Tibetan
། །ཡང་ན་གང་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གང་ཞིག་གཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ནི་མེད་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཡོད་མིན་རང་རིག་པ་ཡོང་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ལ་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལོག་པ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལོག་པའི་རང་རིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། རང་རིག་ལས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །རང་རིག་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། །ལས་ནི་རང་རིག་རང་བཞིན་ཏེ། །གནོད་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེ་འགྱུར། །ཞེས་པ་གང་གི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་ལས་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར། །རང་རིག་པ་ནི་སྒོམ་པའོ། །ནི་ཞེས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཞིག་རང་རིག་པ་དེ་ནི་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །ལས་ནི་རང་རིག་རང་བཞིན་ཏེ། གང་ཡང་དེའི་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར། གནོད་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེ་འགྱུར། །ཞེས་པ་གང་གི་ གནོད་པ་འཁྲུལ་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། མ་རིག་པ་ཡང་གཏི་མུག་སྟེ། གཏི་མུག་ཀྱང་འཁྲུལ་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཐག་པ་འཁྱིལ་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་ནི་ས་བོན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་དེའི་དབང་གིས་གནོད་པའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ལས་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རང་ཉིད་འཕྲོག་པོ་རང་བྱེད་པོ། །རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་རང་གཙོ་བོ། །རང་ཉིད་འཕྲོག་པོ་ཞེས་པ་རང་ཉིད་སྡུད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་བྱེད་པོ་ཞེས་པ་རང་ཉིད་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་རང་ཉིད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ནོར་བུར་སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པ་དང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཕྲོག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །
Chinese
此外，对于那些稳定和运动的事物，其中哪一个不是一也不是二的，那就是不存在的。它的自性是什么样的呢？ 说道：不是存在，自证显现的本身即是返回，因为对于自身来说，行为是相违的。当它返回时，不存在的本身也返回，因此，两者都返回的自证，不是二元的，奇妙的那个就是大乐，那本身就是真实的智慧。因为什么缘故说自证远离二元呢？ 说道：自证之中将会成就，自证就是禅修。业就是自证的自性，从损害中业将会产生。 意思是说，因为自证的因，变成了大手印的成就的缘故。自证之中将会成就，自证就是禅修。 说是“是”的原因是什么呢？ 凡是自证，那就是二者无别的体性的缘故，禅修就是等持。业就是自证的自性， 凡是它的业，体验安乐和痛苦的自体，那也是自证的幻化。因为什么缘故？ 从损害中业将会产生。 意思是说，从损害，也就是错乱中，业将会产生，因为无明的缘故，一切行都是如此，而无明也就是愚痴，愚痴也就是错乱。错乱就是把不是它的东西执着为它，就像把缠绕的绳子认为是蛇的认知一样。那个错乱本身就是种子，因为错乱的缘故就是损害。从那里面也会产生业和安乐以及痛苦等等。这个本身是怎样的呢？ 因此说道：自己是劫夺者，自己是作者，自己是国王，自己是主宰。 自己是劫夺者，意思是自己是收摄的自性。自己是作者，意思是自己是舒展的自性。自己是国王，意思是自己是明亮的自性。自己是主宰，意思是成为一切的主人的缘故，是舒展、收摄和明亮各种各样的珍宝的自性。 劫夺的自性本身就是色等境的自性。作者的自性本身就是眼等根的自性。国王本身就是识的自性。
English
Furthermore, among those things that are stable and moving, that which is neither one nor two is non-existent. What is its nature like? It is said: It is not existence, the very appearance of self-awareness is a reversal, because for oneself, actions are contradictory. When that reverses, the very non-existence also reverses, therefore, the self-awareness that reverses both, the wondrous one is great bliss, that itself is perfect wisdom. For what reason is it said that self-awareness is free from duality? It is said: From self-awareness, it will be accomplished, self-awareness is meditation. Action is the nature of self-awareness, from harm, action will arise. It means that because the cause of self-awareness becomes the accomplishment of Mahamudra. From self-awareness, it will be accomplished, self-awareness is meditation. What is the reason for saying "is"? Whatever is self-awareness, that is the nature of the inseparability of the two, meditation is equipoise. Action is the nature of self-awareness, whatever its action, the self that experiences happiness and suffering, that is also the manifestation of self-awareness. For what reason? From harm, action will arise. It means that from harm, that is, confusion, action will arise, because of ignorance, all formations are like that, and ignorance is also delusion, delusion is also confusion. Confusion is to grasp what is not it as it, just like the cognition of a snake in a coiled rope. That confusion itself is the seed, because of confusion is harm. From that, action and happiness and suffering and so on will also arise. How is this itself? Therefore it is said: Oneself is the robber, oneself is the doer, oneself is the king, oneself is the lord. Oneself is the robber, meaning oneself is the nature of gathering. Oneself is the doer, meaning oneself is the nature of spreading. Oneself is the king, meaning oneself is the nature of clarity. Oneself is the lord, meaning because one has become the master of all, it is the nature of spreading, gathering, and clarifying various jewels of form. The very nature of robbing is the nature of objects such as form. The very nature of the doer is the nature of faculties such as the eye. The king himself is the nature of consciousness.
Tibetan
གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རང་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཕྲག་དོག་དང༌། །དེ་བཞིན་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཉིད། །དེ་ཀུན་དེ་གནས་ཉམས་དགའ་བར། །བཅུ་དྲུག་ཆ་ལ་མཆོད་མ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དེ་ཀུན་དེ་གནས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ན། ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། ཉམས་དགའ་བ་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་མ་ནིང་དུ་བསྟན་ཏོ། །བཅུ་དྲུག་ཆ་ལ་མཆོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ཟླ་བ་ནི་ཆ་བཅོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མཆོད་པ་མ་ཡིན་མཆོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ནའོ། །བཅུ་དྲུག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམ་ པར་དག་པའོ། །ཆ་ནི་ཀཾ་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ལེན་པ་དང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཀ་ལཱ། བདག་མེད་མའོ། །དེ་ལ་མཆོད་མིན་མཆོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་གང་ཞིག་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ། ཆོས་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཁའ་མཉམ་ལྷན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྐྱེས། །གང་ལ་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཆོས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཆོས་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། མཁའ་མཉམ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཞེས་པ་ཐབས་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་སྟེ། ཐབས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་བཅས་པ་དེ་བདག་མེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེར་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྐྱེས་སོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །ཡང་ན་གང༌། ཆོས་འབྱུང་ནི་བདག་མེད་མའོ། །སྐྱེས་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །ཆོས་འབྱུང་དང་སྐྱེས་པ་ཡང་ཆོས་འབྱུང་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་མཉམ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རོ་མཉམ་པ། ལྷན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང༌། བདག་མེད་མ་དབྱེར་མེད་པའོ། །དེར་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་སྟེ། གསུམ་དང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གསུ
Chinese
主尊认为，境、感官和识不可分割，唯是真实的智慧。因此，智慧本身就是行动者。贪欲嗔恨与嫉妒，以及愚痴与傲慢，所有这些，在那处所，于喜悦中，十六分之一亦不供养。贪欲和嗔恨等，所有这些，在那处所，当证悟真实智慧时，有何差别呢？当喜悦变得美丽时，贪欲等是五种智慧的自性，以其体性所生的智慧本身，被示现为非男非女。十六分之一亦不供养，意思是月亮是十五分之一的主宰。它的第十六分是完全不存在的，因为没有任何作用。因此，那不是供养，不是应该供养的，因为一切都是自知自明的。第十六是空性，十六种完全清净。分是康（藏文，梵文天城体，kama，欲望），是快乐，因为取和执持它，所以是卡拉（藏文，梵文天城体，kala，时分）。无我母（藏文：བདག་མེད་མ།）。因此，不是供养，不是应该供养的，因为一切都被理解为没有显现。与生俱来者，应通过亲近上师传承来了解。如是说。法界所生之智慧，等同虚空具足方便。从智慧方便之自性，彼生三界。诸法所生之处即是法界。从那所生的是智慧，即从那所生，从法界所生。有何差别呢？等同虚空，如同天空。还有什么样呢？一同具足方便，意思是与方便一同进入，与方便金刚持一同，与无我母一同结合，在那，三界从那而生。如何呢？因为那智慧是从智慧方便的自性所生。或者什么？法界是无我母。所生是金刚持。法界和所生也是法界所生，如此转变的智慧，等同虚空，如同天空般平等。一同具足方便，金刚持和无我母不可分割。在那，从那所生的是什么呢？是三界，三和三界也是三界。
English
The principal one considers that the object, senses, and consciousness are inseparable, and only true wisdom exists. Therefore, wisdom itself is the actor. Attachment, hatred, jealousy, as well as ignorance and pride, all of these, in that place, in joy, not even one-sixteenth is offered. Attachment and hatred, etc., all of these, in that place, when true wisdom is realized, what is the difference? When joy becomes beautiful, attachment, etc., are the nature of the five wisdoms, and the wisdom born of its essence is shown as neither male nor female. Not even one-sixteenth is offered, meaning the moon is the master of fifteen parts. Its sixteenth part is completely non-existent, because there is no action at all. Therefore, that is not an offering, not something to be offered, because everything is self-knowing. The sixteenth is emptiness, sixteen kinds of complete purity. Part is kama (藏文，梵文天城体，kama，梵文罗马拟音，desire), is happiness, because it takes and holds it, so it is kala (藏文，梵文天城体，kala，梵文罗马拟音，time). Selfless Mother (Tibetan: བདག་མེད་མ།). Therefore, it is not an offering, not something to be offered, because everything is understood as without appearance. The co-emergent one should be known by closely relying on the lineage of the lama. Thus it is said. Wisdom born from the Dharmadhatu, equal to space, complete with means. From the nature of wisdom and means, the three worlds are born from it. The place where all dharmas arise is the Dharmadhatu. What arises from that is wisdom, that which is born from that, born from the Dharmadhatu. What is the difference? Equal to space, like the sky. What else is it like? Together with means, meaning entering together with means, together with the means Vajradhara, united with the Selfless Mother, there, the three worlds are born from that. How? Because that wisdom is born from the nature of wisdom and means. Or what? The Dharmadhatu is the Selfless Mother. What is born is Vajradhara. The Dharmadhatu and what is born are also born from the Dharmadhatu, the wisdom transformed in this way, equal to space, equal like the sky. Together with means, Vajradhara and the Selfless Mother are inseparable. There, what is born from that? It is the three worlds, three and the three worlds are also the three worlds.