Tibetan
མ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་སྟེ། གསུམ་གྱི་སྒྲས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲས་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ། །འདིས་ནི་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ནའོ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྒྲས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའོ། །རང་གི་སྒྲས་སེམས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལས་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ལས་སོ། །འདིས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཁོ་ན་གཉིས་ཏེ། དེ་དབྱེར་མེད་པ་འདི་ནི་གསུམ་མོ། །དེ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ལྔ་ཞེས་པ་སྟེ། བཞིའི་ བདག་ཉིད་ཅན་འདི་ཉིད་བཞི་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པའོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་པ། ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་ཡིན། །དེ་ཡི་བདེ་བ་འདོད་མར་བརྗོད། །གཅིག་དང་གཅིག་མིན་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། །སྐད་ཅིག་ལས་གཅིག་མཆོག་དགའོ། །རྣམ་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་སྟེ། ཁུ་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཁུ་བའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ཆོས་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །དེ་ཡི་བདེ་བ་དེ་ལ་གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་འདོད་མ་བདག་མེད་མ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། བརྗོད་ཅེས་པ་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ཁུ་བའི་རྣམ་པར་བཅོམ་ལྡན་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་གཅིག་མིན་རྣམ་སྤྱོར་འདི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། སྦྱོར་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་སྦྱོར་ཏེ། གཅིག་ཉིད་གཅིག་མ་ཡིན་པའོ། །གཅིག་དང་གཅིག་མིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི། གཅིག་དང་གཅིག་མིན་རྣམ་སྦྱོར་ཏེ། །འདིས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད། །གཉིས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་མེད་པ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་མས། གཅིག་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། མཆོག་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། །དགའ་བ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པ། རང་གིས་རིག་བྱ་ཡེ་ཤེས་འདི། །རིག་པར་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་རིག་
Chinese
母亲们。那些事物的本体是三界，三的词语是身体、语言和心。世界的词语是五蕴。那些生起者和生起之物的自性，以其自身如是安住。这即是彼智慧的三身和五智慧的自性。从智慧方便的自性中。所谓智慧方便的词语是阿黎嘎黎（藏文：ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。自己的词语是心阿瓦都帝（藏文：ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。这些事物的本体，从自性此本身中。这即是无二唯一是二，彼无别此是三。彼无别性即是五，意即四的自性此本身，第四是俱生智慧的自性。智慧和方便的自性唯一俱生，极为了解显明。精液的形象是薄伽梵。彼的快乐被称为欲望母。一与非一瑜伽，刹那间胜妙喜悦。为了极为了解显明之故是形象，成为精液的形象是精液的形象。那是薄伽梵从法界生，是世俗谛的自性金刚持。彼的快乐，对于彼，任何智慧，那是欲望母无我母。是胜义谛的自性，说即是智慧。此是精液的形象是薄伽梵，一与非一的行相，此是各种形象的自性，并且也是结合，因此是行相，一本身不是一。一与非一本身结合是，一与非一的行相。由此是无二性。二等等的自性，舒展和收摄无别，有异和无异是一的自性。这是如何呢？刹那俱生刹那间，一是无别，是殊胜稀有的。喜悦是殊胜的快乐，是同一体性，是从一切贪欲中解脱的自性般若波罗蜜多。从我的福德中应知。所谓任何是，那本身显明地显示。自己所应知此智慧。所应知是应知，真实舍弃一切贪欲本身是自知。
English
Mothers. The essence of those things is the three realms, the word three is body, speech, and mind. The word world is the five aggregates. The nature of those arising and arising things, abides as it is by its very nature. This is the very nature of the three bodies and five wisdoms of that wisdom. From the nature of wisdom and means. The word wisdom and means is Ali Kali (Tibetan: ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Roman transliteration:, Chinese literal meaning:). The word self is mind Awadhuti (Tibetan: ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Roman transliteration:, Chinese literal meaning:). The essence of these things, from this very nature itself. This is non-duality, only two, that is inseparable, this is three. That inseparability is five, meaning that the nature of four is this itself, the fourth is the nature of co-emergent wisdom. The nature of wisdom and means alone is co-emergent, making it extremely clear and manifest. The form of semen is Bhagavan. The bliss of that is called desire mother. One and not one yoga, in an instant, supreme joy. For the sake of extremely clear manifestation, it is form, the form that has become semen is the form of semen. That is Bhagavan, born from the Dharmadhatu, the nature of the conventional truth is Vajradhara. The bliss of that, for that, whatever wisdom, that is the desire mother, the selflessness mother. Is the nature of the ultimate truth, saying is wisdom. This is the form of semen is Bhagavan, the aspect of one and not one, this is the nature of various forms, and also the union, therefore it is the aspect, one itself is not one. The union of one and not one itself is, the aspect of one and not one. By this is non-duality. The nature of two and so on, the unfolding and gathering are inseparable, different and not different are the nature of one. How is this? In an instant, co-emergent, in an instant, one is inseparable, it is supreme and rare. Joy is supreme bliss, is the same nature, is the Prajnaparamita, the nature of liberation from all attachments. From my merit, it should be known. What is said to be, that itself is clearly shown. This wisdom that should be known by oneself. What should be known is knowable, the very abandonment of all true attachments is self-knowing.