Tibetan
གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱི་ཉལ་བའི་ས་དང༌། བ་ལང་མང་པོ་འདྲུལ་བའི་ལམ་དང༌། རི་དགས་གནས་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་གནས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བའི་སྟེང་ན་ཉལ་བ་དང༌། སྐྲ་འདྲེག་པ་དང༌། དྲང་སྲོང་གི་ཁྲུས་བྱས་པའི་སར་ཁྲུས་ལ་འགྲོ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། རྩ་བ་ཟབ་དང༌། རལ་པ་འཛིན་པ་དང༌། ཤིང་ཤུན་གོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདེན་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་ལ་ཆགས་པ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ནམ་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཁེངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། ང་རྒྱལ་དང༌། ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཅུང་ཟད་ཙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལས་ཆེ་བ་དང༌། གཟུགས་བཟང་བ་དང༌། ནོར་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དེ་དག་གཞན་པས་ཆེས་ཆ་བས་ན་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་དེ་དག་འདྲ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་བས་ཀྱང་བདག་ཆེའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་རིགས་འདྲ་ཡང་གཟུགས་དང་ཐོས་པ་དང༌། ནོར་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་དེ་དག་གིས་ང་ཆེའོ་སྙམ་པ་ལ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་ཀྱི་ང་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ངས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཤེས་ལ་འདིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཆུང་ངོ་སྙམ་པ་ལ་ནི་ཆུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་མེད་པར་ང་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དང་འབྲལ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་གང་གིས་དོན་དམ་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། དེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པ་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་བརྟགས་པས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤང་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པར་འཛིན་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ན་བརྫུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་གིས་ཤེས་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཏོ། །དབུ་མའི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡི་ཕྱི་ནས་དབུ་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་གོང་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནམ། གཅིག་པར་ཡོད་དམ། དུ་མའི་ངོ་བོར་ཡོད་ཅེ་ན། གཅིག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་ན་ནི་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར། ཐ་དད་པར་སྣང་པའི་གཏན་ཚིག་དེའི་ཕྱིར་ན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི་བརྫུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་ཕྱིར་བརྫུན་ཡིན་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལ་གཅིག་པའི་མཚ
Chinese
不损害他人称为戒律。住在狗睡觉的地方，很多牛践踏的路，以及野兽居住的地方等等。此外，睡在灰烬上，剃头发，去圣人沐浴过的地方沐浴，食用果实和深根，留发髻，穿树皮等等称为苦行。像这样行事称为最重视戒律和苦行。对真理和珍宝心存疑虑称为怀疑。贪恋三界称为贪欲。对有情或非有情生起嗔恨称为嗔恨。我慢是指内心骄傲的特性。它有七种：我慢，大我慢，我慢之上的我慢，我是之慢，少分之慢，邪慢。所谓大我慢，是指种姓高贵，容貌姣好，富有，博学，并且比其他人更优秀，所以称为大我慢。所谓我慢之上的我慢，是指明明和上述的人一样，却认为自己比他们更优秀的我慢。所谓我是之慢，是指种姓相同，但认为自己在容貌、学识、财富和戒律等方面更优秀的我慢。所谓显现之慢，是指说“这个人有我见，但我没有我见”，或者说“我知道超越世间的法，但他不知道超越世间的法”的傲慢。所谓少分之慢，是指认为自己在种姓等方面稍微差一点的傲慢。所谓邪慢，是指没有功德却说自己有功德的傲慢。所谓无明，是指遮蔽智慧，所以称为无明。或者说，不了解苦谛等称为无明。这些烦恼被称为使有情与轮回分离。或者说，因为身语意三者的自性使之烦恼，所以称为烦恼。 接下来是瑜伽行。
English
Not harming others is called discipline. Living in places where dogs sleep, roads trampled by many cattle, and places inhabited by wild animals, and so on. Furthermore, sleeping on ashes, shaving hair, going to bathe in places where sages have bathed, eating fruits and deep roots, keeping matted hair, wearing bark, and so on are called asceticism. Acting in this way is called highly valuing discipline and asceticism. Doubting truth and jewels is called doubt. Attachment to the three realms is called desire. Generating hatred towards sentient or non-sentient beings is called hatred. Pride is the characteristic of an arrogant mind. It has seven types: pride, great pride, pride above pride, the pride of 'I am,' slight pride, and wrong pride. Great pride refers to being superior in lineage, having a beautiful appearance, being wealthy, learned, and being more excellent than others, hence it is called great pride. Pride above pride refers to the pride of thinking oneself superior to those who are equal to the aforementioned. The pride of 'I am' refers to the pride of thinking oneself superior in appearance, learning, wealth, and discipline, even though the lineage is the same. Manifest pride refers to the arrogance of saying, "This person has a view of self, but I do not," or "I know the Dharma that transcends the world, but this person does not." Slight pride refers to the arrogance of thinking oneself slightly inferior in lineage and so on. Wrong pride refers to the arrogance of saying that one has qualities when one does not. Ignorance is so called because it obscures wisdom. Alternatively, not understanding the truth of suffering, etc., is called ignorance. These afflictions are called that which separates sentient beings from samsara. Or, because the nature of body, speech, and mind afflicts them, they are called afflictions. Next is the practice of yoga.
Chinese
呀巴 说道。现在宣说瑜伽行派的菩提，为了宣说它，以什么将色等境执着为实有的外境呢？那是如来依于意趣所说而执着为实有。那一和多经过观察就不是实有了。如果那不是实有，那么处所和时间等的决定的相状是什么呢？对此的回答是，从无始以来颠倒分别的习气未断的缘故，而将识执着为外境。那意义是如来说的。如何说的呢？在圣《华严经》中说：‘诸位佛子，这三界唯是心。’因此，修习唯心就能获得菩提。识是识的自性，所以称为真实。外境的相状不是识的自性，所以称为虚假。因为外境不是真实，所以苦和集的自性五蕴也不是真实。产生它们的烦恼也不是真实。如是了知就能远离烦恼障。因为色等不是实有，所以不是所取。如是了知就能远离所知障。远离这二者就称为如来。这宣说了瑜伽行派的菩提。将要宣说中观的菩提，在那之后宣说中观。如是说道。对此，上面说识是识的自性，所以称为真实，那是存在的一个东西吗？还是不存在的一个东西呢？那是存在的自性吗？是唯一的存在吗？还是以多体的自性存在呢？ 如果是以一的自性存在，那么有这个过失，例如图画等为什么会变成各异呢？因为显现为各异的缘故，所以不是一。如果是一，那么图画等显现为各异就是虚假的了。为什么是虚假的呢？因为显现为多种多样。显现为多种多样也是由多种多样的因的缘故。对此，一的相
English
Ya Ba said. Now, I will explain the Bodhi of the Yogacara school. In order to explain it, what is it that grasps forms and other objects as truly external? It is the Tathagata who grasps what is taught according to his intention as truly existent. That which is examined as one or many is not truly existent. If that is not truly existent, then what are the definite characteristics of place and time, etc.? The answer to that is that due to the power of the habits of inverted discrimination since beginningless time, consciousness is grasped as external. The meaning of that is spoken by the Tathagata. How is it spoken? In the Noble Avatamsaka Sutra, it is said: 'O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind.' Therefore, by meditating on mind-only, one will attain Bodhi. Consciousness is the nature of consciousness, therefore it is called truth. The appearance of external objects is not the nature of consciousness, therefore it is called falsehood. Since external truth is not true, the five aggregates, which are the nature of suffering and origin, are also not true. The afflictions that produce them are also not true. Knowing this, one will be separated from the obscuration of afflictions. Since forms and so on are not truly existent, they are not to be grasped. Knowing this, one will be separated from the obscuration of knowledge. Being separated from these two is called the Tathagata. This explains the Bodhi of the Yogacara school. The Bodhi of the Madhyamaka school is to be explained, and after that, the Madhyamaka is to be explained. Thus it is said. Regarding this, above it was said that consciousness is the nature of consciousness, therefore it is called truth. Is that something that exists, or is it something that does not exist? Is it the nature of existence? Does it exist as one, or does it exist as the nature of many? If it exists as the nature of one, then there is this fault: for example, why do drawings and so on become different? Because they appear as different, they are not one. If it is one, then the appearance of drawings and so on as different would be false. Why is it false? Because it appears as diverse. The appearance as diverse is also due to diverse causes. Regarding this, the characteristic of one