Tibetan
ས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རིག་པའོ། །དུས་ཞེས་པ་དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། དུས་ནི་འབྱུང་པོ་རྣམས་འཚེད་ཅིང་། །དུས་ནི་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། ཅེས་པ་གང་རྣམས་ཀྱིའོ། །གང་ཟག་ཉིད་དང་ནི་ཞེས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའོ། །འདིས་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་གང་དང་གང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་ཉི་ཚེ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་ཞིང་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་ཉིད་མངོན་དུ་འོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་ན། དེ་ལས་གཞན་མི་འགྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཀྱང་གོམས་པ་མེད་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། ། ཡང་ན། སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་སྲིད་པ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣམ་ཤེས་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་མ་ནིང་དོ། །སྔོན་རབས་ཞེས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ཅེས་པ། རང་ཉིད་འཕྲོག་པོ་རང་བྱེད་པོ། །ཞེས་པ་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཅེས་པ་གཞན་དང་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་མེད་དོ། །གསོ་བ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ཞེས་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །གང་ཟག་ཅེས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ནའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི། །སྒྱུ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དང་ངོ་བོ་སྲོག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མ་ཡིན་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་གནས་ཞེས་པ་ཡང་དག་པའི་རིམ་པས་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཡོ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ། རང་རིག་ལས་ནི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་ཐམས་ཅད་གཏོགས་པར་གསུངས་ནས་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དང་པོར་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ལས་མཆོག་དགའོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་བཤད། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་པོ་དགའ་བ་ཙམ་ནི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ལས་མཆོག་དགའ་ནི། །དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་བཤད། ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་གཅིག་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་པ་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་དེ་ཉིད་བཞི་པའོ། །འདིས་ཅི་གསུངས་ན། དང་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ཉིད་མཆོག་དགའ་སྟེ། དེ་ནི་གཉིས་པའི་གྲངས་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲངས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་བཤད། །གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགའ་བྲལ་བཤད་གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐ་མེད་པའི་ངོ་བོས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་གཅིག་གི་ཚེ་སྐྱེས་པའོ། དེ་ཡང༌། ཤིང་དང་བོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའོ། །འདིས་ནི་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གསུམ་སྟེ། རྡོར་ཇེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ལྷན་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི། དགའ་བ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་བཞི་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཀུན། །མཁས་པས་འདི་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་ནི། བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར། །དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་སྟེ། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུ
Chinese
地的见解。众生是指国王的法典学。时间是指说时间流逝的那些人，时间是烹煮万物的，时间是聚集众生的。这是指哪些人说的。补特伽罗自身是指声闻乘的那些人。因此，对于安住于各种见解的人们来说，无论哪种见解的智慧，那些都是片面的，全部都汇集于圆满正等觉的智慧之中。如同转轮王受到城市国王等一切的尊敬和悦服一样，对于真正的智慧，一切智慧都以不加虚饰的方式安住。如同在般若波罗蜜多中，布施等自然显现一样，在这里，如果成就了一切相智，怎么会有其他不能成就的呢？拥有金刚持的智慧，就是一切成就。然而，因为没有串习就无法获得解脱，所以应该串习这些。 另外，菩萨是指三有不二的智慧。识的自性是指殊胜智慧的自性。士夫是指金刚持的自性，是中性。往昔是指没有起始和终结。自在是指：自己是劫夺者，自己是作者。因为自己是主宰。我指的是没有其他任何东西，因为没有它，所以也没有我。滋养是指从一切智中领悟到的形态。一切是指舍弃了毁灭和产生，既不是常恒也不是无常。时间是指无自性的本体。补特伽罗是指化身的自性，仅仅是法身。总结一切时说：一切事物的自性，以幻化的形象真实存在。因此，一切事物的自性和本体，以生命和意识通过风的瑜伽等，是其真实自性。这是如何呢？所说是幻化的自性，哪里
English
The view of the earth. "Sentient being" refers to the science of treatises in the manner of a king. "Time" refers to those who speak of the flow of time, saying, "Time cooks all beings, time gathers all creatures." This refers to what those people say. "The individual himself" refers to those of the Hearers. Therefore, for those who abide in various views, whatever wisdom of whatever view, all of those are partial, and all are gathered into the wisdom of perfect and complete enlightenment. Just as a wheel-turning king is honored and pleased by all, such as the kings of cities, so too, for true wisdom, all wisdom abides without any fabrication. Just as in the Perfection of Wisdom, generosity and so forth naturally manifest, so too here, if omniscience is accomplished, how could there be anything else that is not accomplished? To possess the wisdom of Vajradhara is simply to accomplish everything. However, because liberation cannot be attained without familiarity, these should be practiced. Furthermore, "Bodhisattva" refers to the wisdom of the indivisibility of the three realms. "The nature of consciousness" refers to the nature of particularly excellent wisdom. "Person" refers to the nature of Vajradhara, which is neuter. "Former times" refers to the fact that beginning and end are not discernible. "Lord" means: "One's self is the robber, one's self is the doer." Because one's self is the master. "Self" means that there is nothing else whatsoever, and because that does not exist, neither does self. "Nourishment" refers to the aspect of realization from omniscience. "All" means that having abandoned destruction and arising, it is neither permanent nor impermanent. "Time" refers to the essence of no self-nature. "Person" refers to the nature of the emanation body, which is solely the Dharma body. It is said to conclude everything: "The nature of all things truly abides with an illusory form." Therefore, the nature and essence of all things, with life and consciousness, through the yoga of wind and so forth, is its true nature. How is this? It is said to be the nature of illusion, where
Chinese
如同所有自性既非真实也非虚假一样。薄伽梵也同样，因为超越了对真实与非真实、常与无常等的分别，所以是遍及一切、一切的自性。所谓“真实住处”，是指以真实的次第不动摇，是从如是性的智慧本身不动摇的自性。如“从自证中智慧转变”等，以及“贪与无贪完全混合”之间所说的一切智慧，都包含在其中，为了阐明这一点而说：“首先仅仅是喜悦，第二从数量上是胜喜，第三是离喜，第四说是俱生。” 所谓“首先仅仅是喜悦”，仅仅是智慧本身。所谓“第二从数量上是胜喜”，是智慧和方便的自性。所谓“第三是离喜”， 是从金刚三的自性中产生的。所谓“第四说是俱生”，是指为了一个而生的时候，俱生者产生，也就是身语意无二无别，俱生者和第四者就是它。这说了什么呢？首先是无二的智慧本身。那就是胜喜，那是第二的数量，因为智慧和方便的自性是两个数量。所谓“第三是离喜”，是所有第三者的圆满。那是因为什么呢？因为离喜说的是两者平等进入，以特别殊胜的喜悦本身。第四是所有者的圆满，因为俱生者是以无异的体性而生的，所以俱生者是在一个时候生的。那也不是像树和块茎等一样，而是忆念智慧本身。这说的是一、二、三，金刚三无二无别是俱生的，除了三个喜悦之外，没有第四个。金刚藏等一切，智者听到这些确定的话语后，变得非常惊奇，昏厥倒地。首先喜悦是行者的色身，同样胜喜是行者，离喜的喜悦也是行者，
English
Just as all natures are neither true nor false. The Bhagavan is also the same, because he transcends the distinctions of true and untrue, permanent and impermanent, etc., he is the nature of all-pervading, all things. The so-called "true abode" means that it does not waver in the true order, and it is the nature that does not waver from the wisdom of suchness itself. For example, "wisdom changes from self-awareness," etc., and all the wisdom spoken between "attachment and non-attachment are completely mixed" are included in it, and it is said to clarify this: "First, it is just joy, second, it is supreme joy in number, third, it is said to be joyless, and fourth, it is said to be co-emergent." The so-called "first is just joy" is just wisdom itself. The so-called "second is supreme joy in number" is the nature of wisdom and means. The so-called "third is joyless," is produced from the nature of the three vajras. The so-called "fourth is said to be co-emergent" means that when one is born for the sake of one, the co-emergent arises, that is, body, speech, and mind are inseparable, and the co-emergent and the fourth are it. What does this say? First of all, it is the non-dual wisdom itself. That is supreme joy, which is the second number, because the nature of wisdom and means is two numbers. The so-called "third is joyless" is the perfection of all the third. Why is that? Because joylessness says that the two enter equally, with the joy itself that is particularly superior. The fourth is the perfection of all, because the co-emergent is born with an undifferentiated nature, so the co-emergent is born at one time. It is not like trees and tubers, but memory wisdom itself. This says one, two, and three, the three vajras are inseparable and co-emergent, and there is no fourth other than the three joys. Vajradhara and all others, after hearing these certain words from the wise, became very surprised and fainted to the ground. First, joy is the body of the practitioner, and similarly, supreme joy is the practitioner, and the joy of joylessness is also the practitioner,