Tibetan
ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་ལའོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན་ན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཉོན་མོངས་རྣམ་སྦྱོང་ལ་གང་ཟག་གང་གིས་དམིགས་པ་གང་དམིགས་ (༧༨)པ་ནི། མདོ་དེ་ཉིད་དུ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ཉིད་ལའོ། །གཟུགས་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ཉིད་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོ་བར་འདོད་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། བདེན་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེན་པ་ཀུན་འབྱུང་དང་བདེན་པ་འགོག་པ་དང་བདེན་པ་ལམ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དེ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཆ་མཉམ་དུ་སྤྱད་པ་དང་ཉོན་མོངས་ཆུང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་ལས་གང་དགའ་བའི་དམིགས་པ་ཞིག་ལ་སེམས་བཟུང་བས་ཆོག་སྟེ། ཉན་ས་ལས། ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པ་དེས་ནི་སེམས་གནས་པ་ཉི་ཚེ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་གང་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་པ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའི། སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པ་ (༧༩)ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་ལས་ཐོག་མར་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་སྙམ་ན། གང་ཟག་རང་རང་གི་སོ་སོའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱང་བ་ཡིན་ཡང་། རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བ་དག་ནི་རླུང་སྒོམ་པ་གནད་དུ་ཆེ་ཞིང་། ཐོག་མར་སེམས་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཡིད་ནི་དགེ་ལ་བཞག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་དཔའ་བོས་ཀྱང་། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟན་ཚུལ་དུ། །ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་བརྟན་པར་བྱ། །དམིགས་པ་མང་པོ་བརྒྱུད་པ་ལས། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་འཁྲུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཐོག་མའི་དམིགས་རྟེན་ནི་མ་ངེས་པ་ཅི་རིགས་བཤད་དེ། སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས། འདིར་ཞི་གནས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པས་ཐོབ་པ་དང་། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ (༨༠)པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལུས་ལ་དམིགས་པ་དང་། ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ལ་དམིགས་པ་ལ
Chinese
如果是这样，那就是精通处。如果对无常、痛苦和无我完全无知，那就是精通缘起，并且对处与非处用心专注。就像这样。对于烦恼的清净，任何补特伽罗以任何所缘为对境（78），在那个经中说：如果有人想要脱离欲界的贪欲，那就是对诸欲的道理本身和诸色的寂静本身。如果有人想要脱离诸色的贪欲，那就是对诸色的粗糙本身和无色诸法的寂静本身用心专注。如果有人想要厌离一切坏聚并且想要解脱，那就是对苦谛、集谛、灭谛和道谛用心专注。就像这样。如果是烦恼平等运用者和烦恼微小者，那么只要心专注于先前所说的那些对境中任何喜欢的一个就可以了。在《声闻地》中说：平等运用者，为了心仅仅是安住，应该努力于他所喜欢的事物，而不是为了清净运用。平等运用（79）如同那样，烦恼微小者也应当如是了知。第三，如果想知道在先前所说的对境的种类中，最初应该以什么为对境，虽然是各自补特伽罗各自所缘的修习，但是对于分别念特别重的人来说，修风瑜伽至关重要，并且最初必须依赖于止观的一个支分，如《道灯论》中说：于任何一个对境上，心应安住于善。以及圣者英雄也说：以一种对境的稳固方式，应使心的意念稳固。比起经历许多对境，心会变得烦恼扰动。就像这样。最初的所缘是不确定的，可以随意宣说，导师菩提贤说：在此，止有两种，一是向内看而获得，二是缘于向外看。其中，向内看（80）也有两种，一是缘于身体，二是缘于依赖于身体。其中，缘于身体
English
If so, then it is to be skilled in the sources. If one is completely ignorant of impermanence, suffering, and selflessness, then one is skilled in dependent origination and focuses the mind on what is and is not. It is like this. Regarding the purification of afflictions, whatever object is taken as an object by whatever person (78), in that very sutra it says: If one desires to be free from desire in the desire realm, then it is on the very reasoning of desires and the very peace of forms. If one desires to be free from desire from forms, then one focuses the mind on the very coarseness of forms and the very peace of formless things. If one desires to be disgusted with all aggregates of destruction and desires to be liberated, then one focuses the mind on the truth of suffering, the truth of origin, the truth of cessation, and the truth of the path. It is like this. If one is a person who engages in afflictions equally or has few afflictions, then it is sufficient to hold the mind on whatever object one likes from those previously mentioned. In the Hearer's Ground, it says: The one who engages equally should strive for what he likes, for the sake of the mind dwelling only for a short time, but not for the sake of purifying the engagement. Engaging equally (79) as it is, one should also understand that the one with few afflictions is the same. Third, if one wonders what one should initially focus on among the types of objects previously mentioned, although it is the practice of each individual's respective object, for those with particularly strong conceptual thoughts, meditating on the wind is crucial, and initially one must rely on only one branch of calm abiding and insight, as it says in the Lamp for the Path: On any one object, the mind should be placed on virtue. And the noble hero also said: In a stable manner on one object, one should make the mind's intention stable. More than going through many objects, the mind will become disturbed by afflictions. It is like this. The initial object is uncertain, and can be spoken of in various ways. Teacher Bodhibhadra said: Here, calm abiding is of two types: one is attained by looking inward, and the other is focused on looking outward. Among these, looking inward (80) is also of two types: one is focused on the body, and the other is focused on relying on the body. Among these, focusing on the body
Tibetan
་ཡང་གསུམ་སྟེ། ལུས་ཉིད་ལ་ལྷའི་རྣམ་པར་དམིགས་པ་དང་། ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པ་མི་སྡུག་པར་དམིགས་པ་དང་། ཁ་ཊྭཱྃ་ག་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ལ་ཡང་ལྔ་སྟེ། དབུགས་ལ་དམིགས་པ་དང་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་པ་དང་ཐིག་ལེ་ལ་དམིགས་པ་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པའོ། །ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐུ་ལ་དམིགས་པ་དང་གསུང་ལ་དམིགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁ་ཅིག་རྡེའུ་ཤིང་བུ་དང་ཐིག་ལེ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་འགོག་པ་ནི་རྣམ་གཞག་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྒོམ་རིམ་ཕལ་ཆེར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རྣམ་པ་ལ་སེམས་འཛིན་བྱེད་པར་བཤད་པ་ནི་བསོད་ནམས་སྐྱེ་བ་ (༨༡)དང་ཚོགས་བསག་སྒྲིབ་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་དང་། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་རྟེན་གཅིག་ལ་སེམས་གནས་བསྒྲུབས་ཏེ་དེ་ལ་ཡིད་ཁུགས་ནས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན། ཕྱིས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་ལའང་ཅི་རིགས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁུགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། (༨༢)ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དྲན་ཤེས་དང་བྱིང་རྒོད་ངོས་འཛིན་རྣམས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ནས། འདིར་དྲན་པས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བའི་དྲན་རྒྱུན་ལེགས་པར་བཟུང་ནས། ཤེས་བཞིན་གྱིས་དེ་ལས་གཞན་དུ་སེམས་འཕྲོ་མི་འཕྲོ་སོགས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གཅིག་གིས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་པས་སེམས་འཕྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་གླ
Chinese
还有三种：即，将自身观想为本尊之相，以及观想骷髅等不净之物，以及观想卡章嘎等特殊标志。依靠身体也有五种：即，观想气息，观想微细标志，观想明点，观想光芒的支分，以及观想喜乐。向外观看而观想有两种：特殊和普通。其中特殊有两种：观想身像和观想语。如是说。因此，有些人阻止将心专注于石子、树枝和明点，这完全是没有见到分类。然而，在大多数的《修次第》中，都说要将心专注于如来身相，这是因为能够生起福德（81）和积累资粮、清净罪障等，具有广大的必要，所以非常好。《三摩地王经》中说：“金色之色如来身，世间怙主处处皆庄严，于彼所缘谁能入其心，彼菩萨即名为等持。”又，《修次第》下篇中说：“对此，瑜伽士首先应当将心安住在如来身像如何见到和如何听闻之上，从而修习止。”因此，像这样在一个所缘上修习住心，并且对此深信不疑而变得稳固之后，之后也可以根据情况进入之前所说的那些所缘。《修次第》第一篇中说：“当意念变得稳固之时，就只是观想蕴和界等差别广大之相。（82）”第四是，在修习三摩地的过程中，这是非常重要的。对此，必须像之前所说的那样确定忆念和正知以及沉掉的辨认。在这里，忆念要很好地保持心不从所缘上散乱的忆念之流，然后正知要认识到心是否从所缘上散乱等。《经庄严论释》中说：“忆念和正知是使之靠近的，一个使心不从所缘上散乱，第二个完全了知心散乱。”也就是说，心像
English
There are also three: namely, focusing on one's own body as the form of a deity, focusing on impure things such as skeletons, and focusing on special signs such as khatvangas. There are also five based on the body: namely, focusing on the breath, focusing on subtle signs, focusing on bindus, focusing on the limbs of light rays, and focusing on joy and bliss. There are two types of outward-looking focus: special and ordinary. Among them, there are two special ones: focusing on the body and focusing on speech. So it is said. Therefore, some people prevent focusing the mind on pebbles, twigs, and bindus, which is simply not seeing the classification. However, in most of the "Stages of Meditation," it is said that focusing the mind on the form of the Tathagata's body is very good because it can generate merit (81) and accumulate merit, purify obscurations, etc., and has a great need. The Samadhiraja Sutra says: "The body of the Tathagata with the color of gold, the protector of the world is beautiful everywhere, whoever enters his mind in that object, that Bodhisattva is called Samadhi." Also, in the last volume of "Stages of Meditation": "For this, the yogi should first settle his mind on how he sees and hears the image of the Tathagata, and then practice tranquility." Therefore, after practicing settling the mind on one such object and becoming firm in it with deep conviction, one can later enter into the previously mentioned objects as appropriate. The first volume of "Stages of Meditation" says: "When the mind is firmly fixed, it is only to focus on the vast differences of the aggregates and realms, etc. (82)" Fourth, in the process of practicing samadhi, this is very important. For this, it is necessary to determine mindfulness and awareness and the identification of sinking and excitement as mentioned before. Here, mindfulness must maintain a good stream of mindfulness that does not distract the mind from the object, and then awareness must recognize whether the mind is distracted from the object, etc. The commentary on the Ornament of the Sutras says: "Mindfulness and awareness are what make it close, one makes the mind not distracted from the object, and the second fully knows the mind is distracted." That is to say, the mind is like