Tibetan
ཚིག་བཟང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་བཟང་བའི་གསུང་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཚིག་བཟང་བ་སྟེ། ཚིག་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚིག་གསལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་སྒེག་པའི་སྡེ་བ་སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་དོན་མི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་ཆེ་བ་ནི་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དོན་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ན་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁྱད་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེན་བ་མ་ཡིན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ན་སྙན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་བདེ་བ་དང་སྙན་པ་དང་ཡང་ཡིན་ཏེ། མཉན་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་གདུལ་བྱའི་ངོ་ ༄། །བོའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། གཉི་གའི་དོན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟབ་པ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། གཉི་གའི་དོན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཚིག་གི་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། ཟ་བ་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་པའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་གསལ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉི་གའི་དོན་དང་ལྡན་པའོ། །བསྡུས་པ་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྲོས་པ་ནི་རྒྱས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་བདག་ཡིན་ན་གཟུགས་ནི་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉི་ག་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གདུལ་བྱ་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགྱུར་བ་ནི་མི་འགྱུར་བའོ། །ཐོས་པ་ནི་ཐོས་ནས་སོ། །གསུང་ནི་མདོའི་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལའོ། །རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་འབྲིང་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་གྱི་དགྲ་བོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་གོ་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངེས་པ་ནི་ངེས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ལ་ཐམ
Chinese
所谓“善语”，就是要讲述善语。何处存在善语之语，即是善语，意思是“明晰之语”。如果语言明晰，是否会像运用娇媚的辞藻等一样，反而不重要呢？答：重要之处在于它能明示高尚的境界和解脱。像仙人迦毗罗等的言辞也同样明晰，但因为它们阐明的是颠倒的意义，所以要将它们区别开来。所谓“真实”，意思就是不颠倒。大多数不真实的言语悦耳动听，这些言语既令人愉悦又动听，意思是属于可听闻之列。如实地运用语言，是为了适应小根器、中根器和利根器的众生，因此，凡是具备深奥、明晰和两者兼具的意义，就是既深奥、明晰又具备两者意义的语言。其中，与缘起之语的意义相符的就是深奥，即能吞噬。布施等与轻盈之义相符的就是明晰之义。与缘起之语的意义等相符的就是两者兼具的意义。简略就是概括，例如“比丘们，应舍弃色等法”。广说就是详细阐述，例如“比丘们，色不是我，如果色是我，色就不会带来损害和痛苦”。凡是具备这两者的，就是既简略又广说，这是为了适应喜欢简略和广说的众生。所谓“谁”，是因为不可能。所谓“不变”，就是不改变。所谓“听闻”，就是听闻之后。所谓“语”，是指经藏和以歌咏表达的律藏等。所谓“如是”，就是具备如所说之相。所谓“你的”，就是你的。所谓“你的”，是指薄伽梵（世尊）。“不仅是随顺者和中等者，连敌对者也……”这句话，是“也”字的含义。因为通晓一切，所以称为“一切智者”。所谓“确定”，就是确定的因缘。像这样的两个偈颂，是对薄伽梵之语的全部……
English
The so-called "good speech" is to explain good speech. Wherever there is speech of good speech, that is good speech, meaning "clear speech." If the language is clear, wouldn't it be unimportant like using charming rhetoric, etc.? Answer: The importance lies in its ability to clearly show noble realms and liberation. The words of sages like Kapila are also clear in the same way, but because they elucidate inverted meanings, they must be distinguished. The so-called "truth" means not inverted. Most untrue words are pleasant to the ear, and these words are both pleasant and audible, meaning they belong to the category of what can be heard. Using language truthfully is to accommodate beings of small, medium, and sharp faculties. Therefore, whatever possesses profound, clear, and both meanings is language that is both profound, clear, and possesses both meanings. Among them, what corresponds to the meaning of dependent arising is profound, that is, able to devour. Giving, etc., corresponding to the meaning of lightness is the meaning of clarity. What corresponds to the meaning of the words of dependent arising, etc., is the meaning of both. Brevity is summarizing, for example, "Monks, you should abandon forms, etc." Extensive explanation is detailed elaboration, for example, "Monks, form is not self. If form were self, form would not bring harm and suffering." Whatever possesses both of these is both brief and extensive, which is to accommodate beings who like brevity and extensive explanation. The so-called "who" is because it is impossible. The so-called "unchanging" is not changing. The so-called "hearing" is after hearing. The so-called "speech" refers to the Sutra Pitaka and the Vinaya Pitaka expressed in songs, etc. The so-called "such" is possessing the aspect as spoken. The so-called "yours" is yours. The so-called "yours" refers to the Bhagavan (World Honored One). "Not only followers and those of middling ability, but even enemies..." This sentence is the meaning of the word "also." Because he knows everything, he is called "Omniscient." The so-called "certainty" is the cause of certainty. Like these two verses, it is all about the words of the Bhagavan...
Tibetan
ས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཁོ་ནར་གསལ་བ་ནི་དབྱེ་བ་དང་པོའི་བཤད་པའོ། །གཞན་ཡང༌། མང་པོའི་རིལ་གྱིས་སྙན་མ་ལགས། །བཅོས་པ་འགའ་ཙམ་སྙན་པར་བས། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་དོན་གྲུབ་པས་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་ལེགས་གསུངས་ཁོ་ན་ལགས། །མང་པོ་རིལ་གྱིས་སྙན་མ་ལགས། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པའོ། །མང་པོ་ནི་ཕལ་ཆེ་བ་སྙན་པ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །གསུང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོས་པ་འགའ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་འདོད་པའི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་པ་དེ་ནི་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གསུང་གིས་འདུ་འཁར་མི་ནུས་སོ། །བཅོས་ པ་འགའ་ཙམ་གྱི་གསུང་ནི་སྙན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེར་ན་འདོད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་སྲིད་པ་ལས་འཇིགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འབར་བར་གྱུར་པ་ལ། །རངས་དང་དགའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །མུན་པའི་ནང་དུ་གནས་པ་ཡིས། །སྒྲོན་མ་ཇི་ལྟར་ཚོལ་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱད་དེ་བཅོས་པའི་གསུང་ནི་སྙན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྨོངས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གཏོད་པར་མི་བྱེད་ན་ཁྱོད་ལ་གཏོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། གང་གི་ཕྱིར་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་བྲན་མོའི་བུ་ཨམ་བཥྚ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་རའི་མཆིལ་མ་ཟ་བར་ཁྱོད་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་མི་བཟོད་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་གནས་པར་འོས་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཐུགས་རྗེར་དགོངས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེའི་ཡང་མི་སྙན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྩུབ་མོ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཐུགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གྲུབ་པ་ནི་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་དོན་གཞན་སྟོན་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྙན་པ་དང་མེ་སྙན་པའོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་སྙན་པ་སྟེ། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་པ་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་རྣམ་བརྟགས་ན། །གང་ཞིག་འཇམ་དང་རྩུབ་པ་དང༌། །གང་ཡང་དེ་གཉིས་ལྡན་པ་དང༌། །ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར། གང་ཞིག་འཇམ་པ་ནི་སྙན་པའི་གསུང་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ
Chinese
完全明了所有知识，这是第一种分类的解释。另外，许多药丸并不悦耳，稍微修饰一下会变得悦耳。您的言语因为实现了目标，所以一切都只是善说。许多药丸并不悦耳，这是广义的说法。许多，即大多数是悦耳的，与听闻和随顺相符。所有言语，这将被解释。稍微修饰，是指对于那些执着于欲望享乐的人，无法用与之相应的言语来聚集。稍微修饰的言语并不悦耳，这就是意思。例如，为了显示对执着于欲望享乐的存在的恐惧而说：如此燃烧，有什么快乐和喜悦？住在黑暗中的人，为何不寻找灯？这是其中的例子。另一些人这样说，修饰的言语并不悦耳，例如，世尊对拉辛（梵文：Devadatta）说：愚昧的人，即使对舍利弗和目犍连也不给予比丘僧团，更何况是对你？因为你将会变成释迦族的婢女之子，名叫安巴斯塔（梵文：Ambastha）的人，吃狗的唾液。因此，对于那些怀有不忍之心，适合安住的被调伏者，世尊以慈悲之心说了这些话。但那也不是不悦耳的，也不是粗暴的，因为内心没有烦恼。言语的意思已经解释过了。实现目标，是为了成就高尚和解脱的目标。然而，也用“也”字来显示其他含义。一切，指的是悦耳和不悦耳。善说，指的是善说。像这样的偈颂，是释迦族的悦耳之语，这是第二种分类的解释。现在将要解释它本身：您的言语如果加以分析，无论是柔和还是粗暴，无论是两者兼具，一切都会变成同一种味道。什么是柔和呢？将被解释为悦耳的言语。是什么样的呢？如《根本显示经》中所说
English
To be completely clear about all knowledge is the explanation of the first division. Furthermore, many pills are not pleasing to the ear; a little modification makes them pleasing. Because your speech accomplishes its purpose, everything is only well-spoken. 'Many pills are not pleasing to the ear' is the extensive statement. 'Many' means mostly pleasing to the ear, conforming to what is heard and followed. 'All speech' will be explained. 'A little modification' means that for those who are attached to the enjoyment of desirable pleasures, one cannot gather them with speech that is in accordance with that. The meaning is that speech with a little modification is not pleasing to the ear. For example, it is said to show fear of existence attached to desirable pleasures: 'In that which is burning like that, what joy and happiness is there? Why does one who dwells in darkness not seek a lamp?' That is the example. Others say that modified speech is not pleasing to the ear. For example, the Blessed One said to Devadatta: 'Foolish one, if I do not entrust the monastic community of monks even to Shariputra and Maudgalyayana, what need is there to mention entrusting it to you? Because you will become the son of a Shākya slave girl, a person named Ambastha, eating the saliva of dogs.' Therefore, the Blessed One, with compassion, spoke to those who are worthy to be subdued, who possess unbearable thoughts. But that is neither unpleasant nor harsh, because the mind is free from afflictions. The meaning of 'speech' has already been explained. 'Accomplishing the purpose' is for the sake of accomplishing the purpose of higher realms and liberation. The word 'also' indicates another meaning. 'All' refers to pleasant and unpleasant. 'Well-spoken' means well-spoken. Such verses are the pleasant words of the Shākyas; this is the explanation of the second division. Now, that itself will be explained: 'If your speech is analyzed, whether it is gentle or harsh, or whether it possesses both, everything becomes of one taste.' What is gentle? It will be explained as pleasing speech. What is it like? As it is said in the Root Exposition Sutra.