Tibetan
་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལེའུ་དང་པོ་དང་གཉིས་པར་རོ། །ལྷ་གང་ཡིན་པའང་ལྷའི་ལེའུ་དང༌། དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུར་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཕ་ལ་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་གང༌། །བདེ་བ་དེ་ནི་རང་གིས་བཟའ། །བདེ་བ་གང་གིས་འཆི་བ་འདིར། །བདེ་བ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་བརྗོད། །ཕ་ལ་ཞེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ལའོ། །དེ་ལས་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་གང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཟའ་ཞིང་མྱོང་བར་བྱ་སྟེ། རང་གིས་ཞེས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདིས་ནི་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པས་གསུངས་པ། ལྷ་ཡི་དམིགས་པ་ཐ་དད་ནི། །མོས་པ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་ཉིད་དེ། །སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣམ་གྲོལ་ན། །ལྷ་ནི་གཞན་དུ་བརྗོད་མི་བྱ། །ཞེས་པའོ། །བདེ་བ་དེ་ནི། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་བརྗོད། །འདིར་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་འདི་ནི་བསམ་གཏན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ལས་བདེ་བ་གང་གིས་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་འཆི་བ་ནི་འཆི་བ་ལྟ་བུར་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགོག་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལས་གཞན་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཡེ་ཤེས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན། ཕ་ལ་ཞེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ན། ཐོབ་པའི་བདེ་བ་གང་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རང་གིས་ཞེས་པ་བདག་ཉིད་ལ་བཟའ་ཞིང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །བདེ་བ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ནི་འཆི་བ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དེ། བདེ་བ་གང་གིས་ཞེས་ པ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་འདིར་བསམ་གཏན་བསམ་པ་ཞས་འདིར་བརྗོད་དེ། གནས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ནི་ངེས་པར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། ཕ་ལས་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་གང༌། །སྐྱེད་བྱེད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རང་གིས་བཟའ། །བདག་ཉིད་ཅེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ། བདེ་བ་དེ་ནི་འཆི་བར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གང་གིས་འཆི་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་དུ་ཡང་བརྗོད་དེ་བསམ་པར་བརྗོད་ཅེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།
Chinese
名为“如此行”的是第一品和第二品。哪位是天神，也在天神品和灌顶品中说了。那么这些应该如何修习呢？因此说了：从父处获得的安乐，那安乐自己享用。以何安乐于此处死亡，那安乐说是禅定。父处，是指产生者意。从那获得的安乐，根与境所生的识，安乐等等的任何形态，都要享用，自己是指自身。这说明了没有与心不同的任何事物。同样，圣者也说了：天神的所缘各不同，是各种欲乐之因。心的金刚解脱时，天神不应说成他者。就是说，那安乐，就是智慧本身，说是禅定。此处，喜金刚续部就说是禅定。从何处，以何安乐，死亡就像是阻止境、根和识。因为那是为了从智慧之外了悟，没有其他的智慧之意。又或者，父处是指产生者，彻底了悟智慧与方便无别的自性时，获得的安乐，任何生起的智慧，自己是指在自身享用和生起。安乐，智慧本身也说是死亡，以何安乐，任何智慧，此处禅定说是思考，安住是分别安立。因此，生起、安住和毁灭，因为与唯一的识相关，所以智慧一定是三金刚无别。又或者，从父处获得的安乐，由生起者所生起，因为智慧与方便无别，所以是智慧。那智慧自己享用，自身要完全观察。也说了那也是无自性。那安乐说是死亡。就是说，那智慧以何因由死亡本身来观察，因此，智慧本身也说是禅定，说是思考。因此，这一切都是无自性的。
English
That which is called "Thus to Act" is the first and second chapter. Which deity it is, is also stated in the chapter on deities and the chapter on empowerment. How should these be meditated upon? Therefore, it is said: Whatever bliss is obtained from the father, that bliss is enjoyed by oneself. With what bliss does one die here, that bliss is said to be meditation. "From the father" means the mind that generates. Whatever bliss is obtained from that, whatever form of consciousness, such as bliss, arises from the senses and objects, that should be eaten and experienced. "Oneself" means by oneself. This indicates that there is nothing different from the mind. Similarly, the noble one said: The objects of the deities are different, they are the cause of various desires. When the vajra of the mind is liberated, the deity should not be spoken of as other. That bliss, that very wisdom, is said to be meditation. Here, the Hevajra Tantra is said to be meditation. From where, with what bliss, death is like stopping objects, senses, and consciousness. Because that is for the sake of realizing other than wisdom, it means there is no other wisdom. Or, "from the father" means the generator, when one thoroughly realizes the nature of wisdom and means as inseparable, whatever bliss is obtained, whatever wisdom arises, "oneself" means to enjoy and generate in oneself. Bliss, that very wisdom, is also said to be death, with what bliss, whatever wisdom, here meditation is said to be thought, abiding is to establish separately. Therefore, arising, abiding, and ceasing, because they are related to the single consciousness, wisdom must necessarily be the inseparability of the three vajras. Or, whatever bliss is obtained from the father, generated by the generator, because wisdom and means are inseparable, therefore it is wisdom. That wisdom is enjoyed by oneself, the self should be fully examined. It is also said that it is without self-nature. That bliss is said to be death. That is to say, that wisdom is examined by what cause, by death itself, therefore, wisdom itself is also said to be meditation, it is said to be thought. Therefore, all of this is without self-nature.