Tibetan
མས་སུ་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འགྲེལ་པའི་ལམ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཤེར་ (༦༣)ཕྱིན་མན་ངག་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ཏེ། སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གང་གི་ཚེ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དང་བར་མ་ཆད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུན་གྱིས་གཉིས་ཀ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལཾ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་ཟུང་ཡིན་ལ། འབྲེལ་བ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ་ཕན་ཚུན་བཅིངས་ནས་འཇུག་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག །སྤྱིར་བཏང་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པར་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཞི་གནས་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་ཅིར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞིག་དང་། ལྷག་མཐོང་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བསྐྱེད་རིམ་སོགས་ (༦༤)མཚན་བཅས་ཀྱི་ཞི་གནས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་སྒོམ་པ་ན་སྐུའི་རྣམ་པའང་མི་དམིགས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་ཅིར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞི་གནས་ནི་ཆོས་གང་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཞིང་ལྷག་མཐོང་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་ན་རིགས་པ་སྨྲ་བའི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྐུའི་རྣམ་པ་དེ་ཡིད་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་གིས་མ་བརྟགས་ན་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ན་མེད་ཅིང་། སྣང་བའང་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་སོགས་ཀྱི་མཚན་བཅས་ཐམས་ཅད་རྟོག་བརྟག་མ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མཐོང་ཐམས་ཅད་ (༦༥)རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྒོམ་རིམ་དུ་མི་གཡོ་བའི་ལྷག་མཐོང་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལྷག་མཐོང་གི་མཐོང་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་
Chinese
应当这样做。那时，要知道止观双运之道已经成就。如是说。《般若波罗蜜多教授》中说：在那之后，缘于具有分别的影像本身，当心对它持续不断、没有间断地作意时，二者也都体验到，那时就称为止观双运之道。其中，止和观是双运，关联是具有，即互相束缚而进入。如是说。这里的“具有分别的影像”是指胜观的意义。有些人认为，仅仅是普遍的不分别作为止的所缘，而具有分别作为胜观的所缘，基于此，认为止是不作意任何法，也不分别任何事物；而胜观是对一切法都进行分别，这是不合理的。如果那样，那么生起次第等（64）有相的止就不可能存在了。为什么呢？因为在修持缘于如来身的止时，也必须承认不缘于身的形象，也不分别，因为止的时候认为不作意任何法，也不分别任何事物。止观双运也不可能存在，因为止是不分别任何法，而胜观是具有分别的，不分别和分别的共同基础是不可能存在的，如果存在，就会成为理智人士嘲笑的对象。又有人说，身的形象只是在心中显现而已，不是分别。如果分别没有观察，就不会那样显现，而且显现也是在分别的面前显现，因为生起次第等的一切有相都说是分别观察的。一切胜观（65）都具有分别也是不合理的，因为在《修次第》中说了不动的胜观，而且不分别的智慧本身就是胜观的见义，而且那本身就是正确的胜观。此外，个别观察的智慧
English
This should be done. At that time, one should know that the path of uniting tranquility and insight has been accomplished. Thus it is said. In the instructions of the Prajñāpāramitā, it says: After that, focusing on the image itself that has conceptualization, when the mind continuously and uninterruptedly attends to it, both are also experienced. At that time, it is called the path of uniting tranquility and insight. Among them, tranquility and insight are united, and association is having, that is, entering by mutually binding. Thus it is said. Here, "the image with conceptualization" refers to the meaning of insight. Some people think that just generally not conceptualizing is the object of tranquility, and having conceptualization is said to be the object of insight. Based on this, they think that tranquility is not attending to any dharma and not conceptualizing anything, and insight is only conceptualizing all dharmas, which is unreasonable. If that were the case, then the tranquility with signs such as the generation stage (64) would not be possible. Why? Because when meditating on tranquility focused on the body of the Tathagata, one must also admit that one does not focus on the form of the body and does not conceptualize, because at the time of tranquility, one thinks that one does not attend to any dharma and does not conceptualize anything. The union of tranquility and insight would also be impossible, because tranquility is not conceptualizing any dharma, and insight is having conceptualization, and the common basis of non-conceptualization and conceptualization is impossible. If it exists, it will become a laughing stock for rational people. Again, some say that the form of the body is only appearing in the mind, not conceptualization. If conceptualization does not examine, it will not appear that way, and appearance also appears in the face of conceptualization, because all the signs of the generation stage and so on are said to be conceptual examination. It is also unreasonable for all insights (65) to have conceptualization, because the immovable insight is said in the Stages of Meditation, and the non-conceptual wisdom itself is the meaning of seeing of insight, and that itself is the correct insight. Furthermore, the wisdom of individual observation
Tibetan
དང་བཅས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཞི་གནས་མི་སྲིད་པ་དང་། ཞི་གནས་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་དགོས་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཞི་གནས་ལ་ཡིད་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་དང་། དེ་ལ་ཡིད་བྱེད་བཞི་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་པ་དང་། ཞི་གནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞི་གནས་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཞི་ལྷག་གི་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཞི་ལྷག་སྤྱིར་བཏང་གི་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། གཞི་གཅིག་ལ་བཀར་ན་ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་ལྷག་ལྟ་བུ་ལའང་། སྐུའི་རྣམ་ (༦༦)པ་གསལ་བར་ཡིད་ངོར་དམིགས་ཤིང་སྣང་བའི་ཞི་གནས་དང་། དེའི་རང་བཞིན་འབྱེད་ཅིང་དཔྱོད་པའི་ལྷག་མཐོང་གཉིས་འོང་བ་ལྟར། དམིགས་བྱའི་དོན་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གཞན་གང་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་དོན་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་འཇོག་པ་ཞི་གནས་དང་། དོན་དེའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ངེས་ཤེས་ལྷག་མཐོང་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་གཉིས་འདྲེས་ཤིང་མི་ཕྱེད་པར་གྱུར་ཏེ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བདུན་པ་ཞི་ལྷག་གི་འབྲས་བུ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡང་གང་ལགས་ཞེས་བགྱི། སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཞེས་ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་དག་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གིས་ཤེས་རབ་དག་པར་གསུངས་པའི་སེམས་དག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་ (༦༧)རྟོག་པ་དག་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་དག་པ་ནི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དག་པའོ། །དེར་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀྱིས་འཆིང་བ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལས་ཅི་ལགས། བྱམས་པ། མཚན་མའི་འཆིང་བ་དང་གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་སྟེ་འཆིང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་བཟློག་ཅིང་། མངོན་ཤེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་དག་འཆར་པ་དང་། ཕྱི་མ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ལྷའི་ལུས་ཐོབ་པར་བཤད་དེ། སྡུད་པ་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྨད་པ་འདོར། །རིགས་དང་མངོན་པར་ཤེས་དང་ཏིང་འཛིན་མངོན་པར་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། བཤེས་སྤྲིང་དུ། འདོད་སྤྱོད་དགའ་ད
Chinese
并且有分别念的止住也不可能，因为有分别念的止住是不可能的，并且说止住只需要什么也不分别念。还有，说止住是作意，并且说它有四种作意也是不合理的，并且在修止住的时候，忆念和正知也不作意，因为止住是想要什么法也不作意。那么，止观的所缘那样说是怎么回事呢？是说止观一般性的所缘是那样的，如果分开在一个基础上，就像以佛像为所缘的止观那样，佛像的形（66）相清晰地在心中作为所缘而显现的止住，和辨别、观察它的自性的胜观二者会产生一样。对于所缘的意义之外的其他任何法都不分别念，并且心专注于意义本身是止住，辨别意义的自性，并且分别念，或者证悟它无自性的定解成为胜观，并且依靠它，那二者混合且不可分离，成为一个本体而只是反体不同，就成为止观双运。第七，止观的果是，《解深密经》中说：“那些的果是什么呢？是心完全清净是果。智慧完全清净是果。”这样，止住使心清净，胜观使智慧清净，所说的心清净是烦恼的分别（67）念清净，智慧清净是无明的习气清净。在那里也说通过止观二者获得从二种束缚中解脱，在那里面说：“世尊，止住和胜观的业是什么呢？慈氏，是从名相的束缚和恶趣的束缚，也就是从二种束缚中完全解脱。”这样。此外，止住能阻止今生对欲妙的贪恋，并且所有神通和三摩地都会显现，并且来世会获得脱离贪欲的天身，如《集法句经》中说：“禅定舍弃对欲妙的轻蔑，种姓和神通及三摩地现前成就。”以及《亲友书》中说：“享受欲望的喜悦
English
And the cessation with conceptualization is also impossible, because the cessation with conceptualization is impossible, and it is said that cessation only needs no conceptualization whatsoever. Furthermore, it is also unreasonable to say that cessation is attention, and that it has four types of attention, and when practicing cessation, mindfulness and awareness are also not attended to, because cessation is intended to not attend to any dharma. So, how is it that the object of shamatha-vipassana is spoken of in that way? It is said that the general object of shamatha-vipassana is like that, but if separated on one basis, even in the case of shamatha-vipassana with the deity's form as the object, like the shamatha in which the form (66) of the deity appears clearly in the mind as the object, and the vipassana that distinguishes and examines its nature, the two will arise. Without conceptualizing any other dharma separate from the meaning of the object, and focusing the mind on the meaning itself is shamatha, and distinguishing the nature of the meaning, and conceptualizing it, or the ascertainment that realizes its selflessness becomes vipassana, and relying on that, the two become mixed and inseparable, becoming one entity but only with different aspects, it becomes the union of shamatha-vipassana. Seventh, the result of shamatha-vipassana is, in the Sandhinirmocana Sutra, it says: "What are the results of those? The complete purification of the mind is the result. The complete purification of wisdom is the result." Thus, shamatha purifies the mind, and vipassana purifies wisdom, and the purification of the mind that is spoken of is the purification of the conceptual (67) thoughts of afflictions, and the purification of wisdom is the purification of the imprints of ignorance. There it is also said that through shamatha-vipassana, liberation from the two bonds is attained, and in that very text it says: "Bhagavan, what is the function of shamatha and vipassana? Maitreya, it is complete liberation from the bonds of signs and the bonds of bad migrations, that is, from the two types of bonds." Thus. Furthermore, shamatha can prevent attachment to desirable qualities in this life, and all superknowledges and samadhis will arise, and in the next life, one will obtain a divine body free from desire, as it says in the Dhammapada: "Meditation abandons the contempt for desirable qualities, lineage and superknowledges and samadhi are manifestly accomplished." And in the Suhrllekha it says: "The joy of enjoying desires