Tibetan
་པ་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱི་ཉལ་བའི་ས་དང༌། བ་ལང་མང་པོ་འདྲུལ་བའི་ལམ་དང༌། རི་དགས་གནས་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་གནས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བའི་སྟེང་ན་ཉལ་བ་དང༌། སྐྲ་འདྲེག་པ་དང༌། དྲང་སྲོང་གི་ཁྲུས་བྱས་པའི་སར་ཁྲུས་ལ་འགྲོ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། རྩ་བ་ཟབ་དང༌། རལ་པ་འཛིན་པ་དང༌། ཤིང་ཤུན་གོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདེན་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་ལ་ཆགས་པ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ནམ་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཁེངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། ང་རྒྱལ་དང༌། ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཅུང་ཟད་ཙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལས་ཆེ་བ་དང༌། གཟུགས་བཟང་བ་དང༌། ནོར་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དེ་དག་གཞན་པས་ཆེས་ཆ་བས་ན་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་དེ་དག་འདྲ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་བས་ཀྱང་བདག་ཆེའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་རིགས་འདྲ་ཡང་གཟུགས་དང་ཐོས་པ་དང༌། ནོར་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་དེ་དག་གིས་ང་ཆེའོ་སྙམ་པ་ལ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་ཀྱི་ང་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ངས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཤེས་ལ་འདིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཆུང་ངོ་སྙམ་པ་ལ་ནི་ཆུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་མེད་པར་ང་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དང་འབྲལ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་གང་གིས་དོན་དམ་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། དེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པ་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་བརྟགས་པས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤང་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པར་འཛིན་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ན་བརྫུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་གིས་ཤེས་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཏོ། །དབུ་མའི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡི་ཕྱི་ནས་དབུ་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་གོང་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནམ། གཅིག་པར་ཡོད་དམ། དུ་མའི་ངོ་བོར་ཡོད་ཅེ་ན། གཅིག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་ན་ནི་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར། ཐ་དད་པར་སྣང་པའི་གཏན་ཚིག་དེའི་ཕྱིར་ན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི་བརྫུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་ཕྱིར་བརྫུན་ཡིན་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལ་གཅིག་པའི་མཚན་མ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལ
Chinese
其二为持戒。 住在狗睡觉的地方，以及牛群践踏的道路上，还有野兽栖息的地方等等。 此外，还有睡在灰烬上，剃头发，去圣人沐浴的地方沐浴，吃果实和深根，留发髻，穿树皮等等，这叫做苦行。 像这样行持就叫做最重视持戒和苦行。 对于真理和珍宝心存疑惑就叫做怀疑。 贪恋三界就叫做贪欲。 对有情或非有情生起嗔恨就叫做嗔恨。 我慢是指内心骄傲的体性。 又分为七种：我慢，大我慢，我慢之慢，我是慢，稍为慢，邪慢。 所谓大我慢，是指种姓高贵，相貌端庄，富有，博学，并且认为自己比其他人更优秀，所以叫做大我慢。 所谓我慢之慢，是指明明和上述的人一样，却认为自己比他们更优秀，这叫做我慢之慢。 所谓我是慢，是指种姓相同，但在相貌、学识、财富和戒律等方面，认为自己更优秀，这叫做我是慢。 所谓现行慢，是指说这个人有我见，而我没有我见，或者说我通达了出世间的法，而这个人不通达出世间的法，这叫做现行慢。 认为种姓等稍微低劣，就叫做稍为慢。 没有功德却说自己有功德，这叫做邪慢。 所谓无明，是指遮蔽智慧，所以叫做无明。 或者说不了解痛苦的真谛等等，就叫做无明。 这些烦恼能使有情众生流转轮回。 或者说，身语意三者的自性受到染污，所以叫做烦恼。 接下来宣说了瑜伽行。 现在是...
English
The second is morality. Living in places where dogs sleep, and on roads trampled by many cattle, and in places where wild animals dwell, and so on. Furthermore, lying on ashes, shaving hair, going to bathe in places where sages have bathed, eating fruits and deep roots, keeping matted hair, wearing tree bark, and so on, are called asceticism. Acting in this way is called valuing morality and asceticism above all else. Doubting truth and jewels is called doubt. Attachment to the three realms is called desire. Generating hatred towards sentient or non-sentient beings is called hatred. Pride is the nature of an arrogant mind. It is also divided into seven types: pride, great pride, pride of pride, 'I am' pride, slight pride, and wrong pride. Great pride means being superior in lineage, having a beautiful form, being wealthy, learned, and thinking oneself superior to others, hence it is called great pride. Pride of pride means thinking oneself superior to those who are equal to the aforementioned, this is called pride of pride. 'I am' pride means that although the lineage is the same, one thinks oneself superior in form, learning, wealth, and discipline, this is called 'I am' pride. Manifest pride means saying that this person has a view of self, but I do not have a view of self, or saying that I understand the Dharma that transcends the world, but this person does not understand the Dharma that transcends the world, this is called manifest pride. Thinking that one's lineage and so on are slightly inferior is called slight pride. Saying that one has virtues when one has no virtues is called wrong pride. Ignorance means obscuring wisdom, hence it is called ignorance. Or not understanding the truth of suffering and so on is called ignorance. These afflictions cause sentient beings to wander in samsara. Or, the nature of body, speech, and mind is defiled, hence it is called affliction. Next, the practice of yoga is explained. Now it is...
Chinese
宣说瑜伽行派的菩提，为了宣说它，以何者执持色等诸境为实有的外境呢？以彼如来以意乐所宣说者执持为实有。彼以一与多考察并非实有。彼若非实有，则境与时等决定之相为何？答曰：由无量时以来颠倒分别之习气未断之故，于识执持为外境。彼义乃如来所说。如何说耶？于圣大方广佛华严经中云：诸佛子，此三界唯是心。是故修习唯心则得菩提。识乃识之自性故名为真实。外境之相非识之自性故名为虚妄。外非真实之理故，痛苦与集之自性五蕴亦非真实。生彼之烦恼亦非真实。如是知晓则能远离烦恼障。色等实无故，非所取。如是何者知晓则能远离所知障。远离彼二者名为如来。彼乃宣说瑜伽行派之菩提。当宣说中观之菩提，于彼之后宣说中观。如是说。其中，如上所说识乃识之自性故，名为真实，彼是存在之物耶？抑或是不存在之物耶？彼是存在之自性耶？以一存在耶？以多之自性存在耶？ 若以一之自性存在则有此过失，譬如绘画等为何变成各异？以显现各异之理故非一。若为一，则绘画等显现各异则成虚假。为何虚假耶？以显现多种之故。显现多种亦由多种因之故。于彼无一之相。于此
English
It elucidates the Bodhi of the Yogacara school. In order to elucidate it, by what does one grasp the objects such as form as truly being external? It is grasped as truly existing by what the Thus-gone One has taught according to his intention. That is not truly existent when examined as one or many. If that is not truly existent, then what is the definite aspect of objects and times, etc.? In response to that, it is because of the power of the unabandoned habit of inverted conceptualization from immeasurable time that consciousness is grasped as being external. The meaning of that is what the Thus-gone One has spoken. How has he spoken? In the noble Buddha Avatamsaka Sutra, it is said: "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." Therefore, by meditating on mind-only, one will attain Bodhi. Consciousness is said to be true because it is the nature of consciousness. The aspect of the external is said to be false because it is not the nature of consciousness. Because the external is not true, the five aggregates, which are the nature of suffering and origin, are also not true. The afflictions that produce that are also not true. Knowing this way, one will be separated from the obscuration of afflictions. Because form and so on are not truly existent, they are not to be grasped. In this way, by what knowledge will one be separated from the obscuration of knowable objects? Being separated from those two is called the Thus-gone One. That is the explanation of the Bodhi of the Yogacara school. The Bodhi of the Madhyamaka school is to be explained. After that, the Madhyamaka is explained. Thus it is said. In that, as mentioned above, since consciousness is the nature of consciousness, it is called true. Is that something that exists? Or is it something that does not exist? Is it the nature of existence? Does it exist as one? Or does it exist as the nature of many? If it exists as the nature of one, then there is this fault: for example, why do paintings and so on become different? Because of the reason that they appear different, they are not one. If it were one, then the appearance of paintings and so on as different would become false. Why is it false? Because of appearing as various. The appearance of various is also due to various causes. In that, there is no characteristic of one. In this