Tibetan
ཞིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དབྱེར་མེད་པར་བྱས་ཤིང་བསྐྱེད་ན་ཞེས་པ་ཕྲེང་བ་མངོན་པར་བཏང་བྱས་ནའོ། །དམ་ཚིག་འདུས་པ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟན་པར་གནས་ཤིང་གཡོ་བ་མེད་པའི་གོ་འཕང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལས་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་གཡོ་བར་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བོད་པས་ཀུན་དུ་བོད་པའོ། །འདུས་པ་དེར་སོང་འགྲོ་བ་ནི། །བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གནས་པ་སྟེ། །འདུས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་བྱ་ཞིང༌། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་གང་དང་གང༌། །སྨྲ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཕྲེང་བ་མངོན་པར་གཏང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་པའི་བརྡ་བཤད་པའོ། །ད་ནི་འདུས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ་འདུས་པ་དེར་འདུས་པའི་གནས་ངེ་རུ་ཁྱོད་སོང་ཞེས་པའོ། །གང་ཞེ་ན། དེར་འགྲོ་བ་ནི་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གནས་པ་སྟེ། བཟང་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའོ། །འདུས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་བྱ་ཞིང༌། །འདུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་གང་དང་གང་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྣམ་པར་འགལ་བ་ཡང་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། མི་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་མཐོང་བས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན། སོང་ཞེས་པ། ཤེས་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངེས་པའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། འདུས་པ་ནི་སྡུད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གནས་པ་དེར་རོ། །བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དབང་པོ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་ཡུལ་རྣམས་སོ། །མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཨ་བདག་མེད་མ་སྟེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་མ་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་ནི་འདུས་པ་སྟེ། མེ་ཆོས་འབྱུང་དབྱེར་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལེན་པ་དང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཨཱ་ཡ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མེ་ལཱ་ཡ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཨ་ཞེས་པ་ཨ་ཨཾ་ཆ་བཅོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱངས་བཅུ་དྲུ་གཉིས་འགྱུར་གྱིས་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་གང་དང་གང་སྨྲ་བ་དང་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་གང་ལས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནཱ་དའི
Chinese
甚矣！如果将世俗谛和胜义谛无别而生起，这就是显现念珠。安住于了悟誓言总集无别，是不可动摇的地位。因此，善行者誓言坚定，以这种方式了悟，任何事物都无法动摇，藏人普遍如此说。前往总集之处，是安住于善良者的行境，应当依靠此总集。瑜伽母们无论说什么，都应当去做。这是以显现念珠的方式解释总集的象征意义。现在要讲述总集，说：‘唉！善行者，你前往那总集之处，总集之境。’ 什么是总集之处呢？前往那里是安住于善良者的行境，善良者即是瑜伽母。应当依靠此总集，总集的瑜伽母们无论说什么都应当去做，与世俗相违背的也应当去做，没有什么是不应该做的。’这是因为见到成就的瑜伽母，就能获得一切成就。或者，‘前往’是指了知，即是智慧的决定。去哪里呢？总集是聚集，即是安住于那样的状态。善良者的行境是指眼等诸根，以及行境诸境。‘玛’是菩提心和分别识，‘阿’是无我母，即是诸根、诸境和分别识的自性都安住于与无我母相应。了知和证悟作为这一切的基础，无有遮蔽的自性，即是智慧的安住。因此，二者无别的智慧即是总集，火、法、生无别即是菩提心。为了获取和执持它，在火中，成为那样的阿亚智慧，即是梅拉亚。这一切都是‘阿’，‘阿’（ཨ，梵文：अ，罗马转写：a，汉语字面意思：阿）‘阿姆’（ཨཾ，梵文：अं，罗马转写：aṃ，汉语字面意思：阿姆）是具足十五分的菩提心，是无分别的智慧。那就是瑜伽母们，是智慧和方便的自性，十二元音通过二倍变化成为三十二脉。她们无论说什么，以及从何处圆满言说和表达的行为，都是那达（ནཱད，梵文：नाद，罗马转写：nāda，汉语字面意思：声音）的
English
Indeed! If the conventional and ultimate are made inseparable and arise, this is the manifestation of the rosary. Abiding firmly in the realization that the union of vows is inseparable is an unshakable position. Therefore, the virtuous practitioner's vows are firm, and having realized in this way, nothing can shake them, so the Tibetans universally say. Going to the place of union is abiding in the realm of the virtuous, and one should rely on this union. Whatever the yoginis say, one should do all of that. This is explaining the symbolism of the union by way of manifesting the rosary. Now, the union is to be spoken of, saying: 'Alas! Virtuous practitioner, you go to that place of union, the realm of union.' What is the place of union? Going there is abiding in the realm of the virtuous, the virtuous being the yogini. One should rely on this union, and whatever the yoginis of the union say, one should do all of that, and even what is contrary to the worldly should be done, there is nothing that should not be done.' This is because by seeing the accomplished yogini, one obtains all attainments. Or, 'going' means knowing, that is, the certainty of wisdom. Where to? Union is gathering, that is, abiding in that state. The realm of the virtuous is the senses, such as the eye, and the objects of the senses. 'Ma' is the mind of enlightenment and discriminating consciousness, 'A' is the selfless mother, that is, the nature of the senses, objects, and discriminating consciousness all abide in accordance with the selfless mother. Knowing and realizing that which is the basis of all of this, the unobstructed nature, is the abiding of wisdom. Therefore, the wisdom that is inseparable from the two is the union, fire, dharma, and arising inseparable is the mind of enlightenment. In order to obtain and hold it, in the fire, becoming that Aya wisdom, that is, Melaya. All of that is 'A', 'A' (ཨ, Sanskrit: अ, Roman transliteration: a, literal meaning: A) 'Am' (ཨཾ, Sanskrit: अं, Roman transliteration: aṃ, literal meaning: Am) is the mind of enlightenment possessing fifteen parts, it is non-discriminating wisdom. That itself is the yoginis, the nature of wisdom and means, the twelve vowels become thirty-two channels through doubling. Whatever they say, and from where the actions of speaking and expressing are perfected, is Nada (ནཱད, Sanskrit: नाद, Roman transliteration: nāda, literal meaning: sound)
Tibetan
་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བྱ་ཞིང༌། བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་འདུས་པ་དེར་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་འདུ་བ་དེའི་ཚེ་འདུས་པ་ནི་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཀྱང་འདུ་བར་བྱ་བའི་གནས་རྣམས་མི་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདུ་བའི་གནས་དུ་ལགས། དེ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བའི་ས་དུ་ཞེས་ཞུ་བའོ། །ཡང་ན་ཧེ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཀྱེའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་དུ་བོད་པའོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། ཀེ་ཏཱི། ཀཾ་བདེ་བ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ཨི་དེ་རྟོགས་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུ་བའི་གནས་ནི་འདུ་བ་ན་བྱེད་པ་དང་འདུ་བ་སྟེ་སྡུད་པའི་རང་བཞིན་བདག་མེད་མ་རྣལ་འབྱོར་མའོ། །དེ་རྣམས་བརྙེས་པ་དང་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་འདུ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། གནས་དེ་ལ་གནས་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་རྣམས་འདུ་བའི་གནས་སོ། །འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ནའོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། ཞུས་པའི་མཐར་ ཐུག་ལ་གནས་པ་དང་སྦྱར་ནས་འདུ་བའི་གནས་ཉིད་གསུངས་པ། གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་དང་ནི། །ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་ཉིད་དང༌། །ཚནྡོ་ཉེ་བའི་ཚནྡོ་ཧ། །དེ་བཞིན་འདུ་བ་ཉེ་འདུ་བ་།འཐུད་གཅོད་ཉེ་བའི་འཐུད་གཅོད་ཉིད། །དུར་ཁྲོད་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་དེ། །འདི་རྣམས་ས་ནི་བཅུ་གཉིས་སོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བའི་གནས་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དབང་པོ་དྲུག་དང་ཡུལ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དྲུག་ཚན་གཉིས་དང་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲུག་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་ཕྱེད་མ་ལ་སོགས་པ་རྩ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རྣམས་དང་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པས་ས་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སུ་འདུས་པ་དང་གཉིས
Chinese
具有自性，是指以金刚三无别的体性，作为所有这些智慧的自性。应以行为的方式来证悟，即世俗谛和胜义谛无二无别。如果聚集在那里，当殊胜的瑜伽母们聚集时，聚集就是成就。然而，难道不是不应该知道聚集之处吗？回答说：‘世尊，聚集之处在哪里？那些聚集的地点在哪里？’或者说，嘿，是指智慧和方便无二的自性。世尊是指具有自在等功德。‘嘿，世尊’，这是对真实智慧的普遍呼唤。在哪里呢？凯谛。康，是快乐智慧。在那里，伊，是从领悟智慧中产生的。因为不可能有两个智慧，所以也没有各自的智慧。因此，聚集之处是聚集时的作者和聚集，即集合的自性，无我母瑜伽母。因为她们被获得和遍布，所以聚集是金刚持。凡是安住于该处的地方，都是聚集之处。这表明，凡是真实的智慧，都与无我母无二无别，是两个坛城的自性。赐予开示，是指如此成就的世尊所说，与所请问的最终之处相结合，而宣说了聚集之处本身：处所和近处的处所，田和近处的田，禅杜和近处的禅杜哈，同样，聚集和近处的聚集，连接和断绝近处的连接和断绝，坟场和近处的坟场。这些是十二个地点。这十二个不同的区分，是瑜伽士和瑜伽母们的聚集之处。所有这些都是六根和六境的自性，由六组和两者的无别所生的六识。这些也各自以金刚三无别而成为六。因此，与不退转母等二十四脉，以及智慧和方便的无二自性相结合，而聚集在十二个地点，并且是二。
English
Having self-nature means that with the nature of the indivisibility of the three vajras, one should make it the self-nature of all those wisdoms. It should be realized through the mode of action, which is the inseparability of conventional and ultimate truth. If there is an assembly there, when the supreme yoginis gather, the assembly is solely accomplishment. However, shouldn't the places to be assembled not be known? It is said, 'O Bhagavan, where are the places of assembly? Where are the sites of those assemblies?' Or, he means the nature of the inseparability of wisdom and means. Bhagavan means possessing qualities such as power. 'O Bhagavan,' this is the universal calling of true wisdom. Where is it? Keti. Kam is the bliss of wisdom. There, i, arises from comprehending wisdom. Since two wisdoms are impossible, there is also no separateness. Therefore, the place of assembly is the actor and the assembly at the time of assembly, that is, the nature of gathering, the selfless mother yogini. Because they are attained and pervade, the assembly is Vajradhara. Whatever dwells in that place, those are the places of assembly. This shows that whatever true wisdom is, it is inseparable from the selfless mother, and is solely the nature of both mandalas. Giving the command means that the Bhagavan who has become so spoke, combining with the ultimate place of the question, and spoke of the place of assembly itself: the place and the nearby place, the field and the nearby field, the chando and the nearby chandoha, similarly, the assembly and the nearby assembly, the connection and the cutting off near the connection and cutting off, the charnel ground and the nearby charnel ground. These are the twelve places. These twelve different distinctions are the places of assembly for yogis and yoginis. All of these are the nature of the six faculties and the six objects, the six consciousnesses born from the inseparability of the six groups and the two. These also individually become six through the indivisibility of the three vajras. Thus, combined with the twenty-four channels such as the irreversible mother, and the non-dual nature of wisdom and means, they gather in the twelve places, and are two.