Tibetan
་པར་བསྒོམས་ནས་ལངས་ཏེ། ལྷའི་སྐུར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྔ་དྲོ་དང་ཉིན་གུང་དང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྒོམ་པ་བསྐྱེད་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར་ལངས་ཏེ། སྤྲོ་བས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་ཐུན་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་པ། ཐུན་གསུམ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། གཉི་ག་དབྱེར་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་དབང་བསྐུར་བའི་བར་གྱིས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་གནས་ཐོབ་པའོ། བསྒོམས་ནས་ལངས་ཏེ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ལྷའི་སྐུར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ། ལྷ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །སྐུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལྷའི་སྐུའོ། །གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གནས་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དབང་བསྐུར་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ་ཞེས་པ། ཀུན་ནས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང༌། ཕཊ་ནི་གཡོགས་པ་སྟེ་དེ་ལེན་ཅིང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ལེའུའོ། །བཞི་པ་ནི་བཞི་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་ལེའུས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ལེའུས་གསུང་རྡོ་རྗེ་དང༌། ལྷའི་ལེའུས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང༌། དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའོ་ཞེས་པ་བཞི་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་དགའ་བ་བཞིའི་རིམ་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱལ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རིམ་པས་གཏུམ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དབྱེར་མེད་པས་སོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཞེས་པ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་བཤད་ཁ་སྦྱོར་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་ལས་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །། ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའི་འགྲེལ་བཤད། ད་ནི་དེ་ནས་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་བཞི་སྟེ། བདག་གི་དེ་བོན་དང༌། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་དང༌། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། །རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་ལེའུར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ནའོ། །སྔགས་ཀྱི་ལེའུར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། །ལྷའི་ལེའུར་ལྷའི་དེ་ཁོ་ནའོ། །དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞི་མངོན་པར་བརྗོད་ནས་བཞི་པོ་དབྱེ
Chinese
观修之后起身，将自己安住于本尊之身，这是指早晨、中午和下午的时候，为了生起加持的修持，进入等持，如是观修，为了安住于无二之体性而起身，以欢喜而安住。或者说在三个时段修持加持，这三个时段是智慧的坛城，誓言的坛城，以及二者无别的坛城的智慧。所谓修持加持，是指通过灌顶而获得无有障碍的地位。观修之后起身的意义已经说过了。所谓将自己安住于本尊之身，本尊是智慧，是胜义谛。身是世俗谛，以二谛的体性而成为本尊之身。所谓安住，是指圆满金刚持的地位之义。灌顶品，即第四品，是指使一切远离障碍。其中，“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体，phaṭ，摧毁）是遮盖之义，因此取和执持它而成为品。第四品是指四者的圆满，是俱生之自性之义。金刚部之品是身金刚，咒语之品是语金刚，本尊之品是意金刚，灌顶之品是三金刚无别，这是第四品。以事业手印而有四喜之次第。以法手印而有四轮之次第，是拙火瑜伽。以大手印而有四手印无别。以誓言手印而有现证一切种智之菩提。以上是《喜金刚释·结合极无垢》中的第四品。 第五品，真如品之解释。 现在从那里开始宣说真如品。其中真如共有四种，即我的真如，咒语的真如，本尊的真如，以及智慧的真如。金刚部之品是我的真如。咒语品是咒语的真如。本尊品是本尊的真如。灌顶品是智慧的真如，如是明显宣说四种真如，四者分
English
Having meditated and arisen, one should place oneself in the body of the deity, which means that in the morning, noon, and afternoon, in order to generate the meditation of blessing, one enters into samadhi, meditates in this way, and arises in order to abide in the nature of non-duality, and abides with joy. Or, it is said that one meditates on blessing in three sessions. The three sessions are the mandala of wisdom, the mandala of samaya, and the wisdom of the mandala of the inseparability of the two. The meditation of blessing means attaining a state without obscuration through empowerment. The meaning of having meditated and arisen has already been stated. To place oneself in the body of the deity means that the deity is wisdom, the ultimate truth. The body is the conventional truth, and the nature of both truths is the body of the deity. To place oneself means to perfect the state of Vajradhara. The chapter on empowerment, the fourth chapter, is that which makes one free from all obscurations. Furthermore, "PHAṬ" (藏文，梵文天城体，phaṭ，摧毁) means to cover, therefore it is a chapter because it takes and holds it. The fourth is the perfection of the four, meaning the nature of co-emergence. The chapter of the Vajra family is the body vajra, the chapter of mantras is the speech vajra, the chapter of deities is the mind vajra, and the chapter of empowerment is the inseparability of the three vajras, which is the fourth. In the karma mudra, there is the sequence of the four joys. In the dharma mudra, there is the sequence of the four wheels, which is tummo yoga. In the mahamudra, there is the inseparability of the four mudras. In the samaya mudra, there is the perfect enlightenment of omniscience. This is the fourth chapter from the commentary on the Hevajra, "The Extremely Immaculate Union." Fifth, the explanation of the chapter on Suchness. Now, from there, I will explain the chapter on Suchness. There are four Suchnesses: the Suchness of self, the Suchness of mantra, the Suchness of deity, and the Suchness of wisdom. The chapter of the Vajra family is the Suchness of self. The chapter of mantra is the Suchness of mantra. The chapter of deity is the Suchness of deity. The chapter of empowerment is the Suchness of wisdom. Thus, the four Suchnesses are clearly stated, and the four are divided.
Tibetan
ར་མེད་ པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་དེ་མ་ཐག་པར་མ་ཆད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུར་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ངོ་བོས་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་རང་གི་གཟུགས་ནི་ངོ་པོ་སྟེ། གང་གི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་གཟུགས་ཏེ། དེ་ནི་ངོ་བོའོ། །དེ་ན་དེ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གང་གི་ཚེ། གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཚོར་བ་ཉིད་དང༌། འདུ་ཤེས་ཉིད་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཉིད་དང༌། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཐོང་བ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་མཐོང་བ་ཡང་མཐོང་བའི་རང་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། ལེའུ་དང་པོ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ནའོ། །སྒྲ་མེད་ཐོས་པ་པོ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་བོས་ཞེས་པ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ནི་སྒྲའི་ངོ་བོས་མེད་དོ། །ཐོས་པ་ནི་ཐོས་པའི་ངོ་བོས་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལེའུ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། །དྲི་མེད་སྣོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དྲི་ནི་སྣའི་དབང་པོའི་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་ནི་ནཱི་དའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ནི་ནཱ་དས་འཁྱུད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་གསུམ་གྱིས་ལྷའི་ལེའུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ནའོ། །རོ་མེད་མྱོང་བ་བོ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ། རོ་ནི་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་བའི་ལེའུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། །རེག་མེད་རེག་པ་པོ་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞི་བསྡུས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་བར་ནི་རེག་པའོ། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་མེད། །ཅེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་པའི་དགའ་བ་ནི་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །ཡང་ན་ངོ་བོས་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་དེ་ཁོ་ན་བཞིའོ། །གཉིས་པོ་དག་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ལས། རེག་མེད་རེག་པ་པོ་ཡང་མེད། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་མེད། །ཅེས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞི་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། ཡུལ་དྲུག་དང༌། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ དང་། ཡིད་དེ། དབང་པོ་དྲུག་པོ་འདི་དག་གིས་རང་བཞིན་ཁམས་གསུམ་པའོ་ཞེས་
Chinese
无有之上，极其清净法界之智慧金刚持，为了善加显示而宣说。所谓的“此后”，是指紧接着不间断地，就要善加阐述那“如是”的章节。因此宣说：“自性无色”，意思是说，自己的色即是自性，任何的色是什么，那就是它的色，那就是自性。那里没有那个，就像在般若波罗蜜多中，当色自身与色的自性分离时，感受自身，认识自身，诸行自身，以及当识自身与识的自性分离时等等。 “见亦无有”，意思是说，见也是以见自身的自性而无有，这是第一品，自我的“如是”。“声无有，闻者亦无有”，如是，在一切处都应加上“以自性”，声音是以声音的自性而无有，闻是闻的自性而无有，这是咒语品，咒语的“如是”。“香无有，嗅者亦无有”，如是添加，香是鼻根所取，鼻根融入尼达之中，心被纳达所拥抱，因此，以三个“如是”是天之品，天的“如是”。“味无有，尝者亦无有”，味道是体验的特征。这也是灌顶品，智慧的“如是”。“触无有，触者亦无有”，这是因为四个“如是”的总集之自性，从喜悦开始到特殊的喜悦之间是触。“心无有，心所生亦无有”，俱生之喜悦是超越心的，因此第六是金刚持。或者说，从“自性无色”等四个是四个“如是”。两者是从智慧和方便中分离出来的。“触无有，触者亦无有。心无有，心所生亦无有”，这是四个“如是”的总集。因此，因为没有次第，色、声、香、味、触、法界，即六境，以及眼、耳、鼻、舌、身、意，这六根是自性三界。
English
Beyond absence, the wisdom of Dharmadhatu, utterly pure, Vajradhara himself, is spoken to be well revealed. The term "thereafter" means that immediately and without interruption, the chapter of "Thusness" will be well explained. Therefore, it is said: "Formless by nature," meaning that one's own form is the nature, whatever form is, that is its form, that is the nature. There is none of that there, just as in the Prajnaparamita, when form itself is separated from the nature of form, feeling itself, perception itself, formations themselves, and when consciousness itself is separated from the nature of consciousness, and so on. "Seeing is also absent," meaning that seeing is also absent by the very nature of seeing itself, this is the first chapter, the "Thusness" of self. "Sound is absent, the hearer is also absent," Thusness, everywhere "by nature" should be added, sound is absent by the nature of sound, hearing is absent by the nature of hearing, this is the mantra chapter, the "Thusness" of mantra. "Smell is absent, the smeller is also absent," add thusness, smell is what is apprehended by the olfactory sense, and the olfactory sense is dissolved into the Nida, and the mind is embraced by Nada, therefore, with the three "Thusness" is the deity chapter, the "Thusness" of the deity. "Taste is absent, the taster is also absent," taste is the characteristic of experience. This is also the empowerment chapter, the "Thusness" of wisdom. "Touch is absent, the toucher is also absent," this is because of the nature of the collection of the four "Thusness", from joy to special joy is touch. "Mind is absent, what arises from mind is also absent," co-emergent joy is beyond mind, therefore the sixth is Vajradhara. Or, the four from "Formless by nature" etc. are the four "Thusness". The two are separated by wisdom and means. "Touch is absent, the toucher is also absent. Mind is absent, what arises from mind is also absent," this is the collection of the four "Thusness". Therefore, because there is no order, form, sound, smell, taste, touch, Dharmadhatu, the six objects, and eye, ear, nose, tongue, body, and mind, these six senses are the three realms of nature.