Tibetan
བྱ་བ་ནི་ཞུས་པས་སོ། །ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའོ། །གང་གི་དགེ་བའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་གཟིར་བ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་དོགས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་བདེ་འབྱུང་ལས་ཕྱིས་ ༄། །ལྷའི་བུ་ལས་གསུངས་པ། །ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པས་རྒྱལ་དག་ལ། །སེམས་ནི་ལེགས་པར་དད་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་གཞན་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །གནས་པ་ལ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་བཟང་པོ་སྟེ། དེ་ལས་འདའ་བར་གྱུར་པ་མ་མཆིས་པ་ནི་འདའ་བར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདིས་ནི་རང་དབང་དུ་མ་གྱུར་པ་བཤད་དོ། །ད་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་དཀའ་བ་མཛད་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ནི་གནོད་བགྱིད་ལ། །ཕན་པ་ལྷུར་མཛད་དེ་ལྟ་བུར། །སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཕན་བགྱིད་ལའང༌། །ཕན་པ་དེ་ལྟར་ལྷུར་མི་བགྱིད། །ཕན་པ་ལྷུར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གནོད་བགྱིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་གཙང་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ཕན་པར་མཛད་པར་མ་ཟད་ཀྱི་གནོད་པར་བགྱིད་པ་ལ་གཞོལ་བ་ལྷས་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཁྱོད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཕན་པ་ལྷུར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྐྱེ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཆེད་ཟླ་སྟེ། སྐྱེ་བོ་གཞན་དུ་གནོད་པར་བགྱིད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་སྩོལ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྟག་ཏུ་ཕན་པར་མཛད་པ་དང༌། །ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ལག་གོ །གཞན་ཡང༌། ཁྱོད་ནི་གནོད་བགྱིད་དགྲ་བོ་ལ། །ཕན་པ་མཛད་པའི་བཤེས་ལགས་ཏེ། རྟག་ཏུ་སྐྱོན་དག་ཚོལ་བ་ལ། །ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཚོལ་བ་ལགས། །ཁྱོད་ནི་གནོད་བགྱིད་དགྲ་བོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣོས་པ་ལ། གནོད་པ་ནི་གནོད་པ་བགྱིད་པའོ། །གནོད་པ་བགྱིད་པའི་དགྲ་བོ་ནི་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་མུ་སྟེགས་པའི་ཚོགས་དེ་དག་གོ །ཁྱོད་ཕན་པ་མཛད་པ་ནི་དགེ་བ་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཤེས་སོ། །རྟག་ཏུ་སྐྱོན་དག་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་སྐྱོན་དག་ཚོལ་བའོ། །རྟག་ཏུ་སྐྱོན་དག་ཚོལ་བ་ནི་མི་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཚོལ་བ་ནི་དགེ་བ་ཚོལ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་གནོད་པ་བགྱིད་པ་ལ་ཕན་པ་ལྷུར་མཛད་པ་དང༌། ཕན་པ་ལྷུར་མི་བགྱིད་པ་ཚོལ་བ་ལ་ཕན་པ་ལྷུར་མཛད་པ་ཚོལ་བ་དང༌། སྐྱོན་ཚོལ་བ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཚོལ་
Chinese
所作之事已述。所谓“自身之成就”，即是自身之成就。无论何种善行，皆如是行持，为遣除他人之逼迫故。譬如怀有堕入地狱之恐惧，故先乐后…… ༄。 圣天之子所说： 具足慈悲之诸王啊！ 内心应善加信奉。 如是亦应如理施予他人。为安住于一之故，成就甚善，从中超越者未曾有，即是未超越者。如是即是阐述不自在。现在当阐述以何种方式行持苦行： 如您于作害之人， 极尽饶益如是者， 众人于行饶益者， 亦不极尽饶益如是。 所谓“极尽饶益”，已述竟。所谓“于作害之人”，不仅利益净饭王等，亦利益耽着于作害之提婆达多等。您乃世尊。如您极尽饶益，如是于行饶益之众生，非众生也。所谓提婆达多，乃世尊之兄弟，曾发愿加害他人，且常施予非利益。世尊则恒常行饶益，所谓利益，即是正法。又： 您乃作害仇敌者， 行饶益事之善友， 恒常寻觅过失者， 唯寻功德之士夫。 所谓“您乃作害仇敌者”等，乃是赞叹。所谓损害，即是作害。作害之仇敌，即是圆满等外道之徒众。您行饶益事，即是行善事，彼即是善友。恒常寻觅过失者，即是恒常寻觅过失者。恒常寻觅过失者，即是人中殊胜等，唯寻功德者，即是具足寻觅善法者。如是之偈颂，阐述了于作害之人极尽饶益，于寻觅饶益者极尽饶益，于寻觅过失者唯寻功德。
English
The deeds have been narrated. What is called "one's own accomplishment" is one's own accomplishment. Whatever virtuous deeds there are, they are practiced in this way, for the sake of dispelling the oppression of others. For example, being possessed of the fear of going to hell, one first experiences happiness and then... ༄. Spoken by the son of the gods: O kings who possess compassion! Your minds should be well devoted. Thus, it should also be given to others as appropriate. Because of abiding in one, accomplishment is excellent; there is no one who has transcended it, which means there is no one who has not transcended it. This explains the lack of self-mastery. Now, let us explain in what way he performed austerities: How you, to those who do harm, Do benefit to the utmost in such a way, That people, even to those who do benefit, Do not do benefit to the utmost in such a way. The meaning of "do benefit to the utmost" has already been explained. The phrase "to those who do harm" means that not only did he benefit Śuddhodana and others, but also Devadatta and others who were intent on doing harm. You are the Bhagavan. Just as you do benefit to the utmost, so it is not the case that people do benefit to those who do benefit. Devadatta, the Bhagavan's brother, made vows to harm others and always bestowed what was not beneficial. The Bhagavan always did what was beneficial, and what is called benefit is the Dharma. Furthermore: You are to the enemy who does harm, A virtuous friend who does benefit, To those who always seek faults, A person who seeks only virtues. The phrase "You are to the enemy who does harm" and so forth is praise. Harm means doing harm. The enemy who does harm is the assembly of heretics such as Pūraṇa Kassapa and others. You do benefit, which means you do good deeds; that is the virtuous friend. One who always seeks faults is one who always seeks faults. One who always seeks faults is the best of men and so forth, and one who seeks only virtues is one who possesses the seeking of virtue. This verse explains doing benefit to the utmost to those who do harm, doing benefit to the utmost to those who seek benefit, and seeking only virtues to those who seek faults.