Tibetan
། །དེ་ཟ་པ་ནི་བསྲེག་བྱ་ཟ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་གང་དེར་ཕུལ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་ཉིད་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསྲེག་བྱ་ཟ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་དོན་དང་གཞན་དོན་ཉིད་བསྒྲུབས་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིང་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཤེགས་ཞེས་པ་དོན་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་མཁྱེན་པར་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། བྱོན་པ་དང་ཞེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅེས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟའི་དུས་ན་ཞེས་པ་ཡ་རླུང་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །ཐ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །ཨ་བདག་མེད་མ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཞེ་ན། དུས་ན་སྟེ། ཀ་ཀཱ་ལི། ཨ་ཨཱ་ལི་ཞེས་པ་ཀའོ། །གཉིས་ཀ་ལེན་ཅིང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཀཱ་ལི་ཤེས་རབ་དང་ཐམས་དབྱེར་མེད་པའོ། །དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱོན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་མཛོད་ཅེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་མཛོད་ཅས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ། བདག་ལ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཨེ་བདག་མེད་མ། གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དེ། །གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །མེ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་སྔགས་ཞེས་པ་མེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དགའ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྤྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྔགས་ནི་འདི་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །མཆོད་ཡོན་གྱི་སྔགས་གསུངས་པ། ཨོཾ་ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ་ཁཾ་རཾ་ཞེས་པ་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྔགས་ཏེ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཛཿ་ཞེས་པ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཧཱུཾ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ། །བཾ་ཞེས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། ཨོཾ་མཁའ་སྤྱོད་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཧོཿ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཁཾ་ཞེས་པ་རིན་ཆེན་དབང་པོ་ཡང་མཁའ་སྤྱོད་མས་རྒྱས་བཏབ་པ་ཉིད་དོ། །རཾ་ཞེས་པ་བདག་མེད་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་མཁའ་སྤྱོད་མ་ ཉིད་དེ། སྔགས་ཡི་གེ་བདུན་ནོ། །མཆོད་ཡོན་ནི་ཆེ་ཞིང་རྙེད་པར་དཀའ་བ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་
Chinese
那是食者，即是焚烧所食。因为凡供养之物，即以其自身之体性融入自身，故为焚烧所食。因此，成就自利与利他，乃是以其自身之体性，以享用一切事物之自性而安住之故。言“逝”，即以通达义理而安住，且知晓而知晓之意。那如何呢？言说“来临”等语，即以一切方式知晓之意。何时呢？如是之时，即是雅风语金刚。他显现之体性，即是金刚持。阿，无我母心金刚，如何呢？即是三金刚无别。此即是时，嘎嘎里，阿阿里，即是嘎。因取持二者，故嘎里是智慧与一切无别。彼时，三金刚无别之智慧为何，即是来临，且真实之智慧定要知晓之意。因此，成就一切悉地，即是获得金刚持之悉地。我，具有菩提心，唉，无我母，二者无别，非他之意。火令喜悦之咒，火是无自性之智慧。令喜悦，即是成办有情之利益，欢喜之智慧，咒即是此二者之体性，金刚持之意。宣说供养之咒，嗡 匝 吽 班 霍 康 然，是供养之咒。嗡，三金刚无别之智慧。匝，即是身金刚，义成，十六空性之自性。吽，即是智慧与方便无别之智慧。班，即是菩提心，嗡，空行母菩提心之自性。霍，即是智慧与方便亦是十六空性之自性。康，即是宝生部亦是空行母所增益。然，即是无我与无别之空行母，咒语七字。供养是伟大且难得之行境。
English
That which eats is that which is eaten by burning. Because whatever is offered, it enters into itself with its own nature, therefore it is eaten by burning. Therefore, accomplishing one's own benefit and the benefit of others is because one abides with its own nature, with the nature of enjoying all things. "Gone" means abiding by understanding the meaning, and knowing and knowing. How is that? It is said, "Coming" and so on, meaning to know in all ways. When is it? At such a time, it is the speech vajra of the Ya wind. The nature of its appearance is Vajradhara. A, the heart vajra of the selfless mother, how is it? It is the indivisibility of the three vajras. This is the time, kakaali, aaali, which is ka. Because it takes and holds both, Kali is the indivisibility of wisdom and everything. At that time, what is the wisdom of the indivisibility of the three vajras, that is coming, and the true wisdom must be known. Therefore, accomplish all siddhis, that is, obtain the siddhi of Vajradhara. I, with the mind of bodhichitta, alas, the selfless mother, the two are inseparable, not another meaning. The mantra that makes fire happy, fire is the wisdom of no self-nature. Making happy means accomplishing the benefit of sentient beings, the wisdom of joy, the mantra is the nature of these two, the meaning of Vajradhara. The mantra of offering is spoken, Om JAH HUM BAM HOH KHAM RAM, is the mantra of offering. Om, the wisdom of the indivisibility of the three vajras. JAH, is the body vajra, meaning accomplished, the nature of the sixteen emptinesses. HUM, is the wisdom of the indivisibility of wisdom and means. BAM, is the mind of bodhichitta, Om, the nature of the mind of bodhichitta of the dakini. HOH, is that wisdom and means are also the nature of the sixteen emptinesses. KHAM, is that Ratnasambhava is also increased by the dakini. RAM, is the dakini of selflessness and indivisibility, the seven syllables of the mantra. Offering is a great and rare field of practice.