Tibetan
པོ་གཅིག་དང་རོ་མཉམ་བརྟོགས་ནས། ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་མ་རྟོགས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་འདོད་པར་བྱ་བའི་དོན་འདི་ནི་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པའམ། འོན་ཏེ་དངོས་པོ་བསྒོམ་པའང་ཞེ་ན། འདིར་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དགག་པ་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་བསྒོམ་མི་བྱ། །སྟོང་པ་མི་སྤང་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྟོང་མིན་ཡོངས་སུ་མི་སྤང་ངོ༌། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་བཟུང་བ་ལ། །བརྟགས་པ་ཉུང་མིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཡོངས་སུ་སྤང་ན་ཀུན་རྟོགས་ཏེ། ། དེ་ཕྱིར་གཉིས་པོ་འདི་དག་སྤང༌། །གཉིས་ཀྱི་བཟུང་བ་ཡོངས་སྤངས་པ། །རྣམ་གྲོལ་གནས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །བཞེས་བྱ་བའི་ཀུན་རྟོག་འདི། །དེ་ཡང་དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ཞེའོ། །དེས་མཐའ་གསུམ་ལ་མ་རེག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་སྒོམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར། གང་ལ་སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །གང་ཡང་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའང་མེད། །བསྒོམ་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བརྗོད། །ཅེའོ། །འདིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་སྒོམ་པ་རྟོགས་ནས་སད་པས་ཆ་གཞན་མི་མཐོང་བ་དང༌། རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་ནི་ང་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདག་ལ་ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གསུངས་པའི་རིགས་པས་གང་གིས་གང་གི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ངེས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་གུས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཟའ་དང་བཏུང་དང་བླུགས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བལྟ་བ་དང༌། །སྒྲ་ནི་རྒྱས་པ་མཉན་པ་དང༌། །སྨྲ་བ་དང་ནི་དགོད་པ་དང༌། །སྣ་ཚོགས་རོ་ནི་ཟ་བ་དང༌། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དང༌། །གཞན་དུ་སེམས་ནི་མི་འགྲོ་བའི། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི། །རྣལ་འབྱོར་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཅེས་བརྗོད་དེ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཔལ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཉིད། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་གྱི་ཚོགས། །འདི་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་མཆོག་སྒོམ་པ་ཉིད། །འགྲོ་བ་བརྟན་དང་གཡོ་བའི་བདག །འདི་ཉིད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐའ་ཡས་དང༌། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ ནི་དེ་ནས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་དེ་དེ་ནས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཞན་དེ་ཡང་འགལ་བ་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་དུའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཁྱད་པར་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདག་མེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཇི་ལྟ་བར་དེ་བདག་ཅག་ལྟ་བུར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དེ་རྣམས་དམ་པ་གཅིག་ཡོད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་མ་བསྒྲུབས་པའོ། །གང་གིས་རབ་ཏུ་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བདེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ལས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སོ། །ཅི་རང་རིག་པའི་སེམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། རང་གི་རིག་པའི་འགྱུར་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་རིག་པའི་འགྱུར་བ་ནི་རང་རིག་པའི་འཕོ་བའོ། །ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའོ། །དམན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བས་ན་ལས་ཀྱིས་འདི་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་ལྟར་གནོན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སེམས་ཏེ་འདུལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། རང་གིས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། དེས་དེའི་ཚེ་དེ་ངེས་པར་བྱེད་ན། འོན་ཀྱང་སེམས་ནི་རང་དབང་ངོ༌། །བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོས་པ
Chinese
通达唯一与同味之后，又，观修彼性（དེ་ཁོ་ན་ཉིད།，tathatā，真如）本身也有不通达之时，若不通达彼性，则平等性亦不成办。因此，想要观修彼性，此义是指观修空性本身，还是观修事物呢？此处二者皆未指示，应于所说之续中寻之。其中，遮止观修事物与非事物，而说观修彼性。例如：不应观修空性，不应观修非空性，瑜伽士不舍弃空性，亦不完全舍弃非空性。执著空与非空，则生起不少分别念，若完全舍弃，则成遍计，故当舍弃此二者。完全舍弃二者之执著，即是远离解脱之境，此为应取之遍计，亦因此故当完全舍弃。如是说。因此，不触及三边即是观修彼性，世尊如是说：如何？于其中，无有观修者，亦无有能观修，亦无有观修之对境，彼之彼性即说为观修。如是说。以此，证悟俱生之彼性观修，从觉醒而不见他分，观修自性之诸法，说为从我所生等。我如何，为于他人亦能成办之故，为于他人开示如是等语。以所说之理，瑜伽士以何观修何者之自性事物，虽确定空性亦能成办。为显示于观修之时不恭敬之故，饮食与倾注等语。亦当说于其他续中所说：观看一切色等，听闻广大之声音，说话与欢笑，食用各种味道，做一切事业，心不往他处，彼即是了知彼性之瑜伽士，瑜伽恒常生起。彼即说为无二，此即是殊胜菩提心，金刚金刚萨埵吉祥。
English
Having realized the oneness and sameness of taste, moreover, there is also a time when the contemplation of that very nature (དེ་ཁོ་ན་ཉིད།, tathatā) itself is not realized. If that nature is not realized, then equality will not be accomplished. Therefore, if one wishes to contemplate that very nature, does this mean contemplating emptiness itself, or contemplating things? Here, neither is indicated. It should be sought in the tantras that explain it. Among them, it is said that one should contemplate that very nature by negating the contemplation of things and non-things. For example: One should not contemplate emptiness, one should not contemplate non-emptiness. The yogi does not abandon emptiness, nor does he completely abandon non-emptiness. By grasping emptiness and non-emptiness, many discriminations will arise. If one completely abandons them, it becomes conceptualization. Therefore, one should abandon these two. Completely abandoning the grasping of the two is to be free from the state of liberation. This is the conceptualization to be taken, and therefore it should be completely abandoned. Thus it is said. Therefore, not touching the three extremes is the contemplation of that very nature, as the Bhagavan said: How? In it, there is no contemplator, nor is there anything to be contemplated, nor is there an object of contemplation. The very nature of that is said to be contemplation. Thus it is said. By this, realizing the co-emergent contemplation of that very nature, awakening without seeing other parts, contemplating all the dharmas of one's own nature, it is said to arise from me, and so on. Just as it is for me, so that it may also be accomplished for others, it is said to teach others in this way, and so on. According to the reasoning of what is said, the yogi who contemplates the nature of what with what, even if emptiness is ascertained, will be accomplished. In order to show that there is no respect for the certainty of the time of contemplation, it is said, "Eating, drinking, and pouring," and so on. It should also be said what is said in other tantras: "Seeing all forms, hearing the vast sounds, speaking and laughing, eating various tastes, doing all actions, the mind does not go elsewhere, that is the yogi who knows that very nature, yoga always arises. That is said to be non-dual, this is the supreme bodhicitta, Vajra Vajrasattva auspicious."
Chinese
圆满正等觉菩提即是，此乃般若波罗蜜多，一切波罗蜜多的集合，此即宣说为平等性。诸佛皆修持此最胜，众生乃稳固与变动之主，一切皆由此而生。无量菩萨众，圆满佛陀与声闻等，如是等等。所说之彼如是修持之果，即是从彼处趋向安乐，如是等等所说。安乐即是薄伽梵大乐金刚。彼之本体即是安乐，是从彼处获得之义。恒常之语亦无有相违，恒常即是持续不断。瑜伽士之差别是，欲求大印现前故，如是等等所说。无为之自性无我即是大印，彼之现前欲求即是大印之现前欲求。若此等一切事物，皆如其自性般，如我等般不会成为圆满佛陀，若有此疑惑。彼等非为唯一圣者，如是等等所说。自己如实证悟即是自证，非由他者所成办。由何者不能彻底领悟之本体，大乐自性之心将成办，安乐非有，因此由何者彼等之所成办将成办，如是之意。因此自证如是等等。若自证之心，菩提之支分，彼如何流转轮回若有此疑惑。由自己觉性之变化，如是等等所说。自证之变化即是自证之转移。业即是善与不善。从下劣生即是从分别念生起。因此业使此流转轮回之义。为何又如何不能压制，如是思虑即是不调伏若有此疑惑。自己所作如是等等所说。若心之自在存在，则彼于彼时必定成办，然而心乃是自作主张，作者即是戏论。
English
Perfect Enlightenment is itself, this is the Prajñāpāramitā, the collection of all Pāramitās, this is said to be equality itself. All Buddhas meditate on this supreme, beings are the lords of stability and movement, all are born from this. Limitless Bodhisattvas, perfect Buddhas and Śrāvakas, etc., like that and so on. The fruit of meditating on what was said is that from there one goes to bliss, like that and so on was said. Bliss is the Bhagavan Great Bliss Vajra. Its essence is bliss itself, meaning it will be obtained from there. The other word 'always' is also not contradictory, 'always' means continuously. The distinction of a yogi is, because of desiring the manifestation of the Great Seal, like that and so on was said. The unconditioned nature of selflessness is the Great Seal, its manifest desire is the manifest desire of the Great Seal. If all these things, just as their own nature is, like us will not become perfect Buddhas, if there is this doubt. They are not one holy being, like that and so on was said. Knowing correctly by oneself is self-knowing, not accomplished by others. By what cannot be thoroughly understood the essence, the mind of the nature of great bliss will be accomplished, bliss is not there, therefore by what will the accomplishment of those be accomplished, is the intention. Therefore self-knowing like that and so on. If the self-knowing mind, the limb of enlightenment, how will it wander in samsara if there is this doubt. From the change of one's own awareness, like that and so on was said. The change of self-knowing is the shift of self-knowing. Karma is good and bad. Being born from inferiority means being born from discrimination. Therefore karma makes this wander in samsara, is the meaning. Why and how can it not be suppressed, thinking like that means it is not subdued if there is this doubt. What is done by oneself like that and so on was said. If there is a master of the mind, then he will surely accomplish it at that time, however the mind is self-willed, the doer is elaboration.