Tibetan
བའོ། །བདག་མེད་པ་ཉིད་ནི་འདི་དག་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདིས་ནི་བདག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི། མཚུངས་པར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་བྱ་བ་འདི་དག་ཀྱང་དངོས་པོར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དམ། འདི་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བཤད་པ། རོ་མཉམ་པ་ཞེས་པ་ནི། རོ་མཉམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསུངས་པ། མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་ནི་མཉམ་པ་དེའི་རོའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། ཉེ་བར་བསྡུས་པ་གསུངས་པ། རོ་གཅིག་ཏུ་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡང་ན། ཐམས་ཅད་སྤངས་པའམ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཞེས་གསུངས་ནས། ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ང་ལས་བྱུང་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟར་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ཤེས་ནས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་ཅིང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདབས་སོ། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་གཞག་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་གསུངས་པ། བཟའ་དང་བཏུང་དང་ཞེས་པ་དང༌། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དེ་ལས་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་བསླབ་པ་སྟེ། རྒྱུ་མི་འཆད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆིང་བར་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུན་དུའོ། །དེ་ལས་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་བསྒོམ་བྱས་ཀྱང༌། །ཞེས་པ་ནི་དང་པོར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱས་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱས་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་བྱ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་བསྒོམ་དུ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ། བརྟན་དང་གཡོ་བ་ཞེས་པ། རྩྭ་དང་གལ་བ་ལྕུག་མ་སོགས། །ཞེས་པའི་སྤྲས་ས་ལ་སོགས་པ་དང༌། མི་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མཆོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱས་ནའོ། །བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་དེའི་གཟུགས་ཅན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བདག་ནི། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བའམ། རྣལ་འབྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་
Chinese
哦。无我性即是这些的无我性。这显示了不应执着为我。所说的平等性，意为应使之相等。这些应使之相等的事物，难道不应视为非实有吗？因为这些是俱生。关于“应修习那真实性”的解释。“味平等”是指，所说的味平等即是那个意义，平等且相同。以如是性的自性，一切皆相同，即是那平等的味。轮是瑜伽母的轮。所说的简要归纳：“以味一而修习。”如是。或者是一切的自性。又或者，将要解释为“舍弃一切”。说了“舍弃一切”之后，又说“一切自性”是指“从我而生”。如此，了解上师传承的次第后修习，就能成就，并且俱生是近旁的。所谓“极度平等住”，是指说了那个本身。“饮食等，不断绝而由此转变。”是指，因此如此转变而学习，不绝断因是指在一切时以俱生的方式，不束缚暂时的相续，即以俱生的自性而恒常。由此转变是指获得。即使一切众生都修习，是指首先以能辨别的智慧修习一切法，即是作为所缘。在那之后，因为没有见到事物，所以无法修习。因此，因为完全了知一切法是俱生的如是性，所以说没有可修习的，是指因为没有事物，所以没有所缘，也无法修习。那个本身说了，“稳固与动摇”，如“草和芦苇竹子等”，以及人等等，如果以最殊胜的如是性的方式修习的话。“具有我的事物自性”，是指具有自性的事物自性，即是那个形相本身。无论如何我，从一切到一切的殊胜，在一切中皆不可得，同样地，这些也是如何呢？瑜伽士的自性之形相，大乐之形的如是
English
O. The selflessness is the selflessness of these. This shows that one should not cling to it as self. What is said as equality is meant to be made equal. Shouldn't these things that should be made equal be regarded as non-existent? Because these are co-emergent. Regarding the explanation of "one should practice that reality." "Taste equality" refers to the fact that the taste equality that is spoken of is that meaning, equal and the same. With the nature of suchness, everything is the same, which is the taste of that equality. The wheel is the wheel of the yogini. The summary is stated: "By practicing with one taste." Thus. Or it is the nature of everything. Or, it will be explained as "abandoning everything." After saying "abandoning everything," saying "the nature of everything" means "born from me." In this way, understanding the order of the lineage of the gurus and practicing, one can achieve, and co-emergence is nearby. The so-called "extreme equal abiding" refers to saying that itself. "Eating and drinking, etc., without interruption, change from this." It means that therefore, learning by changing in this way, not interrupting the cause means that at all times in the manner of co-emergence, not binding the temporary continuum, that is, constantly with the nature of co-emergence. Changing from this means obtaining. Even if all beings practice, it means that first, with the discriminating wisdom, practicing all dharmas, that is, as the object. After that, because one does not see things, one cannot practice. Therefore, because one completely knows that all dharmas are the co-emergent suchness, it is said that there is nothing to practice, which means that because there are no things, there is no object and one cannot practice. That itself said, "stable and moving," such as "grass and reeds, bamboo, etc.," and people, etc., if one practices in the most excellent way of suchness. "Having the nature of my things," means having the nature of the nature of things, that is, that form itself. In any case, I, from everything to everything excellent, is not available in everything, similarly, how are these? The form of the yogi's self-nature, the suchness of the form of great bliss.
Tibetan
ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡང་ངོ༌། །དེ་དག་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་ནི་ཕ་རོལ་མེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྙམ་པ་ལས། རང་རིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། རང་རིག་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་པོ། །རང་གིས་རིག་པ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་རང་གིས་རིག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་བསྒོམ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ལ་བཏགས་པ་ཉིད་དོ། །རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཞེས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་རིག་པ་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེའི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དེ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དན་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལས་གསུངས་པ། རྩོད་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་རིག་པ་དང་འགལ་ལོ། །འོན་པ་དེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། རང་གིས་འཕྲོག་ཅེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བདེ་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་རང་གི་བླ་མའི་བཀའ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་ཕྲོགས་ཏེ། དེ་མེད་པས་རང་གི་ལས་ལ་སོགས་པས་འཁོར་བར་བྱེད་ཀྱི། གཞན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པས་རང་ ཉིད་རྒྱལ་པོ་པས་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་པོ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་མཐུ་དང་ལྡན་ཞེས་པའོ། །དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཞེས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲར་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་དེར་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མེ་ཕོད་ཅེས་པ་ནི་མི་རྙེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་གི་ཡང་གཙོ་བོ་ཉིད་དང་བདག་པོའོ། །ཆོས་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་གང་ལས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཆོས་འ
Chinese
也显现于自身。说这些是一，是指以其本性而言。它们的他者，是没有彼岸的。为什么会想“是自性”呢？因为“自证乃大乐”，应以如是之方式修习，是此之意。若问“那会变成什么呢？”，经中说：“自证即是成就。”这是指大手印的成就。 “以自证修习”，是指在任何没有自证的地方，就没有胜义谛的修习。这只是安立于无二之境的意义上。 “从自证的自性中”，是指身体等所作的诸事，也都是自证瑜伽士们所具有的大乐自性。如果那样，那么它的法与非法之业，以及烦恼，还有痛苦等等，又将如何不同于其他呢？经中说：“从争论中生起业。”这是指由于无始以来的无明之力，对于自性完全不了解的分别念等争论，与大乐自证相违背。虽然具有大乐，但又会想“那会是怎样呢？”，经中说：“自己夺取”，是指如此这般的安乐，通过自己上师的教言等因缘而证悟，从而完全夺取了业和烦恼等。因为没有了它们，所以是由自己的业等而流转轮回，而不是由其他自在天等。通过证悟，自己 即是国王，故称为国王。也是一切中最殊胜的主宰，具有力量。若问“它的主宰性是怎样的呢？”，经中说：“贪欲嗔恨”，是指贪欲等清净，显现无量光等如来，被说为是贪欲等的名号。它们也是安住于金刚持大位的，以俱生之位而安住的瑜伽士，即是金刚萨埵。十六个也都无法寻觅，因此也是如来们的主尊和主宰。 “从法界生起智慧”，是指从何处生起诸法之自性，那便是法
English
It also appears in oneself. Saying that these are one means in terms of their own nature. Their other is without the other shore. Why would one think, "It is self-nature"? Because "Self-awareness is great bliss," one should practice in such a way, which is the meaning of this. If one asks, "What will that become?" it is said in the scripture, "From self-awareness comes accomplishment." This refers to the accomplishment of the Great Seal. "By practicing self-awareness," means that where there is no self-awareness, there is no ultimate practice. This is merely established in the meaning of the non-dual state. "From the self-nature of self-awareness," means that the actions done by the body and so on are also possessed of the nature of great bliss by the self-aware yogis. If that is the case, then how will its Dharma and non-Dharma actions, as well as afflictions, and suffering, etc., be different from others? It is said in the scripture, "From contention arises karma." This refers to the fact that due to the power of beginningless ignorance, the contentions of discursive thoughts, etc., which do not fully understand self-nature, are contrary to the great bliss of self-awareness. Although possessing great bliss, one might still think, "What will that be like?" It is said in the scripture, "One seizes oneself," which means that such bliss is realized through the causes and conditions of one's own guru's teachings, etc., thereby completely seizing karma and afflictions, etc. Because they are absent, one is caused to wander in samsara by one's own karma, etc., and not by other Ishvaras, etc. Through realization, oneself is the king, therefore called the king. It is also the most supreme master of all, possessing power. If one asks, "What is its mastery like?" it is said in the scripture, "Desire and hatred," which means that pure desires, etc., appearing as Amitabha Buddha, etc., are said to be names for desires, etc. They are also the Vajradhara who abides in the great position, and the yogi who abides in the coemergent position is Vajrasattva. Even all sixteen are impossible to find, therefore they are also the chief and master of the Tathagatas. "Wisdom born from Dharmadhatu," refers to that from which the self-nature of all Dharmas arises, that is Dharma.