Tibetan
་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་མཚན་མར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ནི་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ས་ལས། དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྒོ་གསུམ་དང་གཞི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་བསྡུ་ན་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་ལ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་འཚོལ་ལུགས་དྲུག་སྟེ། དོན་དང་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་ཕྱོགས་དང་དུས་དང་རིགས་པ་འཚོལ་བ་རྣམས་ལ་བཤད་པས། དོན་འཚོལ་བའི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་སོགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཞི་ལྷག་གི་གོ་རིམ་ལ་དཔྱད་པ་ནི། མདོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་ཕལ་ཆེར་དུ་ཐོག་མར་ཞི་གནས་བསྒྲུབས་ལ་ (༥༤)དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒྲུབ་པར་བཤད་པ་མང་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང་། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པས་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན། སྔ་མ་སྔ་མ་དམན་པ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་དབང་གིས་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། བཤེས་སྤྲིང་ལས་ཀྱང་། བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་ནི་ཤེས་རབ་མེད། །ཅེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །ཞེས་བཤད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ས་དང་སྒོམ་རིམ་དང་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་རྣམས་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་ཅིག །ཞི་གནས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གྲུབ་པ་ན་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་དགོས་པའི་གོ་རིམ་རྣམ་པ་ཐམས་ (༥༥)ཅད་དུ་ངེས་པར་འཆད་ཅིང་། དེའི་ཤེས་བྱེད་དེ། ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་པར་ཞི་གནས་མི་ཐོབ་ལ། དེ་གཉིས་མ་ཐོབ་པར་ལྷག་མཐོང་དང་དེའི་ཤིན་སྦྱངས་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་པར་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ས་དང་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་རྣམས་སུ། སེམས་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི་སེམས་དགུ་པ་ཞི་གནས་དང་། ཆོས་རྣམ་འབྱེད་སོགས་བཞི་ཀ་ལྷག་མཐོང་དུ་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་དང་པོ་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྔ་མ་རྣམས་ཐོབ་པའི་དུས་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ལྟར་ན། ཞི་གནས་ཡིན་ན་ཞི་གནས་མཐར་ཐུག་དང་། ལྷག་མཐོང་ཡིན་ན་ལྷག་མཐོང་མཐར་ཐུག་ཡིན་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞི་ལྷག་ཡིན་ན་སོ་སོའི་ཤིན་སྦྱངས་ཐོབ་དགོས་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁས་ལེན་ན། ལམ་ཡིན་ནའང་མཐར་ཐུག་གི་ལམ་ཡིན་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་ (༥༦)པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དགོངས་འགྲེལ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་ཤིན་སྦྱངས་མ་ཐོབ་པའི་སྒོམ་རྣམས་ཞི་ལྷག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ཞི་ལྷག་འགྲུབ་པའི་ཚད་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མིན་ན། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ནང་འགལ་དང་ལུང་རིགས་ཀྱི་གནོད་པ་མང་དུ་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་བཤད་པ་རྣམས་ནི། རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་མ་ཐོབ་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ལ་ལ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་ཞི་གནས་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། སའི་དངོས་གཞི་ལས། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ནས་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཡང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་འདུག་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་འཇོག་སྟེ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྷག་པའི་ཤེས་ (༥༧)རབ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་བསྙོན་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་གཞུང་མཐའ་དག་ལས། ཐུན་སྟོད་ལ་མཚན་བཅས་དང་ཐུན་སྨད་ལ་མཚན་མེད་སྒོམ་པར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་། དང་པོར་ཞི་གནས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གྲུབ་པ་ན་ལྷག་མཐོང་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་མིན་པ་དང་། གྲུབ་ཆེན་མང་པོས་ཀྱང་ཞི་གནས་ཟུར་དུ་མི་འཚོལ་བར་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པར་བཤད་པ་མང་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་སྒྲུབ་བརྒྱུད་འདི་ལ་ལྟ་ཐོག་ནས་སྒོམ་འཚོལ་བ་དང་། སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་གཉིས་བཞེད་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྒོམ་ཚུལ་ལ། ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཞི་གནས་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཆུ་བཞིན་དུ་གཡོ་བས་མཉམ་པར་འཇོག་ཏུ་མེད་ལ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མི་ཐོབ་ (༥༨)བ་དང
Chinese
当以具有的作意与分别念一起执著于相时，就是完全分别。当如实分别时，就是完全观察。如是说。 此外，《声闻地》中说：那是以毗钵舍那的三门和六种差别之基为对境，简而言之，那就是完全概括了所有的毗钵舍那。这样也作了六种差别的名称。那是随行于完全寻觅的毗钵舍那的六种寻觅方式，即宣说寻觅义、事物、自性、方、时、理。因此说为寻觅义之毗钵舍那等等。 第五，考察止观的次第： 经典方面的论典大多数都说首先修习止住(54)，然后修习毗钵舍那。如《经庄严论》中说： 依赖于前者而生起后者， 因为处于下劣和殊胜， 以及因为粗大和微细， 所以它们依次安住。 意思是说，六度波罗蜜多是依赖于前一个前一个而生起后一个后一个，其理由是，前一个前一个低劣，后一个后一个殊胜，同样是因为粗大和微细的缘故。 《亲友书》中也说： 无有禅定亦无智慧。 以及《入行论》中也说： 以具足止住之毗钵舍那， 知能寂灭烦恼诸品类， 故应最初励力求止住。 如是宣说。同样，《声闻地》和《修次》以及《般若波罗蜜多》的窍诀等中也这样宣说。 依靠这些，有些人完全确定地宣说，修习止住之后，当它成就时，就必须修习毗钵舍那的次第(55)，并且作为它的能立，因为没有获得轻安就不能获得止住，没有获得这二者就不能获得毗钵舍那和它的轻安。这样认为是不合理的，因为没有获得轻安也能获得止观二者。 那是怎样的呢？因为在《菩萨地》和《摄大乘论》以及《般若波罗蜜多》的窍诀等中，清楚地宣说了安住心就是九住心中第九个的止住，以及法分别等四者都是毗钵舍那。并且初学者修习止观
English
When one apprehends the characteristics with conceptual mental activity that possesses [something], it is complete conceptualization. When one truly conceptualizes, it is complete analysis. So it is said. Furthermore, the Śrāvakabhūmi states: "It focuses on the three doors of vipaśyanā and the sixfold division of the basis. In brief, it is a complete summary of all vipaśyanā." Thus, the term "sixfold division" is also used. It refers to the six ways of seeking that follow the completely searching vipaśyanā, which are explained as seeking meaning, object, characteristic, direction, time, and reasoning. Therefore, it is referred to as "vipaśyanā that seeks meaning," and so on. Fifth, examining the order of śamatha and vipaśyanā: In most of the sūtra-related texts, it is often said that one first cultivates śamatha (54) and then cultivates vipaśyanā. For example, the *Sūtrālaṃkāra* states: The latter arises dependent on the former, Because of being inferior and superior, And because of being coarse and subtle, They abide in that order. This means that the six pāramitās arise one after the other, dependent on the preceding one, and the reason for this is that the preceding one is inferior and the following one is superior, and similarly, it is due to being coarse and subtle. The *Friendly Letter* also states: Without meditation, there is no wisdom. And the *Bodhicaryāvatāra* also states: Knowing that vipaśyanā endowed with perfect śamatha Completely destroys the afflictions, One should first seek śamatha. So it is taught. Similarly, it is taught in the Śrāvakabhūmi, the Stages of Meditation, and the instructions on the Prajñāpāramitā. Based on these, some assert with complete certainty that after cultivating śamatha, when it is accomplished, one must meditate on vipaśyanā in that order (55), and as evidence for this, they say that one cannot attain śamatha without attaining pliancy, and one cannot attain vipaśyanā and its pliancy without attaining these two. This is unreasonable, because it is possible to attain both śamatha and vipaśyanā without attaining pliancy. How is that? Because in the Bodhisattvabhūmi, the *Abhidharmasamuccaya*, and the instructions on the Prajñāpāramitā, it is clearly taught that settling the mind is śamatha, the ninth of the nine mental abidings, and the four, such as discriminating dharmas, are all vipaśyanā. And a beginner cultivates śamatha and vipaśyanā
Chinese
因为获得前者的时候，获得轻安非常困难。另外，按照您的观点，如果是止，就必须是究竟的止；如果是观，就必须是究竟的观。因为您说如果是止观，就必须获得各自的轻安。如果承认那样，那么道也必须是究竟的道，因为理由相同（56）。那么，《释论》和《般若波罗蜜多窍诀》中说没有获得轻安的修习不是止观，这又该如何解释呢？那是针对成就究竟的止观的程度而言的。如果不是那样，就像上面所说的那样，会产生很多自相矛盾和教理上的损害。因此，所说的依靠止修习观，是针对次第进入的人而言的，因为即使没有获得止，也有获得观的情况。就像《摄类学》中所说的那样：有些人获得了观，但没有获得止，因此依靠观而努力修习止。以及《事师五十法》中说：另外，从痛苦到道之间，如实地完全了解，但没有获得初禅等，因此安住之后立即安住，不分别法。依靠胜慧（57）本身而与胜心结合。像这样无可辩驳地说了。以及所有续部和生圆次第的论典中，所说的上午修有相，下午修无相，也不是首先修止，成就之后再修观的方式。而且许多大成就者也没有单独寻找止，而是从一开始就修观。特别是这个噶举派，有从见解上寻找修习，以及从修习上寻找见解两种观点，因此不是绝对确定的。第六，修习止观双运的方法。止观两者都需要的理由，以及两者结合的方法。第一点是，没有止的心就像水一样动摇，无法平静下来。没有平静下来的心无法获得如实（58）的真
English
Because it is very difficult to attain pliancy when attaining the former. Furthermore, according to your view, if it is calm abiding, it must be ultimate calm abiding; if it is insight, it must be ultimate insight. Because you say that if it is calm abiding and insight, one must attain pliancy of each. If you accept that, then the path must also be the ultimate path, because the reason is the same (56). Then, how can it be explained that the commentaries and the pith instructions of the Prajnaparamita say that meditations without attaining pliancy are not calm abiding and insight? That is referring to the level of accomplishing ultimate calm abiding and insight. If it is not like that, as mentioned above, many contradictions and harms to scripture and reasoning will occur. Therefore, the statements that one cultivates insight based on calm abiding are referring to individuals who enter sequentially, because there are those who attain insight even without attaining calm abiding. As it is stated in the Compendium of Topics: 'Some have attained insight but have not attained calm abiding; therefore, they strive for calm abiding based on insight.' And in the Basis of Objects: 'Furthermore, from suffering to the path, one fully understands as it is, but does not attain the first dhyana and so on. Therefore, one abides immediately after sitting, without discriminating phenomena. One engages the higher mind based on higher wisdom (57).' This is stated undeniably. And in all the tantras and the texts of generation and completion stages, the statements that one meditates with signs in the morning session and without signs in the afternoon session are not the way of first accomplishing calm abiding and then cultivating insight after it is accomplished. Moreover, many great accomplished ones do not seek calm abiding separately, but cultivate insight from the very beginning. In particular, this Kagyu lineage has two views: seeking meditation from the view, and seeking the view from meditation, so it is not absolutely certain. Sixth, the method of meditating on the union of calm abiding and insight. The reason why both calm abiding and insight are needed, and the method of uniting the two. The first point is that a mind without calm abiding is like water, moving and impossible to calm. A mind that is not calmed cannot attain the truth as it is (58).