Tibetan
་འབྲེལ་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱིས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ ། ཤེས་རབ་རིག་པ་འདི་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཡིས་ནི་ཞེས་པ་ནི་ལུང་གིས་ཏེ་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཙམ་དུ་གང་ལས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་རིགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་པ་ནི་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་པ་དང་དུ་མས་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལོག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པར་ལྡོག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཤིང་ལོག་པས་ཤིང་ཤ་པའི་དོན་ལྡོག་པའོ། །སྦྱོར་བ་དགོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ ཏེ་གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དེ་དང་དེ་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཞན་དག་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གང་ལ་ཤར་ཕྱོགས་དང༌། ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེད་པ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་ཡང་གཅིག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་དང༌། ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སུ་སོན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ཙམ་འདི་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བརྫུན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ། རང་གི་སེམས་ཙམ་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས། །མཐོང་ཡང་དེ་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཀྱང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམ་པར་སྤངས། །རྒྱུ་རྐྱེན་དག་ནི་ལོག་པ་དང༌། །བྱེད་པའི་རྣམ་པ་འགག་པས་ན། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་གནས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ད་སྨྲའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ལུང་གི་ཚད་མས་གྲུབ་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་པར་སྟོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རོས་གང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་རོ་ནི་གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེའི་རོའོ། །ཡང་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། ངག་རྣམ་པར་དག་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོས་གང་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། སེམས་དཔའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བྱེད་པས་དོན་དུ་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་བརྗོད་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཡི་གེ་དགུ་པའི་ཚིག་གོ །རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། དམ་ཚིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་པོ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་དང༌། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་དང༌། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐ་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་བརྡར་བཏགས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་རྟག་ཏུ་དམ་ཚིག་གི་བྱེད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྟག་ཏུ་དགོས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་ཀུན་དུ་སྟོན་པ་ལས་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་གནས་སྐབས་གཟིགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དེས་ན་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་ལུས་རྣམ་པར་དག་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང༌། བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བྱེད་པ་ཡི་གེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། །གང་འདི་ལྟ་བུའི་ཐུགས་དེ་ཉིད་ལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་འཇུག་ཅེས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་འདྲི་ན། དེ་ལ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། དགྱེས་པ
Chinese
相联，极其清净的法界智慧的自性，名为法身。 所谓“以智慧理智”，此“以”是指依据，即唯心。 同样，如果心清净，从何处成为唯心呢？ 说是“智慧理智”，此处的“理智”是指比量，由于远离一和多的自性，所以安住于唯心。 因为一和多遍及一切事物，它们颠倒，事物也必然颠倒，就像树颠倒，树木的意义也颠倒。 设立宗因喻是这样的：凡是远离一和多的，那就不成立，就像虚空中的花朵。 一切法也都是因为远离一和多。 如果有人认为其他宗派不认为远离一和多，因此立论的自性不成立。 那么，凡是被东方和西方等区分开的，那就不是唯一成立的。 众多也是因为以一为先导。 这也是诸佛所证悟的。 对于有理智者等来说，最成立的是部分等的物质。 被东方和西方等区分开的微尘聚合也是成熟为智慧的形态。 因此，自己的唯心本身就是外境虚假显现的形态。 如是说：心乃一大。 等等。 同样，其他经典也说：远离一切事物，五蕴、十八界、十二处，能取和所取完全断绝，一切法在无我中平等，自己的唯心不生且是空性的自性。 也就是，如镜中之像，虽见却非真实存在。 同样，事物的分别念，也远离一和多。 因缘颠倒，作者的形态灭尽，因此安住于唯心，现在说无生。 等等。 如此以圣教量成立，故金刚……
English
In connection with that, the very pure nature of the wisdom of the sphere of reality is the term for the Dharmakaya. As for "through wisdom and intelligence," this "through" refers to scripture, that is, mind-only. Similarly, if the mind is completely pure, from what does it become mind-only? It is said to be "wisdom and intelligence," where "intelligence" here refers to inference, because it is separate from the nature of one and many, it abides in mind-only. Because one and many pervade all things, and when they are reversed, things are necessarily reversed, just as when a tree is reversed, the meaning of the tree is also reversed. The establishment of the syllogism is as follows: whatever is separate from one and many is not established, just like a flower in the sky. All phenomena are also because they are separate from one and many. If one thinks that other schools do not consider separation from one and many, therefore the nature of the reason is not established, then whatever is divided by distinctions such as east and west is not established as one. The many also precede the one. This is also how the Buddhas realize it. For those with reason, etc., what is most established are the substances of parts, etc. The aggregates of minute particles divided by distinctions such as east and west are also the form of ripening into wisdom. Therefore, one's own mind-only is the form of the false appearance of external objects. It is also said: The mind is one great thing. And so on. Similarly, it is also said in other scriptures: Separate from all things, the aggregates, elements, and sense bases, completely abandoning the grasped and the grasper, all phenomena are equal in selflessness, one's own mind-only is unborn and the nature of emptiness. That is, like an image in a mirror, although seen, it is not truly there. Similarly, the conceptual thoughts of things are also separate from one and many. Because causes and conditions are reversed and the form of the agent ceases, therefore it abides in mind-only, now it is said to be unborn. And so on. Thus, because it is established by scriptural authority, therefore, Vajra...
Chinese
心之勇士的语声，是指不动尊唯是忆念智慧之相。所谓“充满大智慧之味”，智慧即一切智、道智、一切相智，此三全知即是智慧。其味乃本初之体验。伟大亦即彼，如是彼等充满且获得圆满。又或大智慧乃俱生之智慧，即彼之味。又或平等性与妙观察智之自性者，即是大智慧。如是，语完全清净，是受用圆满身之自性之义。所谓大勇士，即指充满智慧之味，或勇士之语以决定之词而作，故应作如是理解。因此，称作大勇士即指不动尊。这些也是第九个字母的词语。关于“恒常”等，誓言是世俗谛。其又分二种，真实与非真实。其中，真实者是指以完全清净之布施等幻化为吉祥黑汝嘎等之化身。非真实者是指幻化为大自在天与帝释天等之形像，以及转轮王等之形像，以及有情等之形像，以及世间之习俗，乃至瓶子与毛毯等假立之方式。如是说，恒常誓言之行持不间断，恒常对于所需之事而行持，恒常进入普遍显示，从彼处观照有情之利益应作之时机，世尊以慈悲之力量而成就。因此，极度进入即称作誓言勇士。作为应说之境者，即是不动尊。彼亦指身体完全清净如明镜，事业成就具智慧自性之化身之自性，此乃十八字之偈颂。若有人问，如何能如是般于彼心生喜悦，而如实进入金刚之语声，为彼所教示之义而说，喜悦
English
The voice of the heart-hero indicates that Achala is merely the aspect of mindfulness and wisdom. As for "filled with the taste of great wisdom," wisdom is all-knowing, the wisdom of the path, and all-aspects-knowing; these three omniscient knowledges are wisdom. Its taste is the experience of the innate. Greatness is also that itself, thus they are filled and attain perfection. Or, great wisdom is co-emergent wisdom, which is its taste. Or, the nature of equality and discriminating wisdom is great wisdom. Thus, speech is completely pure, which is the meaning of the nature of the enjoyment body. The so-called great hero refers to being filled with the taste of wisdom, or the word hero is made with a definitive term, so it should be understood as such. Therefore, being called a great hero refers to Achala. These are also words of the ninth letter. Regarding "constantly" and so on, vows are conventional truths. They are also of two types: true and untrue. Among them, the true refers to the emanation body of auspicious Heruka and others through completely pure giving and so on. The untrue refers to the forms emanated as great Ishvara and Indra and others, as well as the forms emanated as Chakravartin and others, as well as the forms emanated as sentient beings and others, as well as worldly customs, even the manner of imputation of vases and blankets and so on. Thus it is said, constantly the conduct of vows is uninterrupted, constantly acting upon what is needed, constantly entering into universal manifestation, from there observing the opportune time to benefit sentient beings, the Bhagavan accomplishes it with the power of compassion. Therefore, extremely entering is called the vow-hero. The object to be spoken of is Achala. It also refers to the body being completely pure like a mirror, the nature of the emanation body with the self-nature of wisdom in accomplished actions, this is a verse of eighteen letters. If someone asks how one can rejoice in that very heart and truly enter the vajra sound, it is said for the sake of the meaning taught to him, joy.