Tibetan
ས་ཅན་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའོ། །གང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་འདི་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་དུ་མེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཡང་གསུངས་པ། སྙིང་རྗེ་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །སེམས་ཅན་ཡོད་དང་ཡོད་མིན་ ཞེས། །དེ་ལྟར་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་ནི་འདུས་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་འདུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་འདིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་སྦྱང་དཀའ་བའི་ཟླ་བས་མཛད་པ། ཀཽ་མུ་དི་ཞེས་བྱ་བའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །། བཅུ་གཅིག་པ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ལེའུ། དབང་བསྐུར་ལས་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་ཐོབ་ནས། རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་གུས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་སུ་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་གསུངས་པ། མཉམ་པར་མ་རུང་དཔྲལ་བ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། མཉམ་པར་མ་རུང་དཔྲལ་བ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྲལ་བ་ཅན་ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཡོན་དང་གཡོན་ན་གནས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དབང་དུ་བྱེད་པའོ། །ལྟུང་བར་བྱེད་པ་ནི་གང༌། གཡོན་པར་དབང་དུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཅི་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ལྟ་སྟངས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལྟ་བ་དང་རྣམ་པར་གཟིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་དང་ལྡན་པའི་མིག་གིས་དགོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ལྟ་སྟངས་སོ། །དེ་ནི་ལྟུང་བར་བྱེད་པ་དང༌། དབང་དུ་བྱེད་པ་དང༌། འགུགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རེངས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བཞིར་དབྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྟེང་དུ་བཟློག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་གཡས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གནས་པ་ནི། ལྟ་སྟངས་ཏེ་འགུགས་པར་བྱེད་པའོ། །རྩེ་མོ་ནི་རལ་པ་ཟུར་བཅག་པའོ། །དེའི་དབུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོའི་དབུས་སུ་སྟེ། རྡོག་པའི་སྟེང་དུ་རལ་པའི་དབྱིབས་སྣའི་རྩེ་མོའི་དབུས་སུ་མིག་གཉིས་འདུས་པར་གྱུར་པ་ནི་རེངས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལུས་ལས་འབྱུང་བའི་རླུང་རྣམས་གསུངས་པ། འབྱུང་བ་ཉི
Chinese
是诸有地者。离因者，谓离彼等之极合，故为离因。何者为此之因，乃是大悲。彼等之所无执者，乃是手印。又云：莫背舍大悲心之有情，勿作有情与非有情之想。为悟彼故，空性大悲无别。如是等说。心乃聚集之色。如是说者，谓于彼菩提心，一切法之集合乃是聚集。又为此自性之故，宣说菩提心与无二之瑜伽士。导师大智者吉祥难胜月所造，《 कौमुदी （梵文天城体，kaumudī，梵文罗马拟音，皎月光），皎月光》之难解释中，坛城与灌顶之品第十竟。 第十一品，金刚藏现证菩提之品。 于灌顶中得导师位已，为示安住之仪轨，及为有情恭敬之方便，故说第十一品。云：不平等忿眉者。如是等说。不平等忿眉者，谓忿眉令堕者。左与左边所住之二影像，乃为控制者。令堕者为何？于左控制者为何生疑虑。故云：视线。以此所成办者，为观视与种种瞻视之故。具咒之眼所笑之差别，乃是视线。彼乃分为令堕者，与控制者，与勾引者，与僵直者之四相。上翻之二影像，安住于右支分者，乃是视线，即勾引者。顶髻乃是发髻偏分者。其中央者，谓鼻尖之中央。于足上，发髻之形状，鼻尖之中央，二目相合者，乃是僵直者。如是如是随逐具色之相，宣说从身所生之诸风，生起也。
English
These are the ones with land. Being without cause means being without the extreme union of those, therefore being without cause. What is the cause of this is great compassion. What is not grasped by them is the mudra. It is also said: Do not turn your back on sentient beings with great compassion, do not think of sentient beings as existent or non-existent. For the sake of realizing that, emptiness and great compassion are inseparable. Thus and so on it is said. The mind is a form of aggregation. As it is said, in that Bodhicitta, the collection of all dharmas is aggregation. Also, for the sake of this nature, the yogi who is non-dual with Bodhicitta is spoken of. Composed by the great wise teacher, glorious Dbyang Dka' ba'i Zla ba (Glorious Difficult-to-Tame Moon), in the difficult commentary of the Kaumudi, the tenth chapter, the chapter on mandala and empowerment, is completed. Eleventh Chapter: The Chapter on Vajragarbha's Manifest Enlightenment. Having obtained the position of the teacher from the empowerment, in order to show the ritual of abiding and as a means of respecting sentient beings, the eleventh chapter is spoken of. It says: Unequal Wrathful Brow. Thus and so on it is said. Unequal Wrathful Brow means the wrathful brow that causes one to fall. The two images residing on the left and on the left side are the controllers. What is the cause of falling? What is the controller on the left? Doubts arise. Therefore, it is said: gaze. What is accomplished by this is for the sake of viewing and various kinds of seeing. The difference in the laughter of the eye with mantra is the gaze. It is divided into four aspects: the one who causes falling, the controller, the one who attracts, and the one who stiffens. The two images turned upwards, residing on the right limb, are the gaze, that is, the one who attracts. The topknot is the hair that is parted to the side. The center of that means the center of the tip of the nose. On the foot, the shape of the hair, the center of the tip of the nose, the two eyes joined together, is the one who stiffens. Thus, following the appearance of being colored, the winds arising from the body are spoken of, arising itself.
Tibetan
ད་ཀྱིས་ལྟུང་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་གནས་ནི་རློན་པའི་ཤིང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ། །བསྒྲུབ་པ་ལ་དམ་ཚིག་གསུངས་པ་དམ་ཚིག་བཟའ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམ་ཚིག་བཟའ་བའི་ཆོ་ག་ནི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་གསུངས་སོ། །ལན་བདུན་པ་བཟའ་བ་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། རེས་འགའ་འདི་ནི་དམན་པའི་དངོས་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བྱས་ནས། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བས་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ལན་བདུན་པའི་བཟའ་བ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱ་བར། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ལ་སྨོད་པ། །ཞེའོ། །དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་དམན་པའི་ཕྱིར་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བཤུང་བར་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ལ་བཤུང་བར་བྱེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་སྙེད་པའོ། །ལྟ་སྟངས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཙམ་གྱི་ལྷ་ཉིད་གཞན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གསུངས་པ། ཀུ་རུ་ཀུ་ལླེའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དང་པོར་ནག་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །གཉིས་པ་དམར་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་དམ་ཚིག་སྐྱེ་བ་བདུན་པ་བཟའ་བ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་སྟོན་པ་པོའོ། །དེའི་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། གང་ལ་གཞུང་ཇི་སྙེད་པས་སམ། དེ་ནི་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་བདག་ཉིད་འདིའོ། །སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་སྦྱང་དཀའ་བའི་ཟླ་བས་མཛད་པ། ཀཽ་མུ་དི་ཞེས་བྱ་བའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྟག་པའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ་དང་པོའོ།། །། བརྟག་པ་དང་པོའི་དཀའ་འགྲེལ།
Chinese
现在使其堕落。等等。以观看方式修持的处所，如潮湿的木头等，如是说。关于修持所说的誓言，名为誓言食，因为誓言食的仪轨已说为以精要来成就，所以这里没有说。第七次食用，也要以上师的慈悲力来说，有时会说这是低劣的成就，因为追求伟大的成就而舍弃。第七次的食用，要做成就的差别。呵责离喜之喜。是也。因为离喜之喜是低劣的，所以进行呵责，进行贬低，就是呵责离喜之喜，贬低离喜之喜。这本身就是俱生之成就，就是这样。仅仅以观看方式的修法之神，宣说了其他的瑜伽，将要讲述作明佛母的修法等等。首先观想黑色，其次观想红色。等等，因此对于观看方式的修持和誓言，也要了知第七次食用。金刚藏现证菩提。是指示菩萨金刚藏者。他的现证圆满菩提，就是他现证圆满成佛，无论以多少经典，这就是第十一章的自性。大学者吉祥难胜月所造，《 कौमुदी 》名为难解释中，《金刚藏现证菩提》名为观察之王，是第一品。第一品观察之难解释。
English
Now it causes to fall. And so on. The place of practice by viewing, such as wet wood, etc., is said. The vows spoken of in practice, called vow-food, are not spoken of here because the ritual of vow-food has been said to be accomplished by essence. The seventh eating should also be spoken with the power of the guru's compassion, sometimes saying that this is an inferior accomplishment, because it is abandoned in pursuit of great accomplishment. The seventh eating should be the distinction of accomplishment. Reproaching the joy of separation from joy. It is so. Because the joy of separation from joy is inferior, it is reproached, it is belittled, that is, reproaching the joy of separation from joy, belittling the joy of separation from joy. This itself is the co-emergent accomplishment, that's it. The deity of mere practice by viewing, the yoga of others is spoken of, the practice of Kurukulle will be explained, etc. First contemplate black, then contemplate red. And so on, therefore, for the practice of viewing and the vows, the seventh eating should also be understood. Vajragarbha Abhisambodhi. Refers to the one who indicates the Bodhisattva Vajragarbha. His Abhisambodhi is his Abhisambuddha, no matter how many scriptures, this is the nature of chapter eleven. Made by the great scholar Jñānaśrīmitra, in the difficult commentary called Kaumudi, Vajragarbha Abhisambodhi is called the king of investigation, it is the first chapter. Difficult commentary on the first chapter of investigation.