Tibetan
པའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དུ་ཞིག་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དུ་ཞིག་གཉིས་ཀའི་དམིགས་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོའི་མཐའ་དང་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཞི་ (༤༦)གནས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །ཇི་སྙེད་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །མདོ་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཞི་ལྷག་མཚན་ཉིད་བ་ནི། ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པ་དང་རྒྱུན་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་འཇོག་དགོས་ཏེ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞི་ནས། ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཞི་གནས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་ཅི་སྐད་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ནི་ཞི་ལྷག་རྗེས་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་གསུངས་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ན། (༤༧)ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ་ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པའི་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ་ལྷག་མཐོང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དེ་དང་མཐུན་པར་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང་། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གནས་བཅས་ལ་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྤངས་ནས་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་ (༤༨)བ་ལ་ལན་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཙམ་གྱིས་ཞི་ལྷག་གི་ལམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྨུགས་གཉིད་ཆོམས་པ་ན་ཞི་གནས་དང་། རྒོད་འགྱོད་ཆོམས་པ་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་དག་པར་གསུངས་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་དག་ (༤༩)པ་ལགས། བྱམས་པ་གང་གི་ཚེ་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཆོམས་པར་གྱུར་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལགས། བྱམས་པ་གང་གི་ཚེ་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཆོམས་པར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་ཞི་ལྷག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཞི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཞི་གནས་གཉིས་དང་། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཞི་གནས་སོགས་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་། གྲགས་ཆེ་བ་ལ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་རྣམ་པ་དགུར་འབྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་བར་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་པོ་འདིས་ནི། སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུས་གནས་པའི་ཐབས་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པ་དགུ་ནི། སེམས་འཇོག་ (༥༠)པར་བྱེད། ཀུན་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད། ངེས་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། འདུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། མཉམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཞི་གནས་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་ཉིད་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང་། རྒྱུན་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང་། འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང
Chinese
的影像。什么是胜观的所缘呢？仅仅宣说一个，即是具有分别的影像。什么是二者的所缘呢？宣说两个，即是说，事物的边际和需要完全成就。如是说。般若波罗蜜多窍诀中也说：对于有多少存在和如何存在，成为无分别的影像是止的所缘。对于有多少存在和如何存在，成为具有分别的影像是胜观的所缘。如是说。按照经部来说，止观的特征是：获得轻安并且获得恒常自性生起的等持后安住。如《修次第中篇》所说：外境的散乱寂静后，喜悦于内在的所缘恒常自性生起，安住于具有轻安的心性是名为止。安住于那个止本身时，对于那个仅仅是分别的任何事物，那就是胜观。如是说。那么，对于没有获得轻安的止和胜观应该怎么说呢？对于那个，宣说了随顺止观的名称。如《解深密经》所说：世尊，菩萨在心中专注于心，在心中作意时，（47）在没有获得身轻安和心轻安之间，作意那个应该怎么说呢？慈氏，不是止，应当说是与随顺止的意乐和相似相应。如是说。世尊，菩萨在没有获得身和心轻安之间，对于如何善思的那些法，在等持的行境影像中作意，作意那个应该怎么说呢？慈氏，不是胜观，应当说是与随顺胜观的意乐和相似相应。如是说。与此相同，般若波罗蜜多窍诀中也说：这是菩萨独自住在寂静处，对于如何思维的意义作意，舍弃意的言说，心
English
is an image. What is the object of vipaśyanā? Only one is taught, namely, the image with conceptualization. What is the object of both? Two are taught, namely, the limit of things and the complete accomplishment of needs. Thus it is said. Also, in the Prajñāpāramitā Upadeśa, it is said: "For that which has become as many as there are and as it is, becoming an image without conceptualization is the object of śamatha. For that which has become as many as there are and as it is, becoming an image with conceptualization is the object of vipaśyanā." Thus it is said. According to the Sutra school, the characteristic of śamatha-vipaśyanā is: having obtained pliancy and having obtained samādhi that constantly arises naturally, one must abide. As it says in the Middle Stages of Meditation: "When the distraction to external objects is pacified, and one delights in the constant and natural arising of the object within, and abiding in the mind itself with great pliancy is called śamatha. When one abides in that śamatha itself, whatever analyzes that alone is vipaśyanā." Thus it is said. Then, what should be said about śamatha and vipaśyanā without having obtained pliancy? For that, the term "concordant with śamatha-vipaśyanā" is taught. As it says in the Saṃdhinirmocana Sūtra: "Bhagavan, what should be said of the bodhisattva who focuses his mind on the mind, and thinks in the mind, (47) until he has not obtained physical pliancy and mental pliancy? Maitreya, it is not śamatha, but it should be said to be endowed with aspiration and similarity in accordance with śamatha." Thus it is said. "Bhagavan, what should be said of the bodhisattva who, until he has not obtained physical and mental pliancy, thinks in the image of the object of samādhi those dharmas that have been well thought out? Maitreya, it is not vipaśyanā, but it should be said to be endowed with aspiration and similarity in accordance with vipaśyanā." Thus it is said. Similarly, in the Prajñāpāramitā Upadeśa, it is also said: "This is when a bodhisattva dwells alone in a secluded place, and thinks of the meaning as he has thought it, abandoning the expression of the mind, the mind
Chinese
像那样显现(48)的，多次用心思维。直到身心获得极度调柔之前，都是与奢摩他相应的作意。当获得调柔之时，就是奢摩他。像这样，安住于已经获得身心极度调柔的状态中，对于如何思考的那个意义，即内在三摩地的影像的行境，通过特别的信解而进行分别观察。在尚未生起身心极度调柔之前，都是与毗钵舍那相应的作意。当生起之时，就是毗钵舍那。那么，通过什么才能使止观之道完全清净呢？经中说，昏沉睡眠止息时，奢摩他之道清净；掉举后悔止息时，毗钵舍那之道清净。如《解深密经》中说：“世尊，通过什么奢摩他之道才能完全清净(49)呢？慈氏，当昏沉和睡眠完全止息的时候。世尊，通过什么毗钵舍那之道才能完全清净呢？慈氏，当掉举和后悔完全止息的时候。”就像经中所说的那样。第四，显示止观的差别：从体性的角度划分奢摩他，有世间和出世间的两种奢摩他；从作用的角度划分，有现法乐住的奢摩他等三种。但最著名的是从方法上将心分为九种，如《经庄严论》中说：“于所缘境系心已，不令其流散。”等等，在注释中，世亲说：“这四个偈颂，显示了以九种心住的方式安住的方法。九种是：内心安住(50)，续住，安住，近住，调伏，寂静，极寂静，一境性，等持。”《摄大乘论》中说：“何为奢摩他？即于内安住其心，令其相续安住，安置，近安置，调伏，寂静，极寂静，
English
Having repeatedly contemplated that which appears in that way (48), until physical and mental pliancy is born, it is mental engagement that is concordant with calm abiding. When it is born, it is calm abiding. Like that, abiding in that which has obtained physical and mental pliancy, one should individually examine through special faith in the object of the image of inner samadhi, which is the meaning of how one has thought. Until physical and mental pliancy has not arisen, it is mental engagement that is concordant with insight. When it arises, it is insight. So, through what does the path of calm abiding and insight become completely purified? It is said that when dullness and sleep cease, the path of calm abiding is purified; when excitement and regret cease, the path of insight is purified. As it says in the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "Bhagavan, through what is the path of calm abiding completely purified (49)? Maitreya, when dullness and sleep are completely ceased. Bhagavan, through what is the path of insight completely purified? Maitreya, when excitement and regret are completely ceased." Just like it says in the sutra. Fourth, showing the distinctions of calm abiding and insight: dividing calm abiding from the perspective of its essence, there are two types of calm abiding, mundane and supramundane; dividing from the perspective of its function, there are three types, such as calm abiding that abides happily in the present life. But the most famous is dividing the mind into nine types from the perspective of method, as it says in the *Ornament of the Sutras*: "Having fixed the mind on the object, do not let it wander." etc. In the commentary, Vasubandhu says: "These four verses show the method of abiding with the nine ways of abiding of the mind. The nine are: mental placement (50), continuous placement, replacement, close placement, taming, pacifying, thoroughly pacifying, single-pointedness, and equanimity." The *Compendium of Mahayana* says: "What is calm abiding? It is like this: placing the mind within, continuously placing it, replacing it, closely placing it, taming it, pacifying it, thoroughly pacifying it,