Tibetan
ན་གྱིས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་སྲིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་བཤད་ལ། ཁ་ཅིག་མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་དོན་གཅིག་པ་ལྟར་འཆད་ཀྱང་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་དེ་གཉིས་སྟབས་ལེགས་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ (༤༥༣)སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་སྲིད་ཀྱང་། དེ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་དུའང་མི་འགྲོ་བས། འདིར་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོམ་དུ་ནི་ནམ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སེམས། །འགགས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ནི་འཇུག་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ལྷ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་བ་ཞེས་པའི་རྒྱུར་བཤད་དོ། །ཡང་། རྟོག་པ་སྔ་མ་ཞིག་འགགས་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པའི་བར་གྱི་ཤེས་པ་ཧད་པོ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལ་སྒོམ་དུ་འཁྲུལ་པའང་མང་བས་དེ་ཡང་མི་ཐད་དེ། དེ་ལས་ལྷག་མཐོང་གི་ངེས་ཤེས་མེད་པས་གཉིད་མཐུག་དང་བརྒྱལ་བ་དང་ར་རོ་བ་ལྟ་བུའམ། འཕྲལ་དུ་ཧ་ལས་པའི་སེམས་ལྟ་བུ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་པའི་རྟོག་མེད་དུ་སོང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཀྱི་གསལ་ངར་ཐོན་པ་བྱུང་ཡང་གནས་ཆ་གྲུང་ (༤༥༤)བོ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་རུང་སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་པའི་སྒོམ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྷག་མཐོང་གི་ངེས་ཤེས་ཙམ་ཡོད་ནའང་། རྟོག་པ་རང་ཞིར་སོང་བའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་དང་མི་ལྡན་པར། རྟོག་པ་བཙན་བཀག་ལྟར་སོང་ནས་རྟོག་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་ཅིང་དགྲར་ལྡང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་རྒྱུན་འཐུང་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་ཁ་ཅིག་ལ་སྒོམ་དུ་ངོས་བཟུང་དུ་རུང་ཡང་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་སྒོམ་ཉིད་དུ་ཅུང་ཟད་མི་བཞེད་དེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། གནས་པའི་དུས་སུ་རྟོག་མེད་རྒྱུན་བསྲིང་བ་ཡིན། ངོ་བོ་ལ་རྟོག་མེད་རྒྱུན་བསྲིངས་ན་ཆོས་ཀྱི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན། ཞེས་དང་། ལ་ལས་ནི་རྟོག་པ་བྱུང་ཚད་བཀག་ནས་རྟོག་མེད་ལ་བློ་གྲིལ་ནས་འཇོག་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་སྟེ། དེས་ལམ་གཅོད་མི་ནུས་ཡེ་ཤེས་ཕྱེ་བོ་བྱ་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་། སེམས་བདེ་ལྷམ་མེར་གནས་པའི་གནས་ཆ་ཙམ་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་གང་ (༤༥༥)ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་སྟོང་སང་ངེ་བར་གནས་པ་ཙམ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་མཐོང་བ་སྙམ་བྱེད་པའི་གསལ་སྣང་ལ་སེམས་ག
Chinese
有人说，业可能会变成其他事物，但果报并非一定会发生。有些人则认为它与不动业意义相同，但这不太好，因为二者的差别非常大。这样一来，如果这两个心（指上述两种情况）运作良好，或许会趋向于无意识（འདུ་ཤེས་མེད་པའི་，asaṃjñā，असंज्ञ，无想）的、具有烦恼的等持之因。然而，它也不会变成四禅和无色界的无过失的等持。因此，在这里，它永远不能作为要修习的禅定。如《入行论》中所说：“离空性之心，止息仍复生，如无想等持。” 这被认为是导致意识及其随行者中断的无想天之因。此外，还有很多人误以为，前念止息后念未生之间，意识处于茫然状态是禅定，这也是不对的。因为其中没有胜观的定解，它就像深度睡眠、昏厥或醉酒一样，或者仅仅是突然惊慌失措的心，与无念的状态相似。而且，即使在这种状态下，心的明觉显现出来，也只是变得稍微清醒（４５４），但它不是心向空性的禅定。即使只有胜观的定解，如果没有念头自然止息的止观体验，而是像强制压制念头一样，即使是微小的念头显现的开端也会阻碍并成为敌人，因此这种等持很难持续。对于一些初学者来说，或许可以被认为是禅定，但它绝不是已经确定实相的禅定。如冈波巴大师所说：“安住之时，持续无念。若于自性，持续无念，则未解佛法之要。” 又有人认为，阻止一切念头的产生，并将心专注于无念状态是一种功德。他说：“这不能断除道路，而是开启智慧之门。” 还有，仅仅是心安乐明亮的状态，以及不对过去、现在、未来（４５５）的任何念头加以在意，只是处于空荡荡的状态，以及对外在和内在的一切事物都觉得好像能看见的明相上，心...
English
It is said that karma may change into other things, but the result will not necessarily occur in one way. Some people say that it has the same meaning as immovable karma, but this is not very good, because the difference between the two is very large. In this way, if these two minds (referring to the two situations mentioned above) work well, they may tend towards the cause of the afflicted absorption of unconsciousness (འདུ་ཤེས་མེད་པའི་，asaṃjñā，असंज्ञ，unconsciousness). However, it will not become the faultless samadhi of the four dhyanas and the formless realms either. Therefore, here, it can never be used as a meditation to be practiced. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "A mind devoid of emptiness, cessation will arise again, like the absorption of unconsciousness." This is considered to be the cause of the god of unconsciousness, where consciousness and its retinue are interrupted. Furthermore, many people mistakenly believe that the state of consciousness being in a daze between the cessation of the previous thought and the non-arising of the next thought is meditation, which is also incorrect. Because there is no certainty of vipassanā in it, it is like deep sleep, fainting, or drunkenness, or just a sudden startled mind, similar to a state of non-thought. Moreover, even if the clarity of mind appears in this state, it only becomes slightly awake (454), but it is not a meditation that directs the mind towards emptiness. Even if there is only the certainty of vipassanā, without the experience of śamatha where thoughts naturally cease, but like forcibly suppressing thoughts, even the slightest beginning of the appearance of thoughts will hinder and become an enemy, so it is very difficult to sustain this samadhi. For some beginners, it may be considered meditation, but it is by no means a meditation that has determined the reality. As Je Gampopa said: "During abiding, maintain non-thought. If in essence, non-thought is maintained, then the key to the Dharma is not understood." Some people think that stopping all thoughts from arising and focusing the mind on non-thought is a virtue. He said: "This cannot cut off the path, but opens the door of wisdom." Also, merely the state of mind being happy and bright, and not paying attention to any thoughts of the past, present, and future (455), just being in an empty state, and the mind...
Tibetan
ནས་པ་རྣམས་སོ་སོ་བའམ། དེ་གསུམ་པ་འཛོམ་པའང་རུང་སྟེ་མདོར་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ངེས་ཤེས་དང་མི་ལྡན་པའི་བདེ་གསལ་སྟོང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅི་ཙམ་བཟང་ཡང་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒོམ་མིན་ཏེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས་དེ་དག་སྣང་ལམ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་གར་སྐྱེ་ཆ་མེད་དུ་གསུངས་ཏེ་སླར་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་། སེམས་ལ་གང་སྣང་ཅི་ཤར་ཐམས་ཅད་དང་འཆར་སྒོ་གཞན་མེད་པའི་ཚེ་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་མེད་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་དང་མ་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་འདིར་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོམ་མིན་ཏེ། སེམས་སྟོང་ཉིད་དུ་རློམ་པ་བྱེད་པའི་དྲན་རྒྱུན་བསྟེན་པ་ཙམ་ལས་ལྷག་མཐོང་གི་ངེས་ཤེས་མི་སྣང་བ་དང་། གལ་ཏེ་ངེས་ཤེས་ཡོད་ཀྱང་སླར་ (༤༥༦)ཡང་སྟོང་ཉིད་དང་བདེན་མེད་ཀྱི་ཞེན་འཛིན་བསྐྱེད་པར་སྣང་བས་ཆད་ལྟ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་བལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་པས། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མེད་པ་པོ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་ཁ་ཅིག །རྒྱུ་མཚན་འདི་དག་ཞིབ་ཏུ་མ་འབྱེད་པར་བཤད་ཚུལ་ཅི་རིགས་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བླུན་པོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་སྒོམ་པོ། །ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །མིན་ན་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེ། །ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྟུང་། །ཞེས་འཆད་པ་ནི་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ཉེས་ཤིང་སྨྲ་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་ཆེན་དུད་འགྲོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་བླུན་པོས་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལྟར་ན་དེའི་རིགས་པས་ (༤༥༧)བླུན་པོས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལའང་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དུད་འགྲོ་དང་གཟུགས་མེད་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་སྐལ་མཉམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁྱེད་རང་གིས། ངེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་སྨྲ་མེད། དེ་ལྟར་ན་བླུན་པོས་དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བ་དང་། བླུན་པོ་དབང་གི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་མི་རུང་ན།
Chinese
或者这些各自单独，或者三者聚集也可以，总之，不具备胜观的定解的乐明空的禅定，无论多么好，也不是此处要修的禅修。杰仲巴说，那些称为显现道的定解，是成为各自不观察的止的因，并且说它的果报会生于何处也无法确定，之后还会再讲到。 还有，心中无论显现什么、出现什么，或者在没有其他显现途径的时候，无论任何情况下，如果不离开对无自性和空性的执着，也不是此处要修的禅修。因为只是依止将心执为空性的忆念相续，而没有胜观的定解显现。如果即使有定解，也显得再次产生对空性和无自性的执着，因此会变成大断见。如龙树所说：‘如果有人观察空性，我说他们是不可救药的。’以及‘由于错误地观察空性，小智慧者会毁灭。’以及‘无有者会堕入恶趣。’等等所遮止的缘故。 在这里，有些人，不详细区分这些理由，依靠听到的各种说法，说：‘愚人修习大手印，大多会变成畜生的因，否则会生于无色界，或者会堕入声闻的灭定。’这种说法措辞非常错误，只是想说而已。 为什么呢？因为修习大手印会导致转生为畜生，这样大手印就成了畜生的因。而且，愚人不能修习大手印，这样按照这种逻辑，（457）愚人也不能进入闻思修三者。畜生、无色界和声闻的灭定的因有共同的基础，这样它们就会变成同等的。 还有，您自己说：‘我们的大手印，是从灌顶产生的智慧。’这样说是不可以的。这样愚人也不能修习从灌顶产生的智慧，愚人也不能成为灌顶的法器。如果不能这样，
English
Whether these are separate or the three combined, in short, any samadhi of bliss, clarity, and emptiness that lacks the definitive understanding of vipassanā, no matter how good, is not the meditation to be practiced here. Je Gampopa said that those called the certainty of the appearance path become the cause of cessation without individual examination, and he said that it is uncertain where its result will be born, and it will be explained again later. Furthermore, whatever appears or arises in the mind, or even when there is no other way of arising, in all circumstances, if one does not separate from the grasping of no true existence and emptiness, that is also not the meditation to be practiced here. Because one only relies on the continuous remembrance of considering the mind to be empty, and the definitive understanding of vipassanā does not appear. And if there is definitive understanding, it seems that one again generates attachment to emptiness and no true existence, so it becomes a great nihilistic view. As Nāgārjuna said, 'Those who view emptiness, I say they are incurable.' And, 'Due to wrongly viewing emptiness, those with little wisdom will be destroyed.' And, 'The non-existent one goes to bad destinies.' And so on, because it is prohibited. Here, some people, without carefully distinguishing these reasons, relying on hearing various explanations, say, 'A fool who meditates on Mahāmudrā mostly becomes a cause for animals, otherwise they are born in the formless realm, or they fall into the cessation of the śrāvakas.' This explanation is very wrong in its wording and is just wanting to speak. Why? Because meditating on Mahāmudrā leads to being born as an animal, so Mahāmudrā becomes the cause of animals. Also, a fool cannot meditate on Mahāmudrā, so according to this reasoning, (457) a fool also cannot engage in the three of hearing, thinking, and meditating. The causes of animals, the formless realm, and the cessation attainment of the śrāvakas have a common basis, so they become equal. Also, you yourself say, 'Our Mahāmudrā is the wisdom arising from empowerment.' Saying this is not allowed. In that case, a fool also cannot meditate on the wisdom arising from empowerment, and a fool cannot become a vessel for empowerment. If that is not allowed,