Tibetan
་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་གྱི་ལྷག་མའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་གཞན་དང་སྦྱར་རོ། །འདོད་པ་ཞེས་པ་ནི་འདུན་པ་དང་སྨོན་པ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་བས་ན་དང་པོ་དེ་དག་འདོད་པ་དང་བཅས་པས་འཁྲུལ་པའོ། །རེག་པ་ནི་པདྨ་ལའོ། །འདོད་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྡན་པས་ཞེས་པ་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་ལས་བསྟན་པའི་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་པ་ཡིན་ལ། བཞི་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཙམ་གསུངས་ཏེ་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འཇིག་པ་ནི་མེད་པ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བས་ན་དེས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེས་མཚོན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་ནི་བདེ་བ་དམ་པ་མི་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་བདེ་བ་དམ་པ་བདག་གིས་མྱོང་ངོ་ཞེས་དེ་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དྲན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ། །སྲིད་པ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་སྲིད་པ་སྟེ། ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །དབུ་མ་ཞེས་པ་ནི་དབུས་ཏེ་བར་ཆད་དོ། །དེ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་དབུ་མ་སྟེ། དབུས་ནི་བར་དང་བཅས་པ་དང་། ཆོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་དོན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དུས་ལ་ཡང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་དུས་ལ་ཡང་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞིག་པ་ཉིད་དོ། །དགའ་བའི་དུས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལྷག་པར་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་གསུམ་གྱི་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་སྟེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་སྐྱེས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཡང་གཞི་གང་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། གང་དང་གང་དགའ་བ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་དང་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ཞེ་ན། འདི་རྟག་ཏུ་ལྷག་པར་མོས་པའི་གཙོ་བོ་ཉིད་དེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷན་ཅིག
Chinese
的意思。剩余的意思是所有的剩余。俱生喜是指俱生喜本身，应该修习，这要和其他结合起来。欲望的意思是意愿和愿望，这是不同的名称。这也是因为分别念本身而产生的错觉。因此，最初的那些是因为伴随着欲望而产生的错觉。触是对于莲花而言的。欲望的意思是伴随，这是句子的剩余部分。从第一个偈颂中所示的次第来看，殊胜的喜是第三个，第四个是俱生喜，但不是从出生的次第来看。贪欲的声音仅仅说了殊胜的安乐，因为是贪着的处所。它的坏灭是没有，它的事物就是它本身。因为它从那产生，所以它象征着它，这是它象征的意思。因为殊胜的喜是无上安乐，是不坏灭的体性，无上安乐我体验到，这样忆念超越它的安乐，分别念的自性本身就是错觉的意思。 存在是因为将要产生，所以是存在，是能力无碍的因的意思。涅槃的意思是坏灭。中观的意思是中间，是间隔。因为它存在于此，所以是中观，中间是伴随着间隔，以及决定的意思。这个意思在极度欢喜的时候，也不是显现殊胜的安乐，因为那是它的因。在殊胜的欢喜的时候，也不是显现它，因为是坏灭本身。在欢喜的时候，也不是非常显现，因为是因的因本身。这些不是由三个显现的，因为它是出生为殊胜安乐的自性。如果那样，那么在生起次第中，又是因为什么基础而修习呢？无论什么欢喜显现，都是由它来近似象征。那是因为什么只是圆满次第呢？这是总是特别信奉的主要，因为是显现俱生本身的因。那样的话，俱生
English
means. The remainder means the remainder of all. Co-emergent joy means the co-emergent joy itself, which should be cultivated, and this should be combined with others. Desire means intention and wish, which are different names. This is also an illusion because of the conceptual thought itself. Therefore, the initial ones are illusions because they are accompanied by desire. Touch is for the lotus. Desire means accompanied, which is the remainder of the sentence. From the order shown in the first verse, the special joy is the third, and the fourth is the co-emergent joy, but not from the order of birth. The sound of attachment only speaks of the supreme bliss, because it is the place of attachment. Its destruction is non-existence, and its object is itself. Because it arises from that, it symbolizes it, which means it symbolizes it. Because the special joy is supreme bliss, which is the nature of non-destruction, supreme bliss I experience, thus remembering the bliss beyond it, the nature of conceptual thought itself is the meaning of illusion. Existence is because it will arise, so it is existence, which means the cause of unobstructed ability. Nirvana means destruction. Madhyamaka means middle, which is interval. Because it exists here, it is Madhyamaka, the middle is accompanied by interval, and the meaning of determination. This meaning, even at the time of extreme joy, does not manifest supreme bliss, because that is its cause. At the time of special joy, it does not manifest it either, because it is destruction itself. At the time of joy, it is not very manifest, because it is the cause of the cause itself. These are not manifested by the three, because it is born as the nature of supreme bliss. If so, then in the generation stage, for what basis should one practice? Whatever joy manifests, it is approximated by it. Why is it only the completion stage? This is always the main object of special devotion, because it is the cause of manifesting the co-emergent itself. In that case, co-emergent
Tibetan
་སྐྱེས་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་བྱ་བ་བྱས་པ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཁ་ཅིག་སེམས་ན། དེ་བས་ན་དེའི་ལན་གསུངས་པ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ངོ༌། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་ཡོངས་མི་རྙེད། །ཅེས་པ་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་ངོ༌། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་སྟོན་པ་དང་ཉན་པ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། དེ་ནི་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་དང་དམྱལ་བའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསྟན་པ་ན་ཐོས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་རིག་སྟེ་དེའི་ཚེ། ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་སྟེ། གཞན་གྱི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤེས་ པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བསྒོམས་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་ན་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། སྲིད་པའི་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་ཡི། །ལམ་ནི་ང་ཡིས་ཁྱེད་ལ་བསྟན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་མཛད་ཡིན། །ཁྱེད་རྣམས་རང་གིས་ནན་ཏན་གྱིས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དེ་ལ་ནི་འདི་རིགས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་མན་ངག་ཀྱང་དོན་མེད་ན་བསྒོམ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་གཞན་གྱི་མན་ངག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན་དེས་ན་གསུངས་པ། བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་དགོངས་ཏེ། འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གོང་ནས་གོང་དུ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་ལས་དམན་པ་ཉིད་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པས་དྲི་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ངེས་པར་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་འདིར་བསྒྲུབ་
Chinese
如果有人认为，仅仅通过对生起的近示，我就完成了我的工作，也就是没有必要去修习。因此，为了回答这个问题，（经文中）说了“非由他言”等等。所谓“非由他言”，即使是佛陀金刚持等也不能完全领会。所谓“任何人都不能完全证得”，即使是十地自在者也不能完全证得。应当理解为，这是各自自己才能证悟的，并且是超越了他们的分别念的境界。有人会想，那么在这种情况下，如何进行讲授和听闻呢？这只是言语上的世俗谛，而不是自性的实相。就像描述天界和地狱的快乐和痛苦时所听到的那样。当它显现时，自然而然地就能证悟，那时，也是自己证悟，而不是通过他人的言语。因此，（经文中）说：“自己才能了知”。因此，修习并非没有意义，因为如果修习没有圆满，就无法使它显现。正如（经文中）所说：“我已向你们展示了解脱轮回痛苦的道路。如来是导师，你们要自己努力。”那么，对于超越世间的道路来说，像这种与生俱来的喜悦，对于那些享受欲望的人来说，是显而易见的。如果连诀窍都没有用处，更不用说修习了。对于显而易见的事情，还需要其他的诀窍做什么呢？因此，（经文中）说了“福德”等等。应当这样理解：在这里，需要成就的不是世俗的与生俱来的喜悦，因为它已经成就了，并且它比更高层次的天界等的快乐还要低劣，而且因为它是有漏洞的，所以是不清净的，因此它是轮回者的过患之根源。那么，什么是（需要成就的）呢？是如来们的各自正等觉，也就是法身与生俱来的，如同虚空一般，以及与其因相同，也就是报身生起的与生俱来的，极其卓越、极其清净、具有决定安乐的特征的与生俱来的（智慧），这才是这里需要成就的。
English
If some think that I have done my work merely by showing the arising, that is, there is no need to practice. Therefore, in order to answer this question, (the scripture) says "not by others' words" and so on. The so-called "not by others' words" means that even the Buddha Vajradhara and others cannot fully comprehend it. The so-called "no one can fully attain it" means that even the lords of the ten bhumis cannot fully attain it. It should be understood that this is something that each person can realize for themselves, and that it is a state beyond their conceptual thoughts. Some may wonder, then how can there be teaching and listening in this case? This is only the conventional truth of words, not the reality of self-nature. It is like hearing about the happiness and suffering of the heavens and hells. When it manifests, it will be naturally realized, and at that time, it is also realized by oneself, not through the words of others. Therefore, (the scripture) says, "One knows by oneself." Therefore, practice is not meaningless, because if practice is not complete, it cannot be made manifest. As (the scripture) says, "I have shown you the path to liberation from the suffering of samsara. The Tathagata is the guide, you must strive on your own." Then, for the path beyond the world, the joy that arises together, like this, is obvious to those who enjoy desires. If even the key points are useless, what need is there to practice? What need is there for other key points for something that is obvious? Therefore, (the scripture) says "merit" and so on. It should be understood in this way: here, what needs to be accomplished is not the worldly joy that arises together, because it has already been accomplished, and it is inferior to the happiness of the higher realms of the heavens, and because it is flawed, it is impure, and therefore it is the root of the faults of samsara. So, what is (to be accomplished)? It is the individual perfect enlightenment of the Tathagatas, that is, the Dharmakaya that arises together, like the sky, and the Sambhogakaya that arises from the same cause, which is extremely excellent, extremely pure, and has the characteristic of definite bliss, this is what needs to be accomplished here.