Tibetan
ང་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །རྣམ་པར་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་ཡིས། །ཚངས་དང་འོད་གསལ་དག་དང་དགེ་རྒྱས་ (༦༨)དང་། །འབྲས་བུ་ཆེ་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་མཉམ་ཐོབ། །ཅེས་དང་། བྱང་ཆུབ་ལམ་སྒྲོན་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཞི་གནས་གྲུབ་གྱུར་ན། །མངོན་ཤེས་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལྷག་མཐོང་གིས་གནས་སྐབས་སུ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་བདེ་སྐྱིད་བསྐྱེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་ཁམས་གསུམ་ལས་གྲོལ་བར་བཤད་དེ། སྡུད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་སྲས་དང་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ལྷ་རྣམས་དང་། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་བདེ་སྐྱིད་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་། །ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཞི་ལྷག་གི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་སྟེ། བྱང་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་ (༦༩)པར་སངས་རྒྱས་སོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱའོ། །ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། འཇམ་དཔལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཞི་ལྷག་སྤྱིའི་སྐབས་སུ་རྗེ་སྒམ་པོ་པས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་གཉིས་ལ་དོན་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་དང་ལས་དང་གེགས་དང་སྒྲིབ་པ་དང་། ལམ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ། ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་བོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ལས་ནི་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ། ལྷག་མཐོང་གི་ལས་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་གེགས་ནི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བལྟ་བའོ། །ལྷག་མཐོང་གི་གེགས་ (༧༠)ནི་འཕགས་པའི་གཏན་གྱིས་ཚིམ་པ་མ་ཐོབ་པའོ། །འདུ་འཛིར་གནས་པ་དང་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་གེགས་སོ། །སྒྲིབ་པ་ནི། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཞི་གནས་ལ་བསྒྲིབ། གཉིད་དང་རྨུགས་པས་ལྷག་མཐོང་ལ་བསྒྲིབ། འདོད་འདུན་དང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ལ་བསྒྲིབ་པའོ། །རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལེགས་པར་ཆོམས
Chinese
我从安乐和痛苦中，完全脱离的四禅定，与梵天、光明天和善增天(68)，以及大果天众生获得同等果报。如此说道。 《菩提道灯论》中说： 如果瑜伽士成就了止观，那么神通等也会成就。如此说道。 胜观暂时能带来一切众生的安乐，并且因为知晓了法的自性，所以能从三界中解脱出来。 《摄颂》中说： 诸佛之子、声闻缘觉和天众，以及一切众生的安乐和诸法，所有这些都源于殊胜的般若波罗蜜多。如此说道。 通过智慧完全了知诸法的自性后，就能从整个三界中彻底解脱出来。如此说道。 止观的究竟结果是获得圆满的菩提果位。《菩提资粮论》中说： 菩萨圆满了禅定波罗蜜多后，就证得了无上正等觉的佛果(69)。证得圆满正觉，证得圆满佛果。如此说道。《七百般若经》中说： 妙吉祥，如果修习般若波罗蜜多，大菩萨将迅速证得无上圆满正等觉的佛果。如此说道。 关于止观的共同方面，噶当巴大师说： 止观是所有佛法的门户。如此说道。 因此，这两者有五个方面：因、业、障碍、遮障和清净道。 止的因是戒律清净，观的因是闻思的智慧。 止的作用是从相的束缚中解脱出来，观的作用是从恶趣的束缚中解脱出来。 止的障碍是关注身体和受用，观的障碍(70)是没有获得圣者的满足感。 安于喧嚣和满足于少许是两者的障碍。 遮障是：掉举、后悔和怀疑遮蔽止，睡眠和昏沉遮蔽观，贪欲和嗔恨遮蔽两者。 彻底断除昏沉和睡眠。
English
I, from happiness and suffering, through the four meditations of complete detachment, attain equal fortune with Brahma, the Clear Light, the Virtuous Increase (68), and the Great Fruit gods. Thus it is said. In the "Lamp for the Path to Enlightenment," it says: If a yogi achieves tranquility, then even clairvoyance will be achieved. Thus it is said. Vipassanā (insight) temporarily generates happiness for all beings, and because it knows the nature of phenomena, it is said to liberate from the three realms. In the "Compendium," it says: The sons of the Buddhas, the Shravakas, Pratyekabuddhas, and the gods, and all the happiness and dharmas of all beings, all of these arise from the supreme Prajnaparamita. Thus it is said. Through wisdom, having fully known the nature of phenomena, one will completely transcend the entirety of the three realms. Thus it is said. The ultimate result of Shamatha-Vipassanā is the attainment of complete enlightenment. In the "Bodhisattva Grounds," it says: The Bodhisattva, having perfected the Paramita of Dhyana (meditation), manifestly awakens to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment (69). He will awaken to perfect enlightenment. He will become perfectly enlightened. Thus it is said. In the "Seven Hundred Prajnaparamita," it says: Manjushri, if one practices the Prajnaparamita, the great Bodhisattva will quickly awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Thus it is said. Regarding the general aspects of Shamatha-Vipassanā, Lord Gampopa said: Shamatha and Vipassanā are the gateways to all Dharmas. Thus it is said. Therefore, these two have five aspects: cause, action, obstacle, obscuration, and the path of complete purification. The cause of Shamatha is pure morality; the cause of Vipassanā is the wisdom of hearing and contemplation. The action of Shamatha is to liberate from the bonds of signs; the action of Vipassanā is to liberate from the bonds of bad migrations. The obstacle to Shamatha is attachment to the body and possessions; the obstacle to Vipassanā (70) is not obtaining satisfaction with the definitive meaning of the noble ones. Dwelling in busyness and being content with just a little are obstacles to both. The obscurations are: agitation, regret, and doubt obscure Shamatha; sleep and drowsiness obscure Vipassanā; desire and malice obscure both. Thoroughly eliminate drowsiness and sleep.
Tibetan
་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པའོ། །རྒོད་འགྱོད་ལེགས་པར་ཆོམས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལེགས་པར་ཆོམས་པས་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་དག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཞི་ལྷག་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཞི་ལྷག་སོ་སོའི་སྒོམ་རིམ་ལ། ཞི་གནས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ། ལྷག་མཐོང་གི་སྒོམ་རིམ། ལྟ་སྒོམ་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་དོགས་གཅོད་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ། དམིགས་པའི་རྣམ་གཞག་ (༧༡)ཞི་གནས་སྒྲུབ་ཚུལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་མི་བསྟེན་པ་དང་བྱིང་རྒོད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དབང་པོའི་སྒོ་མི་སྡོམ་པ་དང་ཟས་ཀྱི་ཚོད་མི་ཟིན་པ་སོགས་ངེས་པར་སྤངས་ནས། ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་ལུས་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་དང་། རླུང་ཆམ་ལ་ཕབ་ནས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བའི་ཚེ་སྒྲ་ཅན་དང་རྔམ་པ་དང་རྒོད་བག་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པར་ངལ་བུར་རྩོལ་མེད་དུ་རྒྱུ་བར་བྱས་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲིབ་དགོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ལམ་སྒྲོན་ལས། ཞི་གནས་ཡན་ལག་རྣམ་ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམས་བྱས་ཀྱང་། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང་། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། ཞི་གནས་ནི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ལ་མི་ལྟ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ལེགས་པར་གནས་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་དུ་ལེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དམིགས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་ (༧༢)གཞག །གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་ཚུལ། ཐོག་མའི་དམིགས་པ་བཤད་པ། དྲན་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་པ་སྐྱོང་ཚུལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་སྤྱད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི །མཁས་པའི། ཉོན་མོངས་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པ་བཞིའི། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་དམིགས་ཚུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཞིག་ཡིན་ལ། །འདི་ལ་ཕྱེ་ན་བཞི་ཡོད་པ་ལས། རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པ་ནི། གཙོ་བོར་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ཡང་། འདིར་ནི་མཚན་བཅས་སྒོམ་པའི་མཚན་མ་ལ་བྱའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་ནས། དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་འཇོག་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་ཞེས་པ་ནི་གང་ལ་དམིགས་པའི་དམིགས་ཡུལ་རང་མཚན་པ་དེ་ཉིད་དངོས་མ་ཡིན་པར་དེའི་རྣམ་པ་བློ་
Chinese
是为寂止之正道。 善巧止息掉举后悔，是为胜观之圆满道。 以彼二者善巧止息二障，故得果位清净法身。 如是说。 彼等已述说寂止胜观共同之体性。 ༈ །།第二，寂止胜观各自之修习次第中，有寂止之修习次第、胜观之修习次第、以及观修持之疑难决断三者。 其中第一者，有寂止之修习加行、所缘之体性（71）、寂止之修习方式三者。 第一者是： 必须断除之前所说的寂止之因，不依止聚集，以及生起沉掉之因，不防护根门，不节制饮食等。 在极为舒适之座垫上，身体安住于禅定七法，调伏气息，令其于内外运行之时，不发出声响、不粗重、不掉举，而是无勤自然地运行。 必须以安忍痛苦等方式来清净障碍。 如《菩提道灯论》云： “寂止支分若缺损，纵然勤奋而修习，纵经千百万年岁，亦终不能成就定。” 又如《修习次第初编》云：“寂止是不贪求利养等欲妙，善住于戒律，安忍痛苦等，具有此等行持，若精进修持，则迅速成就。” 如是。 第二者，有所缘总体的体性（72）、以何者缘何者之方式、宣说最初之所缘、以正念正知守护所缘之方式四者。 其中第一者，有周遍之所缘、对治之所缘、善巧之所缘、烦恼对治之所缘四者。 第一者是： 是对后三者所缘之缘取方式的一种差别。 若对此进行划分，则有四种。 有分别之影像所缘，主要是胜观之所缘，但此处是指有相瑜伽之相。 无分别之影像所缘，是指心专注于所缘，不作分别之思惟。 所谓影像，是指所缘之境，并非是其自相之真实存在，而是其在心中
English
This is the correct path of tranquility. Skillfully stopping agitation and regret is the complete path of insight. By skillfully stopping the two obscurations with these two, the result of the pure Dharmakaya is obtained. Thus it is said. These have explained the common nature of tranquility and insight. ༈ །།Secondly, in the order of meditation of tranquility and insight separately, there are three: the order of meditation of tranquility, the order of meditation of insight, and the resolution of doubts about how to practice contemplation. The first of these has three: the practice of achieving tranquility, the nature of the object of focus (71), and the method of achieving tranquility. The first is: It is necessary to abandon the causes of tranquility mentioned earlier, not relying on gathering, and the causes of dullness and agitation, not guarding the sense gates, not controlling food, etc. On an extremely comfortable cushion, the body should abide in the seven dharmas of meditation, subdue the breath, and when it moves inside and outside, it should not be noisy, rough, or agitated, but should move effortlessly and naturally. It is necessary to purify obstacles by enduring suffering, etc. As the "Lamp for the Path to Enlightenment" says: "If the limbs of tranquility are deficient, even if one strives to meditate diligently, even after thousands of years, one will not achieve samadhi." Also, as the "First Steps in Meditation" says: "Tranquility is not greedy for gain and other desirable objects, abiding well in discipline, enduring suffering, etc., having such conduct, if one practices diligently, one will quickly achieve it." Thus it is. The second has four: the nature of the general object of focus (72), the way in which one focuses on what, the explanation of the initial object of focus, and the way to maintain the object of focus with mindfulness and awareness. The first of these has four: pervasive object of focus, antidote object of focus, skillful object of focus, and affliction antidote object of focus. The first is: It is a distinction in the way of focusing on the latter three objects of focus. If this is divided, there are four types. Focusing on an image with conceptualization is mainly the object of focus of insight, but here it refers to the sign of yoga with signs. Focusing on an image without conceptualization means focusing the mind on the object of focus without analytical thought. The so-called image refers to the object of focus, which is not the actual self-characteristic existence, but its appearance in the mind.