Tibetan
དགའ་བ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཁྱད་ཆགས་མེད། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཞེས་པ་ཀུན་ནས་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་དགའ་འོ། །ཁྱད་ཆགས་ཞེས་པ་བདེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱད་དགའི་དགའ་བའོ། །དབུ་མ་ཅེས་པ་དང་པོའི་དགའ་བ་སྟེ། དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དགའ་བ་གསུམ་པོ་འདི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་དེ་མ་ཐག་པ་དེ་ཁོ་ནའི་བཞི་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལེའུ་བཅུ་པར། ཁྱད་དགའ་དང་པོར་མཚོན་པར་བྱ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤངས། །ཞེས་པ་ལ་དེ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །ཁྱད་དགའ་དང་པོར་ཞེས་པ་གང་གི་དང་པོ་ཁྱད་དགའ་ཡིན་པ་མཚོན་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བརྟག་པ་གཉིས་པའི་ལེའུ་གཉིས་པར་ཡང་གང་གསུངས་པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་དང༌། །མཆོག་མཐའ་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་པ་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ང་ཡིན་ཏེ། མཆོག་གི་མཐའ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ། ཁྱད་དགའ་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་མཆོག་གི་མཐའ་དབུས་མ་ཁྱད་དགའ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་གི་དང་པོ་ཡིན་པ་དེ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ། མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་ཀློག་པ་དེར་ཡང་དབུགས་དབྱུང་གཉིས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པ་ལས་ངག་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལེའུ་ལྔ་པར། ཁྱད་དགའ་དང་པོ་མཆོག་ཅན་མཐའ། །ཞེས་པ་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་སྐྱེ་བྱེད་རྒྱུར་གྱུར་བའི་མཆོག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དང་པོ་མཆོག་ཅན་ཏེ་ཁྱད་དགའ་ཡང་ཡིན་ལ། །དང་པོ་མཆོག་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་མཆོག་ཅན་ནོ། །དེའི་མཐའ་ཁོ་ན་ནི་མཐའ་ཅན་ཏེ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། མཆོག་མཐའ་དབུས་མ་ཁྱད་དགའ་ཡི། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ ཧེ་རུ་ཀ །ཞེས་པ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་པས་དབུས་མ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ། །ཁྱད་དགའ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་དབུས་མ་ཁྱད་དགའོ། །མཆོག་མཐའ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་དབུས་མ་ཁྱད་དགའ་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་མཆོག་མཐའ་དབུས་མ་ཁྱད་དགའོ། །རྒྱུར་གྱུར་པ་དེའི་སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཞེས་པ་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
舍弃这三种喜，就是成为俱生果的意思。同样，无贪且无别贪，不会执着于中道。其中，贪是指完全执着的体性，所以是胜喜。别贪是指以安乐的行相来分别，正是因为这种分别，所以是别喜的喜。中道是指最初的喜，不会执着。也就是说，这三种喜不会执着于俱生，紧接着它的第四种喜就是它的自性之故。同样，在第十章中说：首先要显示别喜，那也是舍弃三种喜。其中，那是指俱生。首先别喜是指要显示哪个的最初是别喜。在第二品第二章中也说到：俱生喜的自性，具有殊胜的边际和最初的别喜。这意思是说：具有第四种体性的自性唯有我，殊胜的边际也是这个，而且也是别喜，殊胜的边际中道别喜，俱生哪个是最初的，就那样说。在某些地方，读作“殊胜的边际离喜最初的”，那里也是为了清楚地显示两种呼吸，显示了果和因无别，即使只用一种说法也没有过失。同样，在第五章中说：别喜最初殊胜具有边际。这意思是说：最初成为生起之因的殊胜，就是最初殊胜具有，也是别喜。因为最初殊胜具有，所以是别喜最初殊胜具有。它的边际就是具有边际，就是成为果的意思。同样，殊胜的边际中道别喜的，空与非空，嘿汝嘎。这意思是说：相对于俱生来说，中道也是这个，而且也是别喜，所以是中道别喜。殊胜的边际也是这个，而且中道别喜也是，所以是殊胜的边际中道别喜。成为因的那个空与非空，是指空性。
English
Abandoning these three joys means becoming the fruit of co-emergence. Similarly, without desire and without special desire, one will not be attached to the middle way. Among them, desire refers to the nature of complete attachment, so it is the supreme joy. Special desire refers to distinguishing with the aspect of happiness, and it is precisely because of this distinction that it is the joy of special joy. The middle way refers to the initial joy, which will not be attached to. That is to say, these three joys will not be attached to co-emergence, and the fourth joy immediately following it is because of its own nature. Similarly, it is said in the tenth chapter: First, the special joy should be shown, which is also abandoning the three joys. Among them, that refers to co-emergence. First, special joy refers to showing which is the initial special joy. It is also said in the second chapter of the second section: The nature of co-emergent joy, with excellent boundaries and the initial special joy. This means: The nature with the fourth nature is only me, the excellent boundary is also this, and it is also special joy, the excellent boundary middle way special joy, co-emergent which is the initial, it is said like that. In some places, it is read as "the excellent boundary away from joy the initial", there also in order to clearly show the two breaths, it shows that the fruit and the cause are inseparable, and there is no fault even if only one statement is used. Similarly, it is said in the fifth chapter: Special joy initially excellent has boundaries. This means: The excellence that initially becomes the cause of arising is the initial excellence, which is also special joy. Because the initial excellence has, so it is special joy initially excellent has. Its boundary is the one with boundary, which means becoming the fruit. Similarly, the excellent boundary middle way special joy, emptiness and non-emptiness, Heruka. This means: Relative to co-emergence, the middle way is also this, and it is also special joy, so it is the middle way special joy. The excellent boundary is also this, and the middle way special joy is also, so it is the excellent boundary middle way special joy. The emptiness and non-emptiness of that which becomes the cause refers to emptiness.
Tibetan
ད་དང༌། སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནིའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འཐད་དོ། །འདིའི་དབུགས་དབྱུང་བའི་དབྱེ་བ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ། མཆོག་གི་མཐའ་དབུས་ཁྱད་དགའི། ཞེས་ཀློག་པ་དེར་ཡང་མཆོག་གི་མཐའ་དབུས་མ་ཁྱད་དགའ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་སྐད་དེ། དང་པོའི་དོན་ལ་དྲུག་པ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ལས་ངག་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་པའོ། །གང་རྣམས་ཁྱད་དགའི་ཆགས་བྲལ་ཏེ་ཆགས་པ་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་བརྗོད་ནས། མཆོག་དང་ཁྱད་དགའ་དག་གི་དབུས་སུ་མཚོན་པར་བྱ་བའོ། །ཞེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་གཞུང་འཇུགས་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ་དགའ་བ་བཞི་པོའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་སྦྱར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། དགའ་བ་དང་པོའི་སྣ་ཚོགས་ལ། །རྣམ་སྨིན་ལ་ནི་མཆོག་དགའ་འོ། །ཁྱད་དགའི་དགའ་བ་རྣམ་ཉིད་ལ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་ལྷན་སྐྱེས་དགའོ། །སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང༌། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དབང་བསྐུར་བཞི་ཡི་གྲངས་ཀྱིས་ནི། །དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་ཤེས་བྱ། །དགོད་པ་དག་ལས་སློབ་དཔོན་ཏེ། །ལྟ་བ་གསང་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །ལག་བཙངས་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་སྟེ། །དེ་ཡང་གཉིས་གཉིས་འཁྱུད་ལའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་རྒྱུར། །དབང་བསྐུར་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བཤད། །ཅེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཅི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ། །དབུགས་དབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡང་ཅི་ལྟར་གཞུང་འཛུགས་ཞེས་པས་ངས་མི་ཤེས་སོ། །འདིར་བརྟན་པར་བྱེད་པ་བཤད་དེ། །དབང་པོར་བཅས་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་ལྷག་པར་རྟོགས། །དཔལ་མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ གཉིས་པར་དབང་བཞི་པ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ་ཟླ་བ་བཟང་པོས་གསོལ་པ། སྟོན་པ་དབང་བསྐུར་རྣམ་བདུན་དང༌། །རྣམ་གསུམ་དེ་བཞིན་བླ་ན་མེད། །འཇིག་རྟེན་པ་མཆོག་དངོས་གྲུབ་ཆེད། །མདོར་བསྡུས་པ་ཡིས་བདག་ལ་གསུངས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དང་པོར་དབང་བསྐུར་བདུན་པོ་གང༌། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཞུག་པ་སྟེ། །རྣམ་གསུམ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས། །བཞི་པ་དམ་པའི་དོན་ལས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་དག་གིས་བསྟན་པ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེ
Chinese
然后，无别的慈悲即是嘿汝迦(Heruka)，意思是俱生果。因此，音“尼”适合用来极度理解特殊的意义。此处的呼吸之区分，只是极度地显示了清晰。在某些地方，读作“殊胜之边中异喜”。那里殊胜之边中无异喜，俱生是属于谁的，那就是那样说的。在第一个意义上，明确地显示了第六个，仅用一句话就说空与非空，这只是俱生喜的差别。那些将异喜说成是离贪的，即具有贪欲消失的特征，应该在殊胜和异喜的中间显示。像这样，那些只将俱生纳入正论的人，按照他们的观点，四喜的次第应该如何安排的偈颂是：第一喜的多种多样中，对于异熟果来说是殊胜喜。异喜的喜是自性，无特征的是俱生喜。导师秘密智慧，第四个也是如此。通过四灌顶的数量，喜等次第应知晓。从欢笑等中是导师，见解秘密也是如此。在拉扯时也是智慧，那也是两次两次的拥抱。为了众生的成就之因，宣说了四种灌顶。像这样的等等，这些的意义应该如何解释？呼吸的详细区分又应该如何建立正论，我不知道。这里讲述了使之稳固的方法：具有感官的词语表达，说话者被认为更加可靠。殊胜之首的最初佛陀在十二千中宣说了第四灌顶，应该进入那里面，善月所祈请的：导师，七种灌顶和三种无上灌顶，为了世间至高成就，您为我简略地宣说了。薄伽梵所说：首先七种灌顶是什么？是引导孩童的，三种是世间世俗谛，第四个是胜义谛。以二谛来，金刚持们所教导的诸法，世间世俗谛
English
Then, undifferentiated compassion is Heruka, which means co-emergent fruit. Therefore, the sound "ni" is suitable for thoroughly understanding the special meaning. The distinction of breathing here is only to extremely show clarity. In some places, it is read as "supreme edge-center different joy." There, the supreme edge-center is without different joy, the co-emergent belongs to whom, that is what is said. In the first meaning, the sixth is clearly shown, and with just one sentence, it is said that emptiness and non-emptiness are only the difference of co-emergent joy. Those who say that different joy is free from attachment, that is, having the characteristic of the disappearance of desire, should be shown in the middle of the supreme and different joy. Like this, those who only include the co-emergent in the correct argument, according to their view, the verses on how the order of the four joys should be arranged are: In the variety of the first joy, for the ripening result, it is the supreme joy. The joy of different joy is self-nature, the uncharacteristic is co-emergent joy. Teacher Secret Wisdom, the fourth is also the same. Through the number of the four empowerments, the order of joy etc. should be known. From laughter etc. is the teacher, the view secret is also the same. In pulling, it is also wisdom, that is also twice and twice embracing. For the cause of the accomplishment of beings, four kinds of empowerments are taught. Like this and so on, how should the meaning of these be explained? How should the detailed distinction of breathing be established as the correct argument, I do not know. Here, the method of making it stable is explained: The verbal expression with senses, the speaker is considered more reliable. The first Buddha of the Supreme Chief spoke the fourth empowerment in the twelve thousand, and should enter into that, requested by Good Moon: Teacher, the seven empowerments and the three unsurpassed empowerments, for the supreme accomplishment of the world, you briefly explained to me. The Blessed One said: First, what are the seven empowerments? They are to guide children, the three are the worldly conventional truth, the fourth is the ultimate truth. With the two truths, the dharmas taught by the Vajra holders, the worldly conventional truth