Tibetan
་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་སྒོམ་པ་པོ་མེད་བསྒོམ་བྱ་མེད་ཅེས་པ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་ལེའུའོ། །སྔགས་མེད་ཅེས་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་སྔགས་ཀྱི་ལེའུའོ། །ལྷ་མེད་ཅེས་པ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ལྷའི་ལེའུའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །སྔགས་དང་ལྷ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུའོ། །སྒོམ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་པོ་རྣམས་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར། སེམས་དཔའ་ནི་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཞི་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སེམས་དཔར་བརྗོད་དེ། སེམས་པ་སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པ་ཞེས་པའི་གསུང་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སྲིད་པ་ གསུམ་སྟེ། དེའི་གཅིག་ནི་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་ཚངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཁྱབ་འཇུག་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཞི་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་རིན་ཆེན་དབང་པོའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་པོ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྔ་ཉིད་དང༌། མཐའ་ཡས་པའི་རིགས་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྣམ་སྣང་མི་བསྐྱོད་དོན་ཡོད་དང༌། །རིན་ཆེན་དཔག་མེད་སེམས་དཔའ་ནི། །ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཞིང་དང་། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་པའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་འཐད་མོད་ཀྱི། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང༌། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚངས་པ་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཞེས་པ། ཚངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉི་ཚེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ཉམས་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ཉམས་པ་ལ་བི་ཤ་སྟེ། ཉམས་པ་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་ཞིང་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། ཉི་ཚ་བ་རྟོགས་པས་གནས་པའོ། །ཡང་ན། འཇུག་ཕྱིར་ཞེས་པ་འཇུག་པ་ལ་བི་ཤ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་ཅིང་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུ
Chinese
据说，这表明了唯一性，即没有修行者，没有修行对象，这是关于我的金刚部之唯一性的一章。所谓“无咒语”，是关于咒语之唯一性的咒语之章。所谓“无神”，是关于神之唯一性的神之章。从无戏论的自性中，咒语和神真实存在。这是关于智慧之唯一性的灌顶之章。修行者通过对眼睛等进行分类，将毗卢遮那佛等六部，通过修行对象和修行者的分类，融入到识之中。因此，菩萨存在于一切之中。梵天、遍入天、寂静和一切诸佛都被称为唯一性。五蕴的自性被称为唯一性和菩萨。从“心是三有合一”的教言中，修行对象和修行者二者无别，从证悟喜乐等识的自性中，存在三有。其中的一个是无别的，这被认为是唯一性的本质。或者，梵天是毗卢遮那佛。遍入天是不动佛。寂静是不空成就佛。一切是宝生佛。佛是无量光佛。那本身被称为菩萨。或者，毗卢遮那佛等六部，以其本质本身成为五部，并转变为无量部。因此说：毗卢遮那佛、不动佛、不空成就佛，宝生佛、无量光佛和菩萨，梵天、遍入天、寂静和一切诸佛都被称为唯一性。毗卢遮那佛等可以被如来认可为唯一性，但梵天等又如何呢？因此说：梵天涅槃成佛。梵天从证悟涅槃中被称为佛，因为证悟是短暂的。为了衰退，应该说遍入天。所谓“衰退”是毗舍，衰退是毁灭，从毁灭的自性中产生遍入天，因为证悟是短暂的而存在。或者，“为了进入”是指进入毗舍，因为进入一切并完全进入，所以是遍入天。
English
It is said that this shows the oneness, that there is no practitioner, no object of practice, this is the chapter on the oneness of my Vajra family. The so-called "no mantra" is the chapter on the mantra of the oneness of mantra. The so-called "no deity" is the chapter on the deity of the oneness of deity. From the nature of non-elaboration, mantras and deities truly exist. This is the chapter on the empowerment of the oneness of wisdom. The practitioner, by classifying the eyes and so on, the six families such as Vairochana, through the classification of the object of practice and the practitioner, are absorbed into the consciousness. Therefore, the bodhisattva is present in all. Brahma, Vishnu, Shanti and all Buddhas are called oneness. The nature of the five aggregates is called oneness and bodhisattva. From the teaching that "the mind is the unity of the three existences", the object of practice and the practitioner are both inseparable, from the nature of the consciousness of realizing joy and so on, there are three existences. One of them is inseparable, which is considered to be the essence of oneness. Alternatively, Brahma is Vairochana. Vishnu is Akshobhya. Shanti is Amoghasiddhi. All is Ratnasambhava. Buddha is Amitabha. That itself is called Bodhisattva. Alternatively, the six families such as Vairochana, with their essence itself, become five families, and transform into infinite families. Therefore it is said: Vairochana, Akshobhya, Amoghasiddhi, Ratnasambhava, Amitabha and Bodhisattva, Brahma, Vishnu, Shanti and all Buddhas are called oneness. Vairochana and others can be recognized by the Tathagata as oneness, but how about Brahma and others? Therefore it is said: Brahma Nirvana becomes Buddha. Brahma is called Buddha from the realization of Nirvana, because the realization is temporary. For the sake of decay, Vishnu should be said. The so-called "decay" is Vishe, decay is destruction, from the nature of destruction arises Vishnu, because the realization is temporary that exists. Alternatively, "for entering" means entering Vishe, because entering all and completely entering, it is Vishnu.
Tibetan
ག་སྤྲོ་བ་ཙམ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁྱབ་འཇུག་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བས་ཞི་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ཞི་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དགེ་ལེགས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ཡང་ཉི་ཚེ་བ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བདག་ལ་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་པ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་སོ། །དམ་པའི་བདེ་བས་དེ་ཉིད་དེ། །དགའ་བ་རྟོགས་ཕྱིར་རྣམས་ད་དོ། །ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་རྣམ་སད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ལས། དགའ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དམ་པའི་བདེ་བ་ཡང་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཏེ། རྒྱུ་འདིས་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །ཡང་ན། རྣམ་སྣང་མི་བསྐྱོད་དོན་ཡོད་དང༌། །རིན་ཆེན་དཔག་མེད་སེམས་དཔའ་ནི། །ཞེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ་ཞེས། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཞི་བ་དང༌། །ཐམས་ཅད་རྣམ་སད་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཚངས་པ་ཉིད་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། ཚངས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚངས་པ་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཞེས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཚངས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་སོ། །འཇུག་ཕྱིར་ཁྱབ་འཇུག་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ། ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པ་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཚངས་པ་ཉིད་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞི་བ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་རྟག་ཏུ་དགེ་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཐོབ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྡུད་པའི་ངོ་བོའོ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བདག་ལ་གནས་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྤྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར། སྤྲོ་བ་དང་སྡུད་པའི་བདག་ཉིད་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པ་ལས་དེ་ཉིད་དུ་རྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་སད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྟོགས་པས་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དགའ་བ་རྟོགས་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་
Chinese
仅仅是喜悦安住，就被称为遍入佛。恒常以善而寂静。寂静即是大自在，那也是佛。如何理解呢？因为恒常在一切时获得吉祥，这只是暂时的。一切都安住在一切的主宰中。一切也都安住在一切主宰的自性中，这与外道所设想的自性本质不同。以殊胜的安乐即是那，为了证悟喜悦而存在。佛陀们是觉醒者，从证悟空性的无我母瑜伽母的智慧中，为了证悟喜悦。如何理解呢？ 殊胜的安乐是真实的智慧，因此被称为“那”。或者说，毗卢遮那佛、不动佛、不空成就佛和宝生佛、无量光佛等心识勇士们，以及眼等六根和色等六境，以智慧和方便无别，五蕴的自性本身就是梵天等五如来的自性。梵天、遍入、寂静，以及一切觉醒，都称为“那”。梵天即是遍入。梵天是怎样的自性呢？因此说，梵天是涅槃佛。涅槃的自性是梵天，以胜义谛而安住。为了进入而称为遍入。因为进入一切，以喜悦的自性，以世俗谛而安住。世俗谛与胜义谛无别，也是“那”，梵天即是遍入。从无二的自性中，称为“那”。寂静即是一切，那也应被称为“那”。如何恒常以善，因为在一切时以无自性而获得善，所以是摄集的自性。一切都安住在一切的主宰中。因为安住在一切的身体中，以喜悦的方式安住。喜悦和摄集的自性二者无别，所以称为“那”。因此，觉醒是安住在殊胜的证悟中。如何为了证悟喜悦，以空性的本质
English
Just the abiding of joy is called the all-pervading Buddha. Always peaceful with virtue. Peace is the great sovereign, and that is also the Buddha. How is it understood? Because one always obtains auspiciousness at all times, this is only temporary. Everything abides in the master of all. Everything also abides in the nature of the master of all, which is different from the self-nature conceived by the Tirthikas. With supreme bliss, it is that, existing to realize joy. The Buddhas are the awakened ones, from the wisdom of the selflessness mother yogini of emptiness, in order to realize joy. How is it understood? Supreme bliss is true wisdom, therefore it is called "that." Or, Vairochana, Akshobhya, Amoghasiddhi, Ratnasambhava, Amitabha, and other mind heroes, as well as the six faculties such as the eye and the six objects such as form, with wisdom and means inseparable, the nature of the five aggregates themselves is the nature of the five Tathagatas such as Brahma. Brahma, all-pervading, peaceful, and all awakening, are called "that." Brahma is all-pervading. What is the nature of Brahma? Therefore it is said, Brahma is Nirvana Buddha. The nature of Nirvana is Brahma, abiding in the ultimate truth. In order to enter, it is called all-pervading. Because it enters everything, with the nature of joy, it abides in the conventional truth. Conventional truth and ultimate truth are inseparable, and it is also "that," Brahma is all-pervading. From the non-dual nature, it is called "that." Peace is everything, and that should also be called "that." How is it always with virtue, because one obtains virtue at all times with no self-nature, so it is the nature of gathering. Everything abides in the master of all. Because it abides in the body of everything, it abides in the way of joy. The nature of joy and gathering are inseparable, so it is called "that." Therefore, awakening abides in supreme realization. How is it in order to realize joy, with the essence of emptiness.