Tibetan
་ཀྱང་དེའི་ བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས། །དགའ་བྲལ་དགའ་བས་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆགས་བྲལ་ལོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདེ་བ་གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལྷག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད། །ལྷག་མ་ཞེས་པ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་དགའ་བ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཐ་དད་མེད་པ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དགའ་བྲལ་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ནི་བདེ་བ་སྤངས་ནས་མིན། །ཞེས་པའི་གསུངས་ལས་ཁུ་བ་དང་བདེ་བདག་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམས་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ནི། དེ་བདེ་ཐབས་ནི་ཐམས་ཅད་རིག །ཅེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་རིག་པར་འདོད་པ་སྟ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དང་པོ་རེག་པར་འདོད་པས་འཇུག་པའོ་ཞེས་པ། དགའ་བས་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དེ། །ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་བདེ་བ་འདོད་པའོ། །ཞེས་པ། གང་ཞིག་རེག་པ་དེ་ལ་བདེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་དེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བདེ་བས་ལྷག །ཅེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་དབྱེ་བ་མེད་པས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཉམས་པ་སྟེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་ཀུན་དུ་ཆགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དགའ་བྲལ་དགའ་བས་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེས་ན་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེས་ན་ཞེས་པ་ འདོད་ཆགས་ཉམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡོང་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་དབུ་མར་གནས་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཉམས་པའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་བསྒོམ་ཞིང་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཁུ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དག་ལས་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ལྷག
Chinese
也即是，以其自性乃是安乐之相的自性，因为证悟到本体为一。从金刚三之自性中，离喜则以喜而转为离贪。离欲即是离贪。贪欲是周遍染著之相，从根与境的周遍染著之相中解脱，识完全安住于唯一的安乐本体，转变为那，即是那。那也是周遍染著的本体啊。如果那样的话，俱生喜是怎样的呢？剩余乃俱生喜。剩余是指以安乐之相为近取境的喜。根与境无有差别，安乐之相完全转变，是周遍染著之相的识与离喜。俱生喜是指俱生智，那不是舍弃安乐之后。从这段话中，因为精液与乐受主体，所生与能生的差别，贪与离贪诸者混合，因此贪与离贪完全舍弃，称之为真实智慧。这正是“彼乐方便皆悉知”的广释。首先是想要了知，智慧的首先是想要以触而进入。这正是“喜乐稍微许”的广释。第二是想要安乐。是指，凡是触，就想要安乐，胜乐胜过安乐。这正是“胜喜乐为胜”的广释。第三是为了贪欲衰减。因为根与境无有分别，因此智慧与方便无有分别，所以贪欲衰减，因为从根与境的周遍染著中解脱的缘故。因此，“离喜则以喜而转为离贪”正是其广释。因此第四应当修习。因此是指，因为贪欲衰减的缘故，从安乐之相完全转变的识中，也安住于中观，所以贪欲衰减。因为这个原因，所以应当修习并且入定。应当确定，精液与俱生者们无有分别，乃是金刚持的智慧。剩余
English
Also, its self-nature is the self-nature of the aspect of bliss, because it realizes the essence as one. From the self-nature of the three vajras, separation from joy transforms into detachment through joy. Being detached from desire is detachment. Desire is the characteristic of pervasive attachment, liberation from the characteristic of pervasive attachment to the senses and objects. Consciousness completely abides in the essence of solitary bliss, transforming into that, which is that. That is also the essence of pervasive attachment. If that is the case, what is coemergent joy like? The remainder is coemergent joy. The remainder refers to the joy that takes the aspect of bliss as its object. When the senses and objects are indistinguishable, the aspect of bliss is completely transformed, it is the consciousness and separation from joy that are the characteristics of pervasive attachment. Coemergent joy refers to coemergent wisdom, which is not apart from bliss. From these words, because of the difference between semen and the subject of bliss, what is produced and what produces, the attachment and detachment are mixed, therefore, attachment and detachment are completely abandoned, which is called true wisdom. This is the extensive explanation of "All know the means of that bliss." First, it is desired to know, the first of wisdom is desired to enter through touch. This is the extensive explanation of "Joy is a little bliss." Second, it is desired to have bliss. It means that whatever is touched, one desires bliss, supreme bliss surpasses bliss. This is the extensive explanation of "Supreme joy is superior to bliss." Third, it is for the sake of diminishing desire. Because the senses and objects are not different, therefore wisdom and means are not different, so desire diminishes, because it is liberated from the pervasive attachment to the senses and objects. Therefore, "separation from joy transforms into detachment through joy" is its extensive explanation. Therefore, fourth, one should meditate. Therefore, it means that because desire diminishes, from the consciousness that has completely transformed into the aspect of bliss, it also abides in the Middle Way, so desire diminishes. Because of this reason, one should meditate and enter into samadhi. One should ascertain that semen and coemergent ones are indistinguishable, it is the wisdom of Vajradhara. Remainder
Tibetan
་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད། །ཅེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ད་ནི་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་ཞེས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་པ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བརྗོད། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྔར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་གསུངས་པ་ལས། དེ་ནི་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དགའ་བ་བཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་བཞི་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བདག་མེད་མའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་པ་གང་ཡིན་པ། དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཞིག་ནི། །ལྷན་སྐྱེས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་པ་གང་ཞིག་གཟུ་བོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དབུ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དགའ་བ་ཙམ་སྟེ། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འབའ་ཞིག་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མཆོག་དགའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཞི་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤོངས་པའོ། །གསུམ་པོ་འདི་ཡང་དེ་ལ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤངས་ཤིང་ཡོངས་སུ་དོར་བ་ཡིན་ལ། དགའ་བ་གསུམ་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ ན་གང༌། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་པ་སྟེ། རྟག་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆགས་བྲལ་ཏེ་ཆང་པའོ། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དབུ་མ་བར་མར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་སྟེ། དེ་ལ་ཡང༌། མཚན་མའི་རྒྱུ་བ་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཞིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ད་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ཞེས་པ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས
Chinese
即俱生喜。这是对它的详细解释。现在是与无我母无二无别。金刚持啊，如此清晰地显现。胜喜被称为有。胜喜是有的世俗谛，是金刚持的智慧。以前说胜喜是瑜伽母，因为那是金刚持的智慧。这两个是无二无别的自性智慧。由于智慧和方便的自性区分了四喜，智慧和方便也没有区别，所以四喜与俱生智慧无二无别。因此说：离贪即涅槃。殊胜的贪的特征是胜义谛，是无我母的智慧。有和涅槃无二无别的是什么？中观唯是喜。俱生由此等舍弃。成为公正的是中观，那只是喜，是唯一的乐的智慧。那是生起胜喜等之根本的原因。那是完全共同的。那是第四俱生，由此三者舍弃。此三者也融入其中，因为以它的自性完全融入其中。因为没有近取，所以由此等以各种方式舍弃和完全抛弃。三喜也不是俱生之外的，因为一切都属于它。或者，胜喜是有，真正贪的特征是有，是常有的觉知。离贪即涅槃。涅槃是无贪的特征，也是离贪，即饮者。有和涅槃，常有和断灭，两者都完全舍弃的是中观中道。那也只是喜的智慧，对此，唯有名相的因生起。俱生是圆满正等觉的智慧，现在由此等舍弃，即常有和断灭等。
English
That is the joy of being born together. This is a detailed explanation of it. Now it is none other than the mother of no-self. Vajradhara, so clearly manifested. Supreme joy is called existence. Supreme joy is the conventional truth of existence, the wisdom of Vajradhara. Previously it was said that supreme joy is the yogini, because that is the wisdom of Vajradhara. These two are the wisdom of the nature of non-duality. Because the nature of wisdom and means distinguishes the four joys, and there is no distinction between wisdom and means, the four joys are none other than the wisdom of being born together. Therefore it is said: From detachment comes nirvana. The characteristic of excellent attachment is the ultimate truth, the wisdom of the mother of no-self. What is inseparable from existence and nirvana? Madhyamaka is only joy. Co-born is abandoned by these. To be impartial is Madhyamaka, that is only joy, it is the only wisdom of bliss. That is the reason for generating the roots of supreme joy and so on. That is completely common. That is the fourth co-born, abandoned by these three. These three also merge into it, because they are completely integrated into it with its nature. Because there is no close grasping, these abandon and completely discard in various ways. The three joys are also not other than being born together, because everything belongs to it. Or, supreme joy is existence, the characteristic of true attachment is existence, it is constant awareness. From detachment comes nirvana. Nirvana is the characteristic of non-attachment, it is also detachment, that is, the drinker. Existence and nirvana, constant and annihilation, both completely abandoned are the middle way of Madhyamaka. That is also only the wisdom of joy, for which only the cause of names arises. Co-born is the wisdom of perfect and complete enlightenment, now abandoned by these, that is, constant and annihilation, etc.