Tibetan
མ་པར་སྨིན་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་དབྱིངས་གསུངས་ཚུལ། སྤང་བྱ་ཉེས་པ་ལྔ་པོ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཚུལ། ཉེས་པ་སྤངས་པས་ཕན་ཡོན་མྱུར་དུ་འཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་གནས་ཚུལ་ནི། གདུལ་བྱ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དྲང་བའི་ཕྱིར། བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་འགའ་ཞིག་གཟུགས་སོགས་བདེན་པར་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ན་དེ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་སྔར་བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་སྐབས་སུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དེ་ལྟར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གཙོ་ཆེར་སྟོན་པའི་རྣམ་གཞག་མཛད་ནས། དེ་ཙམ་གྱིས་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བར་སླར་ཡང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་སྟོན་པས་ན་བླ་མ་འམ་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལས་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟོན་པས་ན་ཕྱི་མ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟོན་པས་ན་རྒྱུད་དང་འདྲ་བར་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་རང་གི་སེམས་ཞུམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། གཞན་དག་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་པ་དང་། དྲི་མ་ཡོད་པར་ (༨༥)འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མེད་པར་འཛིན་པ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་པ་སྟེ་སྐྱོན་ནམ་ཉེས་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྤངས་ནས་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་ཅེས་དཔེ་དང་རྒྱུ་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཉེས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་མ་བསྟན་ན་ཐོས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཐོས་པར་བདག་ལྟ་བུས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་ལས་ཐོབ་སྙམ་དུ་རང་ལ་བརྙས་ཤིང་སྒྱིད་ལུག་པའི་ཉེས་པ་ཡིས་སེམས་ནི་ཞུམ་ཞིང་ཡི་ཆད་པ་འགའ་ཞིག་ལ་རང་གི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་འབྱུང་ཞིང་། ཡང་གང་ལ་ལ་ཞིག་ལ་གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཙམ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་། བདག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པས་མཆོག་གམ་རབ་ཅེས་བྱ་བར་རློམ་ཞིང་སེམས་ཁེངས་པར། གཞན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་འདི་དག་ནི་དམན་པའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཉེས་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མེད་པར་སེམས་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་དང་བྲལ་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེས་ན་ཡང་དག་པ་མིན་པ་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་བདེན་པར་ཡོད་པར་འཛིན་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་ (༨༦)པའི་ཉེས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ནི་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པའང་འབྱུང་སྟེ། ལེགས་པར་སྤྱད་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་བཅོས་མ་དང་སྤང་རུང་གློ་བུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དེ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མིན་ཞིང་ཡང་དག་པར་ན་ཉེས་པ་གློ་བུར་བ་དེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཉེས་པ་གློ་བུར་པ་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་ལ། ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ལ་མེད་དོ། །ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་པས་ན་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་ནི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཉེས་པ་དེ་དག་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་པའོ། །སྤངས་པས་ཕན་ཡོན་ཐོབ་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་བསྟན་ཅིང་གདུལ་བྱར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་ཐོས་པ་ལས། རང་གི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྙམ་པས་ལམ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། གཞན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་པས་ (༨༧)སྟོན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གུས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བདག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་ར
Chinese
未成熟的蕴等之义，依赖于因缘而显现多种，但若加以分析，则因无自性真实，犹如幻术和化现等。如是说。宣说利益有三：为舍弃过患之义而宣说法界之方式，当舍弃的五种过患如何产生之方式，舍弃过患后迅速获得利益之方式。其中，法界安住之方式是：为了逐渐引导所化众生，最初的教言是转四谛法轮，其中有些人执着于色等真实存在，为了舍弃这种执着，之前在中间的教言中，转了无相法轮，此时一切法皆是空性，显现却无自性，如云、梦和幻术等，如是。以主要宣说无自性的方式进行安立。仅凭这些并不舍弃精进，再次宣说最为甚深之义，因此上师或三转法轮中的最后一个，是宣说究竟真实确定的法轮，因此是后者。由于宣说法界相续不断，因此类似于续部，在此宣说究竟之义的场合，舍弃自己的怯懦之心，以及轻蔑他人，执着于有垢染（85），执着于无法界，以及对自我的过分贪执，即舍弃这五种过失或过患后，为了获得喜悦等功德，自性清净之界，即如来藏遍及一切，如是，以比喻和理由等多种方式极为清晰地显示出来，如是说。过患如何产生之方式是：如此，若未宣说佛陀的如来藏遍及一切有情，则甚至不会听到，若未如此听闻，像我这样的人从何处获得无上菩提呢？如此轻蔑自己，因懈怠之过失，心生怯懦和灰心，对于某些人来说，自己本性是究竟真实的佛陀，要使其显现，如此殊胜的菩提心不会生起，产生这种过患。又对于某些人来说，为了他人的利益要成就佛果，如此
English
The meaning of immature aggregates, etc., appears in various ways depending on conditions, but if analyzed, it is like illusion and emanation because it has no true nature. So it is said. There are three ways to explain the benefits: the way to explain the Dharmadhatu in order to abandon the faults, the way how the five faults to be abandoned arise, and the way to quickly obtain the benefits after abandoning the faults. Among them, the way of abiding in the Dharmadhatu is: In order to gradually guide the beings to be tamed, the first teaching is to turn the wheel of the Dharma of the Four Noble Truths. Some people are attached to the reality of form, etc. In order to abandon this attachment, in the previous intermediate teachings, the wheel of Dharma of no characteristics was turned. At this time, all dharmas are emptiness, and although they appear, they have no self-nature, such as clouds, dreams, and illusions. Thus. The establishment is mainly based on the way of explaining no self-nature. Just by this, do not abandon diligence, but again explain the most profound meaning, so the last of the guru or the three turnings of the wheel is to explain the wheel of Dharma that is definitely true, so it is the latter. Since the Dharmadhatu is shown to be continuous, it is similar to the Tantra. In this case of explaining the ultimate meaning, abandon one's own timidity and despise others, cling to being stained (85), cling to having no Dharmadhatu, and excessive attachment to oneself, that is, after abandoning these five faults or faults, in order to obtain the merits such as joy, the realm of self-nature is pure, that is, the Tathagatagarbha pervades everything, so, it is shown very clearly in many ways such as metaphors and reasons, so it is said. The way how faults arise is: In this way, if it is not said that the Tathagatagarbha of the Buddha pervades all sentient beings, then it will not even be heard. If you have not heard it like this, how can a person like me obtain the supreme Bodhi? In this way, despising oneself, due to the fault of laziness, the mind becomes timid and discouraged. For some people, one's own nature is the ultimate true Buddha, and to make it manifest, such a special Bodhicitta will not arise, and this fault will arise. Also, for some people, in order to benefit others, they must achieve Buddhahood, so
Chinese
即使仅仅生起少许菩提心，也会自以为安住于大乘，自诩为最殊胜或最 श्रेष्ठ，心生骄傲。由于不了解其他未生起菩提心者也具有如来藏，便会产生“这些人很低下”的强烈念头，从而产生过失。如此一来，认为没有如来藏的众生，就不会生起远离增益和诽谤的正确智慧。因此，会将非真实的、世俗的、暂时的垢染执为真实存在，从而产生增益（86）的过失。并且，对于真实义、法界、具有胜义功德、自然成就的自性，也不会通达，从而产生诽谤的过失。如果善加修习，就会明白众生的过失是因缘所生、可以断除的暂时的现象，并非真实存在。如果认为是真实存在，那么暂时的过失在人我和法我中都是不存在的。因此，力量等胜义功德是自性清净存在的。如是，将非真实的暂时的过失执为自性存在，从而产生增益。对于具有真实功德的法界，从本初就自然成就而安住的自性，却认为不存在，从而产生诽谤。因此，有智慧的菩萨们，就不会获得视自己和众生在自性胜义中平等为佛的广大慈爱，并且会产生强烈的我执等过失。因此，为了断除这些过失，才显明地宣说了法界。以上。断除过失后获得利益的方式是：如此，如来藏的法界遍布于一切众生之中，这是从确定意义的经典中所宣说的，并且被堪能调伏的众生听闻后，自己的自性显现，就会以大菩提之心欢喜于修道的苦行。并且，由于了知他人的自性也是佛，（87）就会像对待导师一样恭敬。并且，了知世俗的暂时的垢染在人我和法我中都是不存在的智慧。
English
Even if just a little Bodhicitta arises, one becomes arrogant, boasting of abiding in the Mahayana, considering oneself the most excellent or superior. Because one does not understand that those who have not generated Bodhicitta also possess the Tathagatagarbha, one develops the strong thought that "these people are inferior," thus incurring faults. In this way, for those who think there is no Buddha-nature, the correct wisdom that is free from superimposition and denigration does not arise. Therefore, they grasp the unreal, conventional, and temporary stains as truly existing, thus incurring the fault of superimposition (86). Furthermore, they will not understand the true meaning, the Dharmadhatu, the self-existing nature endowed with ultimate qualities, and thus the fault of denigration also arises. If one cultivates well, one will understand that the faults of sentient beings are caused by conditions, are temporary phenomena that can be abandoned, and are not truly existent. If one thinks they are truly existent, then the temporary faults do not exist in either the self of the person or the self of phenomena. Therefore, qualities such as strength, which are ultimate qualities, are naturally pure and existent. Thus, one grasps the unreal, temporary faults as inherently existent, thus superimposing. For the Dharmadhatu, which possesses true qualities and is self-existing from the beginning, one thinks it does not exist, thus denigrating. Therefore, wise Bodhisattvas will not attain the great love that sees themselves and sentient beings as equal Buddhas in the ultimate nature, and faults such as excessive attachment to self will arise. Therefore, in order to abandon these faults, the Dharmadhatu is clearly taught. That's it. The way to obtain benefits after abandoning faults is: Thus, the Dharmadhatu of the Tathagata is pervasive in all sentient beings, as taught in the scriptures of definitive meaning, and when those who are fit to be tamed hear it well, their own nature manifests, and they rejoice in the hardships of the path with the thought of great Bodhi. Furthermore, because they know that the nature of others is also Buddha, (87) they are respectful as they would be to a teacher. Furthermore, the wisdom that knows that conventional, temporary stains do not exist in either the self of the person or the self of phenomena.