེས་ཉམས་པ་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དམན་པས་སྤངས་པའོ། །ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བསྟོད་པའོ། །བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ ལ། གསུངས་པ། ཁྱབ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བས་འགྲོ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་གང་གསུངས་པ་དེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱབ་བྱའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདེ་བ་མ་རྟོགས་པར་ལུས་མེད་པ་དེ་ལྟར་བདེ་བ་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དཔེ་གསུངས་པ། འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་བསྡུས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་དེར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐུ་བསྒོམ་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན་དེ་བས་ན་གསུངས་པ། དངོས་དང་དངོས་མིན་ཉིད་ཀྱང་ང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལུས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཟུགས་དང་མི་ལྡན་ཏེ། དེར་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལུས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བས་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་སྣང་བ་ཉིད་དེ་འཁྲུལ་པ་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། དེ་བས་ན་གསུངས་པ། དངོས་པོ་རྟོགས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ང༌། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྟོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེས་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྣང་གི་ཐ་དད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མཐའ་ཡས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཅོད་དེ། ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེའི་ཕྱིར་
Chinese
关于“如是说圆满”等等。 修习是指以意生起本尊之身。这是因为低劣而舍弃的。所谓“什么”是指稍微一点。信仰是指对圆满次第的恭敬。阿贝嘎是指厌倦。因此而衰退是指：以低劣而舍弃生起次第。所谓“身”等等是对生起次第的赞颂。所谓“说”是指仅仅指示，也不能在修行者的相续中生起以空性成就一切身等等。为什么呢？ 答：说“所遍”等等。因为以乐遍及有情而说，那不仅仅是能遍的自性，而且也是所遍的自性。例如，没有证悟乐则没有身，同样，没有身等等也没有乐，就是这个意思。所谓“如何”等等是说譬喻。那么，仅仅以法身所摄的大乐是所要成就的，而且法身也是身、受用和处所的显现的识全部灭尽，那么为什么还要身等等呢？因此在那里修行不应修习身，所以说：有实与非实，是指具有色等等，也就是报身和化身显现为身等等。法身是不具有色的，是指在那里没有显现的意义。如果报身和化身显现为身等等，那时事物显现为真实，从那个错乱中，佛也不是佛了，这样想的话。因此说：为悟实事乃成佛。此意为，通过证悟一切法的实事，即是遍知一切相的智慧，由此而成佛。对于没有显现的智慧来说，是诸法的一般体性，而不是显现的各别体性无边无际。那些各自显现的是如镜般的智慧，以能完全断除的个别观察的智慧来断除，这两种智慧就是报身。因此
English
Regarding "Thus Spoken Completion" and so on. Meditation is to generate the deity's body with the mind. This is abandoned because of inferiority. What is meant by "what" is just a little. Faith is reverence for the completion stage. Abega means weariness. Declining because of this means: abandoning the generation stage because of inferiority. The so-called "body" and so on are praises of the generation stage. The so-called "saying" means that merely indicating, it is not possible to generate in the continuum of the practitioner who accomplishes all bodies and so on with emptiness. Why? Answer: Saying "pervaded" and so on. Because it is said that happiness pervades sentient beings, that is not only the nature of the pervader, but also the nature of the pervaded. For example, without realizing happiness, there is no body, and similarly, without body and so on, there is no happiness, that is the meaning. The so-called "how" and so on are saying metaphors. So, only the great bliss encompassed by the Dharmakaya is to be accomplished, and the Dharmakaya is also the complete exhaustion of the appearances of body, enjoyment, and place, then why are there body and so on? Therefore, it is not appropriate to meditate on the body in that practice, so it is said: reality and unreality, which means having form and so on, that is, the Sambhogakaya and Nirmanakaya appear as body and so on. The Dharmakaya does not have form, which means that there is no appearance there. If the Sambhogakaya and Nirmanakaya appear as body and so on, then things appear as real at that time, and from that confusion, the Buddha is also not a Buddha, if you think like that. Therefore, it is said: to realize reality is to become a Buddha. The meaning of this is that by realizing the reality of all dharmas, that is, the wisdom of knowing all aspects, thereby becoming a Buddha. For the wisdom without appearance, it is the general nature of all dharmas, not the infinite individual nature of appearance. Those that appear separately are mirror-like wisdom, which is cut off by the wisdom of individual observation that can completely cut off, these two wisdoms are the Sambhogakaya. Therefore
Tibetan
སྐུ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཏེ་གཅིག་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་མེད་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཇི་ལྟར་སྣང་བས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་ པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ང་ཟབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྨོངས་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་མེད་པའོ། །ལེ་ལོས་བཅོམ་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་མེད་པའོ། །ཟབ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། བདེ་བ་ཅན་ན་ད་གནས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་བདེ་བ་ཅན་ཏེ། ཞོལ་བྱ་རོག་སྲུངས་ཤིག་ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་རང་གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཆོག་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་དང་གི་དོན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་རིམ་པའིའོ། །བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཙུན་མོའི་མཆོག་གོ །དེའི་བྷ་ག་ལ་བཞུགས་པ་ནི་གནས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་ཨེའི་ཆ་བྱད་དེ་གཟུགས་ལའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་རིན་པོ་ཆེའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་དེ་ཉིད་དུ་དེ་རྣམས་རོ་གཅིག་ཕ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུས་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །གང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ངའོ། །གང་ཡང་ཉན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ཡང་ངའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ང་ཉིད་དེ། དེས་ན་དེ་དག་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་གཙོ་བོ་གང་ཞེ་ན། སྙམ་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་སྟེ་ངའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །རིགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྐུ་བ
Chinese
以三身成佛，不是以一而成佛。如果沒有報身和化身，自己和他人的利益圓滿就不會圓滿。那些也不是非常虛幻的，不是如所顯現般存在，而是顯現為如幻術般成立。因此，清淨世間的顯現是報身，是法身的同類因。這樣說了。因此，為了顯示「我」是深奧的，所以說了，「我」等等。愚昧是指沒有由聽聞而生的智慧。被懶惰所摧毀是指沒有由思維而生和由禪修而生的智慧。說了那深奧本身的分類，「在極樂世界中安住」等等。如來阿彌陀佛的清淨剎土是極樂世界，就像「下面守護烏鴉」的方式，所有清淨的佛土都稱為極樂世界。那裡自己安住的是佛的報身，是極為稀有、佛的圓滿。尼的語氣是「和」的意思，是不同的次第。無我瑜伽母等等是金剛佛母之首。住在她的བྷ་ག་（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：བྷ་ག་，bhaga，bhaga，女陰）中是安住。諸法的那一體性平等，即是如是性，所說的意義的唉的相狀，是指色。佛陀本身是珍寶。為了在那裡以大樂之身如實了知那些的薩瑪塔，所以這樣說。為了闡明如此之大的自性，所以說了，「說法者是我」等等。凡是能闡明喜金剛續等等如此之類的法的是我。凡是具有聽聞功德的弟子也是我。這三者也是我，因此應當供養他們，是這個意思。那麼，主尊是誰呢？想到這裡，就說了「所要證的是誰」，因為法身大樂是所要證的主尊，即是我。稱為引導眾生者，是報身和化身。以那些道理，也
English
Buddhahood is attained through the three bodies, not through one alone. Without the Sambhogakaya and Nirmanakaya, the complete fulfillment of one's own and others' benefit would not be possible. These are not entirely illusory, they do not exist as they appear, but appear to be established like illusions. Therefore, the pure worldly appearance is the Sambhogakaya, which is the concordant cause of the Dharmakaya. Thus it was said. Therefore, in order to show that "I" am profound, it was said, "I" and so on. "Ignorance" means the absence of wisdom arising from hearing. "Overcome by laziness" means the absence of wisdom arising from thinking and meditation. The divisions of that very profoundness were spoken, "Now abiding in Sukhavati," and so on. The pure land of the Tathagata Amitabha is Sukhavati, and in the manner of "guarding the crows below," all pure Buddha-fields are called Sukhavati. That which abides there is the supremely wondrous Sambhogakaya of the Buddha, the perfection of the Buddha. The word "ni" means "and," it is a sequence of differences. Nairatmya and so on are the foremost of the Vajra Yoginis. To dwell in herབྷ་ག་（Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning: བྷ་ག་，bhaga，bhaga，vagina）is to abide. The oneness of all dharmas, the equality, is thusness, the aspect of the meaning of "e," which refers to form. The Buddha himself is a jewel. In order to truly realize those Samata there with the body of great bliss, thus it is said. In order to clarify such a great self-nature, it was said, "The speaker is I," and so on. Whoever clarifies the Dharma of Hevajra Tantra and so on, is I. Whoever is a disciple endowed with the qualities of listening, is also I. These three are also I, therefore they should be offered to, that is the meaning. Then, who is the chief? Thinking this, it was said, "Who is to be accomplished?" Because the Dharmakaya, great bliss, is the chief to be accomplished, that is I. The one called the guide of beings is the Sambhogakaya and Nirmanakaya. By those reasons, also the body