Tibetan
སྡུ་བ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཡིས་དམན་པ་དང་འབྲིང་པོ་དང་མཆོག་འདི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཅིག་དང་རོ་མཉམ་བརྟོགས་ནས། ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་མ་རྟོགས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་འདོད་པར་བྱ་བའི་དོན་འདི་ནི་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པའམ། འོན་ཏེ་དངོས་པོ་བསྒོམ་པའང་ཞེ་ན། འདིར་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དགག་པ་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་བསྒོམ་མི་བྱ། །སྟོང་པ་མི་སྤང་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྟོང་མིན་ཡོངས་སུ་མི་སྤང་ངོ༌། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་བཟུང་བ་ལ། །བརྟགས་པ་ཉུང་མིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཡོངས་སུ་སྤང་ན་ཀུན་རྟོགས་ཏེ། ། དེ་ཕྱིར་གཉིས་པོ་འདི་དག་སྤང༌། །གཉིས་ཀྱི་བཟུང་བ་ཡོངས་སྤངས་པ། །རྣམ་གྲོལ་གནས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །བཞེས་བྱ་བའི་ཀུན་རྟོག་འདི། །དེ་ཡང་དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ཞེའོ། །དེས་མཐའ་གསུམ་ལ་མ་རེག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་སྒོམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར། གང་ལ་སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །གང་ཡང་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའང་མེད། །བསྒོམ་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བརྗོད། །ཅེའོ། །འདིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་སྒོམ་པ་རྟོགས་ནས་སད་པས་ཆ་གཞན་མི་མཐོང་བ་དང༌། རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་ནི་ང་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདག་ལ་ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གསུངས་པའི་རིགས་པས་གང་གིས་གང་གི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ངེས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་གུས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཟའ་དང་བཏུང་དང་བླུགས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བལྟ་བ་དང༌། །སྒྲ་ནི་རྒྱས་པ་མཉན་པ་དང༌། །སྨྲ་བ་དང་ནི་དགོད་པ་དང༌། །སྣ་ཚོགས་རོ་ནི་ཟ་བ་དང༌། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དང༌། །གཞན་དུ་སེམས་ནི་མི་འགྲོ་བའི། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི། །རྣལ་འབྱོར་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཅེས་བརྗོ
Chinese
通过修习那寂止，了悟下、中、上三者的事物本质相同，味道一致。然而，修习那唯一的实性，也可能存在未证悟的情况。如果未证悟，则无法成就平等性。因此，想要修习那唯一的实性，其意义在于仅仅修习空性，还是也修习事物本身呢？这里两者都没有明确指出，应该在讲解的续部中寻找。其中，从否定修习事物和非事物中，宣说了修习那唯一的实性。例如：不应修习空性，也不应修习非空性。瑜伽士不应舍弃空性，也不应完全舍弃非空性。如果执着于空和非空，则会产生不少分别念。如果完全舍弃，则会产生一切分别念。因此，舍弃这两者。完全舍弃对两者的执着，就是解脱，远离处所。这个应该接受的分别念，也因此要完全舍弃。如是说。因此，不触及三边，就是修习那唯一的实性，世尊如是说。例如：其中没有修习者，也没有所修习之物，甚至没有能修习之物，那才是修习那唯一的实性。如是说。这说明了通过证悟俱生之那唯一的实性，从觉醒中不会看到其他部分，并且修习自己本性的所有法，就是从我而生等等。因为在我身上如何成就，在他人身上也会如何成就。因此，向他人展示也是如此等等。通过所说的道理，无论谁修习谁的自性之事物，瑜伽士即使确定了空性，也能成就。为了显示对修习时间的确定不恭敬，所以说了吃、喝、倾倒等等。其他续部中所说的也应该说，即观看一切色相，听闻广大的声音，说话和大笑，品尝各种味道，做一切事情，心不向外驰散，这就是觉性的瑜伽士，他的瑜伽会恒常生起，那便是无二。
English
By meditating on that very cessation, one realizes that the essence of the inferior, middling, and superior are the same and of one taste. However, even when meditating on that very reality, there may still be non-realization. If one does not realize it, equality will not be accomplished. Therefore, the meaning of wanting to meditate on that very reality is whether one is meditating solely on emptiness or also on things themselves. Here, neither is explicitly stated; it should be sought in the tantras that explain it. In that, from the negation of meditating on things and non-things, it is taught to meditate on that very reality. For example: One should not meditate on emptiness, nor should one meditate on non-emptiness. The yogi should not abandon emptiness, nor should one completely abandon non-emptiness. If one clings to emptiness and non-emptiness, many discriminations will arise. If one completely abandons, all discriminations will arise. Therefore, abandon these two. Completely abandoning the clinging to both is liberation, being free from a place. This discrimination that should be accepted, therefore, should also be completely abandoned. Thus it is said. Therefore, not touching the three extremes is meditating on that very reality, as the Bhagavan said. For example: Where there is no meditator, nor anything to be meditated upon, nor even anything to meditate on, that is said to be meditating on that very reality. Thus it is said. This explains that by realizing the co-emergent that very reality, one does not see other aspects from awakening, and meditating on all the dharmas of one's own nature is said to be born from me, and so forth. Because how it is accomplished in me, so it will be accomplished in others. Therefore, showing it to others is also like that, and so forth. Through the reasoning of what is said, whoever meditates on the essence of whatever, the yogi, even if he ascertains emptiness, will be accomplished. In order to show that there is no respect for the determination of the time of meditation, it is said to eat, drink, pour, and so forth. What is said in other tantras should also be stated, namely, seeing all forms, hearing vast sounds, speaking and laughing, tasting various flavors, doing all actions, the mind not wandering elsewhere, that is the yogi of awareness, his yoga will constantly arise, that is said to be non-dual.
Tibetan
ད་དེ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཔལ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཉིད། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་གྱི་ཚོགས། །འདི་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་མཆོག་སྒོམ་པ་ཉིད། །འགྲོ་བ་བརྟན་དང་གཡོ་བའི་བདག །འདི་ཉིད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐའ་ཡས་དང༌། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ ནི་དེ་ནས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་དེ་དེ་ནས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཞན་དེ་ཡང་འགལ་བ་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་དུའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཁྱད་པར་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདག་མེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཇི་ལྟ་བར་དེ་བདག་ཅག་ལྟ་བུར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དེ་རྣམས་དམ་པ་གཅིག་ཡོད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་མ་བསྒྲུབས་པའོ། །གང་གིས་རབ་ཏུ་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བདེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ལས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སོ། །ཅི་རང་རིག་པའི་སེམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དེ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། རང་གི་རིག་པའི་འགྱུར་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་རིག་པའི་འགྱུར་བ་ནི་རང་རིག་པའི་འཕོ་བའོ། །ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའོ། །དམན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བས་ན་ལས་ཀྱིས་འདི་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་ལྟར་གནོན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སེམས་ཏེ་འདུལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། རང་གིས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། དེས་དེའི་ཚེ་དེ་
Chinese
那麼，這就是殊勝的菩提心。金剛金剛薩埵吉祥！圓滿正等覺菩提本身！這是般若波羅蜜多。是所有波羅蜜多的集合。這被稱為平等性。是所有佛陀最殊勝的禪修。是眾生、堅固和運動的主宰。一切都從這裡產生。無邊的菩薩們，圓滿佛陀和聲聞等等。這些等等。所說的那些，僅僅禪修的果實，就是從那裡走向安樂本身等等。安樂是薄伽梵大樂金剛。它的本質就是安樂本身，從那裡獲得的意思。另一個詞“恆常”也沒有矛盾。恆常的意思是持續不斷。瑜伽士的特點是，渴望大印等等。所說的是，無為法的自性無我就是大印。渴望它就是渴望大印。如果所有這些事物，以它們各自的自性，像我們一樣不會變成圓滿的佛陀，這樣的疑惑，那些並非是一個至高無上的存在等等。這樣說了。自己正確地認識就是自證，不是由他人所證實的。誰能證實那未被徹底理解的、本性是大樂的心呢？沒有安樂存在。因此，從何處證實它們的所應證實之物呢？這是他的想法。因此，自證等等。如果自證的心，菩提的支分，如何會變成輪迴呢？這樣的疑惑，從自證的變化中等等。這樣說了。自證的變化就是自證的轉變。業就是善與非善。從低下之業所生，就是從分別念中產生。因此，業使這個變成輪迴，是這個意思。為什麼又如何不能壓制，這樣想，不能調伏呢？這樣的疑惑，自己做等等。這樣說了。如果有一個心的主宰，那麼，在那時，它
English
Now, this is the supreme Bodhicitta. Vajra Vajrasattva glorious! Complete perfect enlightenment Bodhi itself! This is Prajnaparamita. It is the collection of all Paramitas. This is called equality. It is the most supreme meditation of all Buddhas. It is the lord of beings, the steadfast and the moving. Everything arises from here. Limitless Bodhisattvas, complete Buddhas and Shravakas, etc. These etc. Those that are said, the fruit of merely meditating, is going to bliss itself from there, etc. Bliss is the Bhagavan Great Bliss Vajra. Its essence is bliss itself, meaning it is obtained from there. The other word "constant" is also not contradictory. Constant means continuous. The characteristic of a yogi is, desiring the great mudra, etc. What is said is, the selflessness of the unconditioned nature is the great mudra. Desiring it is desiring the great mudra. If all these things, with their respective natures, will not become complete Buddhas like us, such a doubt, those are not a supreme being, etc. Thus it is said. Knowing correctly by oneself is self-awareness, not proven by others. Who can prove the nature of great bliss, the mind that has not been thoroughly understood? There is no bliss. Therefore, from where can the objects to be proven of them be proven? This is his thought. Therefore, self-awareness, etc. If the mind of self-awareness, the limb of Bodhi, how will it become samsara? Such a doubt, from the change of self-awareness, etc. Thus it is said. The change of self-awareness is the transformation of self-awareness. Karma is good and non-good. What is born from inferior karma is born from discrimination. Therefore, karma makes this become samsara, is this meaning. Why and how can it not be suppressed, thinking like that, can it not be tamed? Such a doubt, doing it oneself, etc. Thus it is said. If there is a master of the mind, then, at that time, it