Tibetan
་། ཡང་ཞི་གནས་དང་བྲལ་བའི་ལྷག་མཐོང་ནི་རླུང་ནང་གི་མར་མེ་བཞིན་དུ་མི་བརྟན་ལ། དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་གསལ་པོ་མི་འབྱུང་བས་ཞི་གནས་དགོས་ཏེ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། སེམས་ཆུ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་གཞི་མེད་པར་གནས་པ་མེད་དེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་དང་། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། ཞི་གནས་དང་བྲལ་བའི་ལྷག་མཐོང་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་སེམས་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་གྱི། རླུང་གི་ནང་ན་འདུག་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཉིས་ཀ་འདྲ་བར་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ལྷག་མཐོང་མེད་པའི་ཞི་གནས་ནི་ཅི་ཙམ་བསྒོམས་ཀྱང་། རེ་ཞིག་ཉོན་ (༥༩)མོངས་པ་མགོ་གནོན་ཙམ་ལས་སྒྲིབ་པ་ནི་སྤོངས་ཤིང་། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མི་ཆོམས་པ་དང་། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་ལས་མི་གྲོལ་བར་བཤད་དོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། ཞི་གནས་ཙམ་འབའ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་མི་སྤོངས་ཀྱི། རེ་ཞིག་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་གནོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་མེད་པར་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་ཆོམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་དེ་ཉིད་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་དང་། དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལས། གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མ་ཐོས། འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་མ་ཐོས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་ (༦༠)འཛིན་པ་ཐོབ་པ་ནི། ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་ལྷུང་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོལ། འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོ་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོལ་ཏེ། དེ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གཞན་ལས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྒ་ཤི་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་
Chinese
又，没有止观的胜观就像风中的灯火一样不稳定，因此不会产生清晰的智慧之光，所以需要止观。如《修次第初篇》中说：心如水般摇动，没有止观的基础就无法安住。没有入定的心无法如实地了解真相。世尊也说，通过入定才能如实地完全了解。又，《修次第中篇》中说：仅仅没有止观的胜观会让瑜伽士的心散乱于外境，就像风中的灯火一样无法稳定。因此，不会产生非常清晰的智慧之光，所以应该平等地修习两者。又，没有胜观的止观，无论修习多久，也只是暂时压制烦恼，无法断除障碍，也无法摆脱生老病死等轮回的过患。如《修次第中篇》中说：仅仅习惯于止观，瑜伽士们无法断除障碍，只是暂时压制烦恼而已。没有智慧之光产生，就无法彻底地断除习气。因此，圣者《解深密经》中说：禅定能够压制烦恼，智慧能够彻底摧毁习气。又，其中引用菩萨藏的教证说：如果有人没有听闻菩萨藏的法类，没有听闻圣者的律藏，仅仅满足于禅定，就会因为我慢而陷入增上慢，无法从生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼中解脱，无法从六道轮回中解脱，也无法从痛苦之蕴中解脱。考虑到这一点，如来这样说，从他人那里获得随顺之法才能从老死中解脱。
English
Furthermore, a higher vision without calm abiding is as unstable as a butter lamp in the wind, and therefore it does not produce a clear light of wisdom, so calm abiding is necessary. As it says in the First Stage of Meditation: 'Because the mind is as agitated as water, there is no abiding without the basis of calm abiding. A mind that is not in equipoise cannot know reality as it is. The Blessed One also said that by being in equipoise, one fully knows reality as it is.' Also, in the Middle Stage of Meditation: 'Higher vision alone, without calm abiding, will cause the yogi's mind to be distracted by objects, and it will not be stable like a butter lamp in the wind. Therefore, the light of wisdom will not arise very clearly, so both should be practiced equally.' Furthermore, no matter how much one meditates on calm abiding without higher vision, it only temporarily suppresses afflictions, but it does not eliminate obscurations, nor does it eradicate the predispositions of afflictions, nor does it liberate one from the faults of samsara such as birth, old age, sickness, and death. As it says in the Middle Stage of Meditation: 'By merely becoming accustomed to calm abiding, yogis do not eliminate obscurations, but only temporarily suppress afflictions. Without the arising of the light of wisdom, predispositions will not be completely eradicated.' Therefore, in the Noble Explanation of the Thought, it is said: 'By concentration, afflictions are suppressed; by wisdom, predispositions are completely destroyed.' Also, there, quoting the words of the Bodhisattva Pitaka: 'Those who have not heard these categories of the Dharma of the Bodhisattva Pitaka, who have not heard the Vinaya of the Noble Ones, and who are content with mere samadhi, fall into manifest pride due to the power of arrogance, and are not completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil. They do not completely escape from the cycle of the six realms, nor do they completely escape from the heap of suffering. Considering this, the Tathagata said, 'Obtaining conformity from others will lead to liberation from old age and death.'
Tibetan
བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡོ་བ་ཞི་གནས་ཀྱིས་བྱེད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་ལྟ་ངན་གྱིས་སྒུལ་བར་མི་ནུས་པ་རི་བོ་དང་འདྲ་བ་ལྷག་མཐོང་གིས་བྱེད་དགོས་པས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་དགོས་ཏེ། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་ཞི་གནས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོ་བ་མེད་པར་འགྱུར། ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རི་དང་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་སྙམ་ན། སེམས་གནས་དགུ་པ་མ་ཐོབ་པར་ལྷག་ྃྃྃ (༦༡)མཐོང་བསྒོམས་ནའང་སོ་སོའི་ཟུང་དུ་འཇུག་ཚུལ་རེ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་མཐར་ཐུག་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། སེམས་གནས་དགུ་པ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཞི་གནས་རེ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་ཐོབ་པ་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་པའི་ཚེ། ལྷག་མཐོང་དེ་ལའང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་། སེམས་གནས་དགུ་པ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་པ་མི་དགོས་པར་རྩོལ་མེད་དུ་སོང་ནས། ལྷག་མཐོང་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བྱང་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་གནས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས་མཉམ་དུ་འཇུག་པ་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་། མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་གང་གིས་ན་ཟུང་དུ་འགྲེལ་པར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དག་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ (༦༢)ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེའི་ལམ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིང་། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་དང་ཉམས་བདེ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་མཉམ་པར་འཇུག་པ་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་ཞུགས་ཤིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་གློད་པས་བཏང་སྙོ
Chinese
如是宣说。如是，心不离专注，由止禅而为之。证悟彼性，不为邪见所动，如山王般，需由观禅而为，故止观二者皆需。如《月灯经》云：止禅力故不动摇，观禅则如山王然。如是说。第二，若思止观双运需何等之理？未得第九住心前，纵修观，亦各有双运之法。然此处究竟之止观双运之理者，得第九住心之等住止禅，离沉掉之过失后，依之而勤修择法之观时，观亦自生，不需如第九住心般作意，而至无勤，观亦得清净及调柔，与住心相融，同时俱入，则成止观双运。如《声闻地》云：云何止观相杂，平等双运，及以何为双运之道耶？答曰：于九住心中，获得平等安住之第九住心，成就三摩地，依之而精勤于择法之胜观，尔时，择法之道的自性生起，无勤而入，如止禅之道般，不需作意，胜观得清净、调柔，随顺止禅，易于修习，故得自在。是故，彼之止观二者相杂，平等俱入，止观双运之道如是说。又如《修次第下卷》云：若何时，离沉掉故，平等入定，自性生起，于彼性心极明了之时，放松精勤，任其自流。
English
Thus it was declared. Thus, the mind not straying from its focus is accomplished by means of Śamatha (tranquility meditation). Having realized that very nature, and not being moved by wrong views, being like a mountain king, it is necessary to accomplish this by means of Vipaśyanā (insight meditation), therefore both Śamatha and Vipaśyanā are necessary. As it is said in the *Moon Lamp Sutra*: 'By the power of Śamatha, it becomes unmoving; Vipaśyanā, however, becomes like a mountain.' Thus it is said. Secondly, if one wonders what kind of method is needed to unite Śamatha and Vipaśyanā, even if one meditates on Vipaśyanā without having attained the ninth stage of mind, there are individual ways of uniting them. However, here, the way to achieve the ultimate union of Śamatha and Vipaśyanā is as follows: When one has attained the Śamatha of the ninth stage of mind, which is the state of equanimity, free from the faults of dullness and agitation, and then diligently cultivates Vipaśyanā, which discriminates the Dharma, then Vipaśyanā also arises spontaneously. Without needing to make effort like in the ninth stage of mind, it becomes effortless. Vipaśyanā also becomes completely pure and refined, and when it merges with the state of mind and enters simultaneously, it becomes the union of Śamatha and Vipaśyanā. As it is said in the *Yogācārabhūmi*: 'To what extent do Śamatha and Vipaśyanā become mixed, equally united, and what is called the path of uniting them?' The answer is: 'Among the nine stages of mind, like this, having attained the ninth stage of mind, which is the state of equanimity, and having perfected Samādhi, one diligently cultivates the superior wisdom that discriminates the Dharma. At that time, the path of discriminating the Dharma arises spontaneously and enters without effort. Just like the path of Śamatha, without needing to make effort, Vipaśyanā becomes completely pure and refined, follows Śamatha, and is completely mastered with ease of practice. Therefore, the Śamatha and Vipaśyanā of that are mixed, enter equally, and the path of uniting Śamatha and Vipaśyanā is called thus.' Also, as it is said in the *Bhāvanākrama III*: 'If at any time, because of being free from dullness and agitation, one enters into equanimity and arises spontaneously, at that time, when the mind becomes extremely clear in that very nature, one releases effort and lets it flow naturally.'