English
First, bind emptiness bodhicitta on the first face to make it stable, and also bind compassion on the face of skillful Vajradhara to make it stable, thereby making emptiness and compassion unwavering. Having generated bodhicitta, through reliance and habituation, whatever bodhicitta arises, it enters the mouth of the disciple, the disciple being the faculties. Their mouths are the objects. Place and gather the disciple's mouth, which is the objects and faculties, into it, making them inseparable, that is its meaning. Bodhicitta is that which does not distinguish between objects and faculties. To make this manifest, the realm of experience of the sameness of taste of the disciple is also the same. It is also to be done on that, on that, meaning that when habituated, the bodhicitta of the sameness of taste, emptiness and compassion without separation, is the realm of experience of the disciple. Because those who habituate practice this, the realm of experience is the objects. The disciple is the faculties. The realm of experience of the disciple, the disciple and the realm of experience, the faculties and the objects, should be made of the sameness of taste, and everything is the inseparable bodhicitta. The meaning of the conventional truth here is that on that mudra, the realm of experience of the disciple, the disciple and the close ones, should be gathered with the sameness of taste. If this is done, what will happen? Therefore it is said: Self-awareness becomes wisdom, Abandoning the thought of self and other as real, Equal to space, free from dust is emptiness, The nature of existence and non-existence is supreme, Skillful means and wisdom are extremely integrated, Attachment and non-attachment are completely integrated. At that time, the self-nature of self-awareness will be truly known, therefore self-awareness is true wisdom. What is the difference? Abandoning the thought of self and other as real, abandoning the clinging to self and others. Because it cannot be said that it is like this, the wisdom is shown by analogy, like space, because there is no beginning and end. Therefore, it is free from dust, without defilement. Therefore, it is emptiness, free from self-nature. Therefore, the nature of existence and non-existence, existence is samsara, non-existence is nirvana. The nature, samsara and purification, are inseparable. Therefore, it is supreme and wonderful, hear
Tibetan
་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་འདྲེས། །ཤེས་རབ་སྐྱེས་བུ་དང་ཐབས་བཙུན་མོ་སྟེ། དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འདྲེས་པ་ངོ་མ་དང་ཆུ་ལྟ་བུར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །ཆགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆགས་བྲལ་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་སྟེ། སྤངས་པ་ཡང་ཆགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་ཀ་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འདྲེས་ཤིང་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆགས་བྲལ་མེད། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། རང་རིག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཞིང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་རང་གཞན་ཡང་དག་རིག་པ་སྤངས་པར་རང་སེམས་སོ། །གཞན་ཡུལ་དང་དབང་པོའོ། །ཡང་ དག་རིག་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྤངས་པར་གྱུར་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། མཁའ་མཉམ་མཁའ་དབང་པོའོ། །དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྡུལ་བྲལ་རིམ་གཉིས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང༌། དངོས་པོ་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་ཅན། །དངོས་པོ་ནི་དངོས་མེད་དེ། གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །མཆོག་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གང༌། རང་རིག་ལས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དགའ་བ་ཙམ་མོ། །རང་གཞན་ཡང་དག་རིག་པ་སྤངས་པ་ནི་མཁའ་མཉམ་མཆོག་དགའོ། །རྡུལ་བྲལ་ནི་སྟོང་བ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་ནི་མཆོག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ། བཞི་པོ་འདི་ཉིད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་འདྲེས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་བདག་མེད་མ་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཞི་སྟེ། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །ཆགས་པ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁུ་བའོ། །ཆགས་བྲལ་ནི་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས
Chinese
因为不是听闻等的行境之故。另外有什么差别呢？说：方便与智慧极其融合。智慧是男子，方便是女子，那些特别融合就像水一样成为无二的体性之故。正因为如此，贪与无贪完全融合。贪是完全贪着的自性。无贪是完全舍弃它，舍弃也是贪本身。二者次第特别融合且成为融合，没有贪欲也没有无贪，不会执着于中观，不会证悟，这本身就是俱生真实之义。或者，从自明的因中转变为智慧且证悟。那个智慧也是舍弃自他真实觉知，自是自心，他是境和根。真实觉知是感受安乐等的自性，舍弃由境和根以及识所产生的安乐等的感受。有什么差别呢？等同虚空是虚空自在。与其相等是生起天眼等神通功德之故。那也是无尘垢，清净二障。空性是如是的自性，是超越一切分别和遍计的。那也是，有事无事自性者。有事是无事，因为从本初未生之故，有事无事。具有那样的自性，成为那样的自性。是殊胜稀有的，因为能获得圆满正等觉之故。或者什么呢？自明即是智慧，仅仅是喜。舍弃自他真实觉知是等同虚空的大喜。无尘垢是空性离喜之喜。有事和无事自性是殊胜俱生喜，就是这四者。如何呢？说：方便与智慧极其融合，成为金刚持与无我母无分别。因此有四，贪与无贪完全融合。贪是无量光佛菩提心的精液。无贪是完全舍弃一切贪着。
English
Because it is not the realm of hearing and so on. Furthermore, what is the difference? It is said: Skillful means and wisdom are extremely blended. Wisdom is the male and skillful means is the female, and the reason why those are especially blended is that they become of a nature that is non-dual like water. For that very reason, attachment and non-attachment are completely blended. Attachment is the characteristic of complete attachment. Non-attachment is the complete abandonment of it, and abandonment is also attachment itself. The two gradually blend especially and become blended, there is no desire and no non-attachment. One will not fixate on the Middle Way. One will not realize it, this itself is called the co-emergent, true suchness. Or, from the cause of self-awareness, it transforms into wisdom and is realized. That wisdom is also the mind itself, having abandoned the true awareness of self and other. The other is the object and the senses. True awareness is the characteristic of experiencing happiness and so on, having abandoned the experience of happiness and so on generated by these objects, senses, and consciousness. What is the difference? Equal to space is the lord of space. Being equal to that is because the qualities of clairvoyance such as the divine eye arise. That is also free from dust, having purified the two obscurations. Emptiness is the nature of suchness, having transcended all concepts and discriminations. That is also: Possessing the nature of things and non-things. Things are non-things, because they are unborn from the beginning, things are non-things. Possessing that nature, having become that nature. It is supreme and wonderful, because it causes the attainment of perfect and complete enlightenment. Or what? Self-awareness is wisdom, it is just bliss. Abandoning the true awareness of self and other is the great bliss equal to space. Free from dust is the bliss of emptiness, free from joy. The nature of things and non-things is the supreme co-emergent bliss, it is these four. How is it? It is said: Skillful means and wisdom are extremely blended, becoming inseparable from Vajradhara and the selflessness mother. Therefore there are four: attachment and non-attachment are completely blended. Attachment is the semen of the bodhicitta of Amitabha. Non-attachment is the complete abandonment of all attachments.
Tibetan
་པ་སྟེ། བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་འདྲེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ངོ་བོས་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་བདེ་བ་སྤངས་ནས་མིན། །ཞེས་པའི་གསུང་ལས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པ་གོམས་པས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་བཞི་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །ད་ནི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག །རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་སྟེ། དེ་སྲོག་གི་ནང་དུ་སོན་པའི་ཕྱིར་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་པའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་སྟེ། སྲོག་ནི་སེམས་སོ། །འདི་ རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ནི་ནཱ་ད་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ཀྱང་ནཱ་ད་དང་འབྲེལ་པའི་སེམས་སོ། །ནཱ་ད་ཡང་རླུང་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་འདི། །ཞེས་པ་རང་བཞིན་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་དང༌། རྡུལ་དང་མུན་པ་ཆ་མཉམ་པར་གནས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། རང་བཞིན་ལས་རྣམ་འགྱུར་ནི་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་པ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །ཡང་ན། འདི་ཞེས་པ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་པོ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་འགྲོ་ཀུན་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ཁྱབ་འཇུག་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས། ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱིའང་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ནི། ལུས་གནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་པོ། །ལུས་ལ་གནས་ཀྱང་ལུས་སྐྱེས་མིན། །ཞེས་པའོ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་དེ་ལས་
Chinese
是，乃是俱生喜悦。这些相互混合，以特别超胜的体性无有分别，那不是舍弃安乐。这是经文里说的。因此，修习智慧和方便二者无别，就会生起喜悦等等，而且从那之中，哪个是第四喜呢？那就是与无我母无别的金刚持。现在为了显示一切见解都融入到真实智慧之中，所以宣说了：彼即是众生的命。金刚持即是众生有情之命，因为其已进入命之中，所以也是风瑜伽士们的命，也是真实知晓者们的成就。或者说，金刚持即是众生的命，命即是心。因为这些存在于 这些之中，所以众生是那达（梵文：Nāda，声音），这些的命也是与那达相关的意识。那达也是十气的主宰，而且从那之中也是五根和五境。其自性也是金刚持，所谓身语意，三金刚无别即是金刚持。彼即是行者的自性。所谓自性论者们的心力，以及微尘和黑暗平等存在是自性，从自性变化的是行者。所谓行者的自性也是金刚持。或者说，此指稳固和动摇一体的自性。所谓行者的自性，是行者色等蕴、界、处等的变化，具有蕴和界体性的此即是薄伽梵。因此，彼即是遍一切处者。以行者的自性遍一切处者即是薄伽梵，所谓遍入行者皆自性，这是安住于遍入见者们的观点。因此，一切都安住于身中。一切都安住于身中，而且一切也安住于身中，此乃：身住大智慧，断除一切分别，遍及一切事物，安住于身却非身生。就是这样。有实无实由此而生。
English
is the joy of being born together. These intermingle and are inseparable by the nature of being particularly superior, which is not abandoning bliss. This is what the scriptures say. Therefore, by practicing the inseparability of wisdom and means, joys and so on will arise, and from that, which is the fourth joy? That is Vajradhara, inseparable from the Mother of Selflessness. Now, in order to show that all views are integrated into true wisdom, it is said: That itself is the life of beings. Vajradhara is the life of sentient beings, because it has entered into life, so it is also the life of wind yogis, and it is also the accomplishment of those who truly know. Or, Vajradhara is the life of beings, and life is the mind. Because these exist in these, beings are Nada (Sanskrit: Nāda, sound), and the life of these is also the consciousness related to Nada. Nada is also the master of the ten winds, and from that also the five senses and the five objects. Its nature is also Vajradhara, the so-called body, speech, and mind, the inseparability of the three vajras is Vajradhara. That itself is the nature of the goer. The so-called heart force of the naturalists, and the equal existence of dust and darkness is nature, and what changes from nature is the goer. The so-called nature of the goer is also Vajradhara. Or, this refers to the nature of the unity of stability and movement. The so-called nature of the goer is the change of the goer's aggregates, realms, and sources, etc., such as form, and this with the nature of aggregates and realms is Bhagavan. Therefore, that itself is the one who pervades all. The one who pervades all with the nature of the goer is Bhagavan, the so-called pervader, the goer, all nature, this is the view of those who dwell in the view of the pervader. Therefore, everything dwells in the body. Everything dwells in the body, and everything also dwells in the body, this is: The body dwells in great wisdom, abandoning all discriminations, pervading all things, dwelling in the body but not born of the body. That's it. Real and unreal arise from this.