Tibetan
ས་གཉེས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །སྐུ་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མི་ཕྱེད་པའི་སྐུའི་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བ་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ལེགས་པ་ནི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུའོ། །བཀའ་སྩལ་བ་ནི་དུས་གསུམ་ཁྱབ་ཅིང་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཆགས་བྲལ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་མེད་པའོ། །འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དབུ་མའོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀའི་ཆགས་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་སྟེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་ནི་གསུམ་པོ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་ན། གང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ནི་འཁོར་བ་མེད་པའོ། ཆགས་བྲལ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་སྟེ། གང་ཞིག་འཁོར་བ་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་དབུ་མའི་མཐར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་སྤངས་པར་དམིགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་གང༌། འདོད་ཆགས་མེད་པ་ནི་མཆོག་དགའ་མ་ཡིན་པའོ། །ཆགས་བྲལ་མེད་པ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དབུ་མ་མེད་པ་ནི་དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ་ཞེས་པའི་གསུང་ལས་དེ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་གྱུར་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན། ངེས་པར་རྟོགས་པ་ན་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡང་ན་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདག །ཡང་ན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡང་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ཏེ། རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པས་ཐ་དད་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡང་ན་ཞེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་གཉིས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ།
Chinese
于无有处所证悟。 身乃远离一切贪执，断除金刚藏不坏身之疑惑，彻底舍弃分别念，乃无分别之自性。善者乃具天性，为证悟之故，为获得真实证悟之菩提之故。所宣说者乃遍及三时，且为开示者之意。 彼所说者，贪欲乃无有周遍贪执之相。离贪乃无有完全舍弃。此二者皆无有，为证悟二者之中道。彼亦不成为所缘，因无所缘之自性之故。彼之故，因舍弃三者之故，贪执与无贪执，以及超越二者之贪执，如石女之子。以此乃完全舍弃三者，彼即是俱生圆满菩提，亦即真实圆满菩提之智慧。又，何者无贪执，即无轮回。无离贪即无涅槃，何者无轮回且无涅槃，彼乃中道之究竟。彼亦不成为所缘，因无所缘之自性之故。彼之故，观三者为舍弃，因此因，俱生即是真实圆满菩提之谓。又，何者无贪执，即非胜喜。无离贪即非离喜之喜。无中道即唯是中道之喜，如是之语，彼一切皆成为不可得。俱生真实圆满菩提之自性，于确定证悟时，亦为证悟三者之故，意即舍弃坛城本身。彼之故。 又，彼一切为我。又，一切皆为舍弃。一切之自性乃出于行之自性。一切皆为完全舍弃亦出于行之自性，因味等同故，无有证悟差别之故。另，又之意为二坛城无别之二者。一切之自性乃出于行之自性。
English
Realization in the absence of a place to settle. The body is free from all attachments; it dispels doubts about the indestructible body of the Vajra Essence, completely abandoning conceptual thoughts, it is the nature of non-conceptualization. The virtuous one possesses a divine nature, for the sake of realization, for the sake of attaining the Bodhi of true realization. What is proclaimed pervades the three times and is meant to be an exposition. That which was spoken: Desire lacks the characteristic of pervasive attachment. Freedom from attachment lacks complete abandonment. Both of these are absent, for the sake of realizing the Middle Way of both. That also does not become an object of focus, because it is the nature of having no object of focus. Therefore, because of abandoning the three, attachment and non-attachment, and also transcending the attachment of both, like the child of a barren woman. By this, whatever completely abandons the three is the co-emergent, perfect Bodhi, which is the wisdom of truly perfect Bodhi. Furthermore, whatever is without desire is without samsara. Without freedom from attachment, there is no nirvana; whatever is without samsara and without nirvana is said to be the ultimate of the Middle Way. That also does not become an object of focus, because it is the nature of having no object of focus. Therefore, focusing on the three as abandoned; because of this cause, co-emergence itself is said to be truly perfect Bodhi. Furthermore, whatever is without desire is not supreme joy. Without freedom from attachment, there is no joy apart from joy. Without the Middle Way, there is only the joy of the Middle Way; from such words, all of that becomes unattainable. The nature of co-emergent, truly perfect Bodhi, when definitely realized, is also for the sake of realizing the three, meaning abandoning the mandala itself. Therefore. Furthermore, that all is self. Furthermore, all is completely abandoned. The nature of all is from the nature of action. The complete abandonment of all also comes from the nature of action, because the taste is the same, there is no realization of difference. Also, 'furthermore' means the two mandalas, the two that are inseparable. The nature of all comes from the nature of action.
Tibetan
།དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་སྡུད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཡང་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དབྱེར་མེད་པས་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའོ། །དེ་ཡང༌། རྡོ་རྗེ་འཆང་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཞེས་པའོ། །དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤངས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐབས་སྟོན་པ་དགའ་བྲལ་དང༌། དང་པོ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོའོ། །དང་པོའི་སྒྲས་ དགའ་བའོ། །དགའ་བྲལ་གྱི་སྒྲས་དགའ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ། །སོ་སོར་སྡུད་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དབུ་མཆོག་དགའ་ཡང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་མཚོན་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན་དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤངས་པས་དགའ་བ་གསུམ་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ཞེས་པ་འདི་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བྲལ་དང་པོ་སྟེ་མཆོག་དགའོ། །དགའ་བྲལ་དང་པོ་དེའི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་མཚོན་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན་དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤངས། དགའ་བ་གསུམ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཇི་ལྟར་སྤངས་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་སྟེ། ལྷ་མོའི་པདྨའི་ནང་དུ་སོན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། །དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གསུངས་པ། དང་པོ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་སྣང༌། །གྲུབ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གྱུར། །གློ་བུར་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སྣང༌། །ཉལ་དང་སད་པ་དབྱེར་མེད་བཞིན། །དང་པོ་ཞེས་པ་གང་གི་ཚེ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་ཡེ་ཤེས་སྦས་པ་ལྟ་བུ་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། རེག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རེག་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ཉིད་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཞན་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོངས་བའི་མཚན་ཉིད་མཆོག་དགར་གྱུར་པའི་ཚེ། མ་ལྟ་བུར་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྙེད་སོ་སོར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐིམ་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གློ་བུར་ནི་སྐད་ཅིག་སྟེ། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བར་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དགའ་བ་ལ་བདེ་གཅིག་པུ་ཙམ་གྱི་ངོ
Chinese
所謂“彼性”，是指攝集於與般若自性無別之性中之相。或者，是指一切有情皆已捨棄之相，以種種形態與金剛持無別，而嬉樂之自性，如來彼等以彼之自性而安住。又是，捨棄金剛持，是指與彼等亦為相異。應以離喜第一（dga' bral dang po）來表示，彼亦捨棄三喜。如是俱生（lhan cig skyes pa）應如何了悟耶？為示方便，即是離喜，第一亦是離喜第一。以“第一”之語詞表示喜。以“離喜”之語詞表示喜，離喜之喜。為個別攝集之故，亦是殊勝喜，彼時應表示俱生。有何差別耶？謂捨棄三喜，即是完全捨棄三喜。又，所謂“離喜第一”，此既是離喜第一，故是離喜第一，即殊勝喜。於彼離喜第一之時，應表示俱生。有何差別耶？謂捨棄三喜。若非異於三喜，應如何捨棄耶？謂完全捨棄，意即已入於天女蓮花之中。如是轉變之俱生。四喜之自性為何耶？如是宣說：初如雲彩般顯現，成就則如幻術般轉變，忽如夢境般顯現，如眠與醒無別。所謂“初”，是指何時之喜之自性耶？彼時如雲彩般，如隱藏智慧般，個別顯現，因欲觸之故，僅僅是觸之樂安住，其他智慧不顯現之故。所謂“成就則如幻術般轉變”，是指體驗安樂之相，轉變為殊勝喜之時，如幻術般與幻象相同，如是所顯現之種種，皆非真實亦非虛假，根、境與識融入之安樂得以體驗之故。所謂“忽如”，是指剎那，於轉變為離喜之喜之剎那，根、境與識等之顯現執著之喜，唯有安樂之面貌。
English
That which is called "Thatness" is the aspect of gathering into the nature of wisdom, which is devoid of parts. Or, it refers to that which is completely abandoned by all beings. In various forms, it is inseparable from Vajradhara, and the nature of joy, the Thus-gone-ones, abide in that nature. Moreover, abandoning Vajradhara means being different from them. It should be represented by the first Joyless (dga' bral dang po). That also abandons the three joys. How should such a Coemergent (lhan cig skyes pa) be realized? To show the means, it is Joyless, and the first is also the first Joyless. The word "first" indicates joy. The word "Joyless" indicates joy, the joy of Joyless. For the sake of individually gathering, it is also supreme joy. At that time, the Coemergent should be represented. What is the difference? It is said that abandoning the three joys means completely abandoning the three joys. Also, the so-called "first Joyless" is the first Joyless, so it is the first Joyless, which is supreme joy. At the time of that first Joyless, the Coemergent should be represented. What is the difference? It is said that abandoning the three joys. If it is not different from the three joys, how should it be abandoned? It means completely abandoning, meaning having entered into the lotus of the goddess. The Coemergent that has thus transformed. What is the nature of the four joys like? It is said: At first, it appears like a cloud. When accomplished, it becomes like an illusion. Suddenly, it appears like a dream. Like sleeping and waking are inseparable. The so-called "first" refers to the nature of joy at what time? At that time, like a cloud, like concealing wisdom, it appears individually, because of the desire to touch, only the bliss of touch abides, because other wisdom does not appear. The so-called "when accomplished, it becomes like an illusion" refers to the time when the characteristic of experiencing bliss transforms into supreme joy. Like an illusion, it becomes the same as an illusion. All that appears individually is neither true nor false, because the bliss of the senses, objects, and consciousness dissolving is experienced. The so-called "suddenly" refers to a moment. At that moment of transforming into the joy of Joyless, the joy of attachment to the appearances of the senses, objects, and consciousness is only the face of bliss.