Tibetan
ས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་ཚུལ་ལའང་། རྒྱས་པ་མདོ་དགོངས་འགྲེལ་དང་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས་གསུངས་པའི་ལྷག་མཐོང་བཞི་དང་། འབྲིང་དུ་དགོངས་འགྲེལ་ནས་གསུངས་པའི་ལྷག་མཐོང་གསུམ་དང་། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུས་པར་བདག་མེད་གཉིས་སྒོམ་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམས་ལས། ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལའང་། རྒྱ་གར་བའི་ལུང་རིགས་སྨྲ་བ་ཕལ་ཆེར་གྱིས། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ (༣༣༣)གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་དུ་མ་བཤད་ཀྱང་། བོད་ཡུལ་འདིར་ཚུལ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་ཡང་དག་རྟོགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་ལས། དེང་སང་ཕལ་ཆེར་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་བློ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཙམ་ཤས་ཆེ་བར་སྣང་ཞིང་། དེ་དག་ནི་དཔྱད་སྟོང་དང་བེམས་པོའི་སྟོང་པ་སོགས་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཚེ་བར་འགྱུར་ཚུལ་རྣམས་ལུང་རིགས་དང་སྦྱར་ཏེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། སྐབས་འདིར་ནི་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དང་དཔལ་ཤ་ཝ་རི་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཏཻ་ལོ་པ་རྣམས་ལས་བརྒྱུད་པའི་གཞུང་ཆེ་ཆུང་མན་ངག་ཕྲན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་སུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་མན་ངག་སེམས་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་འཛིན་ཐབས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་ (༣༣༤)བ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཡིན་པས། ཚེགས་ཆུང་ངུས་དོན་ཆེན་པོ་རྙེད་པའི་ཟབ་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་མང་བ་སྣང་ཞིང་མདོ་ཕྱོགས་པའི་སྒོམ་རིམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་དང་ཀ་མ་ལ་ཤི་ལའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་དང་། ཇོ་བོའི་དབུ་མའི་མན་ངག་རྣམས་དང་ཡང་གནད་ཕལ་ཆེར་གཅིག་བར་སྣང་བས་ཆེས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཅི་ནས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ། སེམས་སྣང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། གཞི་རྩ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། སེམས་ཙམ་ལ་དམིགས་པས་དོན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་དབབ་པ། རྩལ་རྣམ་རྟོག་དང་སྣང་བའི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བསྟན་པ་དང་། སེམས་དོན་མ་བསྒོམས་པའི་སྐྱོན་དང་བསྒོམས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། མདོར་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་བརྟེན་པའམ་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ན་སེམས་ལ་དམིགས་ (༣༣༥)ནས་སྒོམ་པ་ཉིད་གལ་ཆེ་སྟེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཆོས་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ན་མི་གནས་ཕྱོགས་ན་མི་གནས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཆོས་རང་གི་སེམས་ལ་རག་ལས་པ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་བས་ན་བདག་རང་གི་སེམས་ཤིན་ཏུ་བཟུང་བ་དང་མཐར་གཏུགས་པ་དང་ཤིནྟུ་འདུལ་བ་དང་ཤིནྟུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་སེམས་གྲོལ་ན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་ཡང་བཤད་དེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་འཚོལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། (༣༣༦)ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། སེམས་བཅིངས་ན་ནི་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཉིད་གྲོལ་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་དང་། ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་རྟོགས་ན་ནི། །ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ནི། །དེ་ལ་གནས་ན་དངོས་གྲུབ་དམ་པའོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། ཏཻ་ལོ་པས་ཀྱང་། དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་རྒྱས། །རྩ་བ་གཅིག་བཅད་ཡལ་ག་ཁྲི་འབུམ་སྐམ། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བཅད་འཁོར་བའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་བཅད་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཆོད་པར་བཤད་དོ། །ཞི་བ་ལྷས་ཀྱང་སེམས་མ་ཤེས་ན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ངོ་ཤེས་ནས་བསྲུང་བ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བཤད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་གི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་མ་ཤེས་ན། །བདེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང་། །དེ་དག་དོན་མེད་གྱི་ནར་འཁྱམ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་འདི་ནི། །ལེགས་བཟུང་ལེགས་པར་བསྲུང་ (༣༣༧)པར་བྱ། །སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་གཏོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཐ་སྙད་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག །སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བར་གསུངས་ཀྱི། སེམས་ཉིད་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་དང་སེམས་བསྒོམས་པས་གྲོལ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། རང་གི་རྟོག་པས་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བཟང་པོ་ཞིག་དང་སེམས་ཞེས་ངན་པ་
Chinese
为了确定所有现象的状况。关于如何生起这种胜观，有从广的《经解》、《摄大乘论》中所说的四种胜观，中的《解深密经》中所说的三种胜观，以及将这些意义归纳为修持二无我的胜观。就后者而言，大多数印度的论理学家都依赖圣龙树和无著的(333)论著，通过诸如一与异等重大理证进行分析，从而确立一切能取所取皆无实有的见解，虽然没有讲述空性修持的方法。但在藏地，通过这些方法证悟正确的见解仅仅是可能而已。如今，大多数人似乎只是依赖理智的后得智，将空性的普遍意义作为意识的对象。这些都变成了通过分别念制造的虚空和顽石般的空性等虚假的空性，这些道理结合经论已在之前讲过。此处，是依靠从大婆罗门、吉祥夏瓦里巴和瑜伽自在者泰洛巴等人传承下来的大小论著和窍诀，以心识为目标，确立一切能取所取，从而生起自性空性的见(334)解的方法。因此，似乎有很多以小努力获得大利益的甚深特点，并且与经部的次第道、般若部的窍诀、莲花戒的《修道次第》三篇，以及觉沃的《中观》窍诀等，在要点上几乎相同，非常奇妙。因此，务必要讲述这种方法。第四，确定心和显现的各种自性，以及断除对根本的增益。前者又分为：以唯识为目标而成就意义的理由，根本——确定心的自性，以及支分——确定分别念和显现的自性三种。第一，关于将一切法都显示为心，以及不修心之过患和修心之功德等，之前已经讲过。总而言之，轮回和涅槃的一切过患和功德都依赖于心或由心而生。
English
It is to ascertain the state of all phenomena. Regarding how to generate such insight, there are the four insights explained in the extensive Sutra Commentary and the Abhidharmasamuccaya, the three insights explained in the intermediate Commentary on the Intentional Meaning, and the insights that condense the meaning of these into meditating on the two selflessnesses. Regarding the latter, most Indian logicians rely on the treatises of the noble Nagarjuna and Asanga (333), analyzing through great reasonings such as one and many, thereby establishing the view that all grasping and apprehended are without inherent existence, although they do not explain the method of meditating on emptiness. However, in this land of Tibet, realizing the correct view through these methods is merely a possibility. Nowadays, most people seem to rely on intellectual after-wisdom, merely making the general meaning of emptiness an object of mind. These become contrived emptinesses such as emptiness of analysis and emptiness of inert matter, and the ways in which they become temporary emptinesses have been explained before in conjunction with scripture and reason. Here, it is the method of relying on the major and minor treatises and instructions transmitted from the great Brahmin, the glorious Shavaripa, and the lord of yoga Tailopa, aiming at mind-only to establish all grasping and apprehended, thereby generating the view of emptiness of inherent nature (334). Therefore, it seems that there are many profound characteristics of attaining great benefit with little effort, and it is very wonderful because it is almost the same in essence as the gradual path of the sutras, the instructions of the Prajnaparamita, the three stages of Kamalashila's Stages of Meditation, and the instructions of Jowo's Madhyamaka. Therefore, it is necessary to explain this method in any way possible. Fourth, ascertaining the nature of various mind appearances and severing the imputations on the root. The former is divided into three: the reason for accomplishing the meaning by aiming at mind-only, the root - ascertaining the nature of mind, and the branch - ascertaining the nature of conceptual thought and appearance. First, in general, the explanation that all phenomena are shown as mind, and the faults of not meditating on the meaning of mind and the qualities of meditating on it have been explained before. In short, all the faults and qualities of samsara and nirvana depend on mind or arise from mind.
Chinese
因此，专注于心(335)进行禅修至关重要。在《正法集经》中说：菩萨以调伏的智慧祈请世尊，什么是被称为“法、法”的法？它不住于处所，不住于方位。除此之外，法依赖于自己的心。因此，我应当极度地控制、穷尽、调伏、平等地安住和彻底地断除自己的心。如是说。同样，如果了解心，就了解一切法；如果心解脱，就一切解脱。如《圣妙宝云经》中说：心是一切法的前导，如果完全了解心，就完全了解一切法。以及《འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་》中说：如果证悟心，就是智慧。因此，应当精进修持不从他处寻找佛的观念。(336)以及大婆罗门说：心若系缚则成束缚，若得解脱则毫无疑问。以及，唉！如果以迷惑的心来证悟心，就能从一切恶见中自然解脱。由于至上大乐的力量，安住于此即是殊胜成就。如是说。泰洛巴也说：譬如树木枝繁叶茂，若断一根，千万枝叶皆枯萎。断除心之根，轮回亦是如此。如是说，断除心之根本，则轮回之流亦断绝。寂天也说，若不了解心，一切皆成痛苦之因；若认识心并守护，则是苦行的极致。如《入菩萨行论》中说：若不了解此法之至上主，心之秘密，虽欲得乐、欲摧毁痛苦，彼等亦徒劳无功地漂泊。以及，如是，我当善加把握、善加守护(337)此心。除了守护心之苦行外，其他苦行又有何用？如是说。有些言说名相者说：通过修习空性而得解脱。如果认为心即是本初的佛，并且通过修习心而得解脱，那么一切有情都将毫不费力地获得解脱。这种说法是由于他们自己的妄念，认为空性是好的，而心是坏的。
English
Therefore, it is crucial to focus on the mind (335) and meditate. As stated in the Sutra of Gathering the True Dharma: Bodhisattvas, with minds that subdue, requested the Blessed One, 'What is the Dharma that is called 'Dharma, Dharma'? It does not abide in a place, nor does it abide in a direction. Other than that, the Dharma depends on one's own mind.' Therefore, I should extremely control, exhaust, subdue, equally abide, and thoroughly cut off my own mind. As it is said. Similarly, it is also said that if you know the mind, you know all Dharmas, and if the mind is liberated, everything is liberated. As it says in the Noble Cloud of Jewels Sutra: The mind precedes all Dharmas; if the mind is fully understood, all Dharmas will be fully understood. And in 'འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་': If you realize the mind, it is wisdom. Therefore, one should diligently cultivate the notion of not seeking the Buddha from elsewhere. (336) And the Great Brahmin said: If the mind is bound, it becomes bondage; if it is liberated, there is no doubt. And, Alas! If one realizes the mind with a deluded mind, one will be naturally liberated from all evil views. By the power of supreme great bliss, abiding in it is the supreme accomplishment. As it is said. Tilopa also said: For example, a tree with branches and leaves flourishing, if one root is cut, a million branches and leaves wither. Cutting the root of the mind is the same for samsara. As it is said, cutting the root of the mind also cuts off the stream of samsara. Shantideva also said that if the mind is not understood, everything becomes a cause of suffering; and if the nature of the mind is recognized and protected, it is the supreme asceticism. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: If one does not know this supreme lord of Dharma, the secret of the mind, even if one desires to attain happiness and destroy suffering, they wander aimlessly. And, Thus, I should well grasp and well protect (337) this mind. Apart from the asceticism of protecting the mind, what is the use of other asceticism? As it is said. Some who speak of terms say: Liberation is attained through meditating on emptiness. If one believes that the mind itself is the primordial Buddha, and that liberation is attained through meditating on the mind, then all sentient beings will effortlessly attain liberation. This statement is due to their own delusions, thinking that emptiness is good and the mind is bad.