Tibetan
ན་གྱིས་འདོད་པའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲལ་པ་མེད་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་རིགས་ཏེ། གང་དང་གང་རྒྱུ་གྱུར་པ་དེ་དང་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྟག་པ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཅིང་མི་འགྱུར་བ་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྟག་ན་གང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན། །མི་འཇིག་ན་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱུ། རྟག་དང་རྒྱུ་ཉིད་ ༄། །ཅེས་བྱ་བ། །གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་གང་རྟག་པར། །འདོད་དེ་དེ་ལྟར་རྟག་པ་མིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་བྱ་བ་ཡོད། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་རྙེད་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བྱ་བ་བྱེད་འགྱུར་ལ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་ཡང་ནི་མི་རྟག་པར། །དེ་ནི་དེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དུག་ཅན་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། རླུང་ཐོ་བ་དང་སར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་མ་ཡིན་སྤུན་གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ། རླུང་ཐོབ་ནི་ཐུག་པོའི་གཟུགས་ཅན་དུ་བྱས། སར་ལྡན་ནི་མིའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་ནས་དྲང་སྲོང་རྣམས་མགྲོན་དུ་བོས་ཏེ། རླུང་ཐོབ་བཤས་ནས་བསྙེན་བཀུར་ཆེན་པོ་དང༌། ཁ་ཟས་བསྟབས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟོས་པ་དང༌། སར་ལྡན་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་སྟེ། བུ་རླུང་ཐོབ་གང་ན་གནས། ཚུར་ཤོག་ཅེས་སར་ལྡན་གྱིས་བོས་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལ་གང་དར་གང་གིས་ཟོས་པ་དེ་དང་དེའི་གསུས་པ་བརྟོལ་ཏེ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱ་བ་འདིས་དྲང་སྲོང་གི་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལྷག་མ་ཉུང་ཟད་ཅིག་ལུས་པར་བྱས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ཡང་ཟད་པར་འགྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་འདུས་ཏེ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཨ་ག་ཏའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་ལྷ་མ་ཡིན་དེ་གཉིས་བསད་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པོ། །ཇི་ཙམ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་མགྲོན་དུ་བོས་པས་དེར་ཟན་ཟོས་པ་དང༌། བུ
Chinese
那是由那所希望的。关于“你”等等，如果说是常，那就不是因；如果说是因，那就不是常。常和因这两个词是不可分割的。在这里，应该这样说：凡是成为因的，都是无常的，例如种子等等。因此，应该知道，被认为是那些事物之因的补特伽罗是无常的。任何被称为常的事物，都没有因，例如虚空等等。如果常是因，那么它变成常就与量相违背。常且不变，以及成为因却被称为常的事物，这样的是丝毫也不存在的，你说的是什么也没有的意思。这里说道：如果是常，那是什么的因？如果不灭，那又如何是因？常和因，这两个不应混为一谈。谁认为常是因，那他不是常。因为它的作用，在任何情况下都找不到。如果作用会发生，如果它不发生，那样也是无常的，那会因此而成为过失。这就是所说的。关于“伟大的有毒者”等等，是这样听说的：有两个阿修罗兄弟，名叫风获得和地主，风获得变成了粗壮的身体，地主变成了人的模样，然后邀请仙人们做客人，宰杀了风获得，进行了盛大的款待，提供了食物，当他们吃的时候，地主走到外面，喊道：儿子风获得在哪里？过来！就在那之后，凡是吃了风获得的人，他们的肚子都被剖开出来了。这个行为使得仙人种姓和婆罗门种姓只剩下少许。诸神的祭祀也将会耗尽。然后诸神聚集在一起，前往伟大的仙人阿伽陀的住所，为了杀死那两个阿修罗而祈祷。多久之后，那两人邀请他做客人，他在那里吃了食物，儿子
English
That is what is desired by that. Regarding "you" and so on, if it is said to be permanent, then it is not a cause; if it is a cause, then it is not permanent. The words "permanent" and "cause" are inseparable. Here, it should be said like this: whatever becomes a cause is impermanent, like seeds and so on. Therefore, it should be known that the person who is considered the cause of those things is impermanent. Whatever is called permanent does not have a cause, like space and so on. If the permanent is the cause itself, then it becoming permanent contradicts the valid means of cognition. Something that is permanent and unchanging, and something that has become a cause but is called permanent, such a thing does not exist at all; you are saying that there is nothing. Here it is said: If it is permanent, then what is its cause? If it does not perish, then how is it a cause? Permanent and cause, these two should not be mixed together. Whoever considers the permanent to be a cause, that is not permanent. Because its action cannot be found in any way. If the action will happen, if it does not happen, then it is also impermanent, and that will become a fault because of that. That is what is said. Regarding "the great poisonous one" and so on, it is heard like this: there were two Asura brothers named Wind-obtained and Earth-lord, Wind-obtained transformed into a stout body, and Earth-lord transformed into the appearance of a human, and then invited the sages as guests, slaughtered Wind-obtained, and provided a grand feast, offering food, and when they were eating, Earth-lord went outside and shouted: Son Wind-obtained, where are you? Come here! Immediately after that, whoever had eaten Wind-obtained had their stomachs ripped open. This action left only a few remaining of the sage lineage and the Brahmin lineage. The sacrifices of the gods would also be exhausted. Then the gods gathered together and went to the abode of the great sage Agata, and prayed for the purpose of killing those two Asuras. After some time, those two invited him as a guest, and he ate food there, son