Tibetan
ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །ཚིག་དེ་དག་གིས་ནི་དོན་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཕྱིས་ཇི་ལྟར་མི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་བྱེད་པའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་ཞེན་དཔེར་ན་ནད་དང་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། ནད་དང་བྲལ་བ་དང་སྨན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་ནད་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། །འགོག་པ་ནི་ནད་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལམ་ནི་སྨན་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་གང་གིས་བརྟགས་པས་ཤེས་པ་བརྒྱད་དང༌། བཟོད་པ་བརྒྱད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མངོན་དུ་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་ན་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་མཐོང་བའི་ལམ་བསྒོམས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་གཉིས་ནི་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། ཆད་པར་ལྟ་བ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང༌།
Chinese
也應當做。那即是聲聞和獨覺的菩提。那些語句顯示這個意義，聲聞等見到輪迴是痛苦而捨棄，後來做如何不生的方法。四聖諦應當做為是量而修習。那即是痛苦應當了知，集應當捨棄，滅應當現證，道應當修習。因此五蘊的自性應當觀察。如何觀察呢？譬如說，疾病和疾病的因，脫離疾病和藥物。那即是痛苦如疾病，集如疾病的因，滅如脫離疾病，道如藥物。如是觀察四聖諦，則會生起八種智和八種忍。那些稱為十六剎那。那是超世間智慧的顯現，稱為見道。由於未曾現見而現見，故稱為見道。由於現證滅，故稱為道。那裡的剎那是指於苦知法，於苦知法之忍，於苦隨知法，於苦隨知法之忍，於集知法，於集知法之忍，於集隨知法，於集隨知法之忍，於滅知法，於滅知法之忍，於滅隨知法，於滅隨知法之忍，於道知法，於道知法之忍，於道隨知法，於道隨知法之忍，共十六。如是次第修習見道，則會捨棄三界煩惱中見所斷的八十八等。那裡的見苦所斷十二種是：常顛倒見，我顛倒見，斷顛倒見，壞聚見，戒禁取見，懷疑，貪欲和嗔恨。
English
It should also be done. That is the Bodhi of the Hearers and Solitary Realizers. Those words show this meaning: the Hearers and others, seeing suffering in samsara, abandon it, and later make efforts to prevent rebirth. The Four Noble Truths should be regarded as valid and practiced. That is, suffering should be understood, the origin should be abandoned, cessation should be realized, and the path should be cultivated. Therefore, the nature of the five aggregates should be examined. How should it be examined? For example, like disease and the cause of disease, freedom from disease and medicine. That is, suffering is like disease, the origin is like the cause of disease, cessation is like freedom from disease, and the path is like medicine. Thus, by examining the Four Noble Truths, eight wisdoms and eight patiences will arise. These are called the sixteen moments. That is the manifestation of transcendent wisdom, called the Path of Seeing. Since it is seeing what has not been seen, it is called the Path of Seeing. Since cessation is realized, it is called the Path. The moments there refer to knowing the Dharma of suffering, the patience of knowing the Dharma of suffering, knowing the Dharma following suffering, the patience of knowing the Dharma following suffering, knowing the Dharma of the origin, the patience of knowing the Dharma of the origin, knowing the Dharma following the origin, the patience of knowing the Dharma following the origin, knowing the Dharma of cessation, the patience of knowing the Dharma of cessation, knowing the Dharma following cessation, the patience of knowing the Dharma following cessation, knowing the Dharma of the path, the patience of knowing the Dharma of the path, knowing the Dharma following the path, and the patience of knowing the Dharma following the path, totaling sixteen. By cultivating the Path of Seeing in such a sequence, one will abandon the eighty-eight defilements and so forth that are to be abandoned by seeing in the three realms. The twelve to be abandoned by seeing suffering are: the view of permanence, the view of self, the view of annihilation, the view of the perishable collection, the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, doubt, desire, and hatred.
Tibetan
ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བདུན་ནི་གོང་མའི་དེ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བོར་བས་ལྟག་མ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བདུན་ནོ། །འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་ནོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དྲུག་གི་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་དྲུག་གོ །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་པར་བྱ་བ་བཞི་སྤངས་པས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་དང་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པའོ། །དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྤང་བར་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་དེ་དང་འདྲའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང༌། རང་རྒྱལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བར་མི་སྐྱེའོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་མེ་མར་ཤི་བ་ལྟ་བུའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་བཤད་ནས་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་གྱིས་ཉོན་ཅིག་པར་བསྐུལ་ནས་ཉན་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའོ། །རང་རྒྱལ་བའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་དུ་རང་གིས་ཐོས་པ་བཟུང་ནས་གཞན་གྱི་མན་ངག་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་གོ་བས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་སྤངས་ནས་སྐུའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་དོན་ནི་གཞན་གྱི་མན་ངག་ལམ་བརྟེན་པར་རང་གིས་གོ་བ་དང་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་ཟབ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རང་རྒྱལ་གྱི་མིང་དུ་བསྟན། ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ལ་ནི་རྟག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། དེ་ཡང་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད
Chinese
我慢和无明啊。以见苦集而断除的七种是，于上者恒常观察，以及执著于我，还有舍弃坏聚见，是说以见苦集而断除的七种。以见灭谛而断除的也与之相同。以见道谛而断除的六种是贪欲、嗔恚、我慢、无明、执持戒律和苦行最为殊胜，以及怀疑这六种。欲界以见而断除的有三十二种，以及以修而断除的四种，断除后就不会再于欲界受生了。怀疑和贪欲、嗔恚、我慢和无明啊。除了这些之外，于色界受生者，以见而断除的有三十一种需要断除。于无色界也与之相同。断除以见而断除的八十八种等，就远离了于三界受生的因。远离了这些就是指远离了对三界的贪欲。这被称为声闻的佛和独觉的佛。他们因为远离了烦恼，所以不会于轮回中受生。因此被称为寂灭。那就像火熄灭了一样。如果问声闻和独觉有什么区别？听闻圆满正等觉后，声闻也会成为圆满正等觉。他们通过这些方式说法，从而调伏众生。因为被他人劝请听闻，所以被称为声闻。独觉佛是先前自己领受听闻，不依赖于他人的教导，自己领悟菩提，所以被称为独觉。他们舍弃了通过言辞说法，而是通过身语来使众生安住于十善。其含义是不依赖于他人的教导而自己领悟，并且自己成佛，所以他的智慧非常深邃。因此被称为独觉。将五蕴无我执著为我和我所，这被称为恒常观察。像这样，对于五蕴等 无我的事物执著为我，并且将恒常观察称为执著于我。不损害他人。
English
Pride and ignorance. The seven to be abandoned by seeing the origin are constantly observing the higher one, clinging to self, and abandoning the view of the perishable aggregate, which means the seven to be abandoned by seeing the origin. The ones to be abandoned by seeing cessation are also the same. The six to be abandoned by seeing the path are desire, hatred, pride, ignorance, holding precepts and asceticism as supreme, and doubt. By seeing, the desire realm has thirty-two to be abandoned, and by meditating, there are four to be abandoned. Having abandoned them, one will not be reborn in the desire realm. Doubt, desire, hatred, pride, and ignorance. Apart from these, for those born in the form realm, there are thirty-one to be abandoned by seeing. It is the same in the formless realm. Having abandoned the eighty-eight or so to be abandoned by seeing, one is separated from the cause of being born in the three realms. Being separated from them means being separated from desire for the three realms. This is called the Buddha of the Hearers and the Buddha of the Solitary Realizer. Because they are separated from afflictions, they will not be born in samsara. Therefore, it is called Nirvana. It is like a fire being extinguished. If asked, what is the difference between a Hearer and a Solitary Realizer? Having heard the Perfectly Complete Buddha, the Hearer also becomes a Perfectly Complete Buddha. They teach the Dharma through these means, thereby subduing sentient beings. Because they are urged by others to listen, they are called Hearers. The Solitary Realizer Buddha is one who previously received and heard by himself, does not rely on the teachings of others, and understands enlightenment by himself, so he is called a Solitary Realizer. They abandon teaching through words, but through their body, they cause sentient beings to abide in the ten virtues. Its meaning is that one understands by oneself without relying on the teachings of others, and one becomes a Buddha oneself, so his wisdom is very profound. Therefore, he is called a Solitary Realizer. Clinging to the five aggregates, which are without self, as self and mine is called constant observation. Like this, clinging to the aggregates, etc., which are without self, as self, and calling constant observation clinging to self. Do not harm others.