Chinese
的原因。就像《声闻地》中所说：“如果有人问，如何进行区分？就是通过有多少种对治考察的所缘、智者的所缘和对治烦恼的所缘来进行区分。而如实存在本身就能进行彻底的区分。当具有智慧的作意以分别和执取相状时，就是完全的分别。当进行正确的思考（400）时，就是完全的考察。”又如《解深密经》中结合了从相状产生的胜观等三种解释，这里胜观的所有目标中，进行分别的方式是从相状产生的胜观，因为胜观的目标仅仅是作意带有分别的影像。认识到这些无自性的方式是从寻求产生的胜观，因为这是使先前未认识的可认识事物被认识的作意。获得一切法无自性的解脱后，串习的方式是从各个别自证产生的胜观，因为通过各个别自证的智慧，认识到一切法的实相后，从解脱中体验到真实的（401）安乐，因此进行串习。就像《经解深密经》中所说：“什么是从相状产生的？就是以定之行境，作意带有分别的影像的胜观。什么是从寻求产生的？就是为了以智慧非常 ভালোভাবে认识那些先前没有 ভালোভাবে认识的法，而作意的胜观。什么是从各个别自证产生的？就是对于那些以智慧非常 ভালোভাবে认识的法，从解脱中，为了非常 ভালোভাবে体验安乐，而作意的胜观。”像这样的胜观的分类，仅仅在经和《解深密经》中有所阐述，（402）但在《修次第》等中没有分别确定其方式。
English
for the reason. As it is said in the Śrāvakabhūmi: "If someone asks, how does one differentiate? It is differentiated by how many objects there are for purifying investigation, the objects of the wise, and the objects for purifying afflictions. And existence as it is, is what thoroughly differentiates. When the mind with wisdom, along with conceptualization, apprehends characteristics, it is complete conceptualization. When one correctly contemplates (400), it is complete investigation." Furthermore, combining the three explanations of superior seeing arising from characteristics, etc., from the Saṃdhinirmocana Sūtra, here, the ways of conceptualizing all objects of superior seeing are superior seeing arising from characteristics, because the object of superior seeing is only the image with conceptualization. The ways of realizing that these are without inherent existence are superior seeing arising from seeking, because it is the attention that makes the knowable, which was previously not realized, realized. The ways of becoming accustomed after attaining liberation from the inherent existence of all phenomena are superior seeing arising from individual self-awareness, because through the wisdom of individual self-awareness, after realizing the reality of all phenomena, from liberation, one experiences true (401) bliss, therefore one becomes accustomed. As it is said in the Sutra Saṃdhinirmocana Sūtra: "What arises from characteristics? It is the superior seeing that attends to the image, which is the object of concentration, along with conceptualization. What arises from seeking? It is the superior seeing that attends to the mind in order to realize very well those phenomena that were not previously realized very well by wisdom. What arises from individual self-awareness? It is the superior seeing that attends to the mind, from liberation, in order to experience bliss very well, for those phenomena that have been realized very well by wisdom." Such distinctions of superior seeing are only explained in the Sutras and the Saṃdhinirmocana Sūtra, but (402) the way to ascertain them separately is not found in the Bhāvanākrama and others.
Tibetan
སུ་མ་བཤད་ལ། དེ་དག་གི་གནད་བསྡུས་ནས་བདག་མེད་གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ཉིད་མདོ་ཕྱོགས་ལ་རྒྱ་བོད་གཉིས་ཀར་གྲགས་ཆེ་བས་ཚུལ་དེ་དག་དང་སྦྱར་ན། འདིར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་མདོ་ཕྱོགས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་ཏེ། མདོ་ཕྱོགས་སུ་རིག་པ་དང་བཅས་པས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་འཛིན་པ་ལ་གང་ཟག་དང་། དེས་རང་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་བཟུང་ནས་ང་བདག་ཏུ་ཞེན་ཅིང་འཛིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དུ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་རང་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་བཟུང་ནས་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་མཁན་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་མདོ་ཕྱོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ (༤༠༣)བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་ཏེ། མདོ་ཕྱོགས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་དེས་བརྟགས་པའི་ཕུང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་དང་། དེ་དག་རང་མཚན་པའི་དངོས་པོར་ཞེན་ཅིང་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་། དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་སེམས་བྱུང་དང་ཕྱི་རོལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་རང་མཚན་པ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་གྱི་གོ་རིམ་ནི་མི་འདྲ་སྟེ། མདོ་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་ཐོག་མར་གཟུང་བྱའི་ཡུལ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པར་ཡུལ་ཅན་འཛིན་པའི་སེམས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པར་བཤད་དེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཨཱརྱ་དེ་ཝས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་ (༤༠༤)པའི་ས་བོན་འགག་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་ནི་དེ་ལྟར་བྱས་ན་སླར་འཛིན་པའི་སེམས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཚེགས་ཆེ་ལ། ཐོག་མར་འཛིན་པའི་སེམས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། དེས་བཟུང་བའི་ཡུལ་རང་གྲོལ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕེབས་སླ་བར་བཞེད་དེ། ལྗོན་ཤིང་རྩ་བ་བཅད་པས་ཡལ་ག་དང་ལོ་འདབ་སྐམས་པའི་དཔེ་དང་སྦྱར་ནས་ཏཱེ་ལོ་པས་གསུངས་པ་ལྟར་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ལྷག་མཐོང་གི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དགེ་སྦྱོར་ངོ་སྤྲོད་པའི་རིམ་པ་ལ། སྔོན་དུ་ངེས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་གཞག །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲོད་པ་དངོས། སྐྱོན་སེལ་ཞིང་སྒོམ་དོན་ངོས་བཟུང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ
Chinese
总而言之，将这些要点归纳起来，确立二无我的方法，在显宗方面，无论在汉地还是藏地都广为人知，如果将这些方法与此结合起来，那么，这里确立心的自性，与显宗确立人无我的方法相同。显宗中，将具有明觉的蕴的相续执著为补特伽罗，并执著它为常、一，从而执著“我”和“我所”，这就是人我。认识到它没有自性，就是人无我。同样，这里也是将执著常、一，并执著“我”和“我所”者，视为自己的心性，因此要确立它没有自性。同样，确立念头和显现，与显宗确立法无我的方法相同。显宗中，由人我所执著的蕴、界等法，就是法。执著这些法为具有自相的实有，就是法我。认识到它没有自性，就是法无我。同样，这里也是要确立由心性所执著的心所和外境色声等显现，这些具有自相的事物，没有自性。然而，确立境和有境的方式次第不同。显宗中，如果不首先确立所取境，就无法确立能取境的心。如法称所说：“此境未破除，彼则不能舍。”阿雅提婆也说：“若见境无我，能断有（４０４）之种。”就是这样。这里如果这样做，那么再次确立执著的心就非常困难。如果首先确立执著的心，那么由它所执著的境，就像自然解脱一样，容易确立。就像砍断树根，枝叶枯萎的比喻一样，谛洛巴所说，一切心要的口诀都由此而来。以上是从胜观的角度讲述引导的方法。第二，关于介绍修持次第，分为：首先必须确定的分类；直接介绍俱生；遣除过患并确定修持要点三个方面。首先是
English
In summary, summarizing these key points, the method of establishing the two selflessnesses is well-known in both Han and Tibetan regions in the Sutra tradition. If these methods are combined with this, then, here, establishing the nature of the mind is the same as the method of establishing the selflessness of the person in the Sutra tradition. In the Sutra tradition, the aggregates with awareness are grasped as the person, and grasping it as permanent and one, thereby grasping "I" and "mine," this is the self of the person. Recognizing that it has no self-nature is the selflessness of the person. Similarly, here, those who grasp permanence and oneness, and grasp "I" and "mine," are regarded as one's own mind-essence, therefore it is necessary to establish that it has no self-nature. Similarly, establishing thoughts and appearances is the same as the method of establishing the selflessness of phenomena in the Sutra tradition. In the Sutra tradition, the aggregates, elements, etc., grasped by the self of the person are phenomena. Grasping these phenomena as inherently existent with their own characteristics is the self of phenomena. Recognizing that it has no self-nature is the selflessness of phenomena. Similarly, here, it is also necessary to establish that the mental factors and external appearances of form, sound, etc., grasped by the mind-essence, these things with their own characteristics, have no self-nature. However, the order of establishing objects and subjects is different. In the Sutra tradition, if the object to be grasped is not established first, the mind that grasps the object cannot be established. As Dharmakirti said: "If this object is not refuted, then it cannot be abandoned." Aryadeva also said: "If one sees the selflessness of objects, one can cut off the seed of existence (404)." It is like this. Here, if it is done in this way, then it is very difficult to re-establish the grasping mind. If the grasping mind is established first, then the object grasped by it, like natural liberation, is easy to establish. Just like the analogy of cutting the root of a tree, causing the branches and leaves to wither, as Tilopa said, all the pith instructions of the essential meaning come from this. The above is from the perspective of insight, explaining the method of guidance. Second, regarding the order of introducing virtuous practice, it is divided into: first, the categories that must be determined; directly introducing co-emergence; eliminating faults and determining the key points of practice, three aspects. First is