Tibetan
རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཕ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བསམ་གཏན་དང་བསམ་པར་བྱ་བ་དག་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་བདེ་བ་གང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་རང་གིས་བཟའ་ཞེས་པ་འདི་རང་རིག་པར་བྱ་བའོ། །བསམ་ཏན་དེ་ཡང་འཆི་བ་ལྟ་བུར་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་འཆི་བ་སྟེ། བདེ་བ་གང་གིས་འདིར་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་འདི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ལེའུ་བཞིས་གང་གསུངས་པ། དེ་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུས་བསྡུས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དབྱེར་མེད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་པ་སྐུ་གསུམ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། །ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཞེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདི་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་ལྔ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པ་དང་གང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྫོགས་པ་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་ལེའུའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་ལེའུའོ། །ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་ལྷའི་ལེའུའོ། །དེ་ཁོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུའོ། །ལྡབས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུའོ་ཞེས་པ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་བཤད་ཁ་སྦྱོར་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་ལས་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །། དྲུག་པ། སྤྱོད་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་བཤད། ད་ནི་ལེའུ་བཞིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུས་མངོན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བྱ་བ་དང་དེ་ཁོ་ནས་གནས་པ་དེའི་ཡང༌། འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་བཤད་བྱ། །སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ཉིད། །གང་གིས་དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ། །ཀྱེ་ཡི་རྡོ་རྗེར་དངོས་གྲུབ་རྒྱུས། །འདིའི་དོན་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུགས་སོ། །དེ་རབ་བཤད་བྱ་ཞེས་པ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པས་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་བྱ་བས་ཡོངས་སུ་དམན་པའི་བྱ་བ་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་མོས་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་གོང་མའོ། །ཅིའི་དོན་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པ་བྱེད་ཅེ་ན། གསུངས་པ། གང་གིས་དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ། །ཞེས་པ། སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་གང་གིས་དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་སྟེ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཐར་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནས་གཞན་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ནས་གཞན་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུར་གསུངས་པ། དེ་ལས་འདིའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེར་ཏེ། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་འདིར་རོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུས་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་སྤྱོད་པ་རབ་བཤད་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། གསུངས་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ་ཞེས་ པ། དངོས་གྲུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། དེའི་མཐའ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཞན་མཆོག་གོ །གང་ལས་ཤེ་ན། དེ་ནས་བདག་མེད་མ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་བདག་མེད་མ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ལས་སོ། །གང་དུ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེར་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན་སྟེ། དེ་ཉིད་ཅིའི་དོན་དུ་རྟོགས་ཤེ་ན། དངོས་གྲུབ་རྒྱུས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ། སྒོམ་པ་པོ་ཡིས་རྣམ་གཟུང་བ། །རྣ་བར་ལྷ་ཡི་རྣ་རྒྱན་ཏེ། ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྒྱན་བྱས་ཏེ། དེ་ཅི་ཞེ་ན། ལྷའི་རྣ་རྒྱན་ཞེས་པ་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ། ལྷ་དེའི་མཚན་མ་ཉིད་དེར་བྱས་ཏེ། རབ་གནས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱས་ནས་རྣ་བ་དག་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལྷའི་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་འཁོར་ལོ་དང་ལག་གདུབ་ལ་སོགས་པ་རྣམ
Chinese
这是因为自性完全清净的缘故。或者，如果对能生出父亲的禅定和所要禅定的事物，证悟到无有分别，那么，凡是安乐和智慧，就被称为禅定。而“自己吃”的意思是自己觉知。这种禅定就像死亡一样，因为能阻止感官、对境和意识，所以就像死亡。通过何种安乐、何种智慧来证悟此理。与此相应的禅定被称为智慧。四品所说的一切，都包含在“彼性品”中。所有如来以身、语、意金刚的彼性品，即第五品。所有如来，是指智慧与方便无别，极其清净的法界自性，五种无别智慧，以及眼等殊胜安住的智慧。身、语、意是指三身殊胜安住。ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是指智慧与方便的自性。彼性是指无二智慧，这一切都是金刚持的体性。第五是五者的圆满和充满，因此是具有一切圆满之最胜的空性自性之义。或者，是所有如来的金刚部之品。是身语意咒之品。是ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）本尊之品。是以彼性灌顶之品。因为是重复总结，所以说是彼性品，即ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的注释，极其无垢的结合之第五品。 第六品，行品之注释。 现在以四品说明了智慧坛城和誓言坛城的自性，即彼性四者，以及真实智慧的自性，即彼性四者的自性，也由彼性品来阐明。为了说明彼性的瑜伽士应如何安住，以及安住于彼性之果是什么，所以宣说了：此后还要详细解说，殊胜的到彼岸的行为，通过它能达到究竟成就，ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是成就之因。此处的意义是行
English
It is because of the complete purity of self-nature. Or, if one realizes the inseparability of meditation and the object of meditation that gives rise to the father, then whatever bliss and wisdom there is, that is called meditation. And "eating oneself" means self-awareness. This meditation is like death, because it prevents the senses, objects, and consciousness, so it is like death. By what kind of bliss, by what kind of wisdom is this realized. Meditation corresponding to this is called wisdom. Everything said in the four chapters is contained in the "Thatness Chapter." The fifth chapter is the Thatness Chapter of Kye Dorje of all the Tathagatas with body, speech, and mind. All the Tathagatas refers to the nature of the Dharmadhatu, which is the inseparability of wisdom and means, the five inseparable wisdoms, and the wisdom that particularly abides in the eyes and so on. Body, speech, and mind refers to the superior abiding of the three bodies. Kye Dorje (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) refers to the nature of wisdom and means. Thatness refers to non-dual wisdom, and all of this is the nature of Vajradhara. The fifth is the completion and fulfillment of the five, therefore it is the meaning of the emptiness nature that possesses the most excellent of all perfections. Or, it is the chapter of the Vajra family of all the Tathagatas. It is the chapter of body, speech, and mind mantras. It is the chapter of Kye Dorje (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) deities. It is the chapter of empowerment by Thatness. Because it is a repeated summary, it is called the Thatness Chapter, which is the fifth chapter of the commentary on Kye Dorje (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning), the extremely immaculate union. Sixth Chapter: Commentary on the Conduct Chapter. Now, the four chapters explain the nature of the wisdom mandala and the samaya mandala, which are the four Thatnesses, and the nature of true wisdom, which is the nature of the four Thatnesses, which is also clarified by the Thatness Chapter. In order to explain how the yogi of Thatness should abide, and what the result of abiding in Thatness is, it is declared: Hereafter, a detailed explanation will be given, the supreme conduct of going to the other shore, through which one can attain ultimate accomplishment, Kye Dorje (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is the cause of accomplishment. The meaning here is conduct.
Chinese
所谓“如此瑜伽者”，即是彼之瑜伽行者的规矩。所谓“当善说此”，即以善说而个别了知；所谓“善说”，即是说以任何行为完全不如法的行为。有何差别呢？即是获得殊胜究竟的到彼岸。因此，殊胜者并非声闻等意乐低下者之行境，而是更超胜的。为了何种意义而行持呢？已说：“以何成就至究竟。”意思是说，行持者以何成就至究竟而了悟，即是成就的究竟将了悟自性。有何差别呢？即是“从彼之后”。从彼之后，即是于彼之品中所说，从彼成为此之因，以此成就生起究竟之果，故而成为殊胜。于何处呢？于《喜金刚》（Kye Dorje）中，即于此《喜金刚》续中。以何因呢？即以大手印成就之因。或者“当善说行持”，即是所说之义。所谓“成就至究竟”，成就即是金刚持，彼之究竟即是自性。有何差别呢？即是其他殊胜。从何处呢？即从彼之后无我母，因此，从金刚持与无我母无有分别之处。于何处，于《喜金刚》中，于无二中证悟时。彼者为了何义而证悟呢？以成就之因，即大手印成就之义，即并非其他之义。已说彼之瑜伽行者的特征，以世间与出世间的特征，以及执持自性庄严之义而说：“瑜伽士所摄持，耳饰天之耳环。”意思是说，瑜伽士所庄严，彼为何呢？所谓天之耳环，即以天之自性，耳环等，因为天完全清净。以此，凡是手印完全清净之天，即以彼天之相作为彼，也作加持等，而于诸耳上受持。天之音声应当于一切处了知，此处轮、手镯等。
English
The so-called "Suchness Yogin" is the custom of that very yogin. The so-called "This should be well explained" means to understand individually through good explanation; the so-called "good explanation" means that any action that is completely unlawful is spoken of. What is the difference? It is to obtain the ultimate perfection of reaching the other shore. Therefore, the supreme is not the realm of practice for those with inferior aspirations such as the Shravakas, but is superior. For what purpose is it practiced? It is said: "By what accomplishment does one reach the ultimate?" It means that the practitioner understands by what accomplishment he reaches the ultimate, that is, the ultimate of accomplishment will realize the self-nature. What is the difference? That is, "From then on." From then on, it is said in that very chapter, from that which becomes the cause of this, by this accomplishment the ultimate fruit arises, therefore it becomes excellent. Where is it? In the Hevajra (Kye Dorje), that is, in this Hevajra Tantra. By what cause? That is, by the cause of the Mahamudra accomplishment. Or "The practice should be well explained," that is, the meaning of what is said. The so-called "accomplishment to the ultimate," accomplishment is Vajradhara, and its ultimate is self-nature. What kind of difference is there? That is, other excellence. From where? That is, from then on, the no-self mother, therefore, from the place where Vajradhara and the no-self mother are inseparable. Where, in Hevajra, when realizing non-duality. For what purpose is that realized? By the cause of accomplishment, that is, the meaning of the Mahamudra accomplishment, that is, not another meaning. The characteristics of that very yogin have been spoken of, with the characteristics of the mundane and the supramundane, and with the meaning of holding the ornament of self-nature, it is said: "What is held by the yogi, the earrings are the earrings of the gods." It means that the yogi is adorned, what is that? The so-called earrings of the gods, that is, with the self-nature of the gods, earrings, etc., because the gods are completely pure. With this, whatever god is completely pure in the mudra, that is, taking the form of that god as that, also doing consecration, etc., and holding it on the ears. The sound of the gods should be known everywhere, here wheels, bracelets, etc.