Chinese
涅槃在其他地方，並非存在於任何地方，是完全不思的自性。如是說。比爾瓦巴說：如果了悟上師所指出的本初實相，種種憶念覺知將自滅於法界。如是說。泰洛巴說：蘊、界、處等，皆從大手印的自性中，無餘地生起並融入其中。如是說。那若巴麥智巴的詞句摘要中說：（438）煩惱即是大智慧，如森林之火般是瑜伽士的助伴。如是說。分別自解脫即是大智慧。如是說。麥智巴說：從未生中生起突發的念頭，念頭即是法界的本性，此二者本來無有差別，我已宣說此二者成為一味。如是說。瑪爾巴尊者說：心的動搖，能取和所取二者，融入於離戲法身中。如是說。大尊者說：內在流動的心的識，未證悟時是無明，是業和煩惱一切的根本，證悟時是自覺智慧，圓滿生起白色的功德。如是說。岡波巴尊者說：將顯現為相狀的分別念，堅定地執持為法身。如是說。與此義相符的噶舉派珍寶們的金剛語非常多，此處不再贅述。此時，有些人認為，觀察分別念，那（439）念本身清淨，徹底轉為無念，此為分別念是法身之義。有些人認為，證悟時分別念的自性是法身，未證悟時不是法身，此說法並不合理。前者是因為，不了解分別念本身的自性安住於法身，而認為必須從那些分別念中才能轉為法身，因此，它不能成為分別念是法身的證明。後者是因為，不了解恆常的自性持續不斷地安住於法身，而認為必須取決於人是否證悟，如果這樣，那它的自性法身將變成是會變化的。那麼，應該如何呢？前者的意思是，依靠顯現為分別念的形象和其自性安住於空性二者聚合的經驗和定解，而安立分別念是法身的名稱。後者的意思是，對於人來說，證悟
English
Nirvana is elsewhere, it is not in any place, it is the nature of complete non-thought. Thus it is said. Birwapa said: If you realize the innate state pointed out by the Guru, various memories and awareness will self-vanish into the Dharmadhatu. Thus it is said. Tailopa said: Aggregates, elements and sense bases, all arise from the nature of Mahamudra, and dissolve into it without remainder. Thus it is said. In the condensed words of Naropa Maitri, it is said: (438) Afflictions are great wisdom, like fire in the forest, they are the companion of yogis. Thus it is said. Self-liberation of conceptual thought is great wisdom. Thus it is said. Maitripa said: From the unborn arises sudden thoughts, thoughts themselves are the nature of Dharmadhatu, these two are originally without difference, I have declared that these two have become of one taste. Thus it is said. Lord Marpa said: The movement of the mind, the two of grasping and being grasped, dissolve into the non-elaborate Dharmakaya. Thus it is said. The Great Lord said: The inwardly moving consciousness of the mind, when not realized is ignorance, is the root of all karma and afflictions, when realized it is self-aware wisdom, the white qualities arise completely. Thus it is said. Lord Gampopa said: Hold firmly that the conceptual thought that arises as an appearance is the Dharmakaya. Thus it is said. In accordance with this meaning, there are very many vajra words of the Kagyu precious ones, but I will not elaborate here. At this time, some people think that by looking at conceptual thought, that (439) thought itself is purified, and completely turns into non-thought, this is the meaning of conceptual thought being the Dharmakaya. Some people think that when realized, the nature of conceptual thought is the Dharmakaya, and when not realized, it is not the Dharmakaya, this is not reasonable. The former is because, without understanding that the nature of conceptual thought itself abides in the Dharmakaya, they think that it is necessary to turn into the Dharmakaya from those conceptual thoughts, therefore, it cannot become the proof that conceptual thought is the Dharmakaya. The latter is because, without understanding that the constant nature continuously abides in the Dharmakaya, they think that it must depend on whether a person is realized or not, if so, then its nature Dharmakaya will become changeable. So, how should it be? The former means that the name of conceptual thought being the Dharmakaya is established based on the experience and definite understanding of the combination of the appearance of conceptual thought and its nature abiding in emptiness. The latter means that for a person, realization
Tibetan
་རྟོགས་ཡོད་ཀྱང་དེས་རྣམ་རྟོག་གི་ (༤༤༠)རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཡིན་མིན་དུ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཉི་མ་འོད་ཟེར་ཅན་ཡིན་མིན་དུ་མི་འཇོག་པར། ཉི་མ་ནི་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་རྒྱུན་དུ་འོད་ཟེར་ཅན་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལུང་ནི་གོང་དུ་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །རང་ཉིད་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་དང་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བའི་ཐ་སྙད་ལ་རྒོལ་བ་ནི་སྨྲ་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རང་གི་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅི་ཡོད་པ་འདིའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ་སུན་འབྱིན་ཅི་ཡོད་པ་ཁྱེད་རང་ལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་བྱོལ་ཚིག་ལ། སྐབས་དེར་འཁོར་བའི་རྣམ་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་འཁོར་བ་མིན་པ་དང་མྱང་འདས་འབའ་ཞིག་པར་འཆད་མོད། འཁོར་བའི་རྣམ་པ་ལ་འཁོར་བའི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་ན་འཁོར་བའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ས་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་ན་འཁོར་འདས་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྒྱུའི་འཁོར་བའི་ཐ་སྙད་བཞག་ས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། (༤༤༡)དེ་མེད་ན་འཁོར་འདས་ཟུང་འཇུག་དེ་མྱང་འདས་རྐྱང་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རིག་པས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་སོགས་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་རྐྱང་པ་སོགས་ཡ་བྲལ་དུ་འགྱུར་བས་གནོད་བྱེད་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་མ་བལྟོས་པར་སེམས་ཙམ་དུ་ཤར་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་པའི་ངོར་སྣང་གཟུགས་ཤར་བ་ཙམ་ཡིན་པས་རྣམ་རྟོག་ལྷན་སྐྱེས་དང་ཁྱད་པར་མེད་ལ། འདིར་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་སྣང་ལ་བརྟེན་པ་ཐ་མལ་པ་ལ་མངོན་སུམ་པར་གྲགས་པའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་དབང་ཤེས་ལ་འཆར་བ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་དེའི་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས། ཕྱི་རོལ་དུ་རིའམ། ཁང་ཁྱིམ་མམ་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་སྣང་གང་ཡང་རུང་བ་ (༤༤༢)ཞིག་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས། སྣང་ཆ་དེ་ཉིད་འགགས་པའམ་མི་གསལ་བར་སེམས་ཉིད་ཁོ་ན་གསལ་སྟོང་དུ་མྱོང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། སྔར་སྣང་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྐབས་ལྟར་རྣམ་པ་ཅིར་སྣང་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་གསལ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་དེའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། མདོར་ན་སྣང་བ་ཅི་སྣང་དེའི་རྣམ་པ་གསལ་བ་དང་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དབྱེར་མི་
Chinese
虽然有证悟，但这并不能决定分别念的（440）自性是否为法身。例如，眼睛的存在与否并不能决定太阳是否具有光芒。太阳始终具有光芒，正如上面引用的经文一样。还有一些人，虽然持有轮回涅槃无二的宗见，却反对分别念显现为法身和错觉显现为智慧的说法，这仅仅是想说话而已。因为你自己的轮回涅槃无二的论证与此处的论证相同。并且，你对前者的反驳也会反过来针对你自己。你的遁词是，虽然在那种情况下只讲轮回的显现，但实际上并非轮回，而是纯粹的涅槃。如果不把轮回的名称用在轮回的显现上，就找不到安立轮回名称的地方。这样一来，轮回涅槃无二，就没有安立轮回名称的地方了。 (441) 如果没有轮回的名称，轮回涅槃双运就会变成纯粹的涅槃。与此相应，以智慧为代表的方便智慧双运等一切双运的分类，都会变成智慧单独存在等分离的状态，因此会产生非常多的损害。第三，不依赖于外境显现的对境因缘，仅仅是显现为心识的显现，是依赖于往昔的习气，在分别念面前显现的显现色，与俱生分别念没有差别。这里，将依赖于共同业力显现的、通常被认为是显现的色声等显现，在根识前显现，认定为俱生。也就是说，从之前所说的俱生心性的等持状态中，对外境的山、房屋或瓶子等任何显现（442）进行凝视。不是说那个显现消失或不清晰，仅仅是体验到心性是光明空性，而是像之前确定显现时一样，显现为何种形象，那种形象的特征清晰地显现，但那个显现的体性或自性却没有任何可以认定的空性。总之，显现为何种显现，那种显现的形象清晰，并且是不可认定的空性，二者不可分
English
Although there is realization, this does not determine whether the nature of conceptual thought (440) is Dharmakaya or not. For example, the presence or absence of eyes does not determine whether the sun has rays. The sun is always radiant, just as the scriptures quoted above state. Furthermore, some people, while holding the view of the inseparability of samsara and nirvana, object to the term that conceptual thought appears as Dharmakaya and delusion appears as wisdom, which is merely wanting to speak. Because your own proof of the inseparability of samsara and nirvana is the same as the proof here. And whatever refutation you have against the former will be turned back on yourself. Your evasive words are that, although at that time only the appearance of samsara is spoken of, in reality it is not samsara, but purely nirvana. If the name of samsara is not used for the appearance of samsara, there is no place to establish the name of samsara. In this way, if samsara and nirvana are inseparable, there is no place to establish the name of samsara. (441) If there is no name of samsara, the union of samsara and nirvana will become purely nirvana. Correspondingly, all classifications of union, such as the union of skillful means and wisdom represented by wisdom, will become separate states such as wisdom existing alone, which will cause many harms. Third, the appearances that appear as mere mind, without relying on the objective conditions that appear as external objects, are merely the appearance of forms appearing in the face of conceptual thought based on past habitual patterns, and are no different from innate conceptual thought. Here, the appearances of form, sound, etc., which are based on common karmic appearances and are commonly known to ordinary people, are identified as innate when they appear to the sense consciousnesses. That is, from the state of equipoise of the previously mentioned innate mind-essence, staring intently at any appearance (442) such as a mountain, house, or vase. It is not merely that the appearance disappears or becomes unclear, and only the mind-essence is experienced as clear emptiness, but rather, as in the case of previously establishing the appearance, the characteristics of whatever form appears are clearly manifest, but the essence or nature of that appearance is emptiness without anything to be identified. In short, whatever appears, the form of that appearance is clear, and it is an unidentifiable emptiness, the two are inseparable.