Tibetan
་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། བདག་གི་སེམས་ནི་དཀྲུགས་པ་ཇི་ལྟར་བགྱི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་ཤིང་རྙོག་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་ཞིང་མཐོང་བར་མི་ནུས་ན། ཇི་ལྟར་གནས་ཤིང་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། །ཞེས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བཤགས་པའོ། །ད་ནི་ཉེས་པའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ ཕྱིར༑བསམ་གཏན་ནགས་མེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚང་ཚིང་རྣམས་སྲེག་ཅིང་ཟད་པར་བྱེད་པས་ན་ནགས་ལ་མཆེད་པར་བྱེད་པའི་མེ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་མེ་དེས་ཡང་དང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེའི་དུས་དག་ཏུའོ། །ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། ཉེས་པའི་ནགས་ཚལ་བསྲེགས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མང་ཞིང་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པས་ནགས་ཚལ་དང་འདྲ་བ་དེ་བསམ་གཏན་གྱི་མེས་བསྲེགས་པར་གྱུར་ཅིང་བསལ་བར་གྱུར་ཀྱང༌། བདག་ལྟའི་རྩ་བ་བརྟན་པོ་མ་ཟད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པས་རྩ་བ་ལྟ་བུའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བྱུང་བས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟད་པར་མ་བྱས་ཤིང་དྲུངས་ནས་དབྱུང་བར་མ་བྱས་པར་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆར་གྱིས་བརླན་བཞིན་མདུན་ན་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དབྱར་གྱི་ཚེ་རྩྭ་དང་ཤིང་དག་བསྲེག་པར་གྱུར་ཀྱང་གང་ཞིག་རྩ་བ་ཚིག་ཅིང་བཏོན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་བརླན་དང་ཕྲད་པ་ན་སླར་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དེ་མ་སྤངས་ན་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་མདུན་ན་གནས་པའི་ཚུལ་དུ་མངོན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་ཀྱང་སེལ་བར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཚོག་གོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་ལས་འབྲས་ཙམ་གྱི་རྒྱུན། །མཐོང་བ་ཡིས་ཀྱང་དེ་ནི་ལྡོག་འགྱུར་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའོ། །ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལ་དགའ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉི་ཚེ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་ལོགས་ ༄། །ཤིག་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་མཐོང་ཞིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ་ན་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་བརྟག་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འབའ་ཞིག་ཙམ་ལས་འབྱུང་གི་དེ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལོག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་མོད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སྐད་ཅིག་མའི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྫས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་དེའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྐྱེས་པས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཚུལ་དུ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་ཏེ་བདག་དང་གཞན་དམིགས་པ་མེད་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བརྩོན་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་སྟོང་པའང་མ་ཡིན་གཅིག་ཏུ་མི་སྟོང་པའང་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་གནས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཞུམ་པས་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགྲོ་བའི་དོན་ལས་ཇི་ལྟར་ན་རིང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོབ་པ་ཆགས་པ་ཙམ་དང་རྣམ་བྲལ་བས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའམ་མཆོད་པར་འོས་པ་ལ་བྱ་སྟེ་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་གོ །དེ་ནི་ཆགས་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བར་འགྲོ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་སྲེད་པ་ཙམ་དང་བྲལ་ཞིང་དེ་སྤངས་པར་གྱུར་པས་དེ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང༌། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་གྱུར་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་ཀུན་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་དེ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་གདོན་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ལྟོས་པའི་རྩོལ་བ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ་རང་གི་དོན་ལྷུ
Chinese
是故唯为不和合之所控制。是故，我心如何扰乱？如是说，心性本净且光明，然为突发之烦恼所扰，变得浑浊，故不能显现及见真实义之影像，如何安住及修持？如是藉由述说心性之过失而忏悔。今为显示过失之根本乃由无明所生之我执，故，禅定林火复又再三。如是说，禅定之意为心住于平等，即四禅等。彼能焚烧及耗尽烦恼之丛林，故如蔓延于林之大火。如是之火，复又再三，意即于每一刹那之时间中。作何事耶？罪恶之森林虽被焚烧。如是说，贪欲等之罪恶，彼等甚多且为应焚烧之基础，故如森林，虽被禅定之火焚烧及清除，然我见之根本未尽。如是说，执着我及我所，乃生烦恼之基础，故如根本，从无始时来即甚稳固，若未以正见断尽及连根拔除，则将再次增长。情形如何耶？如雨润泽般于前复生。如是说，如夏季时，草木虽被焚烧，然凡未焚毁及拔除其根者，遇润泽则复生，如是，我见乃一切罪恶之根本，故若不舍弃彼，则于具足外境之因缘时，烦恼之遍行将以于前而住之方式显现而生。烦恼之根本亦能以见人无我而消除，仅以智慧之部分即可耶？何者烦恼业果之相续。见亦能令彼逆转。如是说，烦恼即贪欲及嗔恨等。业则
English
Therefore, it is only controlled by disharmony. Therefore, how is my mind disturbed? It is said that the nature of the mind is pure and bright, but it is disturbed by sudden afflictions and becomes turbid, so it cannot show and see the image of the true meaning. How can it abide and practice? Thus, it is a confession by describing the faults of the mind itself. Now, in order to show that the root of faults is the ego-grasping arising from ignorance, therefore, the forest fire of meditation is repeated again and again. It is said that meditation means keeping the mind in equanimity, that is, the four meditations and so on. It can burn and exhaust the thickets of afflictions, so it is like a big fire spreading in the forest. Such a fire, again and again, means at every moment. What does it do? Although the forest of sins is burned. It is said that the sins such as greed, etc., are many and are the basis for burning, so like a forest, although it is burned and cleared by the fire of meditation, the root of self-view is not exhausted. It is said that grasping at self and what belongs to self is the basis for arising afflictions, so like a root, it is very stable from the beginningless time. If it is not exhausted and uprooted by right view, it will grow again. What is the situation? Like rain moistening, it regenerates in front. It is said that, like in summer, although grasses and trees are burned, those that have not been burned and uprooted will regenerate when they encounter moisture. Similarly, self-view is the root of all sins, so if it is not abandoned, when the conditions of the external environment are complete, the pervasiveness of afflictions will manifest and arise in the way of dwelling in front. Can the root of afflictions also be eliminated by seeing the selflessness of people? Is it enough with just a part of wisdom? Whoever continues the karma of afflictions. Seeing can also reverse it. It is said that afflictions are greed and hatred, etc. Karma is
Chinese
是善、非善和未记说的自性。果是异熟。所谓“仅”是喜好自在等，烦恼和业的果报只是少许，除此之外没有作者。其因是刹那的相续生起，见到并分别思择的瑜伽士以具有正念和正知的智慧见到时，也将逆转我见。如果分别观察，轮回的相续只是由业和烦恼产生，除此之外没有成立所谓的我。不仅仅是逆转它，而且也舍弃心续。所谓“舍弃心续”，是指圣者声闻以刹那的方式安住的心续，痛苦的谛实的自性，识蕴被认为是实有，作为它的对治，识的空性，即以灭谛为对境的道谛生起，以不相容和对治的方式舍弃。如果说：变成空性的自性，因为没有我和他者的执着，所以远离了为众生精进，这是指，因为缺乏看待既非完全空性也非完全不空性的特殊智慧，所以安住于轮回中，被痛苦所折磨，不能圆满成办他人的利益的意思。如果问：从利益众生来说，如何远离呢？回答说：救护者与贪著完全分离。所谓救护者，是指以具有四圣谛的法来救护自己的相续，或者是指值得供养者，即圣者阿罗汉们。他们是与贪著少许，即对在轮回中流转的贪著的欲望少许都分离的，并且因为已经舍弃了它，所以与它完全分离。此外，对于一切众生没有期望。所谓众生，既是众生也是一切，所以众生一切，即属于三界的一切。对他们没有期望，是指舍弃了为了将他们从轮回中解脱并从痛苦中解脱而进入的期望的努力，即专注于自己的利益。
English
It is the nature of good, non-good, and unspecified. The result is maturation. The so-called "only" is to like the independent and so on, the result of afflictions and karma is only a little, other than that there is no author. Its cause is the continuous arising of moments, when the yogi who sees and discriminates sees with the wisdom of mindfulness and awareness, then the view of self will also be reversed. If one discriminates, the continuum of samsara arises only from karma and afflictions, other than that there is no established self. Not only does it reverse it, but it also abandons the mind stream. The so-called "abandoning the mind stream" refers to the mind stream of the noble Hearer abiding in the manner of moments, the nature of the truth of suffering, the skandha of consciousness is considered to be real, as its antidote, the emptiness of consciousness, that is, the path truth that takes cessation as its object arises, abandoning in a way that is incompatible and antidotal. If it is said: Having become the nature of emptiness, because there is no clinging to self and other, it is very far from striving for the sake of beings, which means that because of the lack of special wisdom to see neither completely empty nor completely non-empty, it abides in samsara, is tormented by suffering, and cannot fully accomplish the benefit of others. If you ask: How is it far from benefiting beings? The answer is: The savior is completely separated from attachment. The so-called savior refers to those who protect their own continuum with the Dharma that possesses the four noble truths, or those who are worthy of offering, that is, the noble Arhats. They are separated from even a little attachment, that is, a little desire for attachment to wandering in samsara, and because they have abandoned it, they are completely separated from it. Furthermore, there is no expectation for all beings. The so-called beings are both beings and all, so all beings, that is, everything belonging to the three realms. There is no expectation for them, which means abandoning the effort of expectation to enter in order to liberate them from samsara and from suffering, that is, focusing on one's own benefit.