Tibetan
དག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་ལྟ་བ་དེའི་ཚེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་དགའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ནག་པོས་མཛད་པའི་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀའ་འགྲེལ་དྲན་པའི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ།། །། བཅུ་པ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུའི་བཤད་པ། དཀྱིལ་འཁོར་མ་རྟོགས་པར་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ ལ། དབང་བསྐུར་བ་མ་རྟོགས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་གཉིས་པའི་ཧེ་རུ་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་སའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། ཚལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེར་ནི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔར་ནི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་གསུངས་ལ། ད་ནི་དབང་བསྐུར་བ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། འདིར་སེར་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་པདྨའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཉིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དད་པ་དམན་ཞིང་སྤྲོ་བ་མེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་གདོང་དགབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསུངས་པ། རང་རིག་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །བདག་གཞན་རིག་པ་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིག་པ་མི་གནས་པའོ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མཁའ་མཉམ་མོ། །ཉེས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་རྡུལ་བྲལ་ལོ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་པའོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ན་དངོས་པོའོ། །རྟོག་པ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བས་ན་དངོས་མེད་དོ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མཆོག་གོ །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་འདྲེས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་དགའ་བའི་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆགས་
Chinese
这被称为，在那时，观视一切与清净无别之如是性之自性的一切众生，并非喜悦于获得无上正等觉。这是黑行论师所著《喜金刚难解疏 忆念之源》第九品之释。第十品，曼荼罗与灌顶品之释。未证悟曼荼罗，则不应施予灌顶。未证悟灌顶，则不应开示真如。因此宣说了以曼荼罗为先导的灌顶。“此后”等，所谓“以天之自性”，即以第二手的黑汝嘎之自性。宣说了绘制曼荼罗之地的特征。“园林”等。所谓“于彼处智”等，先前为了行持而宣说了手印之差别，现在是为了圆满灌顶而开示手印之差别。所谓“五部”等，此处宣示了在黄色等完全清净的会众之曼荼罗中，与从莲花部等生出的众多手印一同进行灌顶。因此，为了平息最初发心时信心不足且无有欢喜，以悦意之心为先导，想要遮盖他们的脸。宣说了智慧之智慧。“从自智生”等，是极喜之边际。所谓“智慧”，即自身极明之自性。所谓“舍弃自他之智”，即不执着于自他等的智慧不住留。因为无有阻碍，故与虚空等同。因为远离诸过失，故无有尘垢。因为不观察周遍计度之相，故为空性。“从有与无有自性”等，因为以自智之自性故，为有事物。因为从一切分别解脱故，为无有事物。因为无上故，为殊胜。以空性与悲心之自性，方便与智慧完全混合。是极喜之边际，且以完全喜悦之最初故，为贪着。
English
This is called, at that time, viewing all beings of the nature of suchness, which is inseparable from purity, is not delighted to attain the unsurpassed perfect enlightenment. This is the explanation of the ninth chapter from 'The Difficult Commentary on Hevajra, The Source of Memory' composed by Master Krishnacharya. Chapter Ten, Explanation of the Chapter on Mandala and Empowerment. Without realizing the mandala, empowerment should not be given. Without realizing empowerment, suchness should not be shown. Therefore, empowerment preceded by the mandala is taught. "Then," etc., "by the nature of the deity" means by the nature of the two-armed Heruka. The characteristics of the place for drawing the mandala are taught. "Garden," etc. Regarding "There is knowledge," etc., previously the distinctions of mudras were taught for the sake of practice, but now the distinctions of mudras are shown for the purpose of perfecting the empowerment. "Five families," etc., here it is shown that empowerment is to be performed together with many mudras arising from the lotus family, etc., within the mandala of the completely pure assembly of yellow, etc. Therefore, in order to pacify the mind that is initially generated with weak faith and without joy, preceded by a pleasing mind, it is desired to cover their faces. The wisdom of wisdom is taught. "Arising from self-awareness," etc., is the limit of supreme joy. "Wisdom" means the nature of being extremely clear by oneself. "Abandoning the knowledge of self and other" means that knowledge that grasps at self and other, etc., does not abide. Because there is no obstruction, it is equal to space. Because it is free from all faults, it is free from dust. Because the aspect of complete imputation is not observed, it is emptiness. "From the nature of existence and non-existence," etc., because of the nature of self-awareness, it is an existent. Because it is liberated from all conceptualizations, it is a non-existent. Because it is unsurpassed, it is supreme. By the nature of emptiness and compassion, skillful means and wisdom are completely mixed. It is the limit of supreme joy, and because it is the very beginning of complete joy, it is attachment.