Tibetan
ས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་ངེས་དང་། དེས་ཐུན་བསྐྱང་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས་གསུངས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་ཆོས་ལྔ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལས། དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པའི་བསམ་སྦྱོར་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ལྡོག་སྟེ་དེ་དག་སྤོང་བའི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ཏུ། །དེ་དག་གསོད་མི་འགྱུར་བར་བསྐྲད། །སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་བཟུང་ (༢༥༣)སྟེ་དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་པའི་ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་བག་ཡོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་བསྲུང་དགོས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་མིག་མེད་གཟུགས་མཐོང་མི་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་ན་ཆོས་མི་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་དང་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དྲུག་སྐྱེས་པའི་མཐར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་སླར་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དྲུག་ལ་ཆགས་པ་དང་མི་འོང་བ་དྲུག་ལ་སྡང་བ་སྐྱེ་བ་བསྡམས་ནས། མཚན་མར་མི་འཛིན་མངོན་རྟགས་སུ་མི་འཛིན་པར། ཡིད་ཆགས་སྡང་ལས་བསྲུངས་ནས་དགེ་བའམ་ལུང་མ་བསྟན་ལ་སེམས་འཇོག་ (༢༥༤)པ་སྟེ། མདོ་ལས། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་སྟེ་མཚན་མར་མི་འཛིན་མངོན་རྟགས་སུ་མི་འཛིན། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་གང་དང་གང་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་དེའི་བླང་དོར་དྲན་བཞིན་ཤེས་བཞིན་དུ་བག་ཡོད་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་བྱ་བ། །དེ་དེ་ཁོ་ན་མདོར་ན་ནི། །ཤེས་བཞིན་སྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པར། འགྲོ་འཆག་ཉལ་དང་འདུག་པར་ཤེས་བཞིན་རབ་ཏུ་ལྡན། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། སྤྱོད་ནའང་བདག་སྤྱོད་དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འགྲེང་ནའང་བདག་འགྲེང་ངོ་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདུག་ནའང་བདག་འདུག་གོ་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་ལ། དགོས་པ་ནི་དཀོན་བརྩེགས་སུ། དྲན
Chinese
关于修习地道和由此守护修习之二者，首先：从《摄大乘论》中所说的顺解脱分五法应当修习，其中，异生之律仪是：从以损害他者为根本之思与行中，心意退回，串习于断除彼等之心，是律仪之修习。如《入行论》云：于鱼等任何处，驱赶彼等不杀害，从获得断除心，说为戒度圆满。如是，以忆念和正知摄持（253），如居士等如何获得之学处等，以及其他一切应呵责之罪行皆断除，以谨慎守护律仪，如《亲友书》云：律如能生与不生，地一般，善说为一切功德之根本。又如《具戒经》云：如若无眼不能见色，如是无戒不能见法。如是宣说。守护根门是：依于色等六境和眼等六根，生起六根识之后，意识复于悦意六境生贪，于不悦意六境生嗔，遮止彼等，不取相，不取随好，从贪嗔守护，心安住于善或无记（254），如经中云：眼见诸色，不取相，不取随好。如是等宣说。以正知而行是：身体之业等，于任何所作之事，作与非作，及其取舍，忆念和正知，谨慎而行，如《入行论》云：身与心之状态，应再三观察，此即是，守护正知之特征。又如《摄集经》云：行走、行进、睡眠和安坐，皆具足正知。又如经中云：行时亦了知我正在行，立时亦了知我正在立，坐时亦了知我正在坐。如是等广说，必要者，如《宝积经》中：忆
English
Regarding the determination of practicing the ground and path and how to maintain that practice, firstly: From the five dharmas of the Part of Conformity with Liberation spoken of in the Compendium of Abhidharma, one should train in them. Among these, the discipline of an ordinary being is: turning the mind back from thoughts and actions that harm others at their root, and habituating oneself to the mind of abandoning them, is the practice of discipline. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "Wherever there are fish, etc., drive them away without killing them. From obtaining the mind of abandonment, it is said to be the perfection of discipline." Thus, holding with mindfulness and awareness (253), like the precepts of how to obtain the vows of a layperson, etc., and also abandoning all blameworthy misdeeds, one must carefully guard discipline with mindfulness. As it says in the Letter to a Friend: "Discipline is like the earth that produces and does not produce, it is well said to be the root of all good qualities." And as it says in the Sutra Possessing Discipline: "Just as without eyes one cannot see forms, so without discipline one cannot see the Dharma." Thus it is taught. Guarding the doors of the senses is: relying on the six objects such as forms and the six faculties such as the eyes, after the six sense consciousnesses arise, the mind consciousness again generates attachment to the six pleasing objects and aversion to the six displeasing objects, restraining these, not grasping at characteristics, not grasping at secondary characteristics, guarding against attachment and aversion, and placing the mind in virtue or the unspecified (254), as it says in the sutra: "The eyes see forms, not grasping at characteristics, not grasping at secondary characteristics." Thus and so on it is taught. Acting with awareness is: whatever actions one engages in, such as the actions of the body, whether it is to be done or not to be done, and its acceptance and rejection, acting mindfully and knowingly with mindfulness, as it says in the Bodhisattvacharyavatara: "The state of body and mind, should be examined again and again, this alone, in short, is the characteristic of guarding awareness." And as it says in the Compendium: "Walking, moving, sleeping, and sitting, be fully endowed with awareness." And as it says in the sutra: "When walking, one knows well 'I am walking.' When standing, one knows well 'I am standing.' When sitting, one knows well 'I am sitting.'" Thus and so on it is widely taught, and the necessity is, as it says in the Ratnakuta Sutra: "Mindfulness"
Tibetan
་དང་ཤེས་བཞིན་རྟག་བསྟེན་ན། །ལོག་རྟོག་མཚན་མས་ཉེ་མི་ནུས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་ (༢༥༥)པ་ནི། ཟས་ཧ་ཅང་ཉུངས་ན་བཀྲེས་ཤིང་ཉམས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་སོགས་དང་། ཧ་ཅང་མངས་ན་ལུས་ལྕི་ཞིང་གཉིད་རྨུགས་འཕེལ་བ་སོགས་དང་། ཟས་མི་འཇུ་བ་དང་མི་འཕྲོད་པ་བསྟེན་པས་ནི་ནད་གསར་རྙིང་བསྐྱེད་པས་དེ་དག་གིས་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ལས་སུ་མི་རུང་བར་བྱེད་ལ། ཆགས་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཟས་ཀྱིས་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བར་བྱེད་པས། དེ་དག་དང་མི་ལྡན་པའི་ཟས་རན་པར་ལུས་གནས་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྨན་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཁ་ཟས་སྨན་དང་འདྲ་བར་རིག་པ་ཡིས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་མེད་པར་བསྟེན་བགྱི་སྟེ། །རྒྱགས་ཕྱིར་མ་ལགས་སྙེམས་པའི་ཕྱིར་མ་ལགས། །མཚག་ཕྱིར་མ་ལགས་ལུས་གནས་འབའ་ཞིག་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལྟ་རོ། །འདི་ནི་ཟས་ལ་སྲེད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་ལ་རག་ལས་པས། དེ་ཡང་ཟས་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་ཡང་ཟོས་པའི་དེ་མ་ཐག་ངན་སྐྱུགས་ལྟར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འགྱུར་ཞིང་ལུས་ཀྱི་ནད་དང་མི་གཙང་བའི་རྫས་བསྐྱེད་ (༢༥༦)ནས་དེ་ཡང་མཐར་ཕྱིར་དབྱུང་དགོས་པ་དང་། ཟས་དང་ཟས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དཀའ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མང་དུ་འབྱུང་བ་དང་། ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་བསྐྱེད་ཅིང་དེས་སྡིག་པ་སོགས་ནས་མཐར་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་སོགས་བསམ་པ། རན་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའང་སྦྱིན་པ་པོ་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང་ལུས་ཀྱི་སྲིན་བུ་གསོ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པས་ཟ་བར་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་དོ། །ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ནི། ཉིན་པར་ཐམས་ཅད་དང་མཚན་མོ་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཆ་སྟོད་སྨད་གཉིས་དྲན་ཤེས་དང་ལྡན་པར་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་འགྲིབ་མི་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཡས་རྒྱལ་བའི་བང་མཛོད་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཉིན་པར་མཐའ་དག་དང་། །མཚན་མོའང་ཐུན་གྱི་སྟོད་སྨད་བཟླས་ནས་ནི། །མནལ་ཚེའང་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར། །དྲན་དང་ལྡན་ (༢༥༧)པར་དེ་དག་བར་དུ་མནོལ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་ཤུགས་ལས་ཉལ་བའི་ཀུན་སྤྱོད་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཚུལ་བཞི་ལས་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ནི། མཚན་མོ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་བར་པ་ལ་གློ་གཡས་པ་འོག་ཏུ་ཕབ། རྐང་པ་གཡོན་པ་གཡས་
Chinese
如果经常依止正念和正知，邪分别的相就不能靠近。如是。食物的量（第255页）：食物太少会饥饿和衰弱等，太多则身体沉重且昏睡增多等，食用不消化和不适宜的食物会引发新旧疾病，这些会使身体不适合行善。贪嗔等烦恼的食物会产生过失，使心不适合修行。因此，为了保持身体的适度状态，应像药物一样食用不含这些的食物。如《亲友书》中所说：食物应如药，以智慧，无贪嗔而食之，非为肥胖，非为骄慢，非为美丽，唯为维持身。如是。这依赖于思考对食物贪恋的过患。也就是说，无论吃什么食物，吃下去的那一刻就像呕吐物一样令人厌恶，并且会产生身体的疾病和不洁之物（第256页），最终必须排出。为了食物和食物的来源，会产生许多困难和痛苦。产生贪嗔痴三毒，由此造作罪恶等，最终堕入恶趣等应思维。适度享用也应以利益施主、滋养身体的虫子和成办有情之事的想法来食用，圣者无著如是说。夜晚的上半夜和下半夜不睡觉而精勤瑜伽：白天全部和夜晚分为三部分，在上下两部分保持正念和正知，精勤修习瑜伽。如《摄颂》中所说：精勤则白色功德不减损，能获得无边智慧的胜者宝藏。以及《亲友书》中所说：具慧者白天全部，夜晚也于初后二时中，忆念，睡眠时亦不令无果，具念（第257页）于其间睡眠。如是。从这暗示了睡眠的威仪是怎样的呢？对此，有四种方式，其中身体的威仪是：夜晚分为三部分，中间的部分右胁朝下，左脚
English
If mindfulness and awareness are constantly relied upon, the aspects of wrong thoughts cannot approach. Thus it is. Moderation in food (255): Too little food leads to hunger and weakness, etc., and too much leads to heaviness of body and increased drowsiness, etc. Consuming indigestible and unsuitable food causes new and old diseases, which make the body unsuitable for virtuous deeds. Food with afflictions such as attachment and aversion creates faults and makes the mind unsuitable for practice. Therefore, to maintain a moderate state of the body, one should consume food that is free from these, like medicine. As it is said in the Letter to a Friend: Food should be taken like medicine, with wisdom, without attachment or aversion, not for fatness, not for pride, not for beauty, but only for the sake of maintaining the body. Thus it is. This depends on contemplating the faults of craving for food. That is, no matter what food is eaten, the moment it is eaten, it becomes as repulsive as vomit, and it generates diseases and impure substances in the body (256), which must eventually be expelled. For the sake of food and the source of food, much hardship and suffering arise. It generates the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, which lead to the creation of sins, etc., and ultimately to falling into the lower realms, etc., one should contemplate. Even moderate enjoyment should be done with the thought of benefiting the donor, nourishing the worms in the body, and accomplishing the welfare of sentient beings, as the noble Asanga said. Not sleeping in the upper and lower parts of the night, but striving in yoga: During the entire day and the upper and lower parts of the night, which is divided into three parts, one should cultivate diligence in practicing yoga with mindfulness and awareness. As it is said in the Compendium: Through diligence, white qualities do not diminish, and one will obtain the treasury of the Victorious One's boundless wisdom. And as it is said in the Letter to a Friend: The wise one, during the entire day, and also in the first and last parts of the night, should remember, and even when sleeping, it should not be fruitless, but with mindfulness (257), sleep in between. Thus it is. What kind of conduct is implied here for sleeping? There are four ways for that, among which the bodily conduct is: dividing the night into three parts, in the middle part, placing the right side down, the left leg