Tibetan
ད་ཅིག་དང་པོ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་དུ་མི་འབྲལ་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཟད་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མེད་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་མི་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བདུད་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་བདག་ཉིད་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོའི་ཡན་ལག་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་དང་པོའི་ལུས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །ཅི་བསྒོམ་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རང་ བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་བྱང་ཆུབ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་སྟེ། སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དཔྱད་བཟོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་འཁྲུལ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བསྐྱེད་དེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བསམ་མོ། །རང་གི་སེམས་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བསལ་ལ། ཤེལ་དག་པ་ལྟ་བུར་གསལ་བ་ཙམ་མཐའ་ཡས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བལྟའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ས་བོན་བསྡུ། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྙིང་གར་བསྡུས་ནས་ཉི་མ་ཤར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་གྱུར་པར་བལྟའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་འོད་ཟེར་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་ཅན་གྱི་ས་བོན་བསམས་ཏེ། ས་བོན་དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་མ་དང༌། གཽ་རཱི་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡ
Chinese
首先，应当修习慈爱。第二个刹那，应当修习悲心，即观想他们自身远离一切痛苦。第三是喜，即观想他们自身获得安乐，永不与轮回分离。最后是舍，即观想他们自身，为了灭尽烦恼等一切不善之方面，而发起世间和出世间的一切善法。如是，应当修习这四种无量。为什么呢？为了稳固菩提心等一切善根，并且为了不区分怨亲等对象，以及为了从恶趣的痛苦、魔障和下乘中保护自己，这些是瑜伽士们的第一个支分，是所有瑜伽士的共同之处。第一个瑜伽的身体是四金刚，如所说“从那以后”等等。 “从那以后又”，是指从那以后又应当修习。至于修习什么，则宣说了“空性的菩提”等等。唯识的自性，即是那各种各样的显现，能取和所取二者皆无，即是空性。它的菩提是不错乱的显现，应当修习那空性的菩提。如何修习呢？于此，能取和所取，即使是少许也无可审查，不是唯一存在，从无二中显现为二，以自己的心识的错乱，生起各种各样的显现，如梦等一般进行思维。以自己的心识的各种显现，遣除错乱的征相，如清净的水晶一般，仅仅是光明，观见为无边且无二。 “第二是种子收摄”，是指将自己的无边心识，无二地收摄于心间，观想如日出之轮。其上观想有吽（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城体：हूं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，具有光芒炽燃的鬘，从那种子中，观想生起金刚母和 गौरी 等无量
English
First, one should meditate on loving-kindness. In the second instant, one should meditate on compassion, which is to contemplate that they themselves are free from all suffering. The third is joy, which is to contemplate that they themselves have obtained happiness and will never be separated from samsara. Finally, there is equanimity, which is to contemplate that they themselves, in order to exhaust all non-virtuous aspects such as afflictions, initiate all virtuous aspects of the mundane and supramundane. Thus, these four immeasurables should be meditated upon. Why? In order to stabilize all roots of virtue such as bodhicitta, and in order not to discriminate between enemies and friends, and in order to protect oneself from the suffering of the lower realms, obstacles, and the lower vehicle, these are the first branch of yogis, which is common to all yogis. The body of the first yoga is the four vajras, as it is said, "From then on," and so on. "From then on again" means that from then on one should meditate again. As for what to meditate on, it is said, "The emptiness of bodhi," and so on. The nature of mere consciousness, which is the various appearances, is emptiness itself, where there is no duality of grasper and grasped. Its bodhi is the non-erroneous appearance, and that emptiness of bodhi should be meditated upon. How should one meditate? In this, there is nothing whatsoever that can be examined as grasper and grasped. It is not uniquely existent, but from non-duality it appears as duality. With the delusion of one's own mind, various appearances arise, and one thinks of them as like dreams and so on. With the various appearances of one's own mind, one dispels the signs of delusion, and like a clear crystal, one sees only luminosity, boundless and non-dual. "The second is the gathering of the seed," which means that one gathers one's own boundless mind, non-dually, into the heart, and contemplates it as being like the disc of the rising sun. On top of that, one contemplates the seed syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: हूं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽), with a garland of blazing light, and from that seed, one contemplates the arising of Vajra Mother and Gauri and so on, immeasurably.
Tibetan
ས་པར་སྤྲོ་བར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ས་བོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྡུས་པ་ནི་ས་བོན་བསྡུས་པ་སྟེ་དེ་བསྒོམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་གཟུགས་བརྙན་རྫོགས། ཞེས་པ་ནི་ས་བོན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་རང་གི་ལུས་པདྨ་ཆེན་པོའི་ལྟེ་བ་ལ་བཞུགས་པ་རོའི་སྙིང་གར་ཉི་མའི་ཐོག་ཏུ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྡན་པས་སྐུ་རྫོགས་པ་དེ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་དགོད། །ཅེས་པ་དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དམིགས་ཏེ། དེའི་སྟེང་དུ་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་བཀོད་ལ། སྙིང་གའི་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་ལས་རང་གི་ལྷའི་རྣམ་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་རྫོགས་པ་རང་གི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཡང་གཉིས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ། ར་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྷག་པར་ར་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་བསྲུང་བ་དང་པོའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་ གཉིས་པའོ། །བསྲུང་བ་གསུམ་པར་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ནི་མདུན་དུ་མེའི་མདོག་དང་ལྡན་པའི་ར་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་མོ། །དེའི་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་བསམ་ལ་དེའི་འོག་ལས་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་སོང་པ་རྣམས་ལས་ཤིན་ཏུ་འཁྲིགས་པའི་རབ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྟེང་དུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ར་བའི་ཐོག་ཏུ་དྲ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཡང་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚམས་བཅིང་ངོ༌། །ཡང་གི་དོན་ནི་འོག་ཏུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོག་གི་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཉི་མ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དག་འོག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་དེ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམས་པ་ལས་གསུངས་པ། དང་པོར་ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རོ་བསྒོམ་ཞེས་པ་ནི་ར་བ་བཞིའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་སའི་སྟེང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་གྱེན་དུ་འཕགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལྟ་བ་ལ་རོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གདན་དུ་བྱ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ཆོས་
Chinese
将地变得喜悦，并将它们都归集到种子本身，这就是归集种子，即修习它。第三是形象圆满。意思是说，以种子本身，喜悦金刚的身像安住在自己的身体大莲花的莲心上，在喉咙的中心，在太阳之上，具有太阳光的光轮，修习身像圆满，这就是它的意思。第四是安立字。意思是说，从那以后，观想自己心中的太阳轮。在其上安立种子字，从安住在心间太阳上的种子字，以自己本尊形象的心之自性而圆满，应当修习自己的心，这就是它的意思。这里也是以“第二”等词语来加以区分的。这是就第二瑜伽而言说的。“ra las”等词语也是如此。这里，要圆满空性菩提的究竟支分，如前一样。特别是，以“ra las”等两句偈颂所说的那样，修习慈爱等是第一守护。空性菩提是第二守护。第三守护中，“las”等偈颂所说的意思是，在前方观想具有火色的ra las太阳轮。在其中心观想各种金刚，在其下，从金刚细微散发出的光芒向四方散布，应当修习非常稠密的景象。向上散发的光芒在围墙之上形成网。从那些光芒中再次散发的光芒则束缚边界。而“又”的意思是，向下散发的光芒以金刚的自性到达下方尽头。太阳和各种金刚变成向下，普遍充满，因此要使这一切稳固。然后想到要做什么，所以说“首先”，意思是瑜伽士身体之前的意思。修习ro，意思是说在四个围墙的中央，在金刚自性的地上，观想八瓣莲花向上生长，非常广大，这就是修习ro的意思。因为在这里要作为薄伽梵的座垫，所以说“法”。
English
Making the ground joyful and gathering them all into the seed itself is gathering the seed, which is to be practiced. The third is the perfection of the image. It means that with the seed itself, the body of the joyful Vajra resides in the heart of the great lotus of one's own body, in the center of the throat, above the sun, with a halo of sunlight, practice the perfection of the body, that is its meaning. The fourth is to establish the syllable. It means that from then on, visualize the sun disc in one's own heart. Establish the seed syllable on it, and from the seed syllable residing in the sun in the heart, perfected by the self-nature of the mind in the form of one's own deity, one should practice one's own mind, that is its meaning. Here also, it is distinguished by words such as "second." This is spoken in terms of the second yoga. The words "ra las" and so on are also like that. Here, to perfect the ultimate branch of emptiness bodhi, it is the same as before. In particular, as spoken in the two verses such as "ra las," practicing love and so on is the first protection. Emptiness bodhi is the second protection. In the third protection, the meaning of the verses such as "las" is to visualize the sun disc of ra las with the color of fire in front. In its center, visualize various vajras, and below it, from the subtle vajra, the rays spread in four directions, one should practice a very dense scene. The rays that spread upwards form a net on top of the fence. The rays that spread again from those rays bind the boundaries. And the meaning of "again" is that the rays that spread downwards reach the end of the bottom with the nature of vajra. The sun and various vajras become downwards, universally filled, so all of this must be made stable. Then thinking about what to do, so it says "first," meaning before the body of the yogi. Practicing ro means that in the center of the four fences, on the ground of the nature of vajra, visualize the eight-petaled lotus growing upwards, very vast, that is the meaning of practicing ro. Because here it is to be used as the seat of the Bhagavan, so it says "dharma."