Tibetan
།ཞེས་གང་གསུངས་པ་དང༌། ཐབས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་ཅང་ཏེའུ། །ཞེས་པ་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལུགས་ལས་བཟློག་པས་གསུངས་པ། ཅང་ཏེའུའི་སྒྲས་ནི་བཟླས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྒོམ་པ། །ཞེས་པའི་དོན་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན། ཅང་ཏེའུའི་སྒྲ་ནི། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ནཱ་དའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཞོམ་དུ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །དེ་ཡང་བཟླས་པ་སྟེ། བར་མ་ཆད་པར་བཟླས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཆད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཤེས་རབ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྒོམ་པ། །ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་ངའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཅི་ཞེ་ན། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཁ་ཊྭཱཾ་གའི་སྒྲས་མཁའ་སྤྱོད་མ་མཐར་ཐུག་པ་མཁའ་འགྲོ་མ་བཅོ་ལྔའོ། །བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །འདི་དག་བཟླས་དང་བསྒོམ་བྱར་འགྱུར། །གཉིས་པོ་འདི་ཉིད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་གནས་པས་སོ། །ཡང་ན། བཟླས་དང་བསྒོམ་བྱ་ཞེས་པ་བཟླས་པ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །བསྒོམ་བྱ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱེར་མེད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན། བཟླས་དང་བསྒོམ་བྱ་ཞེས་པ་བསྒོམ་བྱ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་བཟླས་པར་འགྱུར་ཏེ། བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །འདི་དག་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །ཐོད་པ་ནི་བདེ་བ་སྐྱོང་བ་ཉིད་དེ། །ཤེས་རབ་བདག་མེད་མའོ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཐོད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པའོ། །འདིས་ནི་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པས་ ཞེས་པའོ། །བརྐམ་དང་རྨོངས་དང་འཇིགས་དང་ཁྲོ། །ངོ་ཚའི་བྱ་བའང་སྤང་བར་བྱ། །བརྐམ་དང་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན། བརྐམ་པའི་སྒྲས་འོད་དཔག་མེད་དོ། །རྨོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །འཇིགས་པ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཁྲོ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ངོ་ཚ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། འདི་དག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ནི་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་
Chinese
如是所说，以及“以方便之形为铪笛乌”之句，此乃以清净之理反向而说。铪笛乌之声即是念诵，明示了“观修智慧卡杖嘎”之义。又，铪笛乌之声，是具足阿利嘎利那达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）之无坏金刚持。此亦是念诵，以不间断念诵之自性，是无有分别之自性，此乃誓言之坛城。“观修智慧卡杖嘎”，智慧乃殊胜之智慧。何为殊胜？即观修卡杖嘎，卡杖嘎之声，乃空行母至极，十五空行母。观修之义，即彼等之等入，是为智慧之坛城。此等成为念诵与观修之对境，此二者即是。如何成为对境？如云：“以金刚颅器之行”，即以此之安住。又，念诵与观修之义，念诵是恒常生起之自性，是誓言坛城之自性，是智慧坛城。观修应作等入，智慧坛城与誓言坛城应无有分别。又，念诵与观修之义，观修是应串习，即证悟无二。彼亦成为念诵，以不间断生起之故，成为恒常生起之自性。此等如何？如是说：“以金刚颅器之行”。金刚即金刚持。颅器即守护安乐，所谓“智慧无我母”，金刚颅器即智慧与方便无别。此乃以行之自性而安住之义。 贪与愚昧及恐惧，可耻之行亦应舍。贪与愚昧等，此等乃是遮障之因，故应舍弃。又，贪之声为无量光佛。愚昧为毗卢遮那佛。恐惧为宝生佛。嗔恚为不动佛。可耻为不空成就佛，以彼等之自性而断绝乃是行。故应舍弃，此等之清净即是五种智慧。
English
As it is said, and the phrase "with the form of means as caṅte'u," this is spoken by reversing the pure principle. The sound of caṅte'u is recitation, which clarifies the meaning of "meditating on wisdom khaṭvāṅga." Furthermore, the sound of caṅte'u is the indestructible Vajradhara, the nature of Āli Kāli nāda (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). This is also recitation, and with the nature of uninterrupted recitation, it is the nature of non-differentiation, which is the maṇḍala of samaya. "Meditating on wisdom khaṭvāṅga," wisdom is the excellent jñāna. What is excellent? It is meditating on khaṭvāṅga, and the sound of khaṭvāṅga is the ultimate ḍākinī, the fifteen ḍākinīs. Meditation means the absorption of those, which is the jñāna maṇḍala. These become the objects of recitation and meditation, and these two are it. How does it become the object? As it is said, "with the conduct of vajra skull cup," it is by abiding in that alone. Furthermore, the meaning of recitation and meditation is that recitation is the nature of constant arising, the nature of the samaya maṇḍala, and the jñāna maṇḍala. Meditation should be done as absorption, and the jñāna maṇḍala and the samaya maṇḍala should be made non-different. Furthermore, the meaning of recitation and meditation is that meditation is what should be familiarized, that is, realizing non-duality. That also becomes recitation, and by the very fact of arising without interruption, it becomes the nature of constant arising. How are these? As it is said, "with the conduct of vajra skull cup." Vajra is Vajradhara. The skull cup is the very protection of bliss, so-called "wisdom selflessness mother," vajra skull cup is the non-duality of wisdom and means. This means abiding by the nature of conduct. Greed, delusion, fear, and anger, shameful actions should also be abandoned. Greed, delusion, and so on, these are the very cause of obscurations, so they should be abandoned. Furthermore, the sound of greed is Amitābha. Delusion is Vairocana. Fear is Ratnasambhava. Anger is Akṣobhya. Shame is Amoghasiddhi, and cutting off completely with their nature is action. Therefore, they should be abandoned, and the purity of these is the five jñānas themselves.
Tibetan
ཀྱིས་འདི་རྣམས་སྤངས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉིད་དང་བདག་ཉིད་རབ་སྤངས་ནས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པར་བྱ། །གཉིད་ཅེས་པ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་འདོད་པའི་བྱ་བ་སྡུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིད་ནི་བདག་མེད་མ་སྟེ། དེ་རྣམ་པར་དག་པས་དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རབ་དུ་སྤངས་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་བརྩམ། །ཞེས་པ་དང་པོར་བདག་སྤངས་པ་ལས། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡང་མངོན་དུ་བྱ་སྟེ། ཕྱི་ནས་ཞེས་པ། དེའི་རྗེས་ལ་ལུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱིན་ཞིང་སྤངས་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་འདི་ཉིད་བརྩམ་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་བདག་དབུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་འདི་བསྐྱེད་དེ། དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་བྱིན་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་བརྩམ་ཞིང་ཡང་དག་པར་བརྩམ་པར་བྱའོ། །སྐལ་བ་སྐལ་མེད་རྣམ་དཔྱད་པས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་བྱིན་མི་བྱ། །སྐལ་བ་བྱས་པར་གྱུར་པ་ན། །སྐལ་བ་མེད་པ་རྣམས་པར་དཔྱད་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་མཐའ་ཡས་ ཤིང་ཐུག་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་བྱིན་པ་ན། ལུས་ཀྱི་སྐལ་བ་བྱ་བ་སྟེ། སྐལ་བ་བྱས་པ་ན་འདིའི་ཆུང་བ་ནི་ཆུང་བའི་ཕྱིར་སྐལ་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་སྐལ་བ་མེད་དོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་བྱིན་མི་བྱ། །རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་མི་བྱ་ཞིང་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྤངས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་ནི། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་བྱ། །བདག་ཉིད་ཅེས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་དོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་བརྩམ། །ལུས་ཀྱི་
Chinese
因为已经舍弃了这些，所以应当舍弃。因此，彻底舍弃睡眠和自我之后，应当毫无疑惑地修行。所谓睡眠，是指通过收摄诸根和对境的欲求行为，睡眠即是无我，因为它是清净的，所以通过极其清净来证悟它，从而完全舍弃它。因此，彻底舍弃自我，为了断除我执，显现人无我之后，应当行持无戏论之行，这是他的密意。布施身体之后，之后才开始如实修行。意思是首先从舍弃自我开始，当人无我显现时，法无我也应当显现，所谓“之后”，是指在那之后，一切身语意。布施，清净，给予清净，舍弃之后，也舍弃对它们的清净的执着，应当开始如实修行，这才是正确的。生起这样的心：我应当向一切众生布施自我。在那之后，为了所有众生和为了所有众生的利益，布施身体之后，安住于修行，开始并如实地开始修行。通过区分有分和无分，因此不要布施。如果已经做了分割，那么就会区分无分，因为如果向恒河沙数无边无际的众生布施身体，就是分割身体，分割之后，其中小的部分因为小而看不到分割，因此没有分割。因为这个原因，不要布施。因为什么原因不要布施和施舍呢？如果区分，因为没有积累微尘，所以仅仅是舍弃自性。或者说，舍弃自我之后，应当毫无疑惑地修行。所谓自我，是指分别识，因为超越了它，所以是金刚持。舍弃自我之后，应当毫无疑惑地修行，意思是应当通过在一切处都没有疑惑来成办。布施身体之后，之后才开始如实修行。身体的
English
Because these have been abandoned, they should be abandoned. Therefore, having completely abandoned sleep and self, one should practice without doubt. Sleep, it is said, is the collection of actions desiring the senses and objects, sleep is non-self, because it is pure, so through extreme purity one realizes it, thereby completely abandoning it. Therefore, having completely abandoned self, in order to cut off the view of self, having manifested the selflessness of the person, one should engage in practice without elaboration, this is his intention. Having given the gift of the body, afterwards one begins to practice correctly. It means that first, from abandoning self, when the selflessness of the person is manifested, then the selflessness of phenomena should also be manifested, "afterwards" means after that, all body, speech, and mind. Giving, purifying, giving purity, having abandoned that, also abandoning the attachment to their purity, one should begin to practice correctly, this is the correct one. Generate the mind that says: I should give myself to all sentient beings. After that, for the sake of all sentient beings and for the benefit of all sentient beings, having given the body, abiding in practice, begin and correctly begin to practice. By distinguishing between having a share and not having a share, therefore do not give. If a division has been made, then the non-division will be distinguished, because if the body is given to all sentient beings as numerous as the sands of the Ganges, which are infinite and without end, it is dividing the body, and after dividing, the small part of it is not seen as a division because it is small, therefore there is no division. For that reason, do not give. For what reason should one not give and donate? If one distinguishes, because there is no accumulation of atoms, it is only abandoning self-nature. Or, having abandoned self, one should practice without doubt. Self, it is said, is the consciousness, because it transcends that, it is Vajradhara. Having abandoned self, one should practice without doubt, it means that one should accomplish it by being without doubt in all places. Having given the gift of the body, afterwards one begins to practice correctly. The body's