Tibetan
པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོ་ག་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །སྔགས་དང་ལྷ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་སྤྲོས་པ་ནི་རྒྱས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། འདིའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཞེས་པ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས། སྔགས་དང་ལྷ་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་མཚན་མར་གནས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་སྒོམ་པ་པོ་མེད་བསྒོམ་བྱ་མེད་ཅེས་པ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་ལེའུའོ། །སྔགས་མེད་ཅེས་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་སྔགས་ཀྱི་ལེའུའོ། །ལྷ་མེད་ཅེས་པ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ལྷའི་ལེའུའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །སྔགས་དང་ལྷ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུའོ། །སྒོམ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་པོ་རྣམས་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར། སེམས་དཔའ་ནི་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཞི་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སེམས་དཔར་བརྗོད་དེ། སེམས་པ་སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པ་ཞེས་པའི་གསུང་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སྲིད་པ་ གསུམ་སྟེ། དེའི་གཅིག་ནི་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་ཚངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཁྱབ་འཇུག་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཞི་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་རིན་ཆེན་དབང་པོའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་པོ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྔ་ཉིད་དང༌། མཐའ་ཡས་པའི་རིགས་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྣམ་སྣང་མི་བསྐྱོད་དོན་ཡོད་དང༌། །རིན་ཆེན་དཔག་མེད་སེམས་དཔའ་ནི། །ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཞིང་དང་། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་པའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་འཐད་མོ
Chinese
因为遮止了能修者和所修之事物。也因为说了仪轨。真言和神是真实存在的。如何存在呢？从无戏论的自性中，戏论是广大的世俗自性，从脱离那一切的自性中才是无戏论。这是自性，因为没有此的自性，所以这些不是遮止。又或者说，从无戏论的自性中，意思是，从超越戏论的自性中。真言和神，无相的自性作为相而存在。三金刚不可分性，仅仅是那一个被指示，意思是，无修者无所修，这是我的那样的金刚部之品。无真言，意思是真言的那样，真言之品。无神，意思是神的那样，神之品。从无戏论的自性中，真言和神是真实存在的，意思是，智慧的那样，灌顶之品。修持者自己以眼等之相的安立，以毗卢遮那等六部，所修和能修的安立，融入到识之中的缘故。菩萨是一切处都存在的。梵天、遍入天、寂静，一切佛陀都宣说那本身。五蕴的自性，宣说为如来藏和菩萨。心是三有合一，从“心是三有合一”的教言中，所修和能修二者无别，从觉受乐等之识的自性中，有三有，那三有之一是无别性，意思是，在那样的体性中宣说。或者说，梵天是毗卢遮那。遍入天是不动佛。寂静是不空成就佛。一切是宝生佛。佛陀是无量光佛。那本身是菩萨。或者说，毗卢遮那等六部，以其体性成为五部，并且转变为无边无际的部族。因此说：毗卢遮那不动佛，不空成就宝生佛，无量光佛和菩萨，梵天遍入天寂静，一切佛陀都宣说那本身。毗卢遮那等是如来本身，因此在那本身中是合理的。
English
Because it prevents the one who meditates and the objects to be meditated upon. Also because the ritual is spoken. Mantras and deities truly exist. How so? From the nature of non-elaboration, elaboration is the expanded conventional nature, from being separated from all of that is non-elaboration. This is the nature, because there is no nature of this, these are not obstructions. Or, from the nature of non-elaboration, meaning, from the very transcendence of elaboration. Mantras and deities, the nature of being without characteristics, exists as characteristics. The indivisibility of the three vajras, only that is closely shown, meaning, no meditator, no object of meditation, this is the chapter of the Tathata Vajra family of myself. No mantra, meaning the Tathata of mantra, the chapter of mantra. No deity, meaning the Tathata of deity, the chapter of deity. From the nature of non-elaboration, mantras and deities truly exist, meaning, the Tathata of wisdom, the chapter of empowerment. Because the meditator himself, through the establishment of the aspects of the eyes and so on, establishes the six families, such as Vairochana, as objects of meditation and meditators, and they dissolve into consciousness. The bodhisattva is indeed present everywhere. Brahma, Vishnu, and Shiva, all Buddhas speak of that very nature. The nature of the five aggregates is spoken of as the Tathagatagarbha and the Bodhisattva. The mind is the oneness of the three realms, from the teaching that 'the mind is the oneness of the three realms,' the object of meditation and the meditator are both inseparable, from the nature of the consciousness that realizes bliss and so on, there are three realms, and one of those three is inseparability, meaning, it is spoken of in that very essence. Or, Brahma is Vairochana. Vishnu is Akshobhya. Shiva is Amoghasiddhi. All is Ratnasambhava. Buddha is Amitabha. That very one is called Bodhisattva. Or, the six families, such as Vairochana, become five families by their very essence, and transform into limitless families. Therefore it is said: Vairochana, Akshobhya, Amoghasiddhi, Ratnasambhava, Amitabha, and Bodhisattva, Brahma, Vishnu, and Shiva, all Buddhas speak of that very nature. Vairochana and the others are the very Tathagatas, therefore it is reasonable in that very nature.
Tibetan
ད་ཀྱི། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང༌། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚངས་པ་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཞེས་པ། ཚངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉི་ཚེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ཉམས་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ཉམས་པ་ལ་བི་ཤ་སྟེ། ཉམས་པ་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་ཞིང་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། ཉི་ཚ་བ་རྟོགས་པས་གནས་པའོ། །ཡང་ན། འཇུག་ཕྱིར་ཞེས་པ་འཇུག་པ་ལ་བི་ཤ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་ཅིང་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་སྤྲོ་བ་ཙམ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁྱབ་འཇུག་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བས་ཞི་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ཞི་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དགེ་ལེགས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ཡང་ཉི་ཚེ་བ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བདག་ལ་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་པ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་སོ། །དམ་པའི་བདེ་བས་དེ་ཉིད་དེ། །དགའ་བ་རྟོགས་ཕྱིར་རྣམས་ད་དོ། །ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་རྣམ་སད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ལས། དགའ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དམ་པའི་བདེ་བ་ཡང་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཏེ། རྒྱུ་འདིས་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །ཡང་ན། རྣམ་སྣང་མི་བསྐྱོད་དོན་ཡོད་དང༌། །རིན་ཆེན་དཔག་མེད་སེམས་དཔའ་ནི། །ཞེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ་ཞེས། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཞི་བ་དང༌། །ཐམས་ཅད་རྣམ་སད་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཚངས་པ་ཉིད་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། ཚངས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚངས་པ་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཞེས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཚངས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་སོ། །འཇུག་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ། ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པ་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཚངས་པ་ཉིད་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ
Chinese
现在，关于梵天等（神祇）。如何理解呢？因此（经中）说：“梵天涅槃成佛。”意思是说，梵天通过证悟涅槃而被称为佛，这是为了证悟暂时的（境界）。“为了衰败而宣说遍入。”意思是说，衰败是毗舍（藏文音译），衰败即是坏灭，由于坏灭的自性，所以是遍入，通过证悟暂时的（境界）而安住。或者，“为了进入”是指进入是毗舍（藏文音译），为了进入一切处，并且完全进入，遍入仅仅是喜悦的显现，遍入被称为遍入佛。“恒常以善而寂静。”意思是说，寂静是大自在天，他也是佛。如何理解呢？因为恒常在一切时获得吉祥，这也是暂时的（境界）。“为了安住于一切众生之主。”意思是说，一切也都是一切众生的自性，为了安住于一切众生之主，这是从外道所臆测的自性之体性而来。“以殊胜的安乐即是彼性。”“为了证悟喜乐而显现。”意思是说，诸佛显现，从证悟空性的无我母瑜伽母的智慧中，为了证悟喜乐。如何理解呢？ 殊胜的安乐是通过真实的智慧，因此说这个因就是彼性。或者，“毗卢遮那佛、不动佛、不空成就佛和宝生佛、无量光佛是菩萨。”意思是说，眼睛等六根和色等六境，通过智慧和方便无别，以五蕴的自性，梵天等就是五方如来的自性。“梵天、遍入、寂静和一切显现即是彼性。”梵天即是遍入，梵天是怎样的自性呢？因此（经中）说：“梵天涅槃成佛。”意思是说，涅槃的体性是梵天，通过胜义谛而显现。“为了进入而宣说遍入。”意思是说，为了进入一切处，以喜悦的自性，通过世俗谛而显现。世俗谛和胜义谛无别也是彼性，梵天即是遍入，从无二的体性中宣说彼性。
English
Now, concerning Brahma and others (deities). How to understand it? Therefore, it is said (in the scripture): "Brahma Nirvana becomes Buddha." It means that Brahma is called Buddha through the realization of Nirvana, which is to realize the temporary (state). "To express pervading for the sake of decay." It means that decay is Visha (transliteration), decay is destruction, and because of the nature of destruction, it is pervading, dwelling through the realization of the temporary (state). Or, "To enter" means that entering is Visha (transliteration), in order to enter everywhere, and to fully enter, pervading is merely a manifestation of joy, pervading is called the Pervading Buddha. "Always peaceful with virtue." It means that peace is the Great自在天 (Maheshvara), and he is also a Buddha. How to understand it? Because one always obtains auspiciousness at all times, this is also a temporary (state). "To abide in the lord of all beings." It means that everything is also the nature of all beings, in order to abide in the lord of all beings, this comes from the nature of the self-conceived by non-Buddhists. "With supreme bliss, it is that nature." "To manifest in order to realize joy." It means that the Buddhas manifest, from the wisdom of the emptiness of selflessness, the Mother Yoga, in order to realize joy. How to understand it? Supreme bliss is through true wisdom, therefore it is said that this cause is that nature. Or, "Vairocana Buddha, Akshobhya Buddha, Amoghasiddhi Buddha, Ratnasambhava Buddha, Amitabha Buddha are Bodhisattvas." It means that the six senses such as the eyes and the six objects such as form, through the inseparability of wisdom and means, with the nature of the five aggregates, Brahma and others are the nature of the Five Dhyani Buddhas. "Brahma, Pervading, Peace, and all manifestations are that nature." Brahma is Pervading, what is the nature of Brahma? Therefore, it is said (in the scripture): "Brahma Nirvana becomes Buddha." It means that the nature of Nirvana is Brahma, manifesting through the ultimate truth. "To express pervading for the sake of entering." It means that in order to enter everywhere, with the nature of joy, manifesting through the conventional truth. The inseparability of conventional truth and ultimate truth is also that nature, Brahma is Pervading, from the nature of non-duality, that nature is proclaimed.