Tibetan
་པ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཉིད་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་ཡང་སྐྱེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདི་འཆར་མི་འགལ་བར་རྣལ་འབྱོར་བས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་གསུངས་པ། རྫས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ཐབས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་བདེ་བ་མི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་འདོད་མ་སྟེ། ཤེས་རབ་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་སྦྱོར་བ་འདི། །ཞེས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །སྐད་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ཏུའོ་ མཆོག་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དགའ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པ་འདི་དག་ཅེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ། རིམ་པ་འདི་དག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་པོའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་རིག་པ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་དང་གཞན་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤགས། །ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཐམས་ཅད་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྩོད་པ་མེད་པའོ། །རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་གང་གིས་རྩོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩོད་པ་དེ་ཅི་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། རང་བཞིན་ཡང་དག་ཚོར་བས་རིག །ཅེས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ། མཐོ་རིས་མི་ཡུལ་ས་འོག་ཏུ་ཡང༌། །ཞེས་སོ། །རིག་བྱེད་གྲུབ་མཐའ་མ་ལུས་རྣམས། །ཞེས་པ་ལ། རིག་བྱེད་པས་སྩལ་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དངོས་གྲུབ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་མ་ཡིན་པའོ། །སྲིད་པ་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པས་ཡང་དག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དངོས་གྲུབ་སྟེ་དེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཅི་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དག་ལ། །ཞེས་པའོ། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ནི་འབབ་པ་དང༌། །མར་མེ་འབར་བའི་རྒྱུན་གཞན་དུ། །ཞེས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་པ་ལ་མར་མེ་འབར་བས་ནི་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་ཀྱང་མི་གནས་པས་དོན་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་དོན་ཤེས་ནས་གཞན་དུ་ངལ་བར་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དོན་མེད་དོ། །ཡང་ན་གང་དུ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་པ་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། ཡང་ཇི་ལྟར་མར་མེ་འབར་བ་རྒྱུན་རང་གསལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་གནས་པར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་ཆུ་བོའི་ རྒྱུན་འབབ་པ་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་བས་ཀྱང་རང་གིས་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་མར་མེ་འབར་བའི་རྒྱུན་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་གནང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོའི་ལེའུའི་བཤད་པ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །། དགུ་པ། རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ལེའུའི་བཤད་པ། ད་ནི་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་དག་པས་གསུངས་པ་མཆོག་ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཐ་མལ་པ་ལྷའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ངས་པར་དངོས་པོ་འདི་དག་ཀུན། །ཞེས་པའོ། །ལྷ་རྣམས་གསུངས་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་པོ་དྲུག་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་བྱས་སོ། །ཐམས་ཅད་དག་ཅེས་པ་ནི་སྔར་གསུངས་པའི་དངོས་པོའི་དོན་ཐམས་ཅད་དུ་གསུངས་པའོ། །ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གལ་ཏེ་འདི་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་དག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ། མི་ཤེས་ཉོན་མོངས་བསྒྲིབས་པ་ཡིས། །དག་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དང་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པའི་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་བསྒྲིབས་པས་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ན
Chinese
“——”是指具有无缘大悲和大乐，是空性和大悲之自性，是名为菩提心之义。 “三界由此生。”是指从胜义菩提心本身也产生了三有。如果想知道如何产生，则说了“从智慧方便之自性。”也就是说，从它产生的原因是与它相顺应的因，是胜义中无生的自性。因此，这一切都是菩萨的自性，瑜伽士应当毫无违背地展示这些显现。通过展示方便和智慧的自性，说了“物是薄伽梵。”是指具有方便和有相。它的不俱生之乐的自性是欲望女，智慧无相是如是之自性。“一与多之结合。”是指俱生自性名为菩提心者，是金刚持。刹那是指俱生等的刹那。 殊胜是指无与伦比。喜是指大乐。 “这些加持之次第”是指俱生所生的加持之智慧，是彼与彼之自性。这些次第，即具有金刚持之自性，是金刚萨埵加持之主。“是普贤智慧之自性。”是指所有遍知之智慧，是彼与彼之自性，是俱生之自证和大乐殊胜和无异之自性。“刹那止息一切诤论。”是指俱生所生的刹那，一切都变成彼与彼之自性，没有以二的方式进行诤论。一切诤论都是二的行境，在无二中谁与何者诤论呢？是这个意思。如果想知道诤论是什么，则说了“以自性真实感受而知。”即是说，他自己说了“天界人间地下亦。”等等。吠陀的宗
English
"——" refers to having unconditioned compassion and great bliss, being the nature of emptiness and compassion, and is the meaning of what is called Bodhicitta. "The three realms arise from this." means that the three existences also arise from the ultimate Bodhicitta itself. If you want to know how it arises, it is said, "From the nature of wisdom and means." That is to say, the reason it arises from it is the nature of the cause that is in accordance with it, which is the nature of unborn in the ultimate sense. Therefore, all of these are the nature of Bodhisattvas, and yogis should show these manifestations without any contradiction. By showing the nature of means and wisdom, it is said, "The object is the Bhagavan." refers to having means and appearance. Its nature of non-coemergent bliss is the desire woman, and wisdom without appearance is the nature of suchness. "The union of one and many." refers to the coemergent nature called Bodhicitta, which is Vajradhara. The moment refers to the moment of coemergence and so on. Supreme means unparalleled. Joy means great bliss. "These sequences of blessings" refers to the wisdom of blessings arising from coemergence, which is the nature of that and that. These sequences, that is, having the nature of Vajradhara, are the masters of Vajrasattva's blessings. "Is the nature of Samantabhadra's wisdom." refers to all omniscient wisdom, which is the nature of that and that, is the coemergent self-awareness and the nature of great bliss, supreme and non-different. "The moment ceases all disputes." refers to the moment arising from coemergence, everything becomes the nature of that and that, and there is no dispute in the manner of two. All disputes are the realm of two, in non-duality who disputes with what? That is the meaning. If you want to know what the dispute is, it is said, "Know by truly feeling the nature." That is to say, he himself said, "Also in the heavenly realm, the human realm, and underground." and so on. The Vedic sect
Chinese
诸位。所谓“如是”者，依理而施予者，乃是成就之边际。成就并非大手印之成就。有，即是轮回。以清净而如实了知者，是成就，非彼之义。彼时为何？如是思忖而宣说：“又于其他生。”如是说。河流之流淌，与灯火燃烧之延续。譬如河流之流淌，灯火燃烧虽能驱散黑暗，然不持久，故无意义。了知喜金刚之义后，于他处勤劳亦无果，彼即无意义。又如河流流淌，流淌不息。又如灯火燃烧，光芒自显。如是，当以恒常之彼性之结合而安住。瑜伽士们当如是行。又如河流 流淌，流淌不息。如是，瑜伽士亦当于自显光明之中，如灯火燃烧之延续。此乃从上师处所赐予而知晓之义。瑜伽母坛城品之释，第八品。། ། 第九，清净品之释。 今以殊胜与非殊胜之差别，以清净而宣说殊胜。于彼，殊胜之清净，即是如来藏与庸常者之天性。如是宣说：“我等所见此等事物一切。”如是说。诸天宣说，即是当宣说之义。五蕴即是色等。六根即是内处。六处即是外处。以自性而清净，即是以如来藏之自性而作此。一切清净，即是于先前所说事物之义，于一切处宣说。以蕴、处、界之差别，若此等自性清净，则以清净作何为？如是思忖。“不识烦恼障蔽故，当净”者，即是自性，然亦因不识蕴等之自性，为突发之烦恼所障蔽，故当以了悟自性之门而行。
English
Those. As for "thus," that which is bestowed according to reason is the limit of accomplishment. Accomplishment is not the accomplishment of the Great Seal. Existence is samsara. That which is completely known through purity is accomplishment, not that meaning. What is it at that time? Thinking thus, it is said, "Also in other births." Thus it is said. The flow of a river, and the continuation of a burning lamp. For example, the flow of a river, although the burning of a lamp can dispel darkness, it is not lasting, so it is meaningless. Having understood the meaning of Hevajra, laboring elsewhere is also fruitless, that itself is meaningless. Again, just as a river flows, the flow does not cease. And just as a lamp burns, its light is self-evident. Thus, one should abide by the union of that very nature constantly. Yogis should act thus. Again, just as a river flows, the flow does not cease. Likewise, the yogi should also be in the self-evident light, like the continuation of a burning lamp. This is the meaning to be known from what is bestowed by the lama. Explanation of the chapter on the mandala of yoginis, the eighth chapter. ། ། Ninth, explanation of the chapter on purity. Now, with the distinction between the supreme and the non-supreme, the supreme is spoken of through purity. Therein, the supreme purity is the nature of the Tathagatagarbha and the ordinary deities. Thus it is said, "I see all these things." Thus it is said. The gods are spoken of, which means that it should be explained. The five aggregates are form and so on. The six faculties are the inner sources. The six sources are the outer sources. To be pure by nature means to do this by the nature of the Tathagatagarbha. All pure means that the meaning of the things previously spoken of is spoken of everywhere. With the distinction of aggregates, sources, and elements, if these are pure by nature, then what is done with purity? Thinking thus, "Because of ignorance, afflicted by defilements, one should purify," that is, by nature, but also because one does not know the nature of the aggregates and so on, one is obscured by sudden defilements, therefore one should act through the door of realizing one's own nature.
Tibetan
ས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའོ། །རང་རིག་བདག་ཉིད་རིག་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚུལ་རང་རིག་པ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་སྟེ། རང་རིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པའོ། །དག་པའི་དངོས་པོ་ནི་དག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་སངས་རྒྱས་དངོས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་དང༌། དབྱེར་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མིག་གིས་གཟུང་བའི་གཟུགས་དང་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་གཟུང་བར་བྱས་ན། གཟུང་བའམ། མིག་འཛིན་ པར་བྱེད་པ་པོའམ་བྱེད་པ་སྟེ། འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལྕེས་མྱང་བར་བྱ་བ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་མྱང་བར་བྱ་བས་ན་མྱང་བས་ཏེ་རོའོ། །ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་པའོ། །རྫས་ཞེས་པ་ནི་རེག་པར་བྱ་བ་སྟེ། ས་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་དག་མ་དག་པས་དེའི་ཚེ་སྤངས་ཏེ་དག་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ་གང་ལས་སྙམ་པ་ལ། གང་ཕྱིར་བསྟེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་བསྟེན་པར་བྱས་ན་དེའི་ཚེ་འཁོར་བར་གནས་པའོ་སྙམ་པ་ལ། དག་པས་དུག་མེད་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པས་བསྟེན་པར་བྱས་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་ན་དུག་མེད་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་ཟོས་ན་སྐྱོན་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔར་དུག་གཞན་ལས་གྱུར་པ་ཡང་འཇོམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གྱིས་ཀྱང་དུག་དང་བཅས་པ་དེ་དག་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མ་དག་པས་བསྟེན་པར་བྱས་ན་དེའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གང་སྔ་མ་བསྟེན་པས་ནི་སྐྱེད་པར་ཡང་མི་བྱེད་དེ་འཇོམས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་གཞན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དག་པས་དུག་མེད་པར་བྱས་ཏེ། བསྟེན་ན་དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པར་ཡང་བྱེད་ཅིང་འཇོམས་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་གྱིས་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དག་པ་གསུངས་པ། གཟུགས་ཕུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་སྔར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱོ
Chinese
是使土地结合。 “自性觉知之智慧”：意思是说，真如虽然不是像到达彼岸的（般若）波罗蜜多之理，但是大乐圆满菩提之理，自性觉知是至上的安乐，自性觉知即是大乐本身。它们之间的差别在于，它不是眼睛等感官所对境的事物。清净之事物即是清净之自性。 “何故众生即是佛”：意思是说，五如来之自性的差别，以及无有差别，具有真如之自性的金刚萨埵之自性。 “以眼所取之色”：意思是说，如果色被取，就是所取，或者眼睛是能取者或作用，此即是能取之意。 如是，声音和耳朵等等，以及舌头所尝之物，要知道，所尝即是味。知，即是能知。 “物”是指所触之物，即地等。 如果这样，这些事物是不清净的，那时如果舍弃而使其清净，会怎么样呢？（答：）瑜伽士应予以显示。从何显示呢？（答：）因为应当依止。 如果依止了，那时会停留在轮回中吗？（答：）以清净使无毒。 譬如，如果不了解毒的真如，而依止它，就会变成过失。如果了解它和它本身的真如，使其无毒，了解真如而食用，不仅没有过失，而且还能摧毁以前由其他毒物引起的损害。同样，如果以不清净的方式依止那些具有毒性的对境，那时会产生贪欲等过失。以前依止，既不会产生，也不会摧毁。何时以真如等的清净使其无毒，那时依止，既能产生功德，也能摧毁过失。因此，应当努力依止。 现在宣说以蕴等差别而清净，即色蕴等。现在是以前未说的
English
It is what makes the earth unite. "The wisdom of self-awareness": It means that although suchness is not like the principle of reaching the other shore (Prajnaparamita), the principle of great bliss and perfect enlightenment, self-awareness is the supreme bliss, and self-awareness is great bliss itself. The difference between them is that it is not the object of the senses such as the eyes. Pure things are pure nature. "Why sentient beings are Buddhas": It means the difference in the nature of the five Tathagatas, and the nature of Vajrasattva, which is undifferentiated and has the nature of suchness. "The form taken by the eye": It means that if form is taken, it is what is taken, or the eye is the taker or the action, which means the taker. Thus, sound and ears, etc., and what is tasted by the tongue, know that what is tasted is taste. Knowing is being able to know. "Object" refers to what is touched, such as earth. If so, these things are impure, what will happen if they are abandoned and purified at that time? (Answer:) The yogi should show it. From what should it be shown? (Answer:) Because one should rely on it. If one relies on it, will one remain in samsara at that time? (Answer:) Make it non-toxic with purity. For example, if one does not understand the suchness of poison and relies on it, it will become a fault. If one understands it and its own suchness, makes it non-toxic, and eats it knowing suchness, not only is there no fault, but it can also destroy the damage caused by other poisons before. Similarly, if one relies on those poisonous objects in an impure way, then faults such as greed will arise. Relying on it before will neither produce nor destroy. When one makes it non-toxic with the purity of suchness, etc., then relying on it will both produce merit and destroy faults. Therefore, one should strive to rely on it. Now it is said that purity is distinguished by aggregates, etc., that is, form aggregates, etc. Now it is what has not been said before.